Verrassingen in Dendermondse kiesstrijd

Een ding kan men van de voorbije Dendermondse gemeenteraadsverkiezingen zeker zeggen, ze hadden enkele stevige verassingen in petto. Niemand had die uitslag normaal gezien kunnen voorspellen. Ook bij de politieke partijen reageerde iedereen trouwens voor zover geweten erg verbaasd. Dit had men praktisch niet verwacht.

CD&V

Vooreerst is daar natuurlijk de monsterscore voor burgemeester Piet Buyse (CD&V) die eventjes 7.761 voorkeurstemmen haalde, een record voor de stad en meer dan de 7.325 van Norbert De Batselier van sp.a in 1994. Op de 31.092 uitgebrachte stemmen haalde hij die zondag 24,96% der stemmen. Een der beste cijfers nationaal voor een gekend politicus.

Piet Buyse

Van de 12.207 stemmen die zijn partij haalde gingen er dus 63,57% naar de kopman. Het duwde de partij omhoog tot 39,3%, het hoogste cijfer die CD&V behaalde sinds 1988, de legislatuur toen zij implodeerde.

In 1988 haalde de toen nog CVP hetende partij 14.130 stemmen, goed voor 46,4% en 19 zetels. Een absolute meerderheid. In 1982 was dat 14.059 stemmen en goed voor 47,5% der stemmen. Het was de tijd van de CVP-staat.

Piet Buyse

Piet Buyse wist zich om te vormen tot een echte burgervader.

Het betekent dat Piet Buyse binnen de partij nu de ene en echte leider is. Leen Dierick (3.280 stemmen), de nummer twee en officieus eveneens kandidaat burgemeester, haalt niet eens de helft van haar rivaal.

Ze haalde zelfs minder voorkeursstemmen dan in 2006 toen ze er 3.559 bij elkaar scharrelde tegen 2.056 in 2000, haar eerste verkiezing. En nochtans heeft ze via haar parlementair mandaat tegenwoordig meer profilering.

Ook is ze nu zes jaar schepen voor Openbare Werken en deed ze het hier op wat details na vrij goed. Ook de campagne was er een die mag gezien worden. Het toonde haar propagandamachine in al haar kracht. En toch. Men zal zich ten huize Dierick vragen stellen.

Het zet binnen CD&V zeker de toon voor de machtsverhoudingen. En die zeer grote kloof bij de volgende raadsverkiezingen in 2018 overbruggen lijkt wel een onmogelijke opdracht voor Leen Dierick. Alhoewel oktober 2018 natuurlijk nog heel ver af ligt.

Piet Buyse staat nu ijzersterk en haalde op eigen kracht zelfs meer stemmen dan de N-VA (7.200 stemmen, 23,2) en meer dan het totaal aantal stemmen van sp.a (4.106, 13,2%) en Open VLD (3.354, 10,8%) tezamen.

Patrick Meulenbroek

In wezen kan men zeggen dat de oppositie tegen het gevoerde beleid bijna geheel vernield werd. Van de 5 liberalen blijven er maar 3 meer over en van de 7 Vlaams Belangers nog slechts twee. Met de schertspartij Plus die verdween. De Dendermondenaars waren zo te zien dus in de wolken met wat er de voorbije zes jaar gebeurde.

Het succes van CD&V zorgde ook voor de terugkeer op de schepenbanken van oudgediende Patrick Meulenbroek, een man die na twee legislaturen in de wildernis terug de schapenstal van CD&V vervoegde.

Met 1.470 stemmen (888 bij Plus in 2006, 1.890 in 1994 en 2.263 in 1988) haalde Meulenbroek het vierde meest aantal voorkeurstemmen binnen de partij. Bij de andere partijen haalde slechts Marius Meremans er met 2.025 stemmen meer. Het toont de populariteit van de man.

Patrick Meulenbroek

Patrick Meulenbroek krijgt het erg moeilijke en zeer belangrijke OCMW onder zijn bevoegdheid en dus ook het lot van het Baasroodse rusthuis.

Veel dossierkennis heeft hij nooit laten zien maar hij weet veel  kiezers met zijn volkse lach en schouderklop te lokken. Het is een politicus oude stijl en de vraag is dan ook wat hij er nu als schepen gaat van maken. Nogal wat insiders lijken er weinig vertrouwen in te hebben.

OCMW

Zeker nu hij het OCMW gaat leiden en de verantwoordelijkheid voor het sociaal beleid op zich neemt. Een loodzware complexe materie die velen als ongeschikt zien voor de man. “Dit is een belediging voor het OCMW”, is een regelmatig weerkerende commentaar. Hij zal zich de komende zes jaar dan ook moeten bewijzen.

Het zal dus ook Patrick Meulenbroek zijn die het dossier van het Baasroodse rusthuis moet klaren. Een dossier dat voor hem totaal nieuw is. Het zal vele kenners van het OCMW benieuwen hoe hij, de leek in de zaak, dit gaat aanpakken. En oplossen.

Bij CD&V verdwijnen de fractieleider voor de gemeenteraad Hans Michiels en Rita De Schryder bij het OCMW. Twee sterke figuren. Onduidelijk is of er in de nieuwe generatie raadsleden ook dergelijke krachtige politici zitten.

Nieuwkomer Judith De Smedt (445 stemmen) is natuurlijk een specialist van het stedelijk middenstandsbeleid en weet waar ze mee bezig is. Als jarenlange voorzitster van de stedelijke middenstandsraad kent zij de materie en dit lijkt daarom een goede aanwinst.

Lien Verwaeren

Ook Jan Van Damme, een oud schepen, kent de klappen van de zweep. Hij is wel een politicus uit de periode voor 1994 en sleurt die erfenis natuurlijk mee. Hij kent echter een dossier als de sport als weinig anderen en zou hier zeker een meerwaarde moeten kunnen leveren.

Jan Van Damme

Jan Van Damme doet opnieuw zijn intrede in de gemeenteraad.

Onduidelijk is wat Nele Cleemput, parlementair medewerkster van Leen Dierick, en Lien Van Hecke gaan betekenen. Meer duidelijkheid is er zo te zien wel over Lien Verwaeren (1005 stemmen), de nieuwe schepen voor Jeugd en Cultuur.

Zij werkt nu op het kabinet van Vlaams minister van Cultuur Joke Schauvliege waar ze het lokaal cultuurbeleid opvolgt (1). Ze was voordien ook eventjes cultuurbeleidscoördinator in Waasmunster. Ze weet dus normaal wat een cultuurbeleid kan en moet inhouden. Hopelijk krijgt dit hierdoor nu een nieuw elan. Het is broodnodig.

Het succes van CD&V

Waarom CD&V in Dendermonde ditmaal zo succesvol was heeft zo te zien meerdere redenen. Zo is het uit de resultaten af te leiden dat de kandidaten van CD&V zowel in hun buurt als in het verenigingsleven goed ingeburgerd waren, populair.

Verder is het voor Piet Buyse duidelijk dat hier sprake is van een Kim De Gelder-effect. Alhoewel Theo Janssens als OCMW-voorzitter een zeer grote rol speelde was vooral die van Piet Buyse erg publiek en bleef die van Janssens vooral achter de schermen, intern. Waar hij trouwens veel felicitaties kreeg.

Maar Buyse werd door zijn positie van burgemeester continu in de media voorgedragen als de woordvoerder, de burgervader die het allemaal eens ging uitleggen. Tot op de Nederlandse TV toe. En hij werd inderdaad voor 7.761 kiezers hun burgervader.

Kiescampagne CD&V Gemeenteraadsverkiezingen 2012

CD&V voerde een erg indrukwekkende kiescampagne en slaagde erin de N-VA van zich af te houden.

Verder voerde Buyse het laatste jaar een erg actieve campagne en ging hij van feestkraam over café tot desnoods een sportwedstrijd en gaf hij iedereen die hij maar kon grijpen de hand. En dat creëert eveneens een band die zich op 14 oktober liet voelen.

Verder lijkt het zeker dat de gemiddelde Dendermondenaar tevreden was over het gedurende de voorbije legislatuur gevoerde beleid. Had het anders geweest dan was de partij zeker afgestraft. Nu kreeg zij er 4 zetels bij.

Verder speelde ook de grootschalige campagne van CD&V een rol en het feit dat de laatste restanten van de interne dissidentie door het terugkeren van Patrick Meulenbroek werden opgeruimd. De stal is terug volledig.

De N-VA

Groot succes was er ook bij de N-VA die praktisch vanuit het niets 7.200 stemmen (23,2%) en negen zetels haalde. Een resultaat dat ze grotendeels te danken heeft aan grote leider Bart De Wever.

