Obama II – Wat nu met Syrië?

Barack Obama is zoals grotendeels ook werd verwacht voor een tweede termijn als president herkozen. En dus zal hij een aantal heikele punten rond het Amerikaanse buitenlandse optreden verder moeten aanpakken. En daar de VS zich nog steeds zien als de enige supermacht die overal zijn wil moet opdringen zijn die op te lossen problemen dan ook legio.

Patriotraketten

En daarvan is de Syrische kwestie een der meest dringende. Het vormt onderdeel van het Amerikaanse streven om de wereldenergievoorraden zoveel mogelijk onder controle te krijgen en gelijktijdig de regionale hegemonie van Israël verder te verstevigen.

En dus dient elke weerstand tegen Israël desnoods met zeer brutale hand te worden vernield. Het is de enige reden waarom Syrië nu door salafistische huurlingen genre Al Qaeda in een orgie van geweld wordt kort en klein geslagen.

En kijk, men was bij de democraten in de VS de overwinning van Obama nog aan het vieren of de eerste nieuwe zetten in dit dossier werden al gedaan. Zo stelde de Britse conservatieve premier David Cameron op 9 november dat hij snel een gesprek met Obama wou hebben over de toestand in Syrië.

Ook diens Turkse collega Recep Tayyip Erdogan speelde hier nog maar eens haantje de voorste en riep diezelfde dag de Navo op om aan de grens met Syrië door de Navo bemande Patriotraketten te plaatsen.

Die zouden de grensbewaking dan moeten verstevigen waarbij men zelfs liet uitschijnen dat dit de start was van een no-flyzone die dan de mensen zogezegd moeten beschermen. Wat zoals Artsen zonder Grenzen deze week op Radio 1 stelde alleen zou zorgen voor een militaire escalatie. Dus veel meer doden.

En Patriotraketten zorgen niet voor een no-flyzone daar ze vooral als bedoeling hebben om inkomende raketten neer te halen. Wat echter niet goed lukt, met als conclusie dat men hier vooral wapenproducent Raytheon wil plezieren en het verder vooral heeft te maken met symboliek.  Bovendien is een aanval op Turkije door Syrische vliegtuigen op dit ogenblik zo reëel als een invasie van groene mannetjes van Mars.

De enige bedoeling van krijgsheer Erdogan is het opdrijven van het conflict, meer doden veroorzaken en het verdrijven van al Assad van de macht. Waarna Salafisten het land verder kunnen vernielen zoals we nu in Libië zien gebeuren.

Een waarschuwing

Een ander en formidabel schot voor de boeg kwam er echter vanuit Rusland waar de Syrische president Bashar al-Assad een interview gaf aan de Engelstalige Russische TV-zender Russia Today (RT).

Het was dus een boodschap komende van Syrië, verstuurd door Rusland en vooral bestemd voor een westers publiek en de regeringen hier. En die boodschap was keihard en liet weinig twijfel over de bedoeling ervan: “Val ons aan en je krijgt een wereldoorlog.” Wat als waarschuwing wel kan tellen.

“I think that the cost of a foreign invasion of Syria – if it happens – would be bigger than the entire world can bear … This will have a domino effect that will affect the world from the Atlantic to the Pacific,” he said. (Russia Today – 09-11-2012)

“Ik denk dat de kost van een buitenlandse invasie van Syrië – indien dat zou gebeuren – veel groter is dan de hele wereld kan dragen …. Dit zal een domino-effect hebben waarin de hele wereld zal betrokken raken, van de Atlantische tot de Stille Oceaan”, aldus de president. (Russia Today – 9 november 2012)

Van de vraag van Erdogan om NAVO-troepen met die raketten aan zijn grenzen te plaatsen hoor je de voorbije week dan ook niets meer. Het westers imperialisme zit dan ook met een dilemma. Men heeft wel een leger dat iedereen aankan maar dit is toch ook, zeker financieel en economisch, niet meer zo oppermachtig dat men in de realiteit ook iedereen naar believen kan vernielen.

Men doet wel verwoede pogingen, maar de andere landen als Rusland, China en Indië bijten terug. Hoe het dan nu verder moet is zo te zien voor Washington onduidelijk. Iran, Hamas, Hezbollah en Syrië uitschakelen zoals Israël van het westen eist is niet zo simpel.

Iran aanvallen betekent een economische wereldcrisis zonder weerga. Zonder het Iraanse olie en gas komt de wereldeconomie al bijna op de eerste dag tot stilstand. En dus poogt men het land te wurgen om het zo te doen inbinden.

