Opgewarmde kost

Er verschijnt morgen een boek van Luc Pauwels en Wim Van den Eynde over Johan Vande Lanotte dat onder de titel ‘De keizer van Oostende’ de positie van de sterke man van de sp.a, nationaal en in Oostende, poogt te ondermijnen. Wie het verhaal zoals het gisteren en vandaag in de media volgde krijgt de indruk dat dit boek niets anders doet dan open deuren intrappen.

Het onthult dat de man in Oostende aan zowat alle bestuurlijke touwtjes trekt en in Brussel en in de provincie goed zorgt voor de belangen van zijn thuisstad Oostende. Nou ja, als onthulling kan dat tellen natuurlijk.

Het is als zeggen dat de liberale Lebbeekse burgemeester François Saeys nauw op alles toekijkt in zijn Lebbeke. Of dat Di Rupo oppermachtig is binnen de PS. En ja, Guy Verhofstadt bedisselde op zijn hoogdagen ook alles wat er zelfs lokaal binnen zijn Open VLD gebeurde. Amper iemand die daar toen erg wakker van lag. Ik zeker niet.

En dat twee partijleden en schepen in Oostende hem in De Morgen vergelijken met Hitler en Mao zegt feitelijk alles over die twee personen. Het is voor iedereen duidelijk dat dit er zo ver over is dat het elke geloofwaardigheid mist. De woorden zullen hen tot het einde van hun leven blijven achtervolgen. Eigen schuld, dikke bult.

En kijk daar is ook het verhaal over de basketbalclub Oostende weer. Tv-zender Actua TV bracht enkele jaren geleden al dit verhaal over wat het zag als een corrumperende relatie tussen Vande Lanotte en die club. Als informatief programma had het geen enkele waarde.

Het was een onoverzichtelijke berg vol zou’s, mogelijks, eventueels en meer van dergelijks. Met insinuaties volop troef. Enig bewijs van onwelvoeglijk gedrag, van zelfverrijking, corruptie, smeerlapperij of iets dergelijks bleef achterwege.

Een journalist die iets dergelijks produceert is geen journalist de naam waardig maar in het beste geval een moddergooier, in het slechtste geval een verkoper van laster en eerroof. Het zijn hoe dan ook stielbedervers of nog erger. Heb je een dossier dan publiceer je, hebt je behoudens insinuaties niets, stop dan. Een gouden regel.

En wie was de bron van die reportage en kwam er continu in aan het woord….. Jean-Marie Dedecker. En wie kwam er niet aan het woord…. Johan Vande Lanotte. De serie was dan ook een toonbeeld van hoe het niet moet.

En ook in dit boek komt dat verhaal over basket en Vande Lanotte terug. Als opgewarmde kost. Smakelijk. Het is inderdaad zoals Johan Vande Lanotte zegt: lieg en blijf maar liegen, er zal altijd wel iets blijven hangen.

Dat de journalisten blijkbaar een serie beschuldigingen uiten gebaseerd op foute informatie wekt dan ook geen verbazing. Het is ook informatie die, als we vandaag De Standaard mogen geloven, zo te checken was. Men hield, nog steeds volgens die krant, ook blijkbaar bewust info achter. Maar zo kennen we nogal veel journalisten.

En ook hier is de bron van de vele sappige verhalen uiteraard diezelfde Jean-Marie Dedecker. Het doet denken aan dat andere stukje smeuïge spektakeljournalistiek die het Laatste Nieuws ooit bracht over wielergod Tom Boonen en zijn coach Patrick Lefevere.

Tom Boonen en zijn coach waren volgens de krant bedriegers, dopingslikkers en valsspelers. Ook dit ‘fijnbesnaard’ verhaal kwam van Dedecker want die had nog een rekening te vereffenen met Patrick Lefevere. En die moest hoe dan ook vereffend worden.

En dus leurde Dedecker met die fantasierijke beweringen bij de krant die, zoekend naar extra verkoop, gretig het pillenslikkende verhaal over Boonen nam. Het dreigt de krant – terecht – duur te staan komen.  In eerste aanleg viel er al een stevige boete. Dit stuk modderjournalistiek was kwaadwillig en had maar een doel: Een afrekening vanwege Dedecker. Het was haat.

En dan is er ook nog het pakket drekgooien richting Karel De Gucht. Dedecker haat de man en dus komen er verhalen. Ooit hier al enig bewijs voor malversaties gezien komende uit het verhalenfabriekje van Dedecker? Ik niet.

Hetzelfde met Dedecker en Vande Lanotte. Dedecker is in Oostende nooit aan bod kunnen komen als gevolg van de populariteit bij de kiezers van Johan Vande Lanotte. Hij is pisnijdig en vluchtte onlangs dan maar naar Middelkerke hopend daar toch nog te slagen en burgemeester te worden.