En lijsttrekker Marius Meremans mag dan intern wel eens onder vuur liggen, met 2.022 stemmen (725 in 2006) zit zijn positie voorlopig gebetonneerd. Zeker nu hij ook nog vervanger mag spelen in het Vlaams parlement.

Marius Meremans

Marius Meremans zit voorlopig stevig aan de top van de lokale N-VA.

Als leider van de oppositie zal hij het nu vanaf volgend jaar wel moeten waarmaken. Zijn tegenstrevers zijn voor het merendeel echter sterke figuren en hij zal het dan ook niet gemakkelijk hebben. Zeker daar ze ook zijn zwakheden kenen.

Opvallend is verder dat de mensen van de oude VU als een Lutgart De Beul of Herman Burghgrave niet verkozen raakten. Ook trouwens niemand van de familie Michem, Dendermondse stamboeknationalisten. Wel scoorde de partij met vier verkozenen zo te zien goed in Baasrode. De eeuwige Baasroodse proteststem?

Asbeco

Wat wel opvalt is dat Pascal De Roock uit Schoonaarde niet verkozen raakte. Hij speelde een voorname rol in het protest tegen de komst van asbestafvalverwerker Asbeco, maar haalde slechts 414 stemmen en staat ver achteraan bij de lijst van mogelijke opvolgers.

Ook Eddy Mertens (Open VLD), zijn protestpartner en politieke rivaal in het dossier, haalde het niet. Hij kreeg maar 352 stemmen (299 in 2006) ondanks zijn ongetwijfeld grotere naambekendheid.

Na de grote herrie die hij tijdens de voorlaatste OCMW-raad maakte bleef hij er de vorige week weg. Hij had naar verluidt nochtans nog maar eens een ‘dossier’ in voorbereiding. Ook voor de media lijkt hij tegenwoordig onvindbaar. Een triest einde zo te zien.

Betoging tegen Asbeco - Schoonaarde

Het protest tegen Asbeco in Schoonaarde leverde amper extra stemmen op. De twee betogingen trokken ook weinig volk.

Wie uit Schoonaarde daarentegen wel verkozen is is Annie Van den Berghe (CD&V) die 766 stemmen haalde (831 in 2006, 861 in 2000, 887 in 1994 en 1.105 in 1988). Dit terwijl zij nooit vooraan liep in de protesten en zelfs eerder passief toekeek.

Het toont dat dit protest lokaal minder gedragen werd dan door sommigen gedacht. Het verzet tegen Asbeco legde alleen windeieren. Al de moeite die Open VLD zich hier getrooste leverde niets op. Bij Asbeco zal men ondanks de miserie rond haar vergunning wel binnenpretjes hebben.

De negen-koppige delegatie van N-VA zal nu als officiële oppositie wel haar kwaliteiten moeten bewijzen. Het programma dat ze presenteerde was zwak, maar dat kan komen door het gebrek aan ervaring van de meeste kandidaten. Het is nu afwachten.

De sp.a

Was het goede resultaat van CD&V een verrassing, dan is het barslechte van sp.a de andere grote verassing. Niemand had dit verwacht. Het is voor de partij hun veruit slechtste resultaat ooit.

Zo haalde ze in 2006 samen met Spirit 6.302 (19,48%), als Inzet in 2000 8.045 stemmen (26,6%), in 1994 13.940 stemmen (45,8%), in 1988 6.676 stemmen (21,9%) en in 1982 7.004 stemmen (23,7%). Een roetsjbaan dus.

Traditioneel heeft sp.a het politiek best geschoolde personeel. Het zijn veelal dossiervreters die bij hun besturen wel eens blunders maken maar die globaal gezien goede beheerders zijn.

sp.a kandidatenlijst gemeenteraadsverkiezingen 2012

De sp.a wist dat het voor haar een moeilijke kiesstrijd ging worden en dat bleek. hier de kandidaten op René en Sarah Van Marcke na. Die was aan het bevallen en René zat vast op de TGV vanuit Parijs.

Het is een traditie die al dateert van toen Karel Van Miert partijvoorzitter werd en men de volkshuizen en achturencafés liet leeglopen. De arbeidersklasse krimpt, ook nu nog, en dus koos men voor een soort intellectuele middenklasse die qua aantallen in de lift zit.

