De dood van een spion

Wat iedereen die het dossier van de vermoorde Rus Aleksandr Litvinenko had bekeken reeds wist werd nu officieel, en dat is dat Litvinenko al jaren werkte voor MI6, de Britse buitenlandse geheime dienst. Dat althans verklaarde zijn weduwe deze week aan een Britse parlementaire onderzoekscommissie. Het werd nergens tegengesproken. Naar verluidt werkte hij zelfs ook voor MI5, de interne veiligheidsdienst.

Een sleutelfiguur

En zoals dat met geheimagenten gaat is ook dit dossier een duister kluwen van feiten, beweringen en veronderstellingen. Waarbij de overheid en de Britse media bepaalde dingen maar al te gemakkelijk wegmoffelen. Het Britse staatsbelang staat immers op het spel.

Typerend is dat de Britse pers steeds melding maakt van het feit dat Rusland de twee door de Britse politie van de moord verdachte Russen weigert uit te leveren. Wat die media dan altijd ‘vergeten’ is dat Rusland zoiets grondwettelijk niet eens mag doen. Wat Rusland wel kan en wil doen is die in Rusland berechten. Maar ook dat verzwijgt men. Van manipuleren gesproken.

Feitelijk is het hier in dit dossier echter niet te doen om die Litvinenko maar vooral om zijn baas Boris Berezovsky, ogenschijnlijk een van de vele in Londen levende Russische oligarchen. In wezen is hij echter een sleutelfiguur in het Rusland na 1990 onder Boris Jeltsin.

Zo controleerde hij in die jaren een groot deel van de Russische media en zorgde hij ook in 1996 voor de herverkiezingen van de veelal stomdronken Boris Jeltsin. Het was het ticket voor hem en zijn vrienden voor de verdere plundering van Rusland. In feite groeide hij uit tot de belangrijkste adviseur van Jeltsin. Wat gezien de alcoholverslaving van Jeltsin betekende dat hij voor een groot deel ook de baas was.

Een creatie van Berezovsky

De Russische grondwet stelde echter dat, in navolging van de Amerikaanse, een president maar twee termijnen mag uitzitten. En dus moesten hij en zijn acolieten einde 1999 wel op zoek naar een opvolger voor hun vodkamannetje Boris Jeltsin.

En dat werd na wat zoeken Vladimir Poetin, een man van de FSB, de veiligheidsdiensten. Het was trouwens Berezovsky zelf die Poetin selecteerde en volgens de verhalen hem ook overtuigde om zich kandidaat te stellen.

Zo waren er vooraf verscheidene geheime contacten tussen beiden in Spanje waar Berezovsky een van zijn luxevilla ’s had en in Biarritz waar Poetin in die periode op vakantie verbleef.

Zelfs Eenheid, de politieke partij die de kandidatuur van Poetin moest ondersteunen, was een creatie van Berezovsky. Eenheid is de basis waaruit men nadien de huidige Russische regeringspartij Verenigd Rusland creëerde.

Door de keuze voor Poetin poogde Berezovsky de kandidatuur van Jevgeni Primakov te dwarsbomen. Die beschuldigde Berezovsky publiek van enorme fraude rond o.m. de luchtvaartmaatschappij Aeroflot. Ook zijn toen duister optreden in de opstandige deelrepubliek Tsjetsjenië werd daarbij tegen hem gebruikt.

Vlucht naar London

En zoals in 1996, toen hij met succes een oligarchenfront rond Jeltsin wist te bouwen, zo slaagde Berezovsky ook nu opnieuw in zijn opzet. Daarbij voerde hij via zijn controle over de pers een ware mediacampagne tegen Primakov die deskundig zwart werd gemaakt. Het maakte de weg vrij voor de verkiezing in mei 2000 van Poetin tot Russische president.

Maar die wederzijdse liefde zou amper de verkiezingsdag overleven. Berezovsky was wel een van de graag geziene gasten op het overwinningsfeest van Poetin, maar al diezelfde maand maakte Poetin het duidelijk dat diens dagen als oppermachtig zakenman voorbij waren.

Tegen november 2000 was Berezovsky dan ook al een man op de vlucht richting het Verenigd Koninkrijk, achtervolgd door een serie in Rusland lopende gerechtelijke onderzoeken. Van zijn groot Russisch persimperium bleef er na februari 2001 zelfs niets meer over.

