De Jeggpap – De gouden jaren

De Dendermondse Jeggpap Jazzband bestaat dit jaar 50 jaar en dat werd onlangs onder meer stevig gevierd met een plechtige ontvangst op het stadhuis door de Dendermondse burgemeester Piet Buyse.

Jeggpap Jazzband

De Jeggpap Jazzband in haar huidige bezetting. Van links naar rechts: trompettist Henk De Loose, drummer Emiel Leybaert, zangeres Nancy, bassist Mark Roosendans, klarinettist Peter Verhas en pianist René Harvengt.

Het betekende de start van een jaar vol allerlei activiteiten rond het gouden jubileum van deze feitelijk legendarische jazzband. Men viert nu eenmaal maar één keer een gouden jubileum.

Willy Roggeman

De Jeggpap zag het levenslicht in 1962 en was het resultaat van een symbiose tussen de Ninoofse leraar Willy Roggeman en Dendermondenaar Bert Heuvinck. Die laatste studeerde aan de toen nog Rijkstechnische School in Aalst waar hij les Nederlands en Engels kreeg van Willy Roggeman, een begaafd en gelauwerd schrijver en daarnaast ook een jazzfanaat.

Bovendien was muziekonderwijs toen ten huize Heuvinck praktisch een verplichting. Willens of niet, iedereen moest er naar de stedelijke muziekacademie. Bert, de oudste van de vier broers, werd zo een klassiek violist die wel weg wist met een stukje Vivaldi.

Broer Mon Heuvinck: “Dat soort muziek lag hem echter niet echt. Zijn grote liefde bleek aldra de jazz. Hij luisterde nogal veel naar o.m. de BBC die wel wat jazz brachten en muziek van o.m. de Cotton Club. Voor hem was het duidelijk dat wij jazz moesten brengen. Daarbij zette Willy Roggeman ons verder op weg. Het eerste optreden in Honky Tonk was trouwens de Jeggpap met Willy Roggeman.”

The Jeggpap New Orleans Jazzband 1964

De Jeggpap in 1964 met van links naar rechts: Willy Roggeman, Etienne Cornelis, Jan Heuvinck, Bert Heuvinck en Alajos Van Peteghem. Emiel Leybaert  steekt weg achter Alajos Van Peteghem.

de A van Alajos

De Jeggpap heeft als basis dan ook de vier broers Heuvinck, zijnde Bert, Jan, Piet en Mon. Waarbij zich dan van in het prille begin ook gitarist Guido Schrijen voegde. De naam Jeggpap is dan ook een samenvoegsel van de eerste letters van de voornamen der stichters. En dat is dus Jan, Emiel, Gilbert (van Bert), Guido, Philemon (van Mon) en Piet. Daar plakte men dan de A bij. Het moest immers goed klinken.

Geen nood echter want dra zou met trombonespeler Alajos Van Peteghem die A ook gevonden worden. Alajos Van Peteghem: “Ik speelde toen wat muziek bij de lokale Grembergse harmonie Sint-Cecilia en bij de kajotters hadden we een kleine band die occasioneel eens wat muziek maakte. En toen Emiel, met wie ik op school had gezeten, mij van hun avontuur vertelde was de beslissing snel genomen.”

Emiel Leybaert en zangeres Nancy

Selfmade man en drummer Emiel Leybaert met de huidige zangeres Nancy. Emiel Leybaert is ook een begaafd en succesvol kunstschilder.

Ook voor Emiel Leybaert, die dit jaar zeventig wordt en ook 40 jaar gehuwd is, betekende de samenwerking met Bert Heuvinck een heel grote stap in het onbekende. Van klein onbekend Dendermondenaar was het een stap richting naam en faam in de jazzwereld.

Emiel Leybaert: “Toen vroeger met Katuit de reuzen uitgingen werden die alleen voorafgegaan door twee trommelaars, waarvan een dan ik was. Daardoor wist ik wel dat ik een goed gevoel had voor ritme. Ook hield ik van die muziek en beschikte over enkele platen als die van de Dutch Swing College Band. Bij de toenmalige muziekhandel De Nil in de Brusselsestraat kocht ik dan een tweedehands drumstel om mee te starten. Ik bleek bovendien snel van aannemen.”

Voor sommige van zijn collega’s is Emiel, die nooit muziekschool volgde, dan ook een echt natuurtalent. Hij is ook de enige van de originele bezetting die bij de Jeggpap is overgebleven. En na het vroegtijdig overlijden van Bert Heuvinck was hij zelfs een tijd de leider van de groep.

Bert Heuvinck

Centraal figuur bij de Dendermondse jazz is natuurlijk de figuur van Bert Heuvinck waar ook nu nog met groot ontzag over wordt gesproken. Hij was de feitelijke stichter van de Jeggpap en zo ook de oprichter van de Honky Tonk Jazzclub welke op haar beurt dan later weer zorgde voor de realisatie van het Jazzcentrum Vlaanderen.

Bert Heuvinck

Klarinettist Bert Heuvinck was passioneel bezig met zijn muziek en bracht de jazz naar Dendermonde.

Emiel Leybaert: “Ik kende Bert van bij de turnvereniging Sint-Jorisgilde en hij was echt gepassioneerd door die New Orleansjazz.” Ook Peter Verhas die Bert in 1987 als klarinettist opvolgde acht diens rol erg belangrijk. “Bert was echt de leider die ook zorgde voor de optredens en de stijl van de groep bepaalde.” Alajos Van Peteghem is hierbij formeel: “Zonder Bert was er nooit in Dendermonde sprake geweest van jazz.”

Vrij snel zullen ook enkelen de groep verlaten en de Honky Tonk Jazzclub stichten in de bunker van Bastion V aan de Dendermondse Leopold II laan, een overgebleven onderdeel van de negentiende eeuwse militaire vestigingswal omheen de stad. Met de Jeggpap als huisorkest dat er gratis optrad.

Ze kregen het gebouw van de stad in bruikleen als repetitielokaal want de ouderlijke kelder van de familie Heuvinck aan diezelfde Leopold II laan bleek niet meer te voldoen. Het was een geschenk van toenmalig schepen Clement Leybaert, oom van Emiel.

Mon Heuvinck - Honky Tonk Jazzclub Dendermonde

Mon Heuvinck in de Honky Tonk Jazzclub waar de Jeggpap opgroeide. Pianist en gospelzanger Norbert Detaeye kwam er luisteren naar pianist Champion Jack Dupree en kwam zo in contact met de Jeggpap.

Mon Heuvinck: “In wezen was het simpel. diegenen die goed konden spelen bleven bij de Jeggpap, en zij die konden organiseren kwamen in het bestuur van de club.” De club werd opgericht in 1965, drie jaar na de Jeggpap.

Comblain-la-tour

Het eerste optreden van de groep was op de jaarlijkse braderij in de Dijkstraat, een gratis optreden met in ruil wat pinten bier. Emiel Leybaert: “Het was tot onze verbazing een groot succes, een echt schot in de roos. Het was iets nieuws voor de stad en zorgde voor de definitieve start van de groep.”

In die jaren zestig was het jaarlijkse jazzfestival van Comblain-la-Tour bij Luik natuurlijk het Belgische mekka voor jazzliefhebbers en dus trok ook de Jeggpap richting Comblain. En ook dit bleek een succes. Emiel Leybaert: “We wonnen er de wedstrijd en nadien brachten alle kranten een foto van het festival met onze groep daarop. Het was een grote stimulans om verder te doen.”

Alajos Van Peteghem: “Voor ons ging toen een ganse nieuwe wereld open. We werden gevraagd om met allerlei Amerikaanse en Britse jazzmuzikanten te spelen, met daarbij grote namen. Mensen die soms op het Europese continent waren blijven hangen en occasioneel een begeleidingsgroep nodig hadden. En zo kwamen we ook in het buitenland.”

The Jeggpap New Orleans Jazzband

De Jeggpap in de nog erg jonge Honky Tonk. Van links naar rechts: Bert Heuvinck, Mon Heuvinck, Miel Leybaert, Josée Van Droogenbroeck, Jan Heuvinck, Luc Van Hoeteghem en Alajos Van Peteghem. Bemerk de klok aan de muur. Zij hangt er nog. Zie de foto hierboven.