Het wordt bijna zeker een kale reis. Het einde van een man die moddergooien tot zijn grootste specialiteit maakte, een demagoog zoals er sinds Leon Degrelle niet veel in dit land meer te vinden zijn. Die had over de banksters, hij over Vande Lanotte, De Gucht en Lefevre.

Maar van een man die ooit in het openbaar in Oostende zijn ex-vrouw aftroefde en voor wie bouwovertredingen normaal zijn mag je veel verwachten. Het was journalist Raf Sauviller die de waarheid over de man deels naar boven bracht. Die ging op zoektocht. De anderen zoeken amper of niet, ze bellen aan bij Dedecker.

Maar een man als Vande Lanotte is voor sommigen aan de rechterzijde een sta-in-de-weg. Zo is er het verhaal van die gewezen hoofdredacteur die zijn journalisten herhaaldelijk de opdracht gaf toch maar te blijven zoeken om iets verdachts over Vande Lanotte te vinden. Tevergeefs. Het typeert een bepaalde mentaliteit.

Johan Vande Lanotte weet dat uiteraard heel goed en is dan logischerwijze ook voorzichtiger dan wie ook in politiek België. Een aan hem te linken feit dat men als fout zou kunnen verkopen wordt door het verzamelden journaille zo in zijn gezicht gegooid. De over hem uitgegooide modder zal op dat ogenblik torenhoog zijn.

Over de verhalen rond de goede relaties tussen Didier Reynders en steuntrekker Albert Frère en die over Bart De Wever en Koen Blijweert lees je daarentegen amper iets. Ook niets over de contacten tussen liberaal politicus Dirk Van Mechelen en bouwbedrijf Van Wellen, verdediger en uitvoerder van de Lange Wapper. Men blijft eraf. Hoe zou dat komen?

Dedecker is de vleesgeworden afrekening, de haat in levenden lijve. Dat journalisten na al die eerdere ‘schandaalverhalen’ nog naar hem stapten voor vers voeder zegt feitelijk alles over die journalisten.

Willy Van Damme

Advertenties

5 thoughts on “Opgewarmde kost

  1. Oostende, in een van de straten die ze rijk is, zag ik eens VDL. Met een strenge blik probeerde hij me taxeren. Niet dat ik me belangrijker acht dan me is gegeven. Hij opende een portier voor een vrouw. Altijd op hun hoede, die politici. Deurne, in een van de straten die het rijk is, zag ik eens BDW. Met een afgewende blik probeerde hij me te ontwijken. Als een man wegloopt van een vrouw waarmee hij op stap is, weet je wat koosjer is en wat niet… Enfin, natuurlijk een speculatie… Wil ik je eens vertellen over de eerste woorden die BDW sprak toen hij uit zijn auto stapte op het schoolplein waar ik de lagere school heb beëindigd: ‘Vuile journalisten die hun sigaretje smoren’. Niet letterlijk maar het kwam er wel op neer.
    Wim Vlaminckx
    Antwoord:
    Ik heb er geen probleem mee dat men een JVL kritisch onder de loep neemt. Dat moet zelfs. Maar als ik lees wat ze bijvoorbeeld over zijn relatie met Electrawinds schreven dan erger ik mij. Dit is geen kritische journalistiek maar jongens die het vuile werk van Dedecker opknappen. Schaamte zou hun deel moeten zijn.
    Willy Van Damme

  2. Kan misschien allemaal waar zijn. Feit is wel dat er “banden zijn”. En dat hij zich juridisch zal indekken,wat kan je anders verwachten van een jurist/professor/zelfstandige/politicus/… .
    Maar wat te denken van dit! http://www.pvda.be/uploads/media/Interview_Tom_P_Magazine_.pdf
    en volgens mij staat deze figuur wel buiten verdenking.
    Antwoord:
    Als sterke man van de sp.a en vice-premier van de regering zit hij natuurlijk mee in het systeem. En de zaak is niet zo simpel als sommigen zoals recent ook Greenpeace willen voorstellen.
    Maar men moet voorzichtig zijn in het uiten van zware beschuldigingen. Het doorbreken van de machtspositie van de grote trusts is geen gemakkelijke zaak en gevaarlijk voor diegenen die dat pogen te doen. En als minister moet hij beslissen over de zakelijke avonturen van trusts. En dat betekent compromissen want hij moet regeren met een Reynders en samenwerken met een Merkel, Cameron en Obama. Hij zit toch in een regering die in Syrië bijvoorbeeld allerlei salafistisch tuig steunt. Of die Iran en haar 75 miljoen inwoners aan een genadeloos embargo onderwerpt. Een regerring ook die qua Israël continu de ogen dichtknijpt.
    Verdedigen zal ik die man hier dus zeker niet.
    Het is verder geen toeval dat diegenen die de cultuur van bonussen en graaien aanvielen plots in de media onder de gordel worden aangevallen. De slag onder de gordel richting Bruno Tuybens omdat hij ooit als bankier bij KBC een bonus had gekregen is typerend.
    Wees er zeker van dat in het geval Tom De Meester ooit dicht bij de macht zou komen men ook over hem wel een dergelijk verhaal zal vinden.
    Waarom duurde het tot Raf Sauviller tot iemand Dedecker eindelijk eens onder de loep nam?
    Het is daarom dat ik zo voorzichtig ben met dergelijke verhalen.
    Mijn vermoeden is dat Dedecker wist dat die twee schepen op de schopstoel zaten en daarom wilden praten over Mao/Hitler. Waarna hij beide journalisten tipte.
    Verder heb ik dat boek zeker nog niet gelezen (het is nog niet uit) en moet dus afgaan op wat hierover elders verscheen. Het interview in Humo heeft mij echter zeker niet positiever gestemd. Het was gewoon van een hagiografisch niveau.
    Willy Van Damme

  3. Waar vuur is, is er rook, denk ik dikwijls.
    Met dank @dharlie voor http://www.pvda.be/uploads/media/Interview_Tom_P_Magazine_.pdf
    Gerard Eggermont
    Antwoord:
    Uit wat ik tot nu toe las blijf ik bij mijn visie op de zaak. Over Boonen en Het Laatste Nieuws zei men dat toen ook. En ook toen orakelde de journalist zijn groot gelijk en ook toen zakte alles als een pudding in elkaar.
    Het enigste waar ik mij in deze zaak tot nu toe vragen bij stel is de zaak Freddy Pollet en de vismijn. Maar de vismijnen, aan de kust stinken allen een beetje en of dat altijd de vis is betwijfel ik. De zaak komt blijkbaar voor de rechtbank. Zien wat daar te horen valt.
    Maar aan de woorden van vele journalisten hecht ik weinig geloof. Teveel ervaring denk ik dan.
    Verder zit Vande Lanotte aan de top van onze maatschappij en daar is veel niet koosjer. Om de lieverlede van zijn relatie met andere politici/partijen/onderrnemingen zal hij wel heel veel door de vingers moeten zien.
    Ooit gelezen over de zakelijke relaties van Wilfried Martens en KS/Boelwerf? Ooit veel gelezen over de ‘zakelijke’ relatie tussen Hendrik Seghers en Dehaene?
    Willy Van Damme

    • Het is niet omdat je aan de top van de maatschappij staat dat je veel door de vingers moet zien. Straffer nog zij mogen in dit opzicht de regels aanpassen aan ‘hun’ noden of deze van hun vrienden. Dit terwijl de burger mag betalen en blijven betalen en geen honderd aftrekposten kan en mag invullen op zijn belastingsaangifte.
      Juist zij zouden het voorbeeld moeten geven en zich ver met hun persoonlijke belangen uit die nesten houden. Dan heb je deze discussies niet, en sta je echt boven dit alles. Pas dan kom je op voor de burgers en laat je je ook al die bijkomende miljoenen links liggen. Echter de graaicultuur is hen hier niet vreemd en niet enkel bij JVL wel te verstaan. Echter hij moet ook de heilige niet gaan uithangen want dat past ook al niet bij de SPa.
      D Harlie
      Antwoord:
      Na al wat ik gelezen heb kan ik Johan Vande Lanotte hier in die zaken niets kwalijks nemen. Wel die journalisten voor wie het gratuit gooien met scheldwoorden blijkbaar een nieuwe vorm van journalistiek is.
      Het voorbeeld over die windmolenparken in zee toont bovendien dat ze er gewoon met hun klak zaten naar te gooien. En dat noemt men dan ‘onderzoeksjournalistiek’. Arm vlaanderen.
      Het is dan ook goed dat die zaak hier uitdraait op een discussie over journalistieke deontologie. Ook dat is een hemeltergend groot probleem.

      Maar misschien zal het journaille het ooit wel eens leren dat verhalen van Dedecker gevaariljk zijn. Herinner U wat gebeurde met die journalist van Het Laatste Nieuws en Tom Boonen.
      Ook die kreeg de eerste dagen veel instemmend klinkende geluiden bij de collega’s. Tot het begon te dagen dat het verhaal – zoals met Johan Vande Lanotte – met haken en ogen aan elkaar hing. Het leek een straf verhaal tot met het onder het vergrootglas legde. En dan klapte alles in elkaar.
      Dit verdedigen door mij van Johan Vande Lanotte klinkt allemaal misschien raar, maar de feiten hebben hun rechten. En ik ga hier niet moddergooiers die hun drek bij Dedecker haalden gaan verdedigen. Integendeel.
      Willy Van Damme

  4. Dag Willy,
    ‘moddergooiers die hun drek bij Dedecker haalden’: heb je dat gecheckt en bevestigd gekregen en is het dus een feit? Of is het ook een ‘waarschijnlijkheid’ en beperkt dit zich tot een ‘insinuatie’? Ik neem in de ganse affaire geen standpunt in van pro/contra de ene dan wel de andere belanghebbende, ik wou het gewoon maar eens weten en ‘insinueren’ dat we er allemaal wel eens last van hebben…
    Collegiale groeten,
    Luc De Donder
    Antwoord:
    Dat is heel simpel. Er wordt in het boek namelijk iemand bedankt, en dat is de politieke medewerker van Dedecker. Dedecker ontkende alleen dat hij mensen van zijn LDD hiervoor vrijmaakte, niet dat hij meewerkte. Verder wordt Dedecker in het interview in Humo door een der journalisten geprezen als het beste Oostendse gemeenteraadslid.
    Bovendien zijn de meeste verhalen al lang gekend en komen steevast uit de koker van diezelfde Dedecker. Dat over die basketballclub is een remake van wat Actua TV toen bracht en daar zag je de brulboei zo er op los kletsen.
    Ook dat over zijn almacht in Oostende is oude doorbakken koek. Dedecker beloofde na zijn vertrek/vlucht uit Oostende om Vande Lanotte alsnog te vernietigen. Dit was de poging hiertoe.
    Mijn vermoeden is dat Dedecker weet had dat die twee schepen gingen praten en dat dit het extraatje was dat hij die twee journalisten toewierp om hen zo te lokken. Maar dat is een simpel vermoeden en verre van een zekerheid. Als kenner van de stiel vrees ik echter dat dit wel eens de realiteit kan zijn.
    Ik heb in mijn al stevige carriëre van onderzoeksjournalist nog nooit iemand in een tekst voor nazi, Mao, Hitler, en dergelijks zitten uitschelden. Bij onderzoeksjournalistiek is dat geheel uit den boze. Maar het typeert die heren en de opmerkingen van Luc Rademakers over hun boek zijn dan ook in die richting welke ik aangaf en geheel correct. JE DOET DAT NIET. Je kan dat eventueel in een opiniestuk gooien maar zelfs dan moet je behoedzaam zijn. Zij zijn stielbedervers zoals die man van Het Laatste Nieuws welke voorheen orakelde dat Boonen een pillenslikker was. Hij lijkt verdwenen te zijn uit de stiel.
    Beide verhalen, Boonen en Vande Lanotte, kunnen wel waar zijn en er kunnen pillen geslikt worden en corruptie rond die basket zijn. Dat men het dan bewijst en dan schrijft.
    Dit soort zaken zijn natuurlijk allemaal moeilijk te bewijzen maar als men geen bewijs heeft moet men niet zo hoog van de toren blazen.
    En schrijven dat Electrawinds financieel in moeilijkheden zit en balanceert op het faillissement is uiterst gevaarlijk. Ik heb de indruk dat ze zelfs geen rapport van Graydon correct kunnen interpreteren.
    Een ding: Na publicatie van mijn boek over Superclub moest Van Halewijck geen briefje er tussen stoppen met errata. Ik kreeg toen 6 burgerlijke en twee strafrechtelijke processen en won ze allen met glans. De heren moeten mij alles bij elkaar trouwens nog vele duizenden euro’s aan boetes.
    In al de vonissen en arresten met veroordelingen die de heren van Superclub opliepen kwam ik ter sprake (men viel mij bij de verdediging tijdens de procesdebatten steeds frontaal aan) en kreeg ik van alle magistraten lof. Ik wil dit eens zien gebeuren met dit boek.
    Het is voor hen te hopen dat hen nooit overkomt wat ik meemaakte. Het zou hen duur te staan kunnen komen.
    Trouwens ook met dat verhaal over HAZODI waar die ene mee uitpakte was de waarheid stukken genuanceerder dan toen in Panorama werd voorgesteld.
    Ook hier gaf men de bron een vrije tribune. En daar dienen journalisten niet voor.
    Hun wijze van opereren doet mij denken aan dat verhaal over magistraat De Tandt die in P Magazine door een journalist voor hoer werd versleten. En pats daar kwam een veroordeling van de journalist. Een man die voorheen bij Superclub al zijn gebrek aan kwaliteiten toonde.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s