Wat doet vermoeden dat men Berezovsky in de val heeft gelokt en men hem op een wel heel vernuftige wijze uitschakelde. Het maakt de haat van Berezovsky tegen Poetin dan ook heel begrijpelijk. Het betekende wel dat Rusland zijn onafhankelijkheid aan het herwinnen was. Tot woede van Londen en Washington.

MI6

Ook zijn medewerker Aleksandr Litvinenko zal niet verbazend in diezelfde maand november 2000 het hazenpad kiezen richting Londen. Hetzelfde voor de ongeveer een jaar later daar ook arriverende Tsjetsjeense krijgsheer Akhmed Zakayev, een gewezen topman van de salafistische rebellenregering van die republiek. Ook die krijgt politiek asiel in Londen.

En het is niet toevallig dat dit trio elkaar nadien blijft ontmoeten en complotteren tegen het Rusland van Vladimir Poetin. Want de rode draad bij die drie is steeds MI6, Rusland en Tsjetsjenië.

Daarbij staat het vast dat zowel Litvinenko als Berezovsky werkten of werken voor MI6. Zo schreef o.m. de Britse conservatieve krant The Daily Telegraph dat Berezovsky een spion van MI6 was. En terwijl de Russische oligarch om soms de minste reden reden wegens smaad naar de rechtbank stapt gebeurde er tegen die krant niets.

En van Litvinenko is het nu eveneens vaststaande. Hij zou er een maandloon van 2.456 euro gekregen hebben naast dan een Londense woning en een maandelijks bedrag van 4.560 euro in cash van baas Berezovsky. Samen dus een mooie 7.000 euro.

Salafistische vrienden

En wie was de Londense buur van Litvinenko? Inderdaad, krijgsheer Akhmed Zakayev die zich nu wel een maatpak had aangeschaft. Litvinenko was voorheen als agent voor de Russische geheime dienst FSB betrokken bij de acties rond de Tsjetsjeense opstand. En zodra Litvinenko in Londen arriveert zal hij voor die salafistische regering ook gaan werken. De man speelde in Rusland dus bijna zeker dubbel spel.

Ook Berezovsky kende Tsjetsjenië heel goed. Zo was Berezovsky in de laatste jaren van het presidentschap van Jeltsin de man die de leiding had over het beleid rond Tsjetsjenië. Hij voerde er trouwens ook veel van de onderhandelingen rond.

Waarbij Litvinenko eind 1999 plots zowel privé als lijfwacht voor Berezovsky bleek te werken als voor de FSB. Hij gaf trouwens in beider hoedanigheid in Moskou zelfs een minstens merkwaardig te noemen persconferentie.

Het zou leiden tot het onmiddellijk ontslag uit de FSB van Litvinenko. Bovendien is het nadien vast komen te staan dat Berezovsky zeker in die periode deze Tsjetsjeense salafisten zelfs financierde.

Bijna zeker zorgde hij daarbij bovendien voor wapenleveringen en plande volgens een publiek gemaakte geluidsopname zelfs samen een zeer moorddadige aanslag in Dagestan, een aan Tsjetsjenië grenzende Russische deelrepubliek.

Beschuldigingen

Een aanval die het startschot vormde voor de succesvolle militaire campagne van Poetin tegen Tsjetsjenië. Typerend hierbij is dat het trio Litvinenko, Berezovsky en Zakayev in het verleden grossierden in het uiten van de meest ridicule beschuldigingen aan het adres van Poetin en Rusland.

Aangezien zeker twee leden van dit trio voor de Britse MI6 werkten is het natuurlijk niet verbazend dat ze dergelijke verhalen de wereld instuurden. Zij kregen er nu eenmaal van MI6 ook centen voor. En dat die verhalen daarna gretig door onze media werden overgenomen, o.a. door de BBC, is dan ook geen verrassing meer.

Zo was volgens hen de rel rond die Deens Mohammedcartoons een door Rusland opgezet spel en was Al Qaeda in wezen een Russische creatie. Zelfs de introductie van het salafisme in Tsjetsjenië was naar Zakayev beweerde een zet van Poetin. Alleen de klimaatopwarming was blijkbaar zijn fout nog niet.

