Turkije onze vriend

Een van de kandidaten om lid van de EU te worden is Turkije. Een democratie heet dat passend voor de Europese Unie. En als we de Europese instellingen mogen geloven moet het alleen nog wat kleinere problemen oplossen. Enkele details.

Een 11de eeuws gedicht

Of het ooit lid zal worden is echter twijfelachtig. Het is immers vooral een vraag/eis van de VS gesteund o.m. door het Verenigd Koninkrijk, haar voornaamste pion in de EU. Ondertussen lijkt Turkije steeds meer en meer terug te keren naar de donkere tijden toen de Turkse generaals, gesteund door de Navo, met ijzeren hand het land hun wil oplegden.

Nu is het echter niet meer met als visie de republikeinse lekenstaat maar die van een islamitische republiek. En eerste minister Recep Tayyip Erdogan voert de druk geleidelijk op. Zo is het aantal politieke gevangen al opgelopen tot vele duizenden, en dit zijn zeker niet alleen maar Koerdische opstandelingen.

Het laatste slachtoffer van die overheidsterreur is de Turkse pianist en componist Fazil Say. Een man met een muzikale reputatie om U tegen te zeggen. Hij speelde o.a. bij het New Yorkse Filharmonisch Orkest en in het Amsterdamse Concertgebouw. Hij zegt nu in ballingschap naar Japan te willen gaan.

Zijn misdaad was het citeren op Twitter van de in 1048 geboren Perzische dichter Omar Khayyam (*) toen die zich in een gedicht de vraag stelde over het paradijs zoals de Koran dat beschrijft. Zo schreef hij: “Met al die vele beschikbare maagden en rijkelijk vloeiende wijn die het paradijs zo kenmerken, is dat dan een bordeel of een bar?”

Voldoende voor het gerecht om de man te vervolgen voor het beledigen van ‘religieuze waarden’. De man riskeert tot 18 maanden cel voor het citeren van deze 11de eeuwse Perzische dichter. Het land lijkt dus achterwaarts te evolueren. Wat in de 11de en 12de de eeuw geen probleem was, is dat nu onder Erdogan plots wel.

Alawieten

Het aantal intellectuelen, politici, studenten, journalisten en militairen die op dit ogenblik in een Turkse cel wegrotten is de voorbije jaren dan ook fel toegenomen. Zo zitten er naar verluidt 75 journalisten in de gevangenis samen dan met maar eventjes 2800 studenten.

Het openlijk tot in het parlement toe beledigen van allerlei Turkse minderheden zoals Koerden, alawieten, Armeniërs en homoseksuelen  is tegenwoordig er dan ook bijna dagelijkse kost. Het roept herinneringen op aan de gebeurtenissen van 1993 toen islamisten in de stad Sivas 75 alawieten vermoorden.

In die zin is het ook op te merken dat Mustafa Kemal Ataturk, de vader der Turkse republiek, uit een Alawietische familie komt en de republikeinse partijen, verdedigers van de lekenstaat, klassiek in dat milieu ook veel aanhang hebben. Voor Erdogan zijn dit dus de vijanden die hij in eigen land politiek wil uitschakelen.

Verklaart dit zijn openlijke haat voor de regering in Syrië, welke, zoals het Turkije van Ataturk, niet-religieus is en een president Assad heeft wiens familiale achtergrond eveneens in de alawietische gemeenschap dient gezocht? Zoals dus Ataturk.

Didier Reynders in Israël

Didier Reynders op privébezoek in Israël. Zoveel interesse heeft deze liberale politicus voor de mensenrechten waaronder ook het respect voor andermans eigendom behoort, nochtans fundamentele liberale principes. Toch op papier. Zijn tranen over de Syriërs zijn dan ook van een gelijkaardig niveau.

Didier Reynders

De voorbije dagen was een grote Belgische handelsdelegatie geleid door kroonprins Filip en echtgenote Mathilde d’Udekem d’Acoz in het land. Met daarbij onze minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR).

Er viel tijdens die reis officieel geen onvertogen woord over semi-dictator Erdogan. De duizenden politieke gevangen werden door Reynders gewoon vergeten. Die bezocht wel de vluchtelingenkampen aan de Syrische grens en dreigde ermee zelfs Belgische soldaten naar Syrië te sturen.

Want Assad is een smeerlap, Erdogan is onze vriend.  En waarom moeten onze soldaten dan eventueel anders ginds dienen dan om Al Qaeda en Israël in Syrië aan de macht te brengen.

Luikenaar Didier Reynders is opgegroeid als beschermeling van stads- en partijgenoot Jean Goldstein, voor zijn voortijdig overlijden een van de topfiguren van de zionistische lobby in België. Het is goed om dat detail in de gaten te houden.

Willy Van Damme

*: Omar Khayyam is een van de grootste islamietische geleerden uit zijn periode en speelde onder andere een belangrijke rol bij het verder ontwikkelen van de algebra. Hij was ook een gelauwerd astronoom, filosoof en dichter. Als schrijver heeft hij ettelijke duizenden korte gedichten op zijn naam.

Daarnaast schreef hij ook werken over onder meer mechanica, muziek en mineralenleer. Zijn mausoleum ligt in de Iraanse stad Nishapur, niet ver van de noordoostelijke metropool Mashad. Hij stierf in 1131 in zijn geboortestad Nishapur.

Voor zover geweten heeft de man toen nooit problemen gehad met de overheden. Integendeel, hij was een gevierd man.

Advertenties

3 thoughts on “Turkije onze vriend

  1. Er is een zeer sterk gerucht in Turkije dat Erdogan niet lang meer te leven heeft wegens ziekte.
    Mercury Traveller
    Antwoord:
    Dergelijke zaken worden normaal steeds ultrageheim gehouden. Dus voorzichtig met geruchten. En ik ga zeker geen plezier maken met zijn eventuele ziekte maar wat die man de regio aandoet is te schandelijk voor woorden.
    Wel gaat officieel het verhaal dat hij binnen een jaar of zo gekozen president wil worden maar dan met bevoegdheden zoals die in Frankrijk en de VS. Hij kan immers wettelijk geen nieuwe premier meer worden en kiest daarom voor het presidentschap. Een post die nu alleen de bevoegdheid heeft om lintjes te knippen. Zoals onze Albert II hier. Maar dat gaat veranderen.
    Hij doet dus een Poetin, als hij niet zo ziek is natuurlijk.
    Willy Van Damme

  2. Pingback: Turkije onze vriend « Mediawerkgroep Syrië

  3. Alevieten zijn geen alawieten (en, dus, vice versa).

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Aleviet

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Alawieten

    Sommige alawieten schikten zich derhalve door gebruik van taqiyya naar de soennitische of andere sjiitische bevolkingsmeerderheid en bezochten onder maatschappelijke druk ook hun moskeeën. Bij de alawieten is het woord van de Koran overal aanwezig. Zij onderwerpen zich echter niet aan de Sjaria, de islamitische wetsvoorschriften, omdat zij de diepere betekenis van deze wetten hebben doorzien, en zodoende van deze plichten bevrijd zouden zijn.

    Alawieten geloven in reïncarnatie, wedergeboorte. Vanwege hun geloof in imam Ali als incarnatie van de goddelijke wijsheid alsook hun afwijzing van de islamitische reinheids- en spijswetten, staan alawieten in de ogen van de soennitische moslims dichtbij de christenen. Evenwel is het gnosticisme als element in het alawitisme aanwezig: het boek Mythe der Schaduwen verhaalt, dat bij de Schepping de lichtgestalten van de zielen zijn vastgeketend aan het lichaam en vlees. Hierin herkent men het dualisme van de alawitische wereldbeschouwing.

    Aangezien zowel de Turkse alevieten als de alawieten een minderheidsgroepering betreffen, en bovendien de Turkse alevieten sjiitische elementen in hun religie kennen, is er veel verwarring tussen deze twee groepen. De verwarring wordt nog eens vergroot doordat zowel de (Arabischtalige) alawieten in Turkije alsook de Koerdische en Turkse alevieten beide aanhangers zijn van de spiritueel-humanistische leer van de soefi-meester en mysticus Haci Bektasi Veli. Evenals de Turkstalige alevieten, zijn de oorspronkelijk Arabischsprekende alawieten binnen Turkije veelal voorstanders van een seculiere en eerder linkse politiek.
    Rijk Daalder
    Antwoord:
    Erg bedankt voor die boeiende bijdrage die wat extra verheldering brengt. Het helpt verklaren waarom in die middens het idee van de moderne seculiere staat ingang kreeg en men bij bepaalde soennietische milieus daar radicaal tegen is. Vooral dan op het platteland waar de invloed van conservatieve imans soms nog zeer groot was. Zie ook maar naar hier in het westen waar het platteland zeker vroeger onder de kerktoren leefde en de grootstad meer vrijzinnig was.
    Men hoort bijvoorbeeld over de strijd om A1leppo in Syrië nog al eens klagen dat het hier over boeren van het platteland gaat die nu de stad komen vernielen.
    Recent was mij opgevallen dat onder die alavieten of alawieten de grootste voorstanders te vinden zijn van de Turkse staat zoals Ataturk die opbouwde. En Ataturk kwam, niet toevallig dus, ook uit dat milieu.
    Wat mij doet vermoeden dat een der reden voor het extremistische en agressieve gedrag versus Syrië van premier Recep Tayyin Erdogan daar moet gezocht worden. Weerwraak dus voor wat Ataturk ooit in zijn land deed. Het is een thesis die, denk ik, verder dient onderzicht te worden. Maar nogmaals bedankt.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s