Wie op een lijst arbeiders wou zien moest die eerder gaan zoeken bij het Vlaams Belang, niet bij de sp.a, op enkele uitzonderingen dan na. Jean-Michel De Potter (1.126 stemmen in 2006, 731 in 2000) is zo een figuur uit het arbeidersverleden van de partij.

Kandidaat Paul Mertens (178 stemmen, 225 in 2006) is er een ander voorbeeld van. Maar Potter, boos omdat hij geen voltijds schepenambt kreeg, maakte alleen maar ruzie en haakte af.

Onder de mensen

Het gevolg is dat al die mandatarissen die bijna continu op hun dossiers zitten te werken niet zelden amper nog tijd overhouden om onder de mensen te komen en er rechtstreeks contact mee te hebben. Een ernstige politieke fout.

Veruit de meeste mensen wantrouwen nu eenmaal politici heel sterk en alleen diegenen die ze persoonlijk wat kennen, hoe vluchtig soms ook, maken een kans om elke zes jaar hun stem te krijgen. En er is nu ook eenmaal zoiets als mond-aan-mondreclame.

Dat een politicus ernstig met zijn dossiers bezig is zien ze bijna nooit, dat hij soms moet opboksen tegen een muur van bureaucratische rompslomp evenmin. En dat de handjes gevende pinten trakterende politicus nooit naar zijn dossiers kijkt en er geen jota van begrijpt, zien ze evenmin.

Bart Van Malderen

Bart Van Malderen moest dikwijls dossiers verdedigen waarvan anderen de inhoud bepaalden.

Het aantal schepen en gemeenteraadsleden in dit land dat gewoon oerdom is, is niet te tellen. Velen weten zelfs niet eens waar men in hun beleidsdomein in de gemeente of stad mee bezig is. Het interesseert hen ook geen sikkepit.

Zolang ze pinten en handjes kunnen geven is het voor hen goed. Het is hun ticket voor het komende schepenambt. De schepenen in dit land die vooral de overlijdensberichten nakijken en de begrafenissen afdweilen zijn niet te tellen. Het is bijna steeds schijn maar wordt dikwijls toch geapprecieerd.

Begrijpelijk dat hardwerkende schepenen die wel goed besturen erdoor zwaar gefrustreerd geraken. Maar ze zullen de boer op moeten en zich in de toekomst meer onder het publiek mengen. Er is geen alternatief.

Ruzies

Natuurlijk is de barslechte uitslag voor een belangrijk deel een gevolg van ruzies binnen de partij. Ruzies die al eens openbarstten in de gemeenteraad. De erg emotionele en vooral op jaloezie gebaseerde uitvallen van Potter tegen zijn schepen waren gewoon erg gênant. Voor hem.

Jean-Michel De Potter

Jean Michel De Potter was regelmatig een stoorzender op de gemeenteraad en viel al eens de eigen schepenen aan.

En zoals de ruzies voorheen bij CD&V en Open VLD bewezen betaalt men dat bij de gemeenteraadsverkiezingen cash, in stemmen. Men was intern bijna zeker van een verlies maar zo groot had men ook niet verwacht.

Maar het verlies van vier zetels komt netjes overeen met het niet meer opkomen van stemmentrekkers en sterke figuren als de overleden Pierre Caudron, Theo Janssens, Ivan Verleyen en Jan-Michel De Potter. En zeker die laatste lokte kiezers van buiten het traditionele sociaal-democratische kiespubliek.

Sociale zaken

Uiteraard speelde ook mee dat lijsttrekker Bart Van Malderen zowat de moeilijkste dossier van de stad in zijn schoot geworpen kreeg, dossiers die veelal provinciaal en nationaal werden geleid. Zaken dus waarover hij amper zeggenschap had maar die hij lokaal wel diende te verdedigen. Leuk is anders.

Ook heeft hij de neiging, eigen aan intellectuelen, om alles vanuit de hoogte te bekijken en wat arrogant over te komen. Hij heeft er de voorbije jaren sterk aan gewerkt maar het is iets wat veel karaktertraining eist en dat vergt tijd.

Een groot probleem voor sp.a is dat ze haar belangrijke portefeuille van sociale zaken en OCMW moest afstaan aan CD&V’er Patrick Meulenbroek. Alleen nog via de sociale huisvestingsmaatschappij Volkswelzijn kan zij hier nog enige directe invloed behouden. Het moet intern erg veel pijn doen.