Men kon het niet zo zot bedenken of zij hadden wel een pak straffe verhalen over Poetin en Rusland in petto. Bewijzen waren er echter nooit. Maar geen zorg, bladen als Humo en anderen waren altijd wel bereid om die complete nonsens als zijnde waar over te nemen. (1)

Foto

Bovendien liet Aleksandr Litvinenko kort voor hij ziek werd zich bekeren tot de soennitische islam en werkte hij dus ook al wat jaren samen met die salafistische rebellen. Waarbij het ook uiterst merkwaardig is dat er van de doodzieke Litvinenko maar één foto bestaat, die liggende op een ziekenhuisbed.

Die foto was zijn eigendom en werd vermoedelijk al honderdduizenden keren afgedrukt. Een goudmijn dus. De man wou aan zijn lijden dus nog goed geld verdienen. Raar voor een op sterven liggende man die normaal wat anders aan zijn hoofd zou moeten hebben dan geldgewin op een doodsbed.

Waarbij het ook opvallend is dat hij in een zogenaamde laatste brief verwees naar Poetin als zijn moordenaar. Hoe kon hij dat weten als hij officieel nog niet eens wist welke ziekte hem had getroffen? De doodsoorzaak is immers maar na zijn overlijden bekend geraakt.

Polonium

En dan polonium? Het is een in verhouding redelijk snel afbrekend radioactief gif maar in het arsenaal van een professionele moordenaar zijn er duizend-en-een middeltjes voorhanden die nooit traceerbaar zijn, geen sporen nalaten. Giffen à la volonté.

Het gebruik van polonium daarentegen is bovendien zeker niet zonder gevaar voor de moordenaar zelf. Ook werd het voor de moord op Litvinenko in november 2006 voor zover toen geweten nooit eerder gebruikt. Het gemak waarmee de Britse politie en de westerse media nadien onmiddellijk naar Rusland wezen als de dader is opvallend. Het was als barbertje dat moest hangen.

En dan blijkt volgens de eerste gegevens nu ook de Palestijnse leider Yasser Arafat met datzelfde gif te zijn vermoord. En dat was twee jaar voordien, in november 2004. En dit zeer unieke moordwapen werd hier bijna vaststaande niet door Rusland gebruikt.

Wat doet vermoeden dat een andere geheime dienst achter beide aanslagen zit. Want gezien het bizarre moordwapen moet men bijna met zekerheid veronderstellen dat de dader(s) één en dezelfde zijn. Ligt het antwoord voor het mysterie van deze moord dus in de door salafisten gevoerde oorlog in Tsjetsjenië?

Britse rol

En in hoeverre pleegde de tot het salafisme bekeerde Litvinenko gewoon zelfmoord om zo Rusland en Poetin veel schade te berokkenen? Ditmaal niet door een terreuraanslag maar via een goed georkestreerde mediacampagne? Vragen die zich stellen en waarop het antwoord vermoedelijk nooit zal komen.

Maar dat Berezovsky en Litvinenko beiden voor MI6 werkten en actief betrokken waren bij de oorlog in Tsjetsjenië staat absoluut vast. Het bewijst de Britse betrokkenheid bij de plunder van Rusland onder Jeltsin en betekent ook dat de Britse overheid zeker toen een grote rol speelden bij die oorlog.

Een aantal tijdens de oorlog om Tsjetsjenië in het Verenigd Koninkrijk levende Tsjetsjenen stonden toen vanuit London in voor de contacten tussen de rebellen en de buitenwereld. En zoiets kan alleen maar gebeuren met de toestemming van MI6. Is die er niet dan wordt dat boeltje opgedoekt nog voor men er zich weet te nestelen.

Maar aangezien we hier in de wereld van de veiligheidsdiensten zitten te speuren hoeft men zich geen illusies te maken. Wie Litvinenko vermoorde en waarom zullen we nooit te weten komen. De Britse onderzoekscommissie die het nu onderzoekt zal daar wel een mouw aan weten te passen. De Britse traditie rond dat soort commissies vereist dat.

Toontjes lager

Wel is Berezovsky na zijn dit jaar door hem verloren gerechtelijke Britse procedure tegen mede-oligarch Roman Abramovich financieel in zwaar water terecht gekomen. Het proces koste hem volgens mediaberichten rond de 123 miljoen pond. Na dan de gelijkaardige echtscheidingskosten het jaar voordien.

De tijd dat hij zich in Rusland probleemloos kon blijven verrijken is voorbij en dus moet hij wat voorzichtiger zijn. Leven in een kartonnen doos zoals hij dat in Rusland voor zijn medeburgers mee wist te organiseren zit er bij hem echter zeker nog niet in. Hij zingt sinds die vernedering nu wel wat toontjes lager.

Willy Van Damme

1) Zie op deze blog: ‘Tv-maker Jean-Michel Carré over Rusland en Poetin’, geplaatst op 3 augustus 2010.

Advertenties

15 thoughts on “De dood van een spion

  1. Je laat na de Joodse roots te vernoemen van verschillende belangrijke actoren (Boris A. Berezovsky, Roman Abramovitsj, Michail Chodorkovski, Vladimir Gusinsky, …) die een rol speelden in de kapitalistische Russische uitverkoop (Glasnost privatisering) tijdens de Jeltsin-jaren. Is dit wel opportuun? Mmm, misschien wel in een sociaal netwerklogica die leiden naar machten buiten de grenzen en die Ruslands’ geo-strategische belangen van binnenuit ondermijnden. M.a.w., andere inlichtingendiensten en fondsen speelden waarschijnlijk ook wel hun operationele rol via dit netwerk. Is dit taboe?
    Dan
    Antwoord:
    Het was mij onbekend dat al die door u genoemde heren joodse wortels zouden hebben. Wel is het bekend dat sommige van die Russische oligarchen als een Arcadi Gaydamak of een diamantair als Lev Leviev op enkele jaren tijd plots miljardair werden en daarna naar Israël of elders verhuisden. En veelal liepen of lopen er rond die mensen gerechtelijke onderzoeken. Een zinnig mens stelt zich daar uiteraard heel grote vragen bij.
    Maar als al eerder gesteld doet het er weinig toe of ze nu een joods of een orthodox-christelijke midadiger zijn.
    Willy Van Damme

    • Ja, Dan, U heeft gelijk.
      Ik meen dat 7 van de 8 grootste oligarchen joods waren.
      Wie de weg wist in Rusland, en een verre neef met heel diepe zakken in het Westen had, kon de bodemschatten voor enkele procenten van de echte waarde opkopen.

      U schrijft: “Maar als al eerder gesteld doet het er weinig toe of ze nu een joods of een orthodox-christelijke midadiger zijn.”
      Er is wel een onderscheid: zolang de criminelen joods zijn worden ze in Het Westen niet of nauwelijks beschuldigd. Nu ze niet langer joods zijn, maar Russisch, nu worden ze als criminelen afgeschilderd.
      Jan Verheul
      Antwoord:
      Arcadi Gaydamak kreeg in Frankrijk wel een veroordeling aan zijn broek. En wat Lev Leviev en Omega Diamonds betreft zullen we nog moeten afwachten. Die zaak is hier eerder besproken en het gerechtelijk onderzoek is afgerond. Maar hier ben ik niet optimistisch.
      In vele gevallen heb je natuurlijk wel gelijk. De feiten zijn de feiten. Met die optie dat schatrijke zakenlui er veelal goedkoop of zelfs gratis van afkomen, welke religie ze ook hebben. Voorbeelden zat. Met dank aan het gerechtelijk apparaat waar ook.
      Willy Van Damme

    • De allusie op hun wortels heeft misschien gedeeltelijk belang in dit verhaal. M.a.w., ik zou niet perse hun religieuze achtergrond vernoemd hebben bij andere, geïsoleerde zaken maar het gaat hier over een netwerk met internationale vertakkingen en belangen en vanuit dit perspectief zijn er patronen merkbaar. Trouwens Michail Chodorkovski’s aandelen in YUKOS zijn, net voor zijn arrest, in handen terechtgekomen van de bankier Jacob Rothschild. We spreken hier over miljarden euro’s aan waardepapieren. http://www.washingtontimes.com/news/2003/nov/2/20031102-111400-3720r/
      Dan
      Antwoord:
      Bedankt en dit ‘detail’ was mij onbekend. Robert Rotschild heeft hier natuurlijk waardeloze aandelen. Begrijpelijk dus dat de Britse regering boos is op Rusland.
      Ik zag ook via de achterdeur vriend filantroop George Soros arriveren. Hoera voor de mensenrechten.
      willy Van Damme

