België is noch Oekraïne noch Rusland

Opmerkelijk, maar op korte tijd veroordelen rechtbanken in België tweemaal na elkaar twee bladen. Vorige maand was dat het geval met het tijdschrift MO* dat op haar voorpagina een cartoon à la Mobutu van de Belgische zakenman George Forrest, actief in Congo, had afgedrukt. Nu is het deze week de beurt aan Yves Desmet van De Morgen om reden dat hij een opiniestuk had geschreven over de diamantoorlog bij het Antwerpse parket.

Diamantfraude

In het geval van MO* kende het Brusselse hof van beroep de zakenman zelfs 5.000 euro schadevergoeding toe voor wat toch maar een brave cartoon was. Er verschijnen er dagelijks die duizendmaal harder zijn. Het zijn nu eenmaal cartoons, karikaturen.

En nu is het dus de beurt aan Yves Desmet, de politieke hoofdredacteur van De Morgen die in eerste aanleg 1 euro schadevergoeding moet betalen aan de echtgenote van de Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois, Inge Schoeters, zelf een rechter.

De rel betreft hier de oorlog tussen procureur-generaal Liégeois en het Antwerpse parket met procureur Herman Dams en o.a. zijn substituut Peter Van Calster die onderzoek deed naar een vermeende gigantische diamantfraude.

Daarbij organiseerde het gerecht zelfs een huiszoeking in het bureel van de substituut. Tevergeefs, maar zelden gezien. Het waren zacht uitgedrukt smeuïge verhalen die toen in de pers opdoken.

Verhalen die veel deden vermoeden, met als finaal einde het verplaatsen van Van Calster en het hem afpakken van die dossiers. Waarom? We hebben er het raden na. Alhoewel de meeste mensen wel een sterk vermoeden zullen hebben. Liégeois en zijn proces of niet.

In die sfeer schreef Yves Desmet in januari vorig jaar een groot opiniestuk wat volgens Inge Schoeters in het openbare leven zorgde voor veel leed voor haar en de kinderen. Inge Schoeters zelf werd in het stuk echter niet eens genoemd. En toch stelde de rechter haar in het gelijk.

Een objectieve opinie

Ze krijgt wel niet de geëiste monsterboete van 19.000 euro maar kreeg op de essentie van de klacht gelijk. Volgens de rechter had Desmet met zijn opiniestuk objectief moeten zijn. Hoe een opiniestuk objectief kan zijn is iets wat vermoedelijk alleen een bepaald genre van magistraten kan begrijpen.

Het doet denken aan de zaak met notaris X toen bepaalde media eveneens in aanvaring kwamen met het Antwerpse gerechtelijk apparaat. Ze werden toen in Antwerpen zwaar gepakt maar kregen in Straatsburg bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens wel over de ganse lijn gelijk. Een zware blaam voor die Antwerpse magistraten van toen.

Dirk Voorhof, professor mediarecht aan de Gentse Universiteit en de autoriteit in dit vakgebied, is dan ook vlijmscherp voor die rechtbank: “De rechter eist dat een opiniestuk niet mag suggereren, maar objectief moet zijn. Een opinie is in se subjectief…. Hij (de rechter, nvdr.) heeft duidelijk geen kaas gegeten van de rechtspraak van het Europees Hof (voor de Rechten van de Mens en haar arresten rond de vrijheid van meningsuiting, nvdr.)”, aldus Dirk Voorhof in De Standaard van vandaag.

Deze laatste plaatste ook zowel in De Morgen als in de Tijd een opiniestuk over de zaak. En alhoewel de Mechelse rechter in zijn vonnis ontkende dat dit een beperking van de vrijheid van mening is, is het dit volgens Voorhof duidelijk wel.

Volgens hem ziet zowel het Hof van Cassatie als het Europees Hof dit soort vonnissen als een beperking van de meningsuiting. Wat toch een zware aantasting is van de grondwet en de democratie.

Het kan moeilijk anders gezien worden want het gaat hier over een opiniestuk over Liégeois dat zich in essentie beperkte tot de geconstateerde feiten en daar een aantal vragen bijstelde. Niets speciaals dus in het wereldje van de opiniestukken. Als dat niet meer mag, dan is de persvrijheid hier wel dood en begraven.

Gevaar voor de democratie

Opvallend is trouwens dat Leo Neels, de Leuvense tegenhanger van Dirk Voorhof in De Tijd even scherp uithaalde naar die Mechelse rechtbank. Normaal is Neels er als de eerste bij om de media de les te spellen? Nu niet. Het moet in de magistratuur opgevallen zijn.

Het resultaat is natuurlijk dat Liégeois, als gevolg van deze door zijn echtgenote zelf gezochte veroordeling, opnieuw op zeer ongunstige wijze in de zaak in beeld komt. De vele al lang gestelde vragen over mogelijke corruptie, klassenjustitie en onbekwaamheid komen nu natuurlijk terug boven water.

Twee jaar geleden sprak Liégeois tijdens zijn mercuriale over al die illegalen als het gevaar voor de democratie. De vraag is nu wie het grootste gevaar voor de democratie vormt. Die illegalen die wat kruimels meepikken van de welvaartstaat of al die massa van witteboordcriminelen die bijna steevast strafrechtelijk de dans lijken te ontspringen?

Men hoeft alleen maar de naam Beaulieu te laten vallen om te weten hoe slecht het gerechtelijk apparaat werkt. En dan was er het beschamend gerechtelijk geritsel rond Fortis. Of die Oudenaardse rechter die meer dan vijf jaar op een simpel vonnis liet wachten.

Liégeois en Dams kunnen met een correcte strafrechtelijke afhandeling van de diamantfraude tonen dat ze de rechtstaat zoals ze zeggen lief hebben. We kijken er alleszins met veel belangstelling naar uit.

Geen aandacht

Wat vandaag ook opviel is dat van de zeven nationale kranten er maar drie belangstelling hadden voor de zaak. In de Gazet Van Antwerpen, Het Belang Van Limburg en Het Nieuwsblad geen woord. In Het Laatste Nieuws een klein stukje ergens onderaan waar amper een lezer het vond. Veruit de beste was De Tijd waar Isabelle Albers er een goed opiniestuk over schreef, daarbij de pers zelf een flinke veeg uit de pan gevend.

Wat zeker opvalt is dat er over de eerdere veroordeling van MO* toen een maand geleden amper werd geschreven. En ook hier dus zweeg de zogenaamd populaire pers als de dood. Maar over Pussy Riot in Rusland en over Julia Timosjenko in Oekraïne daarentegen pakken artikels.

Daar is zogezegd de vrijheid in gevaar. Dit terwijl die zaken in essentie niet gaan over de vrijheid van meningsuiting maar over criminaliteit en baldadigheden. Hier, waar men die vrijheid wel aan banden legt, zwijgen de meeste media. En over de zaak Desmet zal men in het Europees Parlement zeker geen zware verklaringen afleggen, die reserveren ze voor Timosjenko en Pussy Riot.

Isabelle Albers schrijft het vandaag zo: “Het vertrouwen in de pers is, zo blijkt uit verscheidene onderzoeken, nog nooit zo laag geweest. En daar heeft een deel van de pers zelf schuld aan. Meer dan eens zijn we beschaamd journalist te zijn.”

En voor wie de voorbije twee jaar professioneel het nieuws uit bijvoorbeeld Libië of Syrië volgde en las wat onze media er al die tijd van maakten, kan Isabelle Albers alleen maar groot gelijk geven. Inderdaad dit is België, niet Oekraïne en Rusland waar volgens onze media en politici de persvrijheid wel in gevaar is.

Hier zijn geen politieke gevangen, alleen Fouad Belkacem en Nizar Trabelsi. En zoals Dirk Voorhof vandaag stelde in zijn stuk, ook dit is een opiniestuk!

Willy Van Damme

Advertenties

4 thoughts on “België is noch Oekraïne noch Rusland

  1. Pingback: Nationalism, a form of collective selfishness | Edith Legrand

  2. Een magistraat die een journalist muilkorft omwille van zijn ‘politically incorrect’ opinie over…euh…een magistraat!
    Persvrijheid ‘à la Belge’ : enkel een ‘objectieve’ mening mag? Je moet er maar opkomen. Men moet al bijna hopen dat het hier om een ‘gewone’ domheid gaat. De alternatieven zijn immers nog veel erger.
    Verdorie, bestaat er iets meer subjectief dan een eigen mening dan?
    Walter Baeyens
    Antwoord:
    Men kan zich bij die magistraten hier dan ook nogal wat vragen stellen. Was het een vonnis à la Fortis?
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s