Voor de Dendermondse sp.a is het nu een periode van wondenlikken en werken aan een meer populaire succesvolle partijlijst in 2018. Het wordt hard werken en veel evalueren. Zien dat de bestuurspartners zoveel succes haalden en zij niet moet hard aankomen.

Open VLD

Is het kiezersverdict bij sp.a hard aangekomen dan is dat van Open VLD misschien nog dramatischer. Ook hier hadden de meesten wel een achteruitgang verwacht, maar zeker niet zo sterk als dit, het slechtste resultaat ooit. Het dossier van de gevangenis en de onkunde wreekten zich.

In totaal haalde de partij ditmaal 3.354 stemmen (10,8%), goed voor drie zetels tegen 4.109 (12,7%) en vijf zetels in 2006. Sinds 2000 is de partij in een neerwaartse spiraal. Toen haalde ze nog 7 zetels met 5.504 stemmen (18,2%).

In 1994 was dat 3.741 stemmen (12,3% en 4 zetels), 1988 was dat als PVV 4.602 stemmen (15,1% en vijf zetels) en in 1982 haalde men 4.445 stemmen (15% en vijf zetels). Bovendien was na het verdwijnen van Plus de laatste vorm van liberale dissidentie verdwenen.

Lijst gemeenteraadsverkiezingen 2012 - Open VLD

Ook de Open VLD wist vermoedelijk wel dat er voor haar lastige wateren voor de boeg waren. Hier de kandidaten zonder Anne Vander Donckt die ook hier afwezig was. Een traditie.

Oude garde

De oude partijgarde is nu totaal uitgeschakeld. Zo is er Kris Verberckmoes, fractieleider en zoon van ere-senator Frans Verberckmoes. Deze haalde als lijstduwer nog maar een povere 380 stemmen tegen 607 in 2006, 743 in 2000, 372 in 1994 en 348 in 1988. Het einde van een Dendermondse liberale topfamilie.

Zijn optreden tijdens de voorlaatste gemeenteraad was ronduit beschamend en dit is het resultaat. Verkozen raakten alleen Gino Van der Vreken met 415 stemmen, Laurens Hofman (424 stemmen) en lijsttrekster Hilde Dierickx (1192 stemmen), moeder van Laurens.

Hilde Dierickx haalde in 2006 nog 1.854 stemmen en 2.047 in 2000. Zij moest bij de Dendermondse liberalen de pion van Karel De Gucht worden. Haar man Frank Hofman zat  immers samen met Karel De Gucht in de VUB op kot.

Hilde Dierickx

Lijsttrekster Hilde Dierickx verlaat de gemeenteraad en wordt vervangen door haar zoon Laurens.

En die Karel De Gucht lag in oorlog met Marc Verwilghen, de blauwe ex-minister van Justitie, om het liberale leiderschap in de streek. Een zeer hard gevecht dat Verwilghen verloor en tot zijn vertrek naar Knokke leidde. Hij verdween nadien zelfs uit politiek.

Het werd geen succes en tijdens de laatste parlementsverkiezingen liet men dat vanuit de nationale VLD ook goed voelen toen ze de voorlaatste plaats kreeg. Een vernedering die kan tellen.

Anne Vander Donckt

Aangezien moeder en zoon Laurens niet samen kunnen zetelen werd na wat overleg besloten dat Laurens de gemeenteraadszetel krijgt en zij de overstap doet naar het OCMW. Wat betekent dat er van de huidige liberale fractie in de gemeenteraad niets meer overblijft. Een tabula rasa zoals hier trouwens reeds eerder werd gepleit. Toen tot grote woede van die Open VLD.

Het geeft hen de kans om zich te herstellen tot een geloofwaardig team en te distantiëren van dossiers als het verzet tegen de gevangenis en tegen de stadskernvernieuwing via het project ‘De Dender loopt’.

Typerend voor de lokale Open VLD was dat ere-notaris Anne Vander Donckt vanop de voorlaatste plaats terug een gemeenteraadszetel ambieerde. Dit terwijl de dame tijdens de nu bijna voorbije legislatuur vermoedelijk niet eens tien keer aanwezig was.