Maar dit, en dat weet men in Washington perfect, zal nooit lukken. Ook nu nog brengt de Iraanse export, en dat zijn heus niet alleen tapijten, olie en gas, voldoende op om de economie draaiende te houden.

Een harde noot

Ook Syrië blijkt een veel hardere te kraken noot dan gedacht. Als je journalisten genre Jorn De Cock van de Standaard moet geloven dan was de regering in Damascus al maanden terug verslagen. Niets daarvan.

Toen die salafisten deze zomer Damascus aanvielen was het bij het persbureau Reuters alsof de hoofdstad nog die week zou vallen. Men organiseerde wel een zelfmoordaanslag en de desertie van de eerste minister maar daar bleef het bij.

Buiten het schreeuwen van wat bombastische slogans en het vernielen van een serie gebouwen gebeurde er in essentie verder niets. Ze verloren met grote onderscheiding de slag.

Hetzelfde in Aleppo dat men daarna aanviel maar waar ze eveneens een in wezen hopeloze strijd voeren. Wel is deze stad voor een deel wel vernield geraakt. Mede doordat deze dicht bij de Turkse grens ligt en dus een makkelijker doelwit is voor deze vanuit Turkije opererende bendes.

Extremistische pap

Bovendien worden die salafisten met de dag driester en doet zich hier hetzelfde voor als in Irak rond 2006 toen salafisten in delen van het land ook de macht dachten te kunnen grijpen. Irakezen lusten die extremistische pap echter niet, kwamen in opstand en sloten zelfs akkoorden met de aartsvijand, het Amerikaanse leger.

Ook in Syrië zien we dat fenomeen en kan men zelfs in onze media tegenwoordig verhalen lezen over betogers die zich publiek tegen die bendes keren. Met als resultaat dat ook zij dan het doelwit worden van hun (sic) bevrijders.

Niets nieuws natuurlijk want dat was zo al van in het prille begin van deze opstand. Zo wist de New York Times vorige week het volgende aan haar lezers te melden:

“One fighter shot into the air when customers at a bakery did not let him cut into a long line for bread, Ahmed recalled. Another, he said, was enraged when a man washing his car accidentally splashed him. “He shot at him,” Ahmed said. “But thank God he wasn’t a good shot, so the guy wasn’t hurt.” (1)

“Een rebel schoot in de lucht toen de in een lange rij staande klanten van een bakkerij hem niet lieten voorgaan”, stelde Ahmed. Een andere rebel werd woest, aldus nog Ahmed, toen een man die zijn auto aan het wassen was hem per ongeluk wat nat maakte. “Hij schoot naar hem, maar gelukkig was het een slechte schutter en raakte die man niet gewond”, stelde Ahmed nog verder.

Het valt hierbij trouwens op dat journalisten genre Rudi Vranckx nu meer en meer afstand nemen van die ‘helden van de revolutie’. Hetzelfde voor Ngo’s als Human Rights Watch en Amnesty International die door hun onverbloemde steun aan die salafisten flinke imagoschade opliepen. Afstand houden dus.

Maar geen zorg, ze blijven wel opereren als de spreekbuis van die rebellen en zo het Amerikaanse imperialisme. Zo zit op dit ogenblik een equipe van Amnesty onderdak bij die rebellen om een rapport te maken over de ‘mensenrechtenschendingen’ in Syrië. En naar verluidt was er volgens hen op dat vlak bij die rebellen geen probleem. De bed & breakfast viel er dus blijkbaar goed mee.

Gruwelvideo’s

Ook de VS krijgt het stilaan op zijn heupen met die rebellen. Ze plaatsen zonder enige schaamte dan ook teveel gruwelvideo’s op YouTube om zo hun terreur beter in de verf te zetten. Iets wat ongetwijfeld niet de bedoeling was toen ze het groen licht kregen om Syrië te vernielen.

En dat soort praktijken brengt natuurlijk ernstige schade toen aan de zaak van Israël die netjes achter de schermen de zaak in voor hen goede banen tracht te leiden. Hoe kun je mensen nu eenmaal blijven steunen die live tonen dat ze mensen folteren, op gruwelijke wijze vermoorden en plunderen alsof het een plezier is? Aartsmoeilijk.

En dus haalde Hillary Clinton recent hard uit naar de oppositie die dringend haar strategie en opmaak diende te veranderen. En als de baas roept komen de knechten natuurlijk uit hun loopgraven of hun holen. Met als resultaat een zoveelste rebellenconferentie in de Qatarese hoofdstad Doha.

