De Syrische rebellen op Kosovaarse schoolbanken

Blijkbaar hebben die Syrische rebellen nog veel te leren. Zo bezocht eind vorige maand een driekoppige delegatie de Kosovaarse hoofdstad Pristina voor gesprekken met de regering daar over samenwerking.

Op de les bij criminelen

“We hebben zijn hier om te leren”, was de boodschap van een zekere Ammar Abdulhamid, omschreven in de media en in zijn officiële CV als een Syrische mensenrechtenactivist. De delegatie was speciaal vanuit de VS overgevlogen waar Abdulhamid al sinds 2005 in ballingschap verblijft.

Echt verbazing wekt dit bericht natuurlijk niet. Het UCK, wat staat voor Kosovaars Bevrijdingsleger, is wereldwijd gekend als een van de meest criminele politieke organisaties die ooit bestaan heeft. Van niets waren ze vies.

Zoals nadien gebleken is hield de organisatie zich zelfs bezig met het vermoorden van mensen om zo hun organen te kunnen verkopen. Naast dan moord, vrouwenhandel en prostitutie, afpersing, diefstal, drughandel en, in Kosovo, etnische zuiveringen en brandstichting. Het in brand steken van kerken en kloosters was voor hen geen enkel probleem.

Weinig te leren

Maar voor de westerse regeringen, media en ngo’s stijl Pax Christi, waren het onze ‘vrijheidsstrijders’ die vochten tegen die misdadige Serviërs. In die zin is er natuurlijk een band. Het UCK had toen ook goede relaties met allerlei schimmige salafistische groepen en die komt men in Syrië ook tegen.

Of ze in Kosovo qua militaire technieken veel kunnen leren dient echter betwijfeld. Zonder uitgebreide Amerikaanse en Europese militaire steun zaten de leiders van het UCK of in ballingschap bordelen & co te runnen, in een Servische gevangenis of dood onder de grond.

Maar misschien kan (sic) mensenrechtenactivist Abdulhamid wat leren op het vlak van chirurgie. Er moet zeker een markt te vinden zijn voor Syrische organen. Wie weet bij zijn vrienden in Israël waar er om religieuze reden altijd een probleem is om voldoende organen te vinden.

Tharwa Project

Interessant is ook om te zien wie die Ammar Abdulhamid feitelijk is.

Ammar Abdulhamid is een in 1966 geboren Syriër die van 1986 tot 1994 in de VS o.m. geschiedenis studeerde en daar in 1992 aan de University of Wisconsin een bachelor in geschiedenis behaalde.

Twee jaar later keert hij terug naar zijn geboorteland en begin daar al snel met het zogenaamde Tharwa Project dat stelt zich voor de democratie en de mensenrechten in te zetten. Een klassiek verhaal waarbij de VS in allerlei te destabiliseren landen vooraf haar pionnen uitzet.

Ook wordt hij in 2004 medewerker aan het Amerikaanse Saban Center for Middle East Policies, onderdeel van het Brookings Institute. Een der zovele pro-zionistische instellingen in de VS. Niet verbazend dus dat hij in september 2005 Syrië verlaat en naar de VS trekt. Het werd er voor hem te gevaarlijk.

Neoconservatieven

Daar stichtte hij dan de Tharwa Foundation als een centrum voor contact en informatie rond Syrië. Ook is hij een prominent lid van de Foundation for Defense of Democracies (FDD) welke in de nadagen van de aanslagen van 11 september 2001 op de WTC-torens in New York werd opgericht.

Opvallend is ook dat hij hierbij samenwerkte met o.m. Pax Christi Nederland die nu de actie ‘Adopt a revolution’ voert. Of hoe ook Pax Christi Nederland mee heult met de christenvervolgers in Syrië.

Op het webadres http://www.feedage.com/feeds/229980/amarji-a-heretics-blog pronkt hij zelfs met de financiële steun die hij vanuit die organisatie krijgt. Er is op diezelfde website ook te zien hoezeer hij die Syrian Free Army steunt. Van Pax gesproken.

