Niet-separatisten houden goed stand

Het was zondag 14 oktober even uitkijken hoe de verkiezingen in Vlaanderen gingen uitvallen. Met als grote vraag hoe de N-VA zou scoren, hoe sterk de invloed van lokale thema’s zou zijn en in hoeverre de figuur van Bart De Wever de strijd ging bepalen.

Geen tsunami

Het werd een beetje van beiden maar duidelijk is wel dat de N-VA op 14 oktober geen tsunami veroorzaakte en alle andere partijen zomaar wegveegde. Integendeel, CD&V hield goed stand en zo ook de andere niet-separatistische partijen.

Wie kijkt naar het aantal burgemeesters ziet dat de N-VA maar op de derde plaats komt, wel voor sp.a maar nog achter de Open VLD. Maar de sp.a is de partij van de grote steden en heeft daarom altijd minder burgemeesters. Was het niet Geert Bourgeois die in Knack onlangs arrogant verklaarde dat het einde van Open VLD nakend was.

Bart De Wever - Kiescampagne 2012 - 1

De ‘verandering’ zal wel voor een andere keer zijn. Ooit anders gedacht?

Alexander De Croo en zijn partijgenoten zullen die zondag wel gedacht hebben aan de Amerikaanse schrijver Mark Twain die men eveneens al voortijdig dood verklaarde. En ook de sp.a deed het al bij al nog vrij goed. Dat ze haar Antwerpse monsterscore van 2006 ditmaal niet zou herhalen stond trouwens toen al in de sterren geschreven.

De zeer agressieve toon van de N-VA tegen de andere partijen viel tijdens de campagne eveneens op. Danny Pieters in Leuven, Siegfried Bracke in Gent en Bart De Wever in Antwerpen gingen de sp.a er kapot maken en zelfs tegen hen regeren. Ze likken in Leuven en Gent hun diepe wonden en Bart De Wever zit door sp.a/CD&V in de hoek geduwd. Het kan verkeren.

Anti-democratisch

Het toont nogmaals de in essentie anti-democratische natuur aan van de top van de N-VA. De houding van De Wever tegenover de media is hier een schoolvoorbeeld van. Nu echter moeten ze tot de conclusie komen dat men in coalitie moet regeren en dus water in die wijn doen. Het is slikken.

Het is trouwens ook geen toeval dat de N-VA met vooral Muyters binnen de Vlaamse regering herhaaldelijk via lekken de spelbreker is die zorgt voor het destabiliseren van de Vlaamse regering. Het toont de onbetrouwbaarheid aan van de N-VA als medebestuurder. Samen besturen is voor de N-VA een duidelijk lastige zaak.

Ook toonde het optreden in Antwerpen van Bart De Wever en zijn partij die zondagavond 14 oktober eveneens het ondemocratisch karakter van de partij. Stellen dat: “vanavond de stad van ons is” doet geen democraat maar alleen mensen met meer dan autoritaire trekjes.

De mars op het stadhuis van die avond door De Wever deed gewoon terugdenken aan die andere mars op het stadhuis uit de meidagen van 1940 toen de gezanten van Hitler er hun intrede deden, gevolgd door de collaborateurs uit die periode.

Bloed-en-bodem

Maar dat is geen verrassing voor wie de partij en het Vlaams-nationalisme kent. De wortels hiervan liggen immers in de collaboratiebeweging uit de tweede wereldoorlog. En die was zoals recent onderzoek bewees in essentie fascistisch en amper Vlaams-nationalistisch.

Wie goed hun geschiedenis kent zal zich bijvoorbeeld wel Protea herinneren, het Vlaams clubje dat onvoorwaardelijk achter de apartheidspolitiek in Zuid-Afrika stond toen zwarten er als een soort apen werden gezien, alleen goed genoeg om in reservaten te stoppen.

Het is mede die club met haar bloed-en-bodemtheorietjes die de basis vormt voor de N-VA. Het is ook geen toeval dat vele ideeën van Bart De Wever komen van die maffe Britse ideoloog Theodor Dalrymple voor wie o.a. popmuziek iets des duivels is.

Een man die droomt van de periode voor de Franse revolutie en er meer duidelijkheid was over wie echt de baas was. Ook Bart De Wever zit deels op die lijn maar zal er liefst zoveel mogelijk over zwijgen. Dat te duidelijk stellen is immers voor hem te gevaarlijk.

Arrogantie

Opvallend is ook de arrogantie van de man die na een 37,7% der Antwerpse stemmen te hebben verzameld een eisenbundel over de staatsstructuur stuurt naar de federale regering. Voor De Wever moet die regering plooien voor hun dictaat: het confederalisme. Zelfs de CVP toen die in haar hoogdagen nog veel hogere percentages haalde was nooit zo arrogant.