Waarbij de vele Syrische Quislings – Hopende op eenzelfde buit als die welke de Afghaanse president Karzai de voorbije tien jaar wist te bemachtigen? – in het gelid sprongen en na bijna een week lang geruzie uiteindelijk een nieuwe organisatie op de been brachten. De bijeenkomst duurde trouwens vele dagen langer dan voorzien. Zo groot zijn de interne tegenstellingen.

Een schietgebedje

Die nieuwe structuur moet dan volgens de theorie al die in Syrië amok makende salafisten genre Al Qaeda neutraliseren. Hoe? Met gebeden richting Mekka? Alleen al de naam van die nieuwe organisatie doet op de lachspieren werken.

Ze heet ‘De Nationale Coalitie van Oppositiekrachten en de Syrische Revolutie” (NCOSR) en staat officieel onder leiding van een zekere Moaz al Khatib die door de Amerikaanse bazen omschreven wordt als een gematigde soenitische predikant (2).

En onmiddellijk trokken onze persmuskieten in actie om die man zowaar heilig te verklaren. Hij werd onder meer bij Reuters omschreven als zeer invloedrijk, erg intelligent, uiterst moedig en zacht sprekend. Een man die al die salafisten met een schietgebed voor Allah zo in het gareel doet lopen?

Ook De Morgen deed in de krant van 14 november vlijtig mee aan die hagiografie en kopte die dag:  ‘Bruggenbouwer pur sang met aanzien’. Waar men ook opmerkte dat de man ooit in Nederland voor Shell heeft gewerkt.

Belangrijk element natuurlijk want De Morgen is voor het buitenland tegenwoordig zowat een bijhuis van de Nederlandse Volkskrant. En iemand die ooit voor Shell, die Nederlandse trots, werkte moet in Nederlandse krantenogen wel een goede zijn. Vraag het maar aan Wouter ‘kontje’ Bos, de vroegere Nederlandse PVDA’er.

Geen minderheden

Opvallend is dat er bij deze nieuwe Amerikaanse make-up van een aanwezigheid van Syrische Koerden, druzen, christenen, alawieten of sjiieten amper of geen sprake was. Abdel Bassit Sida, de vorige in Zweden wonende Koerdische ‘baas’ van de Syrische Nationale Raad, verdween geheel naar de achtergrond. Hij was dan ook een grote niemand die vermoedelijk alleen zijn vette wedde pakte.

Om de schijn op te houden heeft men wel een vrouw aangeduid als tweede vicevoorzitter van deze NCOSR. Normaal ging er in die nieuwe structuur zelfs geen enkele vrouw zitten. Die horen voor die salafisten nu eenmaal thuis in de keuken, aan de veegborstel en in bed om kinderen te maken en te krijgen. Vrouwen in de politiek is voor hen des duivels.

Maar van een aanwezigheid van die vele Syrische minderheden hoort men in de media niets. Dit terwijl er daar heel veel geld moet te rapen zijn en de VS er graag wat van die minderheden wil bijhebben. Het imago nietwaar.

En vraag het maar aan collaborateurs genre Karzai of vroeger de overleden Vietnamese tiran Nguyen van Thieu. Hun geld dat ze aan hun collaboratie met de Amerikaanse bezetter verdienden kan nooit meer op.

Het toont de grote woede bij de massa’s Syriërs over die door Israël gedirigeerde opstandelingen. Zelfs de vele tientallen miljoenen pikzwarte dollars die er zo voor het grijpen liggen kunnen hen niet bekoren.

Frankrijk

Maar ook hier geen zorg. Bijna nog dezelfde dag dat die NCOSR boven de doopvont werd gehouden erkende de Golf Cooperation Council, de club van aartsconservatieve dictators van het Arabisch schiereiland, dit stelletje Quislings als ‘de enige wettige vertegenwoordiger van het Syrische volk’. Het moet hun nieuw speelgoed wat meer aanzien geven.

Niet verwonderlijk verder dat Turkije al snel dit voorbeeld volgde. En ook Frankrijk speelt hier haantje de voorste en volgde dit voorbeeld en wil binnen de EU officieel wapenleveringen aan die salafisten bespreken.

De Franse sociaaldemocratische president François Hollande kruipt dus nog verder met Al Qaeda in bed. Hoopt hij zo de Franse invloed van weleer toen Syrië nog een Franse kolonie was te herstellen? De rebellenvlag is naast die van Al Qaeda trouwens die uit de periode toen Syrië nog een Frans mandaatgebied was. Geen toeval.

