De nieuwe criminelen

eet valt dezer dagen zeker op dat onze kranten niet meer eigendom zijn van politieke partijen of vakbonden. De Volksgazet, La Cité, Le Peuple, Le Drapeau Rouge, La Wallonie, Het Volk en De Vooruit zijn allen verdwenen. Tegenwoordig zijn alle overgebleven dagbladen eigendom van naar Belgische normen grote persmagnaten.

Patronale pers

Je hebt Corelio met o.m. De Standaard, Het Nieuwsblad en enkele Franstalige titels, Concentra met de Gazet Van Antwerpen, Metro en Het Belang van Limburg en de Persgroep van de liberale familie Van Thillo die Het laatste Nieuws, De Morgen, De Tijd en l’ Echo uitgeeft. Al die groepen hebben ook nog uitgebreide radio- en TV-belangen.

En dat betekent dat op de VRT en RTBF na alle mediamacht in handen is van die kapitaalgroepen. Zo zijn Corelio en Concentra beiden ook nauw gelieerd met de niet onbesproken bankgroep KBC. Het is een totaal nieuwe mediawereld die zich qua berichtgeving ook zeer duidelijk laat voelen.

Zo valt het op dat diegene die tegenwoordig durft op te roepen tot staken in de kranten spreekwoordelijk wordt gelyncht. En dat is dus geen toeval. Wie bijvoorbeeld de voorbije dagen via de Gazet Van Antwerpen de staking van de zee- en rivierloodsen volgde dacht te maken te hebben met een stelