Het einde van een campagne

De strijd voor de Dendermondse kiezer loopt stilaan naar haar einde. Zondag na 15 uur zullen wij het verdict van de kiezers kennen en weten wie hoeveel stemmen haalde en welke meerderheid er zal gevormd worden.

Duidelijk is dat de spanning de voorbije dagen toenam. De vlucht na het debat van donderdag door Open VLD en het plotse vertrek van Marius Meremans (N-VA) na datzelfde debat was hier een aanwijzing.

Open VLD

Zoals hier al herhaalde maal was voorspeld werd de gevangenis zowat het thema van deze verkiezingen. Men kon er feitelijk gif op nemen. De Open VLD had een put gegraven en was er met open ogen ingelopen. En de voorbije week nog zeggen dat de partij zich vergist heeft zou enorm politiek gezichtsverlies betekenen. Ze zouden de risee van de stad worden.

Het gevolg is dat ze praktisch zeker nog eens voor zes maanden naar de oppositiebanken zullen verdwijnen. Of ze dat ditmaal dan gaan gebruiken voor een herbronning valt te bezien. Ze zijn immers al twaalf jaar op de dool. Komt er dan nu een liberaal tabula rasa?

Natuurlijk is het afwachten wat de campagne aan stemmen gaat opleveren. Je hebt nu eenmaal kiezers van allerlei pluimage. Je hebt er die stemmen omdat ze moeten, die alle verkiezingen op diezelfde partij stemmen. En je hebt drinkebroers en geheelonthouders, je hebt dieven en doodeerlijke mensen zoals er ook kettingrokers, geweldenaars, vegetariërs en pacifisten zijn.

Van alles

Dendermonde heeft van alles zijn deel. Er zijn straatarme lieden die van een leefloon en voedselpakketten moeten leven en schatrijke burgers die dagelijks op restaurant gaan. De vraag is dan ook wie van dat divergente kiespubliek (nog) valt voor de liberale lokroep.

Hilde Dierickx

In hoeverre slaagt Hilde Dierick erin om haar stemmenpercentage te behouden?

Zo heb je ongetwijfeld mensen die deze gevangenis niet hoeven, die woest zijn omdat ze soms moeten zoeken naar een parkeerplaats voor hun auto en die de herinrichting van de Dender weggesmeten geld vinden. Uit deze vijver wil Open VLD vissen.

Met bijvoorbeeld als vraag hoe populair een winkelier als Gino Van der Vreken is. De man was een trekker van het protest tegen het mobiliteitsplan en heeft voor zijn campagne alleszins een klein fortuin voor uitgegeven. Zal het echter renderen? Ook hij zal zondagochtend zeker met die vraag zitten.

En wat doet Kris Verberckmoes? Is hij populair genoeg om vanop de laatste plaats toch nog een raadszetel te bemachtigen? Vorige maal haalde hij als tweede op de lijst 607 stemmen tegen 743 in 2000. Het zal dus bang afwachten worden.

Stevige crisis

Probleem is natuurlijk dat Open VLD nationaal in een stevige crisis zit en het aan een degelijke leiding ontbreekt. De fratsen van Vincent van Quickenborne en Alexander De Croo kunnen nu eenmaal moeilijk doorgaan voor professioneel bestuur.

In hoever gaat dit lokaal op de partij doorwegen? Onmogelijk te voorspellen. Maar het ontbreekt de partij ook lokaal aan een degelijke leiding daar ze zich anders niet zo had vastgereden in een dossier als dat van de gevangenis.

Ook haar programma lijkt weinig voor te stellen. Zo stelt men voor om in de toekomst minder te werken met studiebureaus en meer van dat soort werk door de administratie te laten doen. “Alsof we een ganse dag met onze duimen zitten te draaien”, was de reactie van een ambtenaar.

Het zou betekenen dat de stad meer personeel moet aanwerven. Naast dan de aankoop van peperdure parkeerplaatsen à rato van 28.000 euro het stuk in het bouwproject van de Mechelse Poort en de aanleg van een kunststofpiste van 800.000 euro. Zaken die Hilde Dierick donderdagavond voorstelde. En dan maar de belastingverlaging prediken.