    • Wellicht maakt het joodse aspect toch wat uit. Ten eerste zijn de media onder joodse controle. Dat scheelt. Eind 19e eeuw kocht Rothschild Reuters (AP). Ochs (ook wel Hochschild genoemd) kocht de NY Times. Vandaag vindt men een Rotschild onder andere bij The Economist. Enzovoort.
      Ten tweede is er de joodse verbale raketafweer die elke ‘anti-semitische’ kritiek neerhaalt, terecht of niet.
      Daar kan de Vaticaanse maffia nog een puntje aan zuigen, niet?
      Walter Baeyens
      Antwoord:
      Zeggen dat ‘de joden’ ‘de media’ controleren is er naar mijn gevoel over. Dat Israel en aanhangers van het zionisme uitzonderlijk veel invloed op de media hebben kan niet worden betwist. Zie bijvoorbeeld het hier geplaatste verhaal over Moshe Friedman in De Morgen. Het is er een prachtig voorbeeld van.

      Het toont echter ook aan dat niet ‘de joden’ maar ‘sommige joden’ deels die controle uitoefenen. Zodra de belangen van Israël en de VS niet meer zullen samengaan zal er wel een serieus probleem zijn wat betreft de controle over de media.
      De Sulzbergers die nu de New York Times controleren, zijn natuurlijk, o.a. via hun krant, gekende en doortrapte verdedigers van Israel en de VS.

      ‘De joden’ en ‘de media’ zijn veralgemeningen die zoals bij alle veralgemeningen een goede analyse in de weg staat. Het is als die Vlaams nationalisten hier die het steeds hebben over ‘die Franstaligen’ welke ze dan allemaal negatieve eigenschappen geven.
      Ik pas daar voor en wil weten wat er aan de hand is. Veralgemeningen veroorzaken al te gemakkelijk vooroordelen en die belemmeren het zicht.
      Reuters is toch AP niet?
      Willy Van Damme

      • Willy,

        Ik denk dat de Amerikaanse en Israelische belangen al lang niet meer samenvallen, maar de Amerikanen hebben niks te zeggen in eigen huis…..

        Twee voorbeelden:
        1. De inval in Irak heeft de VS erg veel gekost ( geld, doden, reputatie). Maar ze heeft geen voordeel voor Amerika. Wel voor Israel ( en voor de persoonlijke rijkdom van Cheney en Rumsfeld).
        Het zijn de ( joodse gedomineerde ) media die de inval mogelijk maakten, door geheel onkritisch alle verzinsels als waarheid te propageren.

        De Phil Donahue show moest verdwijnen, omdat ze tegen de inval waren. Lees een interview met Jeff Cohen hierover: http://www.democracynow.org/2006/10/11/cable_news_confidential_fair_founder_jeff

        2. De kwestie Palestina. Steeds maar weer pro-Israel stemmen, als enige: niet best voor Amerika.
        Jan Verheul
        Antwoord:
        Het is maar te vraag wat men ziet als ‘het Amerikaanse belang’. De oorlog in Irak heeft de VS een fortuin gekost en men wist vooraf dat men een nederlaag ging leiden en het land in chaos storten.
        Maar in de VS verdienden bepaalde belangrijke groepen er fortuinen door. De honderden miljarden die men er uitgaf bleven in veel gevallen bij Amerikaanse bedrijven zitten. War is a racket.
        Israël en de wens van de VS om de regio onder de knoet te houden vallen voorlopig samen. Het zijn olie, gas, wapens en het zionisme. Het verklaart waarom de VS nu al die salafistische bendes in het Midden-Oosten en zelfs daarbuiten steunt. Trouwens de EU helpt die ook. Het zijn in mijn ogen idioten en landverraders die de belangen van hun land simpelweg verkopen voor het eigenbelang en de wil van Israël.
        Willy Van Damme

      • “The House of Rothschild bought Reuters news service in the 1800’s. Within the last 20 years, Reuters bought the Associated Press. Now the Elite own the two largest wire services in the world, where most newspapers get their news.” The Rothschilds have control of all three U.S. Networks, plus other aspects of the recording and mass media industry according to research by Eustace Mullins.
        Dit is een stelling van Eustace Mullins, de Rothschild watcher. Ik vond echter geen bevestiging van zijn bewering.
        http://archive.org/details/EustaceMullins
        De link tussen Murdoch, zijn media-intelligence empire, en de Mossad is duidelijk.
        Verder wijs ik op de innige verbinding tussen Compagnie Générale des Eaux, omgedoopt tot Vivendi, de overnames in de media-entertainment branche, Edgar Bronfman Jr, World Jewish Congres, Seagram, alkohol- drugssmokkel (zijtak: Pasqua, SAC, Sarkozy), General Electric (CNBC).
        http://www.msnbc.msn.com/id/41190642/ns/business-world_business/t/french-court-convicts-warner-head-bronfman/
        Walter Baeyens
        Antwoord:
        Je gaat geen natie onder controle houden als je ook niet de pers onder controle hebt.

        Reuters is tegenwoordig van het Canadese Thompson. Verder zijn er binnen de mediagroepebn zoveel verschuivingen dat het voor mij allemaal moeilijk bij te houden is. Zeker is dat je voor serieuze berichtgeving over Israël of de VS en Navo niet bij De Standaard, The New York Times, The Economist of The Independent moet zijn. Wat de link is tussen De Mossad en Rupert Murdoch is mij onbekend. Duidelijk is wel dat voor Israël te kritische stukken in zijn media niet zullen verschijnen.

        Wat betreft Vivendi klopt die informatie niet meer.
        Edgar Bronfman Jr. kreeg inderdaad correctioneel in Frankrijk een boete en een celstraf met uitstel wegens handel met voorkennis in de zaak Vivendi.
        Een beetje zoals George Soros en zo zie je maar dat die machtige joodse zakenlui in Frankrijk wel tegen de lamp kunnen lopen en gestraft worden. Zij het eerder symbolisch natuurlijk. De in de VS zwaar gestrafte Bernie Madoff is trouwens ook een jood.

        Maar Vivendi zit nu behoudens wat betaaltelevisie nog amper in de media. En verder is het bedrijf in volle Franse handen met als bestuurders o.a. Christophe de Margerie (Total), Claude Bébéar (Axa) en Vincent Bolloré, gekend van de gelijknamige groep.

        Bij AP ontdekte ik geen enkel spoor noch van Reuters, noch van Thompson. Ik kan me trouwens onmogelijk inbeelden dat Reuters AP zou gekocht hebben. Reuters is Brits en AP is een Amerikaans coöperatief bedrijf met als aandeelhouders de grote Amerikaanse mediabedrijven.
        Willy Van Damme

  2. Jan, volgens mij is het zo dat joods of niet joods met rust gelaten wordt zolang ‘ze’ naar ‘hun’ pijpen dansen en zolang ‘ze’ voor ‘hen’ bruikbaar zijn. Voorbeelden te over van niet-joden. Kijk (in het klein) maar eens naar het Dick Schering imperium (geen jood voor zover ik weet). Werd in korte tijd om zeep geholpen toen hij zich niet wilde laten opkopen. Een paar mannetjes van binnenuit deden het vuile werk wel.
    Gerrit

  3. Inderdaad interessante tekst… vooral die zelfmoordthesis…
    Zelfmoord als wapen.
    Het heeft in het Westen juridische voordelen (onderzoek word stopgezet) en is efficient als dwaalspoor.
    Dit denkspoor kan ook dienen ivm met de Witte Dood (naar een beter Leven) in 93 van Boudewijn, 3 dagen voor de Arusja-akkoorden.
    Alsook inzake Habyaramana, die achter die raket vroeg …om de uitroeing van de Tutsi’s te kunnen starten (1994).
    Ludo Kenis
    Antwoord:
    De dood van koning Boudewijn heeft niets te maken met Rwanda en de dood van de Rwandese president Habyaramana was zeker geen zelfmoord. Ik hoop op die zaak nog later terug te komen. De moord op die Rwandese en Burundese presidenten was moord met voorbedachte rade.
    Willy Van Damme

    • Technisch gezien : Waarom zou het “vernuftige” wapen “zelfmoord” in onderzoekspistes uitgesloten worden bij de Westerse militaire technieken. Zijn die uiteraard beschaafder ?
      Ludo Kenis

