Goed nieuws uit Syrië

Onze kranten wisten vandaag te vertellen dat er goed nieuws is uit Syrië. Dat land heeft, stelt men, eindelijk onder grote druk toestemming aan buitenlandse hulporganisaties gegeven om hulp te verlenen aan vluchtelingen in die vier Syrische gebieden waar er gevechten zijn.

Zo stelt De Morgen vandaag in “Rusland zinspeelt op vertrek Assad’:

“Tegelijkertijd liet de Syrische regering zich van een meegaander kant zien. Internationale hulporganisaties mogen hun aanwezigheid in het land uitbreiden en hulpgoederen distribueren…..”

Wat een mooie geste toch. Wat ze er uiteraard niet bijschrijven is dat Syrië als gevolg van een aantal economische sancties moeite heeft om aan veel essentiële producten als voeding te geraken. En toen de EU en de VS die sancties goedkeurden brak er in diezelfde media een golf van applaus los.

Het probleem is immers dat de klassieke internationale handelssystemen – Swift, het wereldwijde uitwisselingsprogramma tussen banken is hier een goed voorbeeld van – traditioneel via de EU en de VS lopen en niet zelden de dollar gebruiken als betaalmiddel. Het scheepsverzekeringssysteem is een ander voorbeeld.

Men is nu vanuit de BRIC-landen (Brazilië, Rusland, India en China) alternatieve systemen aan het opzetten maar dat vergt tijd en veel vallen en opstaan. Nu is het dus voorlopig behelpen met de middelen die men heeft. En intussen zijn er inderdaad problemen, vooral dan voor de gewone man in de straat.

Dat men het in het westen nu heeft over een positieve houding van de Syrische regering is dan ook zowat het toppunt van cynisme. Men wurgt een land en dan zegt men gelukkig te zijn dat men het leed ontstaan door die wurging mag delgen. Er zijn gewoon geen woorden voor die houding.

Om dan nog maar te zwijgen over het feit dat ditzelfde westen allerlei jihadisten betaalt om het land in vuur en vlam te zetten.

Olie voor voedsel

Het doet denken aan het VN-embargo tegen Irak onder Saddam Hoessein in de jaren negentig van de vorige eeuw. Om de daardoor ontstane problemen voor de bevolking te verzachten – niets mocht nog zonder controle door Irak ingevoerd worden – was er dan het olie-voor-voedsel programma.

Onder controle van de VN ging men Iraakse olie verkopen en daarmee dan allerlei voor het land essentiële producten inkopen. Saddam en zijn entourage hebben er nooit een boterham minder om gegeten, de bevolking wel.  Het was een programma onder controle van ‘vredesstichter’ Kofi Annan.

Hoeveel Irakezen in die jaren door ontbering stierven is niet geweten. Schattingen variëren tussen de tienduizenden tot de honderdduizenden. Maar geen zorg, het geweten van de VN en het westen was gesust.

Ondertussen wisten de westerse multinationals van de VS tot Frankrijk zich via allerlei corrupte deals wel vet te mesten.  Of hoe de enen schatrijker werden dankzij de dood van anderen. Gruwelijk!

Willy Van Damme

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s