Die FDD is een van de tientallen Amerikaanse studie- en lobbygroepen die vooral ook dienen om er veel geld aan te verdienen en vriendjes als Abdulhamid aan postjes te helpen. De leiding bestaat uit de vroegere CIA-baas R. James Woolsey, senator Joseph Lieberman en Bill Kristol, baas van the Weekly Standard, het neoconservatieve weekblad bij uitstek.

Bij de adviesraad vinden we dan een zekere Richard Perle, bijgenaamd de Prins der Duisternis en medearchitect van de vernieling van Irak. Na het totaal ontsporen van de toestand in Irak diende hij samen met o.m. zijn politieke geloofsgenoot Donald Rumsfeld ontslag te nemen.

Tegen missie Kofi Annan

Deze FDD is dan ook een best als neoconservatief te bestempelen organisatie die uiteraard ook voor 100% achter Israël staat, wat dat land ook moge doen. Senator Joseph Lieberman zou trouwens nooit durven ingaan tegen de wensen van uiterst rechts in Israël. En hier in dit gezelschap vinden we dus de Syrische ‘mensenrechtenactivist’ Ammar Abdulhamid terug.

Een man die de volle steun geniet van die FDD en ook de Amerikaanse regering. Hij had trouwens volgens zijn officiële biografie al gesprekken met president Barack Obama. Zonder Amerikaanse steun zou hij trouwens niet zomaar van de VS naar Kosovo vliegen om er dan les te gaan volgen op de schoolbanken van de lokale terreurschool.

In een tekst die op de website van die FDD staat keert hij zich trouwens tegen elk gesprek met al Assad en dus ook tegen de vredesplannen van Kofi Annan, toch gezant van de Arabische Liga en de VN.

Invloedrijke personaliteit

Maar echt verbazen doet hier niets meer. De rechterhand van Kofi Annan voor zijn missie in Syrië is de Franse diplomaat Jean-Marie Guéhenno die nu voor de VN werkt en ook een topman is van datzelfde Brookings Institute dat ook nauw samenwerkt met de regering van Qatar via o.m. het Brookings Doha Center.

Frankrijk en Qatar nemen in dit conflict publiek zowat de meest radicale positie in. En het Brookings Institute publiceerde vrij recent een brochure waarin ze opriepen om de regering van al Assad gewapenderhand omver te werpen.

Kofi Annan is trouwens maar secretaris-generaal van de VN kunnen worden dankzij Amerikaanse steun. Hij was ook de man die als baas van de VN in de periode voor 2003 mee het embargo tegen Irak organiseerde.

Een embargo die aan vele tienduizenden mensen het leven kosten, vooral dan kleine kinderen, ouderen en zieken, want voedsel en medicijnen waren in dat embargo inbegrepen. Hij kreeg voor zijn werk later de Nobelprijs voor de Vrede.

Majoor-generaal Robert Mood, Het hoofd van de VN-missie in Syrië, is trouwens geen onbekende met Kosovo. Deze Noorse generaal – en dus een Navo-generaal – was hoofd van het Noorse bataljon, een onderdeel van de VN-missie in Kosovo, toen het UCK er zich mee amuseerde om die kerken en kloosters in brand te steken.

Het was de periode toen duizenden Kosovaren, ook van Albanese origine, of gedood werden of op de vlucht sloegen. Waarbij de VN en ook Mood niets doende (instemmend?) toekeken.

Hoeft het te verwonderen dat het tijdschrift Newsweek Hammar Abdulhamid een van de meest invloedrijke persoonlijkheden in de Arabische wereld noemde. Het is geweten – recent nog met het verhaal van het blitse tijdschrift Vogue over mevrouw Bashar al Assad – dat men in o.a. de Amerikaanse media artikelen koopt. Dit zou er wel een van de voorbeelden kunnen zijn.

De Syriërs weten nu beter: Opgepast voor uw organen want daar komen de vrijheidsstrijders vanuit Kosovo aangestormt.

Willy Van Damme

Advertenties

One thought on “De Syrische rebellen op Kosovaarse schoolbanken

  1. Pingback: De Syrische rebellen op Kosovaarse schoolbanken « Mediawerkgroep Syrië

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s