Kris Verberckmoes

Kris Verberckmoes, telg van de legendarische ere-senator Frans Verberckmoes, moet zijn raadszetel nu vanop de laatste plaats verdedigen. Geen makkelijke zaak.

Vraag is dus of ze hun huidige vijf zetels kunnen behouden. Mijn prognose is van niet. Bij de laatste nationale verkiezingen van 2010 haalde Hilde Dierickx in het kanton 1.630 stemmen tegen 2.047 voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 en 1.854 in 2006. Weet zij die knik alsnog om te buigen? Positief voor Open VLD is wel dat het publiek te zien intern geruzie na 2006 werd gestopt en de dissidentie van Karel Peeters verdwenen is.

De N-VA

En dan is er de feitelijke nieuwkomer, de N-VA met als lijsttrekker Marius Meremans. Nationaal zit die partij in de lift en als we nationale opiniepeilingen moeten geloven dan blijft de partij ook nu nog steeds opwaarts gaan met peilresultaten ergens tussen de 35% en zelfs 40%. Het lijkt te hoog om waar te zijn.

Bart De Wever zegt dat hij een nationaal cijfer van 15% reeds als een overwinning ziet. Dat is een slechts 50% van wat men bij de vorige nationale verkiezingen haalde. En dan is 15% alleen maar als een nederlaag te beschouwen, een zware zelfs.

Als we echter de federale verkiezingsuitslagen van 2010 nemen dan is Marius Meremans de nieuwe burgemeester. De partij haalde toen in het kanton Dendermonde – dus met Lebbeke en Buggenhout, die goed zijn voor een 42.500 inwoners tegen bijna 44.500 voor Dendermonde – voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers immers 31,4% tegen maar 16% voor CD&V, 15,1% voor Open VLD, 14,3% voor het Vlaams Belang en 13,2% voor sp.a.

Maar niemand in de Dendermondse politiek denkt dat die cijfers zich nu zondag zullen herhalen. Ook zo te zien Bart De Wever niet want die zegt blij te zijn met de helft van de stemmen van toen. In hoeverre speelt dus ook in Dendermonde de nationale reflex? En in hoeverre bepalen lokale thema’s de uitslag?

Zwak programma

De kandidatenlijst van N-VA bevat weinig echt bekende Dendermondse figuren en maar drie overlopers, de in nesten zittende Els Sinnaeve, Hilde Raman die van het Vlaams Belang komt en Walter Deygers die gezien wordt als een ex-CD&V’er. Wat hij echter ontkent. Walter Deygers: “Ik heb nooit een lidkaart van CD&V gehad.”

Dat haar programma zwak lijkt bleek tijdens het kopstukkendebat donderdag toen men uitleg vroeg over het programmapunt om niet-kerntaken van de lokale politie af te stoten. Daar bleek geen antwoord op te komen buiten het schrijven van parkeerbons dat men echter al een tijd terug overhevelde.

Marius Meremans

Marius Meremans kreeg de voorbije dagen kritiek vanuit CD&V. Terug medebesturen wordt dus geen zekerheid voor hem.

Ook haar plannen voor het militair erfgoed komen als overambitieus over. Ze lijken mooi op papier maar onrealistisch. In kringen van de Werkgroep Cultureel Patrimonium reageerde men trouwens furieus over die demarche. “Zes jaar niets gedaan en nu de wereld beloven”, is daar de zowat veel gehoorde reactie.

Algemeen wordt er in culturele kringen nogal wat kritiek gegeven op Marius Meremans en zijn beleid hier van de voorbije legislatuur. De frontale aanval van Piet Buyse hierop wordt ook daar gedeeld. Zo was er deze week de zitting van het dagelijks bestuur van de Cultuurraad. “De man had zich niet eens verontschuldigd voor zijn afwezigheid”, klonk het ginds.