Het moet bij vele kiezers als een belediging zijn overgekomen. Ditmaal haalde zij ondanks haar wanprestatie toch nog 211 stemmen tegen 439 in 2006. Dat zij zelf niet inzag dat haar nieuwe kandidaatstelling een serie bruggen te ver was is opmerkelijk.

Gevangenis

En dat de houding rond de gevangenis zich zou laten wreken bleek die zondag eveneens. Zo kreeg Geert Vermeir, woordvoerder van het actiecomité tegen de gevangenis, op de derde plaats amper 290 stemmen. Een afstraffing en bewijs van zijn impopulariteit. In 2006 haalde hij nog 344 stemmen tegen 327 in 2000. Het einde van een niet-onbesproken politieke loopbaan.

Geert Vermeir

Geert Vermeir kreeg zo te zien de politieke rekening van de gevangenis gepresenteerd.

Vraag is natuurlijk welke gevolgen dit zal hebben voor het dossier van de gevangenis. Gaat Open VLD er zich eindelijk van distantiëren? Stopt het protest tegen die gevangenis weldra? Het zou wel eens kunnen nu blijkt hoe weinig mensen hem steunden.

Voor Open VLD wordt het dus een nieuw begin en het zal niet gemakkelijk zijn om het blauwe huis terug op te bouwen. Zo is het al slecht begonnen met Gino Van der Vreken. Die beschuldigde men van het overtreden van de privacywetgeving door op zaterdag 13 oktober massa’s SMS’sjes te versturen.

Volgens Raf Moortgat in Het laatste Nieuws diende een ontvanger van zo’n SMS bij de politie klacht neer. Naar verluidt was Gino Van der Vreken over dit artikel en die klacht woest. Een slecht gesternte om onder te starten.

Vlaams Belang

Bijna geheel in de lijn der verwachtingen was het resultaat van het Vlaams Belang. Het tuimelde naar omlaag van 5.930 stemmen (18,33%) en 7 zetels naar nog amper 2 zetels en 2.675 stemmen (8,6%). Leek de partij in 2006 op weg naar de doorbraak uit het cordon sanitaire en naar de macht, dan is het nu aan het verschrompelen tot een minipartij.

Het einde lijkt dan ook te lonken voor het Vlaams Belang die het racisme tot haar voornaamste thema maakte. Voor haar is het simpel: buitenlanders en vooral moslims zijn misdadigers. Een lokroep die bij de kiezers niet meer pakte. Er is nu immers een andere demagoog voorhanden: Bart De Wever.

De uitslag was geen verassing voor wie de campagne gevolgd heeft. Er was amper propagandamateriaal en bovenal voor het eerst sinds 1994 een onvolledige lijst. Ook hadden nog tijdens de bijna voorbije legislatuur 3 van de zeven gekozenen de partij al verlaten. Plus dan de zieke Robert Van Overloop. Het leken wel de ratten en het zinkende schip.

IMG_9909

Stefaan van Gucht lijkt op een kapitein van een zinkend schip. Als steeds bekijkt hij het allemaal nogal filosofisch.

Wel heeft de partij naast haar twee raadszetels met Barbara Pas nog een provincieraadslid. Zij zetelt echter ook in het federaal parlement en dat is niet combineerbaar. Heel vermoedelijk zal zij dus opgevolgd worden door Stefaan van Gucht die nu reeds in de provincieraad zetelt.

Toen Barbara Pas in de gemeenteraad kwam dachten sommigen in haar een intellectueel gevaarlijke tegenstreefster te zien. Het werd een flop. Haalde zij in 2006 nog 1.043 stemmen dan was dat ditmaal nog slechts 468. Een afstraffing.

Ook Stefaan Van Gucht kreeg een negatief rapport van de kiezer en haalde nog maar 972 stemmen tegen 2.447 in 2006 en 1.336 in 2000. Zijn Baasroods bastion lijkt klaar voor de sloop.

Groen

Een partij die zondag 14 oktober zeker tevreden zal geweest zijn is Groen. Miste zij vorige maal in 2006 met 1.264 stemmen (3,9%) nipt een zetel dan ging ditmaal de 35ste en laatste zetel naar de partij. Het werden er deze keer 1.387 stemmen goed voor 4,5%. Bovendien haalde ze ook nog een zetel voor de provincieraad binnen.

Het duo Matthias Coppens en Inge De Bal, beiden nieuwkomers, mogen dan ook tevreden zijn. Met een sterk onvolledige lijst en een zwakke campagne sleurden zij toch twee zetels in de wacht.