Geen onderhandelingen

Daarbij dient opgemerkt dat de statuten van de NCOSR, toch een creatie van het westen, elke vorm van onderhandelingen met de regering in Damascus verbieden. Waarmee perfect wordt aangetoond dat dit westen alleen maar aanstuurt op meer oorlog.

Ze zenden de vroegere Algerijnse diplomaat Lakhdar Ibrahimi wel op pad om officieel tot een onderhandelde oplossing te komen maar saboteert zelfs open en bloot zijn werk. En niemand in de westerse klassieke pers die dit opmerkt. Ook geen toeval.

Ondertussen is er wel nog maar eens ruzie ontstaan tussen de Arabische ‘broederstaten’ Qatar en Saoedi Arabië die in Syrië ieder verschillende groepen bewapenen die zo wel eens met elkaar in conflict komen. Alsof er nog niet genoeg geschoten wordt.

Maar er mogen dus intern bij die bendes grote problemen zijn, vooral vanuit Turkije dringt men aan op nog meer geweld. Waarbij men in onze pers en bij onze regeringen het argument gebruikt dat er al teveel doden vielen en dat er dus snel militaire actie moet komen om het moorden te stoppen. Als dat geen toppunt van cynisme is.

Tegen Rusland en China

Typerend is de in de New York Times geciteerde uitspraak van vorige week 9 november van de Turkse premier Erdogan. Die wil zo te zien desnoods zelfs een wereldoorlog uitlokken. Uiteraard, als je hem wil geloven natuurlijk, eveneens om het doden te stoppen. Van een onvoorstelbare arrogantie gesproken.

“The world cannot be left to what the five permanent members have to say,” Mr. Erdogan told a conference in Indonesia. “If we leave it to the five permanent members, humanity will continue to bleed.” (3)

“De wereld kan niet overgelaten worden aan wat de vijf permanente leden (van de VN-veiligheidsraad zijnde de VS, Rusland, het Verenigd Koninkrijk, China en Frankrijk, nvdr.) beslissen. Indien we dit overlaten aan die vijf permanente leden dan zal de mensheid blijven bloeden”, aldus Erdogan tijdens een conferentie in Indonesië.

Met andere woorden: Negeer Rusland en China en val aan. En niemand die deze waanzinnige oorlogsstoker publiek een halt toeroept.

Willy Van Damme

1) http://www.nytimes.com/2012/11/09/world/middleeast/in-syria-missteps-by-rebels-erode-their-support.html?pagewanted=1&_r=0&nl=todaysheadlines&emc=edit_th_20121109

2) Volgens de normaal steeds goed geïnformeerde in Damascus wonende Franse journalist Thierry Meyssan trad hij in het verleden op als lobbyman in Syrië voor de Nederlands-Britse oliegroep Shell en is hij een topman van de Syrische tak van de Moslimbroeders.

Tijdens de oorlog om Koeweit in 1991, waar Syrië en de VS één front vormden, schaarde hij zich o.m. achter de anti-westerse oproepen van Osama bin Laden. Het is een wat ander verhaal dan de door westerse marketeers voor de kranten over de man gemaakte hagiografiën.

3) http://www.nytimes.com/2012/11/10/world/middleeast/syrian-refugee-flow-escalates-sharply.html?nl=todaysheadlines&emc=edit_th_20121110

Advertenties

3 thoughts on “Obama II – Wat nu met Syrië?

  1. Beste Willy,
    ik stel mijzelf al een hele tijd een vraag over het ontstaan van de staat Israël. Wij weten natuurlijk allemaal over de declaratie van Arthur James Balfour uit 1917, waar de Eerste Wereldoorlog nog in volle gang was en niemand wist wat de uitkomst daarvan kon zijn Maar toch kon deze mijnheer Balfour het land Palestina toewijzen aan het Joodse volk, terwijl Palestina op dat moment onder gezag stond van het Ottomaanse Rijk. Hoe wist die mijnheer Balfour dat de Eerste Wereldoorlog naar de kant van de geallieerden op zou vallen? Nu was deze declaratie wel gericht aan een zekere Lord Rothschild, die deze boodschap weer over kon brengen aan zijn Zionistische vriendjes. Maar wat mij hogelijk verbaast is het feit, waarom men heeft gewacht tot 1948 met het uitroepen van de staat Israël? Wist men in 1917 al dat er eerst een holocaust moest komen?
    Ik begrijp dat dit een moeilijke vraag is, maar ook mij komen de laatste tijd meer en meer berichten ter ogen dat Zionisten collaboreerden met de Nazi’s. Let wel, ik ben geen holocaust ontkenner, maar er beginnen mij de laatste tijd wel een aantal dingen op te vallen. Zo heeft de voormalige Poolse president Lech Walesa in 1995 de plaquette voor Auschwitz, waarop vermeldt stond dat daar 4 miljoen Joden waren gedood, laten verwijderen en in de plaats daarvan een plaquette heeft laten plaatsen met de tekst dat er 1,5 miljoen joden zijn gedood en er is geen Joodse organisatie die daar bezwaar tegen heeft gemaakt. Dat is nogal een verschil 4 of 1,5 miljoen! Hoogst opmerkelijk!
    Was de Vrede van Versailles in 1919 de voorbode dat er een Tweede Wereldoorlog moest plaatsvinden? Wie was J.G. Shoup, een Belgische journalist of een mythe, die een boek heeft geschreven met de titel; “De Geldbronnen van het Nationaal Socialisme (Drie gesprekken met Hitler) onder de naam Sydney Warburg?” Is J.G. Shoup daarom vermoord en is zijn boek daarom uit de handel genomen door de gerespecteerde uitgeverij Van Holkema & Warendorf? Waarom is dit boek opnieuw verkrijgbaar bij uitgeverij Elmar?
    Joop de Jong
    Antwoord:
    De Balfour Declaration dateert van 7 november 1917 en had te maken met de rampzalige financiële toestand van een door de wereldoorlog en decennia van imperialisme totaal uitgeput Verenigd Koninkrijk. In ruil gingen de bankkluizen dan nog verder open.
    Begin november was het voor de Britse regering, en ook voor andere waarnemers, overduidelijk dat Palestina en vermoedelijk nog andere delen van het Ottomaanse rijk in Britse (en Franse) handen zouden vallen. Zo viel de versterkte vestiging van Akaba op 6 juli 1917 waarna de weg open lag voor de verovering van het noordwestelijk deel van de Arabische wereld. Jeruzalem viel tussen 7 en 9 december 1917 terwijl men Damascus op 1 oktober 1918 veroverde.

    Uiteraard konden de zionisten toen nog niet de onafhankelijkheid van hun heilstaat uitroepen. Eind 19de eeuw waren er al wel de eerste kolonisten toegekomen, maar het zou nog decennia van immigratie vergen om voldoende Europese joden naar Palestina te krijgen. In 1918 waren er amper joden in het land en diegene die er woonden stonden niet te springen voor de ideeën van Theodor Herzl en zijn maten. Het waren joden die behoudens hun religie niet echt te onderscheiden waren van de andere daar wonende bevolkingsgroepen.

    Het jaartal 1948 had te maken met het feit dat het Britse imperium toen duidelijk aan het instorten was. Het Indische continent was onafhankelijk geworden en het Verenigd Koninkrijk lag in een wurggreep van de VS die zelf controle wou hebben over het Britse rijk. Gebieden die nog moeilijk onder controle te houden waren werden dus maar onafhankelijk. Van die verwarring maakten de zionisten gebruik om hun wil op te dringen aan Palestina.

    Men kan er trouwens van uitgaan dat de meeste bewoners van Palestina toen vroegere joden waren die door de eeuwen
    heen christen of moslim waren geworden. Juist zoals vele Europese joden stammen uit tot het jodendom bekeerde Europeanen zoals het verhaal van de Khazars aantoont. Zie hiervoor het boek van Shlomo Sand, ‘The invention of the Jewish people’.

    Het is door de groeiende jodenhaat in vooral Duitsland in de jaren dertig dat de aanwezigheid van joden in Palestina groeit. Hitler wil de joden weg uit Duitsland en maakt hierover zelfs akkoorden met de zionistische beweging. Adolf Eichman is trouwens voor zijn arrestatie en moord na de tweede wereldoorlog nog al in Palestina geweest om met het Joods Agentschap over die immigratie te onderhandelen.

    Het ging daarbij zelfs zover dat dit Joods Agentschap bij Hitler ging klagen dat de kwaliteit van de door Duitsland gestuurde joden te slecht was. Ze waren onvoldoende raszuiver. Wat aantoont hoezeer nazisme en zionisme met elkaar verwant zijn. Ook waren zowel het Joods Agentschap en Duitsland om duidelijke reden tegenstander van het Verenigd Koninkrijk. En dat leidde dan tot een militaire samenwerking tussen beiden.
    Vooral Irgun en zeker de National Military Organisation in Israel van Avraham Stern (de Stern Gang) werkte samen met het Duitsland van Hitler en Italië onder Mussolini. Volgens bepaalde bronnen hadden ze zelfs nog in 1941 trainingskampen in Duitsland. Toen in januari 1942 in Duitsland de Wannseeconferentie over het zogenaamde joodse vraagstuk werd gehouden en de joden niet meer naar Israël gingen maar naar o.m. Auschwitz werd die samenwerking definitief gestopt.

    Hoeveel joden en anderen er in Auschwitz en elders werden vermoord is een open vraag die men nooit zal kunnen beantwoorden. Het getal van 6 miljoen is pure onzin en heeft te maken met platte propaganda. Dat het er miljoenen waren hoeft men zeker niet te betwijfelen.
    Maar vooreerst is daar de discussie over wie exact een jood is. Verder werden vele ‘joden’ her en der vermoord, soms in hun dorpen, soms onderweg naar vernietigingskampen in getto’s, sommigen stierven van ontbering, honger, ziekte, enz… Daar dus een exact getal op plakken is onbegonnen werk. Men gaat het nooit juist weten.

    Wat betreft dat boek officieel geschreven door een zekere Sidney Warburg maar mogelijks dus door die J.G. Shoup denk ik dat dit een boeiend werk zou kunnen zijn. Maar veel over de financiering van de NSDAP van Hitler is al wel gekend. Cruciaal was natuurlijk de uitgebreide steun van I.G. Farben (een na de oorlog in stukken gehakt bedrijf waaruit onder meer BASF komt).
    Daarbij waren duidelijk ook sommige Amerikaanse groepen betrokken als de familie Warburg die met I.G. Farben nauw samenwerkten. Men kan zeggen dat die Amerikaanse ondernemers welke veel zaken met Duitsland deden ook Hitler hielpen. Kijk naar de geschiedenis van de familie Bush.
    Ik had wel nog nooit van die naam of het boek gehoord. Het zou blijkbaar in 1933 uit de handel zijn gehaald omdat de naam Sidney Warburg vals was en die Amerikaanse familie inderdaad Hitler steunde. Ik vermoed dat men het boek voldoende interessant acht om het opnieuw uit te geven. Meer niet.

    Wat betreft Versailles kan men stellen dat men hier de basis legde voor Hitler. Maar dat kwam alleen doordat grote ondernemers met imperialistische bedoelingen als I.G. Farben revanche wouden nemen. Duitsland had Frankrijk en België in 1914 aangevallen en onnoembare schade aangericht.
    De stad waar ik woon werd begin september 1914 door hen bewust geheel platgebrand. Het was toen een bloeiende nijvere stad en het zou meer dan 50 jaar duren om van die vernielingen te herstellen. Dat Duitsland dus achteraf moest betalen was niet onlogisch. Potje breken, potje betalen.
    Willy Van Damme

    • O, dit was ik nog vergeten. Ik heb deze vraag ook aan een Nederlandse politicus gesteld, maar die vond het niet de moeite daarop te antwoorden. Sterker nog, hij gaf mij een ban!

      Laat dit niet je nachtrust verstoren, welterusten!
      joop de Jong
      Antwoord:
      Je moet begrijpen dat politici lid zijn van een partij en dat men daarom met publieke verklaringen steeds zal oppassen. Zeker over een delicate zaak als Israël.
      Bijna vier jaar geleden viel hier Bert Anciaux, een vroegere partijvoorzitter en minister, Israel over Gaza frontaal aan, waarna men hem vanuit de politiek en media gewoon bedolf onder tonnen modder.
      Het is daarom begrijpelijk dat op mensen als een Anciaux na iedereen hier zwijgt en meedoet met Israël. Walgelijk natuurlijk.
      Voor Bart De Wever hier met zijn N-VA een gooi deed naar het Antwerpse burgemeesterschap zorgde hij ervoor dat hij op zeer goede voet kwam te staan met de zionistische lobby in de stad. Zijn partijgenoot Jan Jambon werd lid van een lobbygroep voor joodse diamantairs en André Gantman, een gewezen joodse advocaat die gekend is voor zijn zionistische standpunten, kwam zelfs op de kieslijst van de N-VA te staan. Zo gaat dat. Wat doet vermoeden dat hun steun onontbeerlijk is om in Antwerpen burgemeester te worden.
      Willy Van Damme

  2. Pingback: Obama II – Wat nu met Syrië? « Mediawerkgroep Syrië

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s