Een nieuwe Amerikaanse oorlog

Barack Obama was amper Amerikaans president toen hij in Noorwegen de Nobelprijs voor de Vrede in ontvangst mocht nemen. Sindsdien heeft hij echter niet stil gezeten en is hij de ene oorlog na de andere gestart, in Libië, Jemen en nu in Syrië. Ook uit hij bedreigingen tegen Iran en voerde hij de bombardementen op Pakistan enorm op.

Coördinatie wapenstroom

Volgens een artikel in de Washington Post (*) van dinsdag vijftien mei blijkt dat de VS heel direct betrokken is bij de burgeroorlog in dat Syrië. Spijts beweringen van het tegenovergestelde voorheen. Officieel steunt de VS wel het vredesplan van Kofi Annan, de vredesgezant van de VN en de Arabische Liga.

In de praktijk echter veegt het zijn laars aan dit plan en trekt het volop de oorlogskaart. Zo citeert de krant The Washington Post anonieme bronnen binnen de regering van Obama dat zij de stroom van wapens richting de vooral door salafisten beheerste rebellengroepen coördineren.

Daarbij worden de wapens naar de krant stelt aangekocht met geld uit Saoedi-Arabië en Qatar. Volgens door de in het artikel geciteerde bronnen beschikken die rebellen nu over meer dan voldoende wapens om hun oorlog verder te kunnen zetten.

Het verklaart waarom westerse media en regeringen er zo op aandringen dat het Syrische leger zich uit de steden terugtrekt. Dan komt er immers plaats vrij voor de met Amerikaanse steun bewapende salafisten. 

Gehate salafisten

Belangrijk is ook dat de Amerikaanse diplomatie nu ook poogt bepaalde Koerdische groepen in Syrië aan de kant van die rebellen te krijgen. Dit in de hoop de opstand ook elders in het land te kunnen op gang trekken. Nu is het geweld immers vooral beperkt tot de grensgebieden met Libanon, Jordanië en Turkije, doorvoerlanden voor die wapens.

Probleem is natuurlijk dat die opstand steeds meer in handen is gekomen van salafisten, en die zijn in het land een geïsoleerde minderheid. De grote meerderheid van soennieten en zeker de Koerden hebben een hartsgrondige hekel aan hen. Ze haten en vrezen hen gewoon.

Het verhaal toont nogmaals dat de VS er niet voor terugschrikt om met het meest gore uitschot in zee te gaan. Groepen zoals de eveneens salafistische Jundallah in Iran, het UCK in Kosovo en de Tsjetsjeense rebellen in de Russische Kaukasus kunnen of konden allen rekenen op Amerikaanse hulp.

De serie bomaanslagen in Damascus en de tweede stad Aleppo zijn vermoedelijk dan ook een gevolg van die toegenomen stroom aan wapens. Terwijl de VS die aanslagen officieel op conto van Al Qaeda schrijven zit ze dus vermoedelijk zelf hier aan de bron.

De aanslag op een konvooi waarin de Noorse generaal Robert Mood, hoofd van de VN-missie in Syrië, zat kan dan ook wel eens het (in)direct werk van de VS geweest zijn. Wat natuurlijk leuk zou zijn: Een Noorse generaal vermoord met hulp van Obama, winnaar van de Noorse Nobelprijs voor de Vrede.

Moord op Franse militairen

Het bewust foutief toeschrijven van bomaanslagen aan Al Qaeda is trouwens niets nieuws. Veel bomaanslagen worden in de media op rekening geschreven van al Qaeda om zo de ware aard ervan te verbergen. Een typevoorbeeld is de aanslag in 2002 in de Pakistaanse havenstad Karachi waarbij 11 Franse militairen omkwamen. 

Die waren daar in het kader van de koop door Pakistan van enkele Franse duikboten. De aanslag werd toen richting Al Qaeda geschoven, wat echter niet klopte. Achteraf is immers komen vast te staan dat alles te maken had met het feit dat de Fransen volgens de Pakistani onvoldoende smeergeld hadden gegeven.

Het was zo te zien dus simpelweg een wraakoefening van Pakistaanse militairen. In de zaak zal ex-president Nicolas Sarkozy trouwens kortelings worden ondervraagd. Het smeergeld zou immers deels gebruikt zijn voor het financieren in 1995 van de kandidatuur als president van de Gaullist Edouard Balladur.

Binnen de UMP, de Gaullistische partij, had Jacques Chirac toen beslag weten te leggen op de partijkas. Balladur, en zijn rechterhand Sarkozy, moesten dus zorgen voor een alternatieve financiering. Balladur verloor echter de strijd tegen Chirac. Nadien kreeg Sarkozy de partijkas toch in handen en werd alsnog president. Mogelijks ditmaal met geld van de Libische president Muammar Kadhaffi.

Willy Van Damme

*: Het bewuste artikel kan men vinden op:  http://www.washingtonpost.com/world/national-security/syrian-rebels-get-influx-of-arms-with-gulf-neighbors-money-us-coordination/2012/05/15/gIQAds2TSU_story_1.html

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s