Ook zij zullen zich de komende jaren moeten bewijzen en in 2018 zien het beter doen dan nu. Want nu was het wel echt nippetjes. Maar beide verkozenen moeten de partij een beter profiel kunnen geven dan nu het geval is. De voorbije legislatuur was er immers amper sprake van een publieke partijwerking. Men zag ze niet en dat kan men nu gemakkelijk professioneler organiseren.

Groen Dendermonde en Lebbeke - Geeft de aftrap met Wouter Van Besien

Groen uit Dendermonde en Lebbeke gaf hier samen met partijvoorzitter Wouter Van Besien de aftrap voor wat uiteindelijk een succesvolle campagne bleek.

Toen Groen nog als Agalev in 1988 voor het eerst in Dendermonde opkwam haalde ze 1.177 stemmen (3,9%.). In 1994 werden er dat 930 (3,1%) en in 2000 kreeg men 1.695 stemmen, goed voor 5,5%.

Het is hun beste resultaat ooit en leverde in de persoon van Gino Bertin een raadszetel op. Hij zelf haalde 297 voorkeurstemmen. Dat werden er in het verloop van die legislatuur door het overlopen van Ferdy Willems van Inzet naar Agalev zelfs twee zetels. Nationaal zag het er nadien in 2006 voor de partij minder goed uit en verloor men de beide zitjes.

LSP

Zoals verwacht haalde de trotskistische Links Socialistische Partij van vakbondsafgevaardigde Jef Maes geen zetel. Niemand verwachte het ook. Wel scoorde ze met 153 stemmen (0,5%) beter dan bij de parlementsverkiezingen van 2010 toen ze in gans het kanton (Dendermonde met Lebbeke en Buggenhout en bijna 90.000 inwoners) welgeteld 88 stemmen haalden.

Jef Maes

Zelfs Jef Maes van de LSP mag best tevreden zijn. Nooit kreeg hij zoveel aandacht als de voorbije weken.

Een stijging die vermoedelijk komt door de betere publiciteit die zij tijdens de kiescampagne kregen. Waarschijnlijk zullen wij er de komende jaren dus nog wel wat van horen.

Willy Van Damme

1) Hier stond verkeerdelijk dat ze werkte op het kabinet van de gedeputeerde voor Cultuur Jozef Dauwe. Dat was haar vorige job voor ze bij Joke Schauvliege aan de slag ging. Excuses voor die fout.

Advertenties

One thought on “Verrassingen in Dendermondse kiesstrijd

  1. Beste Willy,

    In 2006 haalde ik vanop de 25ste plaats de meeste N-VA voorkeurstemmen na Marius Meremans (toen nog een kartel met CD&V). De jaren hierna heb ik me in de mate van het mogelijke verdienstelijk gemaakt voor de partij als bestuurslid en 2de ondervoorzitter en lid van het arrondissementeel bestuur.
    Bij de aanloop naar de verkiezingen dit jaar werd het me alsmaar duidelijker dat er voor mij geen belangrijke plaats weggelegd was op de lijst omdat er zich verschillende ‘topkandidates’ (o.a. bekeerlinge Hilde Raman) aandienden en ik sinds enkele jaren moet leven met een wankele gezondheid.
    Dus had ik om persoonlijke redenen beslist niet op de lijst te staan.
    Zo groot was de verrassing dus niet.
    Vriendelijke groeten
    Ingrid Michem
    Antwoord:
    Bedankt uiteraard voor je reactie. Er stond wel een zekere Tine Michem op de 18de plaats op de lijst, goed voor 424 stemmen. Het was daar waar ik naar verwees.
    Verder ja, overlopers doen dat niet zomaar. Daar moet goed en veel vet aanhangen zie maar naar Karim Van Overmeire. Ooit waren voor hem alle immigranten criminelen die in kampen hoorden richting huiswaarts of…, en voor wie sossen gewoon ongedierte waren die bovendien nog stonken. Nu is hij boos omdat de sossen hem niet direct willen accepteren. Wie gelooft dat soort volk nog? Ik alleszins niet, maar het is de keus van de N-VA. Ze mogen er fier op zijn.
    Het kan verkeren zei Bredero. En ook dat zal wel de kracht van de verandering zijn vermoed ik.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s