Ondernemers keren ons land de rug toe

Onze socialistische vicepremier Laurette Onkelinx is van mening dat aan de grote bedrijven een minimumbelasting zou moeten opgelegd worden. Onmiddellijk wordt dit ‘ballonnetje’ doorprikt als zijnde ‘populistisch’.

VBO-topman Rudi Thomaes noemt het idee ‘gevaarlijk’: het zou deze bedrijven uit ons land wegjagen.

Naar mijn mening is dit pure chantage: aan de topverdieners mag je niet raken of ze dreigen ermee uit te wijken naar een land waar ze nog minder belastingen moeten betalen.

Waar het in ons landje aan mangelt is civisme: we hebben geleerd de staat als een dief te beschouwen die onze zuurverdiende centen komt inpikken. Nochtans kan een verzorgingsstaat als de onze maar in stand worden gehouden als iedereen zijn faire bijdrage levert, ieder volgens draagkracht.

Maar waarom zou de kleine kruidenier of de vakman dit doen als hij te horen of te lezen krijgt dat ‘the captains of industry’ vierkant hun voeten vegen aan hun maatschappelijke verplichtingen?

Het is duidelijk dat het voorstel van Onkelinx niet meer dan billijk is en van enorm belang om het civisme bij onze bevolking aan te wakkeren. Het voorstel heeft één minpunt: het is enkel op Europees niveau te realiseren anders krijg je inderdaad een delokalisatie op grote schaal.

Ooit zei Frank Vandenbroucke dat politiek bedrijven ook betekent een beetje pedagoog of opvoeder zijn. Dit is zeer juist: als de overheid vandaag het signaal geeft dat de grote vissen mogen ontsnappen aan de fiscus, dan is het kleine grut onmogelijk te motiveren om de belastingen niet te ontwijken of te ontduiken.

Mij verwondert het niet dat bedrijfsleiders en hun juridische en politieke trawanten hiertegen gekant zijn: winstmaximalisatie betekent in hun ogen ook zo weinig mogelijk belastingen betalen en liefst helemaal geen.

Een geloofwaardig fiscaal beleid kan zich daarbij niet neerleggen, maar zoals gezegd is ons landje te klein om de grote spelers lastig te vallen. Zodat we een volkje van ‘indignados’ zijn om de verkeerde reden: niet enkel uit eigen opportunisme, maar ook vanuit een oprechte verontwaardiging vertikken we het om de staat te zien als een partner met wie we een faire relatie moeten aangaan door ons deel te betalen.

Zeer terecht heeft Onkelinx het gedrag van de grote bedrijven ‘onethisch’ genoemd: zij hebben een voorbeeldfunctie en welk voorbeeld geven zij?

Staf De Wilde

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s