  4. Pingback: Aleksandr Litvinenko: de dood van een spion « Mediawerkgroep Syrië

  5. Even terug naar GE-Vivendi. Ik beweer dat dat GE gebruik heeft gemaakt van CGE (=Vivendi) om het media-imperium uit te bouwen. De slinkse technieken die door Vivendi gebruikt werden voor de overnames ( two-step leveraged take-over, + insider trading) zijn dezelfde als de ‘junk bonds’ overnames via Drexel Burnham Lambert (1980s) en bv. de Péchiney affaire. Het Vivendi van vandaag is inderdaad anders: het heeft de media/entertainment afdeling Vivendi Universal immers verkocht aan GE. Zowel bij GE als bij CGE-Vivendi zag men een uitbreiding van controle over nutsvoorzieningen (drinkwater, energie) naar media/entertainment. Ik vermeld dit enkel omdat deze connecties (en hun geschiedenis) te maken hebben met de vaststellingen in het Atlas Rapport dat
    de moord op André Cools betrof.
    De roots van GE, het Bronfman fortuin en Drexel Burnham Lambert liggen heel kort bij elkaar.
    “GE is a true behemoth: the conglomerate is the world’s third largest company with market capitalization of nearly $370 billion and annual revenue of $173 billion (2007). The company produces practically everything – from aircraft engine to locomotives to medical devices.
    GE’s media holding includes television networks NBC and Telemundo, 27 television stations in the United States and many cable TV networks, including the History Channel, A&E, and Sci Fi Channel. It also owns the popular web-based TV website Hulu.”
    Walter Baeyens
    Antwoord:
    Bedankt voor die bijkomende info. Ik denk dat de rol van GE niet kan overschat worden. Zij zijn een van de spinnen een web van oorlog en plunder. De VS bezet Irak en poef daar is GE om ‘hulp’ te verlenen….mits een vette factuur. Waarna ze brol leveren of zelfs niets.
    Willy Van Damme

    • In een documentaire zag ik dat in Irak direct na de overwinning zowel de Iraakse wet als de Amerikaanse wetgeving zijn afgeschaft. Wetteloosheid dus. ‘Free for all’ .
      O.a. Halliburton heeft daar op zeer onbeschaamde wijze geld verzameld. Zover bekend heeft men geen nuttige zaken voor Irak gedaan, hoewel de budgetten natuurlijk wel met dat argument werden verkregen. Alles te zien in deze sectie van de documentaire, duurt 10 minuten: http://tiny.cc/9h6aiw
      Jan Verheul
      Antwoord:
      Halliburton kwam natuurlijk vooral om politieke reden in beeld. Het bedrijf leidde onmiddellijk naar de zakkenvullerij van toenmalig vice-president Dick Cheney en dan komt zoiets als herrie maken goed van pas voor de rivalen uit de Democratische partij.

      Halliburton was maar een van de vele Amerikaanse bedrijven die via deze oorlog de Amerikaanse staatskas wist te plunderen. Het vermoedelijk mooiste verhaal is natuurlijk toen de VS naar het ‘bevrijde’ Irak de miljarden dollars terugstuurden die ze als gevolg van het embargo hadden achtergehouden. Men verstuurde dit geld officieel maar het kwam nooit terecht.

      Wie deze miljardenroof pleegde is zo te zien nooit echt onderzocht. En de Iraakse regering heeft voor zover geweten niet de durf een klacht neer te leggen. De dief zal dus wel geen sergeant of luitenant van het Amerikaanse leger geweest zijn.
      Ook de pers had er gezien de hoeveelheid geld amper interesse voor. Ook een aanwijziging dat hier zeer machtige personen of organisaties achter schuil gingen.
      Verdere commentaar is echt overbodig dacht ik.
      Willy Van Damme

  6. Beste Willy,
    Goed artikel maar je schrijft 2 keer “2006” als het jaar van de herverkiezing van de drinkeboer Jeltsin.

    Groet
    Marc Schouten
    Antwoord:
    Bedankt voor deze correctie, het meost immers 1996 zijn. Het werd intussen al aangepast.
    Deze blog is een éénmanszaak en dan krijg je wel eens dit soort fouten. Je zoekt het op voor zeker te zijn, en daarna maak je dan die blunder.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s