De Frans–Amerikaanse “vriendschap”

Dat Frankrijk en de Verenigde Staten strategische en belangrijke bondgenoten zijn is officieel geweten. Minder gekend is dat beide landen wel eens openlijk ruzie maken. Het Franse verzet tegen de Iraakse invasie door de VS van Irak in maart 2003 is als voorbeeld hiervan natuurlijk wel goed gekend.

Minder publiek is natuurlijk de oorlog om Rwanda in 1994 die via hun lokale Quislings werd uitgevochten en in wezen een oorlog was tussen Frankrijk en de VS. Waarbij deze laatste de steun kreeg van o.a. Nederland en het Verenigd Koninkrijk. Landen die zoals Frankrijk lid zijn van de Europese Unie. Zowel via de Navo als via de EU dus zogenaamde (sic) bondgenoten van Parijs.

Vriendjes op Facebook

Publiek legde men sindsdien tussen Parijs en Washington wel alles bij. Maar dat blijkt volgens de Franse pers nu allemaal alleen maar schone schijn. Volgens het weekblad L’ Express en de Franse krant Le Figaro van 21 november is het Élysée, het gebouwencomplex vanwaar de Franse president het land regeert, in de lente van dit jaar het slachtoffer geweest van een heel ingenieuze aanval op het interne computernetwerk.

In de Franse pers wordt daarbij deze week duidelijk gesteld dat deze aanval kwam vanuit …. Washington en de Amerikaanse regering. En daarbij maakte de VS gebruik van exact hetzelfde virus dat men vorig jaar ook tegen Iran gebruikte, namelijk Flame.

Men ging daarbij zeer ingenieus tewerk door eerst een aantal op Facebook zittende medewerkers van toenmalig president Nicolas Sarkozy uit te kiezen. Waarna Amerikaanse spionnen hen vroegen om vriendjes te worden. Wat de niets vermoedende Fransen ook toelieten.

Intranet

Waarop zij door die spionnen via een door de VS gemaakte nepinternetsite van het Élysée gecontacteerd werden en inlogden en daarbij hun paswoorden gebruikten. Phishing dus. De volgende stap was dan om via die paswoorden in te loggen op het echte intranet van het Élysée en het virus dan op dat intranet los te laten.

Met voor de Fransen vermoedelijk rampzalige gevolgen.  Zo bleek men ook ingebroken te hebben in het computerbestand van Xavier Musca, de secretaris generaal van het Élysée. En hoger kun je in Frankrijk echt niet gaan.

Dit virus is in staat om vanop afstand micro’s en webcams in te schakelen en kan inkijken op alle gegevens die in de computer zitten en ook de bestanden die op het scherm staan te kopiëren. Hightech dus en niet het werk van een groepje hackers genre Anonymus.

In Franse regeringskringen is men na onderzoek tot het besluit gekomen dat het de VS was die achter deze cyberaanval zat. En de Franse president heeft dat dus nu deze week naar de Franse pers laten lekken.

Erg gênant natuurlijk voor de VS die echter bij monde van Janet Napolitano, minister voor Binnenlandse Veiligheid,  het verhaal aan l’ Express noch wou ontkennen noch wou bevestigen. Daarbij alleen stellende dat Frankrijk een zeer oude bondgenoot en de belangrijkste partner is van de VS met wie ze nauw blijven samenwerken. Nou ja!

Het is hierbij ook gekend dat de VS via de Angelsaksische pers met de regelmaat van de klok al jaren Rusland maar vooral China verwijt om cyberaanvallen op o.a. de VS of de Baltische staten te organiseren. Beweringen waarbij het al eens de steun krijgt van Google.

Potdoof

Nu blijkt uit de verhalen de cyberaanvallen op Iran met de virussen Flame en Stuxnet dat het de VS is die zich hieraan op grote schaal schuldig maakt. Waarbij het Franse verhaal toont dat men schaamteloos zelfs de zogenaamde ‘beste partners’ hiermee aanvalt. En met zulke (sic) vrienden heeft Frankrijk echt geen vijanden meer nodig. Wat dacht je?

Vraag is natuurlijk hoe de reactie op het Élysée was toen men het virus ontdekte en hoe furieus men reageerde toen men dan constateerde dat het de ‘beste partner’ Amerika was die mogelijks alle Franse staatsgeheimen was komen stelen. Smeet de kleine Napoleon Sarkozy met het servies?

En als de VS na Iran ook Frankrijk met computervirussen aanvielen dan kan men er gif op nemen dat ze dat ook al deden met alle andere interessante ‘bondgenoten’ zoals Japan, Duitsland, Groot-Brittannië en vermoedelijk ook België. Kan men hier eens checken?

Een opvallend detail rond dit toch wel schokkend en belangrijk verhaal is dat de Vlaamse pers hierover geen woord schreef. Een tip gekregen dat dit best niet in de kranten kon verschijnen? Want bij De Tijd, De Morgen en De Standaard volgt men wel dagelijks de Franse pers.

De Angelsaksische pers bestede er wel aandacht aan, maar dat was, in verhouding, zacht uitgedrukt erg povertjes. Waarbij de nadruk, indien men erover schreef, steevast kwam te liggen op de Amerikaanse ontkenning.

Maar dat laatste wekt alleen verbazing bij de onwetende en de naïeveling.

Willy Van Damme

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s