Bij de diëtist

Dat de Israëlische politieke leiders voor niets terugschrikken is geweten. Wie goed luistert kan zelfs tot in de hoogste kringen verhalen horen over het uitroeien van de Palestijnen zoals blijkt uit onder meer verklaringen van rabbijnen binnen de religieuze regeringspartij Shas. 

Ook toen men in 2006 besloot om rond Gaza een blokkade te organiseren liet men intern tijdens discussies binnen de regering alle remmen los. Israël had in 1975 Gaza moeten verlaten daar de toestand er voor hen niet langer houdbaar was.

Wanneer Hamas dan in januari 2006 de verkiezingen wint dan is het duidelijk wat de zionistische leiders willen doen: Een blokkade organiseren. In de Israëlische krant Haaretz staat een verslag van Gideon Levy (1) van de toen hierover gehouden regeringsvergadering.

Ze toont voluit het schaamteloos gedrag van politici die alleen thuishoren in de cel. Het is het soort van uitlatingen die SS-generaals tijdens de tweede wereldoorlog wel eens deden over joden, zigeuners, enz….

The team, headed by the prime minister’s advisor Dov Weissglas and including the Israel Defense Forces chief of staff, the director of the Shin Bet and senior generals and officials, convened for a discussion with Foreign Minister Tzipi Livni on ways to respond to the Hamas election victory.

Everyone agreed on the need to impose an economic siege on the Palestinian Authority, and Weissglas, as usual, provided the punch line: “It’s like an appointment with a dietician. The Palestinians will get a lot thinner, but won’t die,” the advisor joked, and the participants reportedly rolled with laughter.

Het team onder leiding van Dov Weissglas, de adviseur van de eerste minister (nvdr. toen Ehud Olmert), en bestaande uit de stafchef van het Israëlische leger, de directeur van Shin Bet (nvdr. de Binnenlandse Veiligheidsdienst) alsmede topgeneraals en ambtenaren verzamelden voor een vergadering met Tzipi Livni, minister van Buitenlandse Zaken, over hoe men op die verkiezingsoverwinning van Hamas ging reageren.

Iedereen was akkoord over de noodzaak van een economische blokkade op het gebied van de Palestijnse Autoriteit. En Weissglas zorgde als naar gewoonte weer voor de clou en grapte: ‘Het is als een afspraak hebben met de diëtiste. De Palestijnen zullen een flink stuk dunner worden maar niet sterven.” De aanwezigen bulderden naar verluidt allen van het lachen.

Uiteindelijk was Dov Weissglas toch verkeerd. Door de blokkade van Gaza stierven immers vele duizenden Palestijnen wegens ondervoeding en ziekte. Maandenlang hield Israël zelfs de invoer van geneesmiddelen en voedsel tegen. Tot duidelijk grote tevredenheid van de EU en de VS die ook nu nog niet ophouden om Israël te prijzen.

Maar opgepast als een Palestijn een Israëli neerschiet, dan is dat een terrorist. Vandaag hielden een aantal zionistische groepen in Brussel een betoging waar ze dan nog de lef hadden om Israël voor te stellen als het slachtoffer van Palestijnse terreur. Faut le faire.

Willy Van Damme

1) http://www.haaretz.com/print-edition/opinion/as-the-hamas-team-laughs-1.180500

Advertenties

5 thoughts on “Bij de diëtist

  1. De waan dat ze boven de rest van de mensheid staan, is in het Zionistische segment onvoorstelbaar en schokkend. Ze slagen er steeds weer in om de edelmoedige Joden, die er ook zijn, in de schaduw te stellen.
    Edith Legrand
    Antwoord:
    Volledig akkoord natuurlijk. Het aantal joden dat niet in Israël, hun zogenaamde heilstaat, wil wonen is veel groter dan het aantal dat er wel woont. Bovendien zijn er massa’s joden die deze staat na verloop van tijd voor bekeken houden en terugkeren. De meeste joden hebben trouwens een dubbele nationaliteit.
    Verder is het toch weeral opvallend hoe onze media niet terugschrikken voor de grofste verdraaiïngen. Zo wist de teletext van de RTBF gisterenavond het verhaal te brengen van 1.500 betogers die in Brussel voor Israël betoogden. Een cijfer dat van de organisatoren kwam. De politie hield het zo te zien op een 1.000. Over de veel grotere Palestijnse betoging geen woord. De Standaard had op haar website gisteren drie alinea’s over voor die pro Israël en een alinea voor die pro Palestina.
    Men kan mij een zaag vinden als ik steeds weer over die media begin, maar het is een nagel waar men wel moet op kloppen. Zij zijn verantwoordelijk voor de beeldvorming bij het publiek en vertikken het steevast bij conflicten als dit zoals het hoort evenwichtig te berichten. Ze gaan dan ook hun boekje te buiten en zijn in wezen propagandisten, leugenaars.
    Willy Van Damme

    • Nagel op de kop!
      Er moesten er meer zijn die deze kant willen en durven belichten. Maar de kant waar het geld zit (niet alle Joden zijn rijk) of vandaan komt, kan in deze maatschappij de opinie nog steeds grotendeels bepalen.
      D Harlie
      Antwoord:
      Onze kranten zijn in handen van grote financiële groepen en dat is zo ook elders. Wat gevolgen heeft voor de inhoud. Zie maar naar De Morgen waar bijna alleen nog patronale woordvoerders de columns bevolken.
      Zie verder maar naar Rupert Murdoch die dertig jaar lang zelfs bepaalde wie de Britse premier ging worden en wat de grote lijnen van zijn beleid moesten zijn. Het beleid tegenover Europa bijvoorbeeld.
      Wee de politicus die te pro-Europees was. Waar de verkeerslichten mochten komen en hoe groot die bepaalde building moest zijn, dat kon die regering dan wel autonoom bepalen. Meer niet.
      Verder een opmerking voor alle bezoekers hier. Ik schrijf joden steeds met een kleine letter. En dat die ik niet zomaar maar heel bewust.
      Jood zijn is niet een kwestie van behorende tot een bepaalde etnische groep maar behorende tot een bepaalde geloofsgemeenschap zoals dus christenen, boeddhisten en moslims. Vandaar joden en geen Joden. Ik zie nog velen hier die zoals jij Joden schrijven.
      Zionisten hebben via een al decennia durende indoctrinatie het idee ingang doen vinden dat zij zoiets als een eigen volk zijn. Een volk dat dan uiteraard recht heeft op een stuk land dat hun voorouders zogezegd in bezit hadden. Prietpraat natuurlijk. Te gek om los te lopen.
      Verder zijn er ganse massa’s arme joden, ook in Israël zelf.
      Willy Van Damme

      • Ik ben het niet 100% met je eens Willy. In het oude gebied wat nu Palestina of van mijn part Israel heet (voor de voorstanders) leefden vroeger meerdere volkeren. Een daarvan werden de Joden genoemd. Het Joodse ras zou dus werkelijk bestaan ware het niet dat het op een dermate manier is verwaterd dat je inderdaad alleen nog maar kan spreken van een joodse geloofsgemeenschap welke zich rechten en gebieden toe-eigent die volstrekt onrechtvaardig zijn. Ik vermoed dat een DNA test onder de joden snel in een geheim laatje gestopt zal worden.
        Gerrit
        Antwoord:
        Sorry, dat het wat duurde om je reactie te plaatsen maar ik ben druk bezig met een onderzoek naar Amnesty International en het schrijven van een stevig epistel hierover. Verder ben ik geen expert in de oude geschiedenis van het Midden Oosten. Ik heb dus wat onderzoek moeten doen, maar dat is met plezier gedaan. De speurtocht was boeiend.
        Vooreerst is de historiek van die regio waar nu Palestina en Israël ligt onvoorstelbaar complex. Die van Nederland is er heel klein bier bij. Daarbij komt nog dat het zich situeert in de periode 2000 VC tot ongeveer het jaar nul. En dus is er nogal veel twijfel door een gebrek aan degelijk bronmateriaal.
        Wat het echter nog moeilijker maakt is het bestaan van een aantal religieuze teksten die in onze contreien, bij joden en zelfs moslims als absoluut voor waar worden aangenomen. Zo moest ik als kind het Oud Testament van buiten leren. Hierbij komt ook nog het ergens bizarre nationalisme van de zionisten die vooreerst die bronnen als absoluut beschouwen en er ook alles voor deden en nog doen om hun eigen verhaal te brengen. Een verhaal dat feitelijk niets met de waarheid te maken heeft.
        Religieus historische teksten en nationalistische propaganda zijn nu eenmaal bijna per definitie gelogen en een samenraapsel van verdraaiingen, onzin, fantasie en leugens gebaseerd op een feit dat vermoedelijk ooit wel eens heeft plaats gehad.
        Zo waren er in die meer dan tweeduizend jaar oude geschiedenis in de regio een waslijst van bezettingen, koninkrijken, verhuizingen en veranderingen in cultuur en ook godsdienst. Ook is er bijvoorbeeld nog steeds discussie over wie de persoon van die koning David was en wat hij dan juist betekende. Zeker is dat hij niet die mythische figuur was die zionisten, de islam en het christendom ons leren.
        Verder waren er verschillende staten of volkeren die dan tot het zogenaamde Israël worden gerekend. Zo zijn, er de Kanaänieten (de eerste bewoners), de Makkabeeërs, Juda, Israel en waren er ook nog o.m. de koninkrijken van de Filistijnen (het woord Palestijnen komt ervan), Moab, Edom en Ammon. Veelal waren dit vazalstaten van naburige vorstendommen als Egypte, Griekenland, Rome, de Assyriërs en de Perzen.
        Zo ontstond de rebellie in 164VC van de Makkabeeërs tegen Antiochus IV, een Seleucidische vorst die vanuit Damascus regeerde, als een opstand om in hun regio rond Jeruzalem en Jericho godsdienstvrijheid te hebben. De stad Hebron behoorde er niet bij en het grensde ook niet aan zee.
        Dit verzet werd ook maar door een deel der Makkabeeërs gedragen. Antiochus IV wilde immers het gebied verder Helleniseren en de oude lokale religieuze tradities die er nog deels heersten vernietigen. En dit gebied was ook maar onafhankelijk van 164VC tot 142VC toen het zich terug onder het vazalschap van de Seleucidische vorsten bracht. Bovendien waren er in het gebied in die periode minstens twee verschillende talen, het Aramees en het Hebreeuws.
        De Makkabeeërs organiseerden dan weer verplichte bekeringen tot hun religie. Neen, het verhaal van een ’Joods volk’ dat er toen heerste is fantasie. Er woonden daar mensen maar dat was een verzameling van allerlei groepen zonder veel samenhang.
        In 63VC werd het gebied onder Romeinse heerschappij gebracht en vestigden handelaars uit die streek zich overal in het Romeinse rijk.
        Zo voerden de Assyriërs op grote schaal mensen naar ginds om het gebied beter onder controle te houden. Ook zijn veel van de joodse ‘historische’ teksten die we via het Oud Testament kennen geschreven door de elite van Judea die naar Babylon was gevoerd en die daar deels zijn beginnen te fantaseren.
        Ook moet men hierbij rekening houden met het feit dat de moderne natiestaat die we nu kennen toen niet bestond. Er was een vorst en een deels religieuze deels commerciële en deels ambtelijke elite die rond de vorst hing. En daarbuiten een boerenvolk dat apart leefde.
        Er is door zionistische kringen wel onderzoek naar DNA gedaan die hun stelling dan zou moeten bewijzen. Dat werd echter in andere kringen afgedaan als onwetenschappelijk. Zie verder ook naar de naar buitenland gevluchte Israëlische professor Shlomo Sand en zijn boek ‘The invention of the Jewish people’ Verso Books, Londen 2009.

  2. Antwerpen, 199., een Chaddish (op de dag waarop niets mag) vraagt me binnen te komen om op de lichtknop te duwen. Geen erg. Als een Moslima me vraagt om haar te helpen met de kinderwagen van de tram te komen eveneens geen probleem. Nu had ik eens een vriend (eigenlijk broer van een vriend) die gelogeerd te komen was in een kamertje in de Chaddish wijk. Heb het kamertje gezien en gemeten. De jongen was niet van de mooiste en de slimste. Zijn verhaal kan zijn of niet zijn. Hij vertelde dat hij nu en dan ook werd opgeroepen om dit of dat te doen. Verder werd hij betaald (niet met diamanten, slechte ironie) om keppeltjes te vervaardigen. Mijn zus klaagde eens dat het fietspad blijkbaar niet voor haar bedoelt was als er een Chaddish op reed. (Bij mij wijken ze altijd uit. Tussen haakjes) Mijn neefje liep onlangs een hoofdwonde op toen een auto met Chaddish hem zo van de fiets reden. Wat is dat met die mensen?
    Wim Vlaminckx
    Antwoord:
    Ooit het verhaal gehoord van een joods bejaardentehuis waar een lift was. Iemand had zijn kat zover gekregen dat ze op de sabath op het knopje van de lift duwde. Want ja op die dag mag een orthodoxe jood, en dat zijn er wat, helemaal niets doen. Over de praktijken van orthodoxe joden kan je boeken vullen. Bijvoorbeeld hoe sommige van die koppels vrijen. Pure waanzin die geen enkele cabaretier kan verzinnen.
    Verder vandaag nog bij de Washington Post in een forum gelezen dat de joden toch heel veel Nobelprijzen hebben verzameld en de Arabieren niets. Een dikke nek heet dat. En inderdaad, dit soort joden kijkt gewoon op ons neer alsof we het vuil van de straat zijn. Je moet verder gewoon eens kijken naar de evolutie in de relatie van het voorbije jaar van de N-VA met joodse belangengroepen in Antwerpen.
    Willy Van Dammme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s