Maar dat verhaal over confederalisme zijn uiteraard platte leugens. Wat de N-VA wil is niet het zogenaamde confederalisme – ze hebben er ook geen definitie over – maar gewoon hun natte droom realiseren, de Vlaamse onafhankelijkheid. Het vormt de basis van het programma van de N-VA, het partijdogma waar de top nooit van zal afwijken, wat ze privé ook mogen stellen.

Maar die eis op een balkon of tijdens een persconferentie stellen zal hij nu niet doen. Hij weet perfect dat zelfs de partijleden hier niet echt klaar voor zijn, laat staan haar kiespubliek of de rest der bevolking. En dus kwaakt de Wever over ‘confederalisme’.

Rad voor de ogen

In een federale regering stappen zal de N-VA gewoon nooit doen uit begrijpelijke vrees dat het de partij in twee zal doen splijten zoals voorheen de VU. Een nachtmerrie voor een Jan Jambon. Het zou immers het einde van de N-VA inluiden en de zoveelste nationalistische broedertwist opleveren.

De hoop van de Wever hierbij is dat zijn vertrouwelingen als een Paul Geudens dit in de media dan zo vriendelijk mogelijk voorstellen, kwestie van de kiezers een rad voor de ogen te draaien. Probleem is immers dat deze verkiezingen voor de N-VA wel succesvol waren maar een slechter resultaat opleverden dan de verkiezingen van 2010. Zie maar naar het resultaat voor de provincies.

En het risico dat de stemming bij het publiek tussen nu en de verkiezingen van 2014 nog sterk zal wijzigen is reëel. Dat weet De Wever ook erg goed. En zijn arrogant gedrag van zondagavond is bij velen zo te zien in negatieve zin opgevallen.

Geen cordon sanitaire

Bovendien was de score ook voor de provincies, behoudens Antwerpen, niet die monsterscore die men bij N-VA verwachte. Haalde men in Antwerpen 35,9% dan was dat elders al veel minder. In Limburg (24,1%) waren ze zelfs maar de derde partij.

In West-Vlaanderen kwamen ze tweedes met 25,3% terwijl ze eerstes waren in Oost-Vlaanderen (26,1%) en in Vlaams-Brabant (25,8%). Een uitstekend resultaat maar met een kwart der stemmen achter zich moet men geen dictaten gaan stellen en zeker geen tegenover de federale regering.

Bovendien blijkt dat het overgrote deel van de stemmen voor N-VA afkomstig zijn van het Vlaams Belang die nu op één haar na wel verdwenen lijkt. Belangvoorzitter lijkt zo te zien een knelpuntberoep geworden. Voor vele waarnemers is de N-VA dan ook een soort van Vlaams Belang Light. Haar keuze in Aalst voor Karim Van Overmeire, een rabiate Belanger, als schepen is mede het bewijs hiervoor.

Wat verder ook opvalt is de gestage groei van zowel Groen als de vroegere maoïstische PVDA, de Partij Van De Arbeid, die over enkele nationale en lokale krachtige figuren beschikt. Zo haalde ze in Zelzate 22% en in Antwerpen 8%, iets meer dan Groen, een partij die ook in Antwerpen goed vooruitging.

Wat zeker ook opviel is dat er tegen de N-VA geen cordon sanitaire was. Een verrassing. Ze werd inderdaad op vele plaatsen uitgesloten maar op andere plaatsen dan weer niet. Veel had gewoon te maken met plaatselijke toestanden waarbij lokale tenoren genre Jaak Gabriëls (Open VLD) er door politieke dwergen die ook eens baas willen spelen werden uitgeschakeld. En dit niet zelden op een hondsbrutale wijze zoals in Kortrijk.

Maar geen zorg, als vanouds moest men bij N-VA klagen dat zij, die goede, doorbrave en intelligente politici, overal werd uitgesloten. Men wou het ‘oude verrotte politieke bestel’ niet vernielen om zo de ‘kracht van de verandering’ te realiseren. Het toont hoe populair Calimero bij de N-VA wel is.

Oh gruwel

De N-VA kan zich nu wel lokaal verankeren en men heeft er een pak burgemeesters bijgekregen. Dat is zeker een pluspunt voor de partij. Of dat al die nieuwe bestuurders kwaliteit gaan leveren dient men te betwijfelen. Sommigen ervan die via hun kartel met CD&V al bestuurden bewezen immers zelfs gewoon onbekwaam te zijn.

Maar de Wever gaat nu voor de eerste maal moeten besturen en het is af te wachten wat hij ervan maakt. Hij lijkt pas nu goed te beseffen dat hij voor zes jaar tot een samenlevingscontract moet komen met de gezworen vijand Patrick Janssens. En nu dient hij zo te zien zelfs overeen te komen met, oh gruwel, Groen. Het moet voor hen een nachtmerrie zijn, erger nog dan een federaal regeringsakkoord sluiten.

Voorheen verdedigde De Wever met heel veel passie de Lange Wapperbrug die over de stad o.a. een gifspoor van fijn stof ging laten neerdwarrelen.  Van zo’n burgemeester, spaar mij heer!

Willy Van Damme

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s