Opvreten

Een zeer groot probleem voor de partij is echter de nationale situatie die lokaal zand in het raderwerk dreigt te strooien. De N-VA ageert op dit ogenblik op een erg agressieve wijze tegen de andere partijen en dat zorgt daar voor een groeiend ongenoegen. Een typisch voorbeeld was het recente interview in Knack waar Geert Bourgeois de Open VLD al leek te hebben opgevreten.

En ook Vlaams belang en CD&V liggen bij de N-VA al op tafel om versneden te worden. Waarna men sp.a en Groen is het verdomhoekje stopt om er nooit meer uit te mogen. Dat is in politiek België het gevoel. Het laat zich raden dat voor die partijen de N-VA op dit ogenblik de absolute vijand nummer één is.

Men kan er zeker van zijn dat men overal vanuit die andere partijen er dan ook alles zal voor doen om een doorbraak richting de burgemeesterssjerp van de N-VA te verhinderen. Als er voor N-VA zondag al een rode loper zal worden uitgerold dan zal het er eerder een zijn met een flinke portie landmijnen onder. Dat is toch logisch. Welke partij laat zich nu zomaar naar de slachtbank leiden?

Ook in Dendermonde krijgt men de indruk dat men de N-VA buiten de nieuwe meerderheid zal pogen te houden. Probleem hierbij is dat er voor CD&V en sp.a naast de N-VA alleen dan nog Open VLD met haar njet tegen de gevangenis overblijft. Zeer onaantrekkelijk voor CD&V en sp.a.

Stemmenwaarde

Vraag is ook wat de stemmenwaarde is van al die vrij onbekende figuren die op de lijst van N-VA staan. Ook daar zal men het zich ongetwijfeld afvragen. En hoeveel stemmen krijgt Herman Burghgrave nog.

Ooit een der beste sprekers in de raad is de man politiek duidelijk op zijn retour. In 2006 haalde hij 416 stemmen tegen 490 in 2000. Marius Meremans zelf kreeg in 2006, zijn eerste verkiezing, 725 stemmen. En dat zal ditmaal zeker een pak meer zijn.

Zeker is dat het bij N-VA bang afwachten is of men zondagavond inderdaad onmisbaar is. En of dat CD&V en sp.a alsnog de Open VLD als eventueel nodige derde partner verkiest. Mits die dan bereid is om voor de lieve macht alles te dumpen wat haar nu zogezegd ho zo dierbaar is. Zeg in de politiek zeker nooit nooit.

Herman Burghgrave

Herman Burghgrave is lijstduwer en was ooit een der meest begaafde sprekers op de gemeenteraad. Een verkiezing lijkt voor hem twijfelachtig.

Als het echter mislukt en N-VA bijvoorbeeld maar de derde partij blijkt te zijn dan zal het gemor over het leiderschap van Marius Meremans zeker beginnen boven borrelen. Dat is nu eenmaal een politieke wetmatigheid.

Normaal moet de partij in Dendermonde op de tweede plaats komen. Maar het zal mogelijks nipt kunnen zijn. Het oppeuzelen van het Belang zal echter zeker geen probleem mogen zijn. En daar zijn eventjes zeven zetels te halen. Een rijke oogst.

sp.a

De partij die het de voorbije jaren wat moeilijk heeft gehad is ongetwijfeld de sp.a die nu 8 raadsleden heeft en de tweede partij van de stad is. Ooit was ze via haar gelegenheidskartel Inzet met 18 zetels op 35 zelfs eventjes nummer een. Een  gevolg van de aanwezigheid van Norbert De Batselier. Een man die bij velen, zelfs bij een Robert Van Overloop van Vlaams Belang toen hij nog zetelde, heimwee oproept.

Na 2000, toen De Batselier nog 4.889 stemmen haalde, had ze nog tien zetels. Een daarvan, die van Ferdy Willems, ging naar Groen, zodat ze in 2006 feitelijk maar een zetel verloren, die van De Batselier die naar de Nationale Bank verhuisde.

Norbert De Batselier

Het is moeilijk om in de schoenen te treden van een gigant als Norbert De Batselier, zowel voor Piet Buyse als voor Bart Van Malderen. Zo’n politici zijn nu eenmaal dun gezaaid.

Zijn troonopvolger Bart Van Malderen (699 stemmen in 2000 en 2.053 in 2006) moet het nu met zijn team zien waar te maken. En daarin was de voorbije zes jaar wel wat geruzie te horen. Te weinig beschikbare schepenambten en teveel gekozenen met pakken ambities waren de grootste oorzaak.

Afhaken

Het gevolg is dat een aantal sterkhouders ditmaal afhaakten. Zo verdwijnen Ivan Verleyen, decennia lang de sterke partijman in de raad en voormalig deputé, (694 stemmen in 2006), Jean-Michel De Potter (731 stemmen in 2000 en 1.126 in 2006) en Theo Janssens, de OCMW-voorzitter (823 stemmen in 2000 en 1.324 in 2006).

En dan is er de voortijdig overleden schepen Pierre Caudron die in 2000 een mooie 733 stemmen haalde en 719 in 2006. Het zal voor sp.a dan ook niet gemakkelijk zijn om het resultaat van de vorige keer te evenaren.

Wel heerst de indruk dat de partij binnen de stad op voldoende steun kan rekenen. Zo haalde de partij in 1988, de verkiezing voor de implosie van de toenmalige CVP, 6.676 stemmen of 21,9% der uitgebrachte stemmen, goed voor 8 zetels, haar huidig aantal.

Bovendien is Bart Van Malderen, wat tijdens het kopstukken debat nog maar eens bewezen werd, enorm in zijn job gegroeid. Nog toen amper iemand in de stad hem kende bleek hij al een intelligent figuur te zijn die goed wist hoe de wereld draaide.

Bart Van Malderen

De man met extra lang haar groeide de voorbije tien jaar uit, niet alleen tot de vader van zijn dochter Roos, maar tot een volleerd politicus.

Het is geen toeval dat men hem bij de nationale sp.a verkoos tot fractieleider van het Vlaams parlement. Een job die hem veel meer in de nationale media brengt en ook zo meer naambekendheid oplevert. Het zou moeten zorgen voor extra stemmen.

Moeilijke dossiers

Wel had hij de voorbije zes jaar de ondankbare taak om als schepen Ruimtelijke Ordening en van Mobiliteit een aantal lastige dossier te moeten beheren. De ruimtelijke uitvoeringsplannen voor de gevangenis en de Nieuwe Briel in Baasrode zijn er twee van.

Het leverde hem vanuit die actiecomités pakken kritiek op. Ook de N41 en VPK in Oudegem, zijn gemeente, waren geen makkelijke klussen om in handen te krijgen. Het zijn moeilijke dossiers die al teveel jaren op uitvoering wachten.

Mogelijks zal dit de komende legislatuur wel gebeuren. Ze zitten beiden nu eindelijk wel in de startblokken. Ook het tweede stedelijke ruimtelijk structuurplan zorgde voor nogal wat heisa alhoewel dat uiteindelijk nog meeviel.

En dan is er natuurlijk het in de stad altijd al gevoelige dossier van de mobiliteit. Men hoeft zich maar de heisa van een 25 jaar geleden te herinneren toen het stadsbestuur met burgemeester Maurice Dierick, vader van Leen, poogde eenrichtingsverkeer in te voeren aan wat toen de ijzerwinkel van De Lentdecker (nu Abazjoer) aan de Grote Markt was.

Het werd ingevoerd en zeer snel onder luid protest terug afgevoerd. Het was De Batselier die uiteindelijk komaf maakte met die klagers en de Grote Markt omtoverde tot het huidig succesverhaal en met eenrichtingsverkeer. Geen kat die nog vraagt om die toestand van weleer te herstellen. In de zomer is de markt zelfs geheel afgesloten van autoverkeer. Tot jolijt van bijna iedereen.

