Rudi Vranckx en de ‘burgerjournalistiek’

Rudi Vranckx neemt in zijn “waarheid of verzinsels in Homs” in De Morgen van vandaag de verdediging op van die oorlogscorrespondenten en prijst hen als het ware de hemel in.

Ik zie echter niet in wat hun werk te maken heeft met wat professionele journalistiek hoort te zijn. Ze brengen alleen het verhaal en het lijden van een kant maar zwijgen geheel over het soms even grote lijden van de andere zijde van het conflict. Dat kan alleen maar propaganda genoemd worden en staat haaks op wat journalistiek hoort te zijn.

Dat hij het heeft over ‘een burgerjournalist’ die feitelijk een activist/rebel is typeert. Als woordvoerders van een bepaalde partij in een conflict door Rudi Vranckx al journalisten worden genoemd dan is het hek van de dam.

Het is trouwens geen verrassing dat geen enkel lid van dat zogenaamde keurkorps van de journalistiek de twee Amerikaanse aanvallen op de Iraakse stad Fallujah van de kant van de inwoners versloeg. Evenmin als dat ze tijdens de Joegoslavische burgeroorlog zelfs maar op één ogenblik het leed van de Serviërs in beeld brachten. Ze brengen dan ook niet zomaar het leed in beeld maar het leed van de ‘goede’ en niet toevallig prowesterse zijde.

Sorry hoor, maar als journalist kan ik alleen maar de grootste walg tonen voor wat die heren en dames doen. Het is trouwens ook geen toeval dat wij gisteren in Terzake op Canvas voor het eerst ook de gruwel begaan door die (sic) heldhaftige vrijheidsstrijders zagen. Het duurde amper enkele seconden, dat van de andere zijde minuten. Het typeert de subjectiviteit van onze media in deze kwestie.

Willy Van Damme

Lezersbrief aan De Morgen betreffende de column van Rudi Vranckx ‘waarheid of verzinsels in Homs’ in De Morgen van vandaag 7 maart. Ook de uitzending van gisteren in Terzake op de Tv-zender Canvas komt ter sprake.

Het wekt evenmin geen verbazing dat ook dit stuk een 0 haalt qua geostrategische analyse. Blijkbaar is het laten vallen van het woord Israel bij sommigen in deze kwestie een onmogelijke opdracht.

Advertenties

2 thoughts on “Rudi Vranckx en de ‘burgerjournalistiek’

  1. Best heer van Damme,

    Volgens mij dient het woord ‘burgerjournalistiek’ toegevoegd te worden aan Lord Ponsonby’s boek “valsheid in oorlogstijd”.
    Al Anoud Faqer Yakoub
    Antwoord:
    Bedankt voor je snedige korte reactie.
    Lord Ponsonby was een Britse edelman die in 1928 het boek “Falshood in Wartime: Propaganda Lies of the First World War” schreef. Van daar komt de gekende uitdrukking dat in een oorlog het eerste slachtoffer steevast de waarheid is.
    Hij was van 1900 tot 1945 een van de grote namen uit de Britse vredesbeweging. Hij stierf in 1946.
    Spijtig genoeg gebruiken zelfs de grootste bedriegers die de media kent om hun leugens te verbergen tegenwoordig ook die slogan.
    Willy Van Damme

  2. De verslaggeving van Rudi Vranckx lijkt soms wat een eigen leven te l(ij)den. Bij veel van zijn reportages over Syrië stel ik mij toch zekere vragen. Op een zeker moment interviewde hij een slachtoffer die een kogel in zijn oog had gekregen. Een ander had een kogel door beide benen gekregen, waarvan maar een been verzorgd was en het andere een reeds geheeld litteken vertoonde Ja, hallo!

    Zo was er ook (niet van Vranckx) de “clandestiene opname van de gevangenen in het ziekenhuis. Het eerste beeld dat je zag was een lange gang, zonder personen of verplegend personeel en al zeker geen medische toestellen of andere karretjes en statieven voor infusen, welke je normaal in elke gang van een ziekenhuis kunt waarnemen. Het beeld verplaatste zich naar één kamer waar zich enkele gewonde gevangenen bevonden, die met roestige kettingen aan hun bed waren gekluisterd, en allen uiteraard in bewusteloze toestand en de helft van hun aangezicht verwikkelt in bandages. Die hadden misschien allemaal kogels in hun ogen gekregen… Verder zag je hoe proper het beddengoed was, zelfs ter hoogte van de verroeste kettingen waren er geen sporen op het witte linnen. Zo braaf en stil blijven die gevangenen in hun bed liggen. Ook waren er geen attributen aanwezig waarvan je zou kunnen uitmaken dat je in een ziekenhuis was. Neen, enkel een zweep op een tafel en uiteraard hadden de gewonden de sporen van zweepslagen.
    Gelukkig waren zij bewusteloos, en hebben zij de slechte behandeling niet gevoeld….
    Ik moet bij dit soort verslaggeving altijd denken aan de film “Wag the Dog”
    Zebrapad
    Antwoord:
    Bedankt natuurlijk voor deze rake opmerkingen.
    Ja die oorlogscorrespondenten en die gruwel op YouTube. Gezien je kennis van bepaalde zaken merk je natuurlijk bepaalde zaken wel beter op dan een leek zoals ik. En twee mensen merken altijd meer op dan één.
    Dat filmpje van Channel 4 met dat hospitaal lijkt mij inderdaad geheel ongeloofwaardig. Hoe mooi zichtbaar toch dat dit zweepje lag en niemand van die patiënten die veroerde. Ik ga het nog eens bekijken. Dat van die lakens had ik niet opgemerkt.
    Wat je zegt over Rudi Vranckx kan ik spijtig genoeg alleen beamen. Het toont een groot gebrek aan kritische waarneming. Hij is echter verre van de slechtste. Dat zootje oologspropagandisten welke daar in Homs vast zak brak wel elk record. Ze moesten ze wegens oorlogsstoken voor het ICC sleuren.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s