Indische vrienden

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton moet zowat haar meest merkwaardige reis door Azië achter de rug gehad hebben uit de recente geschiedenis van de Amerikaanse diplomatie.

Minder olie uit Iran

Na het grote fiasco in China, waar men openlijk in botsing kwam met de Chinese regering over het lot van de blinde Chinese dissident Chen Guancheng, kwam ze nadien aan in India en dat werd een al even grote ramp.

Vooraf werd door de VS gesteld dat men van India ging eisen dat het zijn handelsbetrekkingen met Iran moest afbouwen en er pakken minder olie kopen. En zie wat deed men in New Delhi?

Gelijktijdig met de komst van Hillary Clinton kwam er ook een handelsdelegatie van de Iraanse Kamer van Koophandel aan om te zien hoe de wederzijdse handel buiten olie en gas nog verder kan worden uitgebreid.

Het was een niet eens subtiele terechtwijzing van de Amerikaanse diplomatie die men zo bijna letterlijk de deur wees. De VS hebben publiek gesteld dat iedereen in de wereld zijn Iraanse olie- en gas drastisch moest verminderen. Deed men dat niet dan kwamen er zware sancties.

Het land zou indien nodig zelfs alle handelsrelaties met de VS kunnen vergeten. Een uiteraard zware bedreiging aan het adres van landen bij wie het uiteindelijk alleen om commerce gaat, niet om zogenaamde mensenrechten die men als nodig is toch aan zijn laars veegt.

En kijk wat doen o.m. Indië en ook China? Men zegt brutaal neen en dit dan nog vlak in het gezicht van mevrouw Clinton. Een tip voor onze minister voor Defensie Pieter De Crem nu de VS van ons land geld eist om hun verdere bezetting van Afghanistan te financieren.

Geen alliantie tegen China

In Iran moet men zowat over de grond aan het rollen zijn van het lachen. Het kleine Iran dat grote bullebak De VS en kleine bullebak Israël een neus zet. Een heel grote neus zelfs. In de New York Times klonk het vandaag zo: 

“I am sure the future of India-Iran trade is very good,” said Yahya Al Eshagh, president of the Tehran Chamber of Commerce, Industries and Mines and the leader of the Iranian delegation.

“Ik ben er zeker dat de toekomst van de Iraans-Indische handel zeer goed is”, stelde Yahya al Eshagh, voorzitter van de Teheran Kamer voor Handel, Industrie en Mijnbouw en leider van de Iraanse delegatie.

Het is een soort van verklaring die Clinton na haar bezoek aan New Delhi niet aflegde. Het moet er achter de schermen tussen de VS en India dan ook heel hard aan toe zijn gegaan. Waarbij de Amerikaanse betrokkenheid bij de moorddadige aanslagen in Mumbai zeker aan bod zal zijn gekomen.

Een tijd geleden poogde de VS om Indië aan haar te binden door het op te nemen in een soort van anti-Chinees front. Het werd hooghartig door New Delhi verworpen. Alhoewel er zeker wrijvingspunten zijn tussen New Delhi en Beijing zijn de wederzijdse relaties op dit ogenblik zelfs vrij goed te noemen.

Op het internationaal diplomatiek toneel lijken ze zelfs eerder een front te vormen tegen de VS en ook de EU dan onderling ruzie te maken. Het was ooit wel eens anders.

De VS denkt nog steeds landen als India en China lesjes te moeten leren. Het besef dat die tijden veranderd zijn dringt blijkbaar maar heel traag door tot de geesten die het beleid in Washington bepalen.

Willy Van Damme

Advertenties

One thought on “Indische vrienden

  1. Op 17 mei werd bekend dat India toch wat heeft toegegeven aan de druk van Amerikaanse overheid door wel minder olie uit Iran te importeren. Zie voor meer info: http://iraansnieuws.blogspot.com/2012/05/ook-india-verlaagt-import-van-iraanse.html
    Noetisch Onderzoek
    Antwoord:
    Onze kranten staan al jaren bol van de illusies over Iran e.a. Het verhaal over de Iraanse olie zit in de sfeer. De Morgen presteerde het bijvoorbeeld in 2009 om aan te kondigen dat de Iraanse regering er bijna lag op het ogenblik dat zelfs een blind kieken kon zien dat het gedaan was met de door het westen mee georganiseerde rellen.
    Hetzelfde met de verhalen over Iran in onze kranten. Lees mijn stuk Machteloos wat tenminste een poging tot analyse is van wat er gaande is. De klassieke media hier moeten nog beginnen met de eerste stappen te zetten richting een goede sociaal-economische analyse van het land. Typerend voor het niveau van de ‘berichtgeving’ was in datzelfde jaar 2009 een tribune van een zekere Jonathan Holslag over de geschiedenis van Iran en het westen. Deze herhaaldelijk geciteerde en geïnterviewde intellectueel van de VUB ‘vergat’ de in 1954 door de CIA/MI6 georganiseerde staatsgreep te vermelden. Onze Holslag kent dat verhaal wel hoor maar als men propaganda wil voeren dan verwijgt men dat natuurlijk. Leugenaars is voor mensen als Holslag dan ook een heel gepast woord. Maar gezien we hier feitelijk met oorlog te maken hebben kan men er ook iets anders op plakken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s