Mobiliteit

Het is wezen diezelfde mentaliteit die opdook toen Van Malderen een nieuwe versie van het mobiliteitsplan bracht. Het zorgde voor een best hallucinante ruzie. Wie Gino Van der Vreken en zijn groep moest geloven dan ging Van Malderen en het stadsbestuur de auto geheel uit de binnenstad bannen.

Niels Tas

Fractieleider Niels Tas lijkt op termijn te kunnen doorgroeien tot een lokaal toppoliticus.

Onzin natuurlijk, daar het alleen ging om het autoluw maken van het stadscentrum. Een beleid dat men wereldwijd overal in alle andere steden, groot en klein, ziet. Of daar nu Tories, Republikeinen, Groenen, Koreaanse conservatieven of liberalen aan de macht zijn maakt hierbij geen jota verschil.

De stad wordt teruggegeven aan haar bewoners en aan diegenen die er willen winkelen, een theater bezoeken of in een bureel of winkel werken. Koning auto en zijn hinder en gevaar ligt aan banden. Zie maar naar de Antwerpse Lange Wapper. Dendermonde en Van Malderen volgen maar een tendens die je ook in Seoul, Brugge, New York of Bordeaux ziet.

Men duwde gelukkig door en het verzet ligt stil. En wie wil lachen surft maar eens naar de website van die groep www.reddendermonde.be. Je ziet zo het armtierige van hun argumenten. Ze hebben er geen, nul dikke nul.

De sp.a heeft met Niels Tas (500 stemmen in 2006) ook een nieuwe politieke kracht naar voor gebracht. De man werd fractieleider in de gemeenteraad en lijkt voorbestemd voor de hogere regionen van de politiek.

Wel is het verdwijnen van OCMW-voorzitter Theo Janssens voor de stad en de partij een zeer spijtige zaak. Zijn werklust en dossierkennis zijn bijna legendarisch. Zonder hem had er nu geen WZC Aymonshof geweest. Een verhaal dat op zichzelf al een boek waard is en maar een voorbeeld is van zijn gedrevenheid. Sommigen in de christelijke zuil haten hem hiervoor nog steeds.

Kim De Gelder

De dodelijke raid van Kim De Gelder heeft hier echter wonden geslagen en de relatie met burgemeester Piet Buyse is sindsdien van kwaad naar erger gegaan. Ook het Baasroodse rusthuisdossier speelde hier een grote rol. Zijn verdwijnen zal de relatie van sp.a met CD&V ongetwijfeld ten goede komen.

Dansende Theo Janssens

Met Theo Janssens, hier dansend tijdens de opening van het Sociaal Huis, verliest Dendermonde een topman die de problematiek rond het sociaal beleid en het OCMW als niemand anders kende. Men zal hem missen.

Mijn prognose is dat de partij een zetel verliest. Doet ze dat niet dan kan ze gezien de aderlating alleen maar spreken van een overwinning. Belangrijk hierbij is dus wel dat de relatie met haar partner CD&V goed is. En dit zo te zien zowel met Piet Buyse als met nummer twee Leen Dierickx.

Deze wist samen met Bart Van Malderen en ook Piet Buyse in Brussel en Gent tijdens de nu voorbije legislatuur menig dossier te deblokkeren in een voor de stad gunstige richting. De N41, de gevangenis en de renovatie van de Oude Dender in het centrum zijn hiervan de gekendste voorbeelden.

En doordat Bart Van Malderen nu bij sp.a aan de top zit betekent dat ook dat hij nog beter dan voorheen de belangen van de stad kan verdedigen. En met Leen Dierick en Piet Buyse erbij is dat een krachtig trio die Brusselse en Gentse deuren kan openen. Zowel Leen Dierick als Bart Van Malderen lijken trouwens richting het ministerschap te evolueren.

CD&V

En dan is er natuurlijk CD&V, de machtspartij bij uitstek in de stad. Slechts zes jaar, de legislatuur van 1994 tot 2000, was ze van het bestuur verwijderd. Het was de periode van de hevige interne ruzies tussen vooral Baasrodenaar en eerste schepen Alfons Hermans en burgemeester Maurice Dierick.