De Preservation Hall

De Jeggpap speelde dan ook met enkele legendarische figuren uit de jazz en de blueswereld zoals een Bill Coleman, Dr. John, Memphis Slim, Louis Nelson, Freddy Sunder, Monty Sunshine, Steve Yocum, Wendell Brunious en Patrick Arturo.

De Jeggpap heeft in haar 50 jaar ook een mooi stuk van de wereld gezien. Met optredens in onder meer Griekenland, Tenerife, Groot-Brittannië, Nederland, Marokko, Zwitserland, Duitsland en Frankrijk. Een toppunt daarbij was zeker het optreden in 1980 in Memphis en vooral de Preservation Hall, het heiligdom van de New Orleansjazz in New Orleans.

Emiel Leybaert: “We waren toen de eerste blanke band die er mocht optreden. We werden ook tot ere-ambassadeur benoemd van de stad. Een toch wel heel grote eer. We hebben op de nationale zender CBS zelfs een Tv-optreden gehad.”

The Jeggpap New Orleans Jazzband 1975

De Jeggpap in 1975 in de Honky Tonk toen baarden in waren. Van links naar rechts: Philip Hermans, Paul Van den Durpel, Alajos van Peteghem, Bert Heuvinck, Joris De Cock, Norbert Detaeye en Emiel Leybaert.

Swing

Een dramatisch ogenblik voor de groep en ook de Honky Tonk jazzclub was het overlijden in januari 1985 van Bert Heuvinck. Het zou leiden tot de tijdelijke breuk tussen Honky Tonk en de Jeggpap die in 2000 haar naam ook wijzigde van Jeggpap New Orleans Jazzband naar Jeggpap Jazzband.

Intussen werden ook een pak lp’s en cd’s opgenomen. Met de eerste in 1972. In totaal maakte de groep al tien lp’s en 9 cd’s. Ze was de eerste Belgische groep die een cd met New Orleansjazz opnam. Met als laatste de cd ‘Pop meets jazz’ uit 2007.

Na een intermezzo met Emiel Leybaert werd Peter Verhas in 1995 dan de nieuwe bandleider. Onder zijn impuls zou de groep richting de swing en de moderne jazz evolueren. Peter Verhas: “We spelen nu muziek die technisch wat moeilijker is. New Orleans kan je de volksmuziek van de jazz noemen, muziek die zorgt voor veel ambiance en dansen.”

Een jubileumjaar

Dit jubileumjaar wordt in juni gevierd met op 9 juni een jubileumconcert in de Honky Tonk, de club waaraan de groep zo heel veel te danken heeft. Peter Verhas: “Het wordt een concert waarbij alle oud-leden in chronologische volgorde mee zullen optreden.” Het belooft dan ook een historische muziekavond te worden.

Jeggpap jazzband met oude leden

De huidige Jeggpap met een aantal van de oud-leden van de groep tijdens de viering op het stadhuis. Burgemeester Piet Buyse staat vooraan, tweede van links.

Daarvoor is er echter al op 29 april van 11 tot 17 uur een jubileumvaart op de Schelde tot in Hemiksem. Wie met de jazzboot nog wil meevaren moet voor 17 april snel mailen naar info@jeggpap.be. Muziek, ambiance, koud buffet en aperitief kosten samen 45 euro. Er is plaats voor 300 mensen.

Verder is er op 16 juni een speciaal optreden in de Music Village aan de Brusselse Steenstraat vlakbij de Grote Markt en op 17 juni een gratis concert in de Dendermondse McDonalds.

Peter Verhas: “De groep is heel belangrijk geweest voor de jazz in België. Iedereen in België die met jazz bezig is kent ons, zelfs in het buitenland trouwens. Verder zijn we ook voor Dendermonde belangrijk geweest. We zijn zowel in binnen- en buitenland steeds opgetreden als een ambassadeur van de stad. We hebben Dendermonde zo mee op de wereldkaart gezet als jazzstad.”

Willy Van Damme

Sommige foto’s zijn gekregen van Emiel Leybaert en Dirk Verheyden. Waarvoor veel dank.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s