Een burgemeester die nadien correctioneel veroordeeld werd voor zijn rol in een stedelijk aanbestedingsdossier. De partij leek onder leiding van een onervaren Dirk Abbeloos op apegapen te liggen. Zes jaar duurde de wandeling door de woestijn maar de partij is terug de machtspartij bij uitstek.

Piet Buyse

Piet Buyse evolueerde van schuchter eerste schepen tot een burgervader. Zijn herverkiezing lijkt voor velen een zekerheid.

Onder leiding van Piet Buyse, Leen Dierick, Dirk Abbeloos en Jozef Dauwe is zij opnieuw uitgegroeid tot het politieke hart dat de stad beheerst. Echter niet meer als absolute heerser als weleer. Zo haalde de partij in 1982 eventjes 47,5% der stemmen en in ‘88 46,4%. Maar dat is geschiedenis.

Als ze toen een partner nodig had dan was dat om de interne storm onder controle te houden. In 1994 daalde haar stemmenpercentage echter al tot 31,5% en in 2000 zelfs tot 25,3%. Dat wist zij zes jaar geleden met succes dan om te buigen tot 31,41%, toch nog iets minder dan in 2000.

Gegroeid in de job

Maar met nu een burgemeester en met een krachtig uit de hoek komende Leen Dierick zou zij, zelfs met een succesrijke N-VA, minstens eenzelfde resultaat moeten halen. De partij voerde ook een erg energieke campagne.

Zelfs Patrick Meulenbroek is terug aan boord. Leen Dierick, Piet Buyse en Dirk Abbeloos zijn ook in hun job gegroeid. Wel verdwijnen met Hans Michiels en Rita De Schrijder, de fractieleiders in gemeenteraad en OCMW, twee krachtige figuren. Intern en extern blijft er wel de vraag in hoever dit niet terug zorgt voor de ruzies van weleer.

Leen Dierick beschikt in de stad over veruit de meest formidabele campagnemachine die er is. Volgens Nele Dooms in Het Laatste Nieuws goed voor 30 man. Indrukwekkend, en dat laat zich in het stadsbeeld zien. Maar een Piet Buyse vergelijken met een zwakgewicht als Alfons Hermans is Buyse beledigen. Het is echter wel afwachten.

Hierbij heeft Piet Buyse ook het geluk van een ongeluk gehad en kon hij dankzij de affaire met Kim De Gelder uitgroeien tot een stadsvader die onze kleuren verdedigde tot in Nederland. Hij maakte geen fouten en kon er zijn profiel beter door tonen. Bovendien lijkt hij het voorbije jaar zowat iedereen in de stad een hand te hebben gegeven.

Geen punch

Ook Leen Dierick groeide de voorbije twaalf jaar uit tot een echte politica en mag van haar partij zich nu ook nationaal profileren zoals met het dossier van onze kerncentrales. Waren er in het begin interne klachten binnen CD&V over haar gebrek aan aanwezigheid dan werd dat nadien goedgemaakt.

Haar leiding geven over de hoorzittingen rond openbare werken was ook professioneel. Wel was haar beheer van de dossiers van de bibliotheek en de zaal Scaldis met het scheepswerfmuseum minder gelukkig. Het laatste zorgde trouwens voor een aanvaring met partijgenoot en deputé Jozef Dauwe die zich in het publiek terecht boos maakte.

Leen Dierick

Leen Dierick krijgt ook vanuit andere partijen goede kritiek. Ooit op de schepenbanken begonnen als studente is zij nu ook al federaal parlementslid en toonde bijwijlen dat ze een tante is met haar op de tanden.

Wel ontbreekt het bestuur de voorbije legislatuur aan een gezicht, aan energie in de politiek. Een punch is er zo te zien amper of niet. Men beloofde wel iets te doen aan het militair erfgoed maar het werd, behoudens nergens toe leidende studies, niets.

Zorgde De Batselier en zijn ploeg voor de best als mijlpalen te ziene heraanleg van de Grote Markt, de sporthal in Sint-Gillis en de bibliotheek dan is het sindsdien stil. Wel kondigde Piet Buyse en zijn CD&V tijdens deze campagne een totale hernieuwing aan van het Vleeshuismuseum tot een soort museum van de Dendermondse geschiedenis.

Een welkom idee maar een echte mijlpaal als die andere projecten is dit niet. Het lijkt wel of men schrik heeft, terugdeinst voor het baanbrekend werk van voorheen. Het is een geluid dat de voorbije jaren ook bij een Robert Van Overloop en bij vele anderen te horen was.

Vlaams Belang

Een partij die met zekerheid zal ineenschrompelen is zeker het Vlaams Belang in Dendermonde. Stefaan Van Gucht wordt geconfronteerd met twee onoverkomelijke hindernissen, die van de N-VA en haar succes en dat van de interne ruzies binnen de partij, zowel nationaal als lokaal.

Na de verkiezingen van 2006 was ze de derde partij in de stad, goed voor 7 raadsleden en twee zetels in het OCMW. Nu zit Het Vlaams Belang daar eenzaam en zo te zien weerloos met nog amper drie raadsleden.

De campagne die ze voerde was navenant, met amper folders, bijna geen affiches en een onvolledige lijst met slechts 27 kandidaten. Een wel heel zielige bedoening voor wat ooit leek af te steven op de macht.

De partij kwam voor het eerst op in 1982 en haalde toen 246 stemmen (0,8%). In 1988 waren er dat dan 548 (1,8%) om dan zes jaar later met 5,6% haar eerste raadszetel te halen.

Stefaan van Gucht

Stefaan Van Gucht lijkt de neergang van zijn partij filosofisch te bekijken. Zelfs over overloopster Hilde Raman kan hij geen kwaad woord kwijt.

Dit eerste raadslid verdween snel en werd vervangen door Stefaan Van Gucht. Een ancien van de Vlaamse Militantenorde (VMO), een verboden militie en knokploeg. De echte doorbraak kwam er dan in 2000 toen ze met 3.645 stemmen (12%) vier zetels wist te bemachtigen.

En dat werden er in 2006 met 18,33% en 5.930 stemmen dan 7. Het ontbreekt de partij echter aan intellectueel niveau. Zo stelde hij tijdens het kopstukkendebat op Radio Tros dat er geen Europese subsidies waren gegaan naar de Baasroodse scheepswerf. Een manifeste fout in een dossier dat zo cruciaal is voor zijn deelgemeente.

De man is een van de weinige als proletariër te omschrijven raadsleden, wat typerend is voor die partij, en lijkt wat te berusten in wat er nu nationaal en lokaal met zijn partij aan het gebeuren is.

Gewogen op enig dossier heeft hij al die jaren zelden of nooit. Ook intern bij Vlaams Belang was er kritiek op hem. De komst in 2006 van Barbara Pas heeft vermoedelijk hiermee te maken. Men wou de partij lokaal versterken.

Wel heeft hij in zijn Baasrode ongetwijfeld een grote populariteit. Het is dan ook in menig opzicht de meest proletarische deelgemeente in de stad. De man is ook lokaal zowat te vergelijken met de partij. Zo haalde Vlaams Belang in 2000 1.428 stemmen waarbij Van Gucht er 1.336 achter zijn naam kreeg.

En met vorige maal in 2006 een flinke 2.447 voorkeurstemmen zal hij ongetwijfeld ook ditmaal verkozen raken. Normaal moet daar ook nog een tweede verkozene bij zijn. Mogelijks gaat die naar Barbara Pas, alhoewel dat andere zetelende raadslid Johan Daman met zijn Baasroodse wortels ook een goede kans maakt. Een ding is zeker, de fut is uit de partij.

Groen

Ook nu weer besloot Groen apart op te komen, ondanks het aandringen van sp.a om zoals op vele andere plaatsen met een kartel op te komen. En met Matthias Coppens en Inge De Bal koos men voor twee nieuwkomers. Inge De bal kreeg zelfs pas vorige maand haar universitair diploma.

Het is voor de partij dan ook zoeken en studeren op de vele dossiers die de stedelijke politiek domineren. Zeker voor dossiers met een groene toets als de gevangenis, De Briel en de N41 is dat niet simpel en poogt men zich in bochten te wringen tussen een zogenaamd haalbare realistische politiek en de groene eisen van o.m. bepaalde actiecomités en Raldes.

Matthias Coppens

Matthias Coppens, de lijsttrekker voor Groen, lijkt gesterkt uit de campagne gekomen.

Tot heden echter lijkt dit duo de kiesstrijd goed te doorstaan. Lijsttrekker Matthias Coppens, een beginnende advocaat, kreeg van velen na het Dendermondse kopstukkendebat in CC Belgica goede kritiek. Wel laat hun gebrek aan dossierkennis zich goed voelen in hun summier partijprogramma.

Of dat voldoende zal zijn voor en zetel lijkt echter twijfelachtig. Zo staat Gino Bertin, hun vorige lijsttrekker, als onafhankelijke op de lijst van sp.a. Groen zit nationaal terug wel in de lift maar lijkt het met een onervaren en onvolledige lijst moeilijk te krijgen om een zetel te bemachtigen. De kiezer zal echter ook hier beslissen.

De partij haalde in 2006 1.264 stemmen (3,9%) tegen 1.679 stemmen (5,5%) in 2000 en 3,1% in 1994.

LSP

En dan is er de Linkse Socialistische Partij (LSP) met als lijsttrekker Jef Maes. Het is niet de eerste maal dat de partij hier aan de verkiezingen deelnam. Zo had ze een lijst bij de federale verkiezingen van 2010 ingediend waarbij ze in het kanton voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers een povere 88 stemmen haalde.

Nu echter kreeg ze dankzij haar deelname aan de debatten van de voorbije weken in de stad een beter profiel en zou ze dus wat extra stemmen moeten behalen. Het is een partij gelieerd aan de internationale trotskistische beweging. Een nieuwigheid in de stad die ooit rond 1971 een stevige inplanting had van het maoïstische AMADA (Alle Macht aan de Arbeiders), de huidige PVDA.

Jef Maes

Jef Maes van de LSP kreeg ditmaal dankzij de serie debatten wel de aandacht van een deel van het Dendermondse publiek.

De LSP lijkt echter amper voeling te hebben met klassieke Dendermondse dossiers en meer begaan met nationale en internationale thema’s als de bankencrisis. Over kwesties als het Baasroods rusthuis, de gevangenis, het Oudegemse kerkplein hoort men er feitelijk niets.

Maar haar standpunten rond bijvoorbeeld de financiële crisis, armoedebestrijding en openbaar vervoer zullen bij sommigen in de stad ongetwijfeld aanslaan. Dat ze daarmee een zetel zullen halen lijkt niemand te geloven. Vermoedelijk ook zij niet.

Wel zullen zij, en vermoedelijk ook Groen, door niet verkozen te raken de sp.a wel eens een zetel kunnen kosten. Want hun stemmen zullen bijna zeker komen van kiezers die anders voor de sp.a zouden kiezen.

Willy Van Damme

Advertenties

2 thoughts on “Het einde van een campagne

  1. Het zal wel aan mij liggen, die lachbuien. Ga daar mee naar de oorlog… Seffens gaan kiezen.
    Wim Vlaminckx
    Antwoord:
    Veel succes en niet met de oorlog. En kies voor verstandige betrouwbare mensen. Onder lokale bestuurders zit er immers veel die amper weten wat een budget is. Als journalist kom je soms in contact met schepenen die geen enkel benul hebben van welk dossier ook.
    Willy Van Damme

    • Zolang als ge maar zegt dat het niet erger is dan ik al dacht. Kortom, we hebben gekozen. Raar toch, in de rij met zoveel mensen die je van alle kanten kent. Feest van de democratie.
      Wim Vlaminckx
      Antwoord:
      En dan komt het schaamteloos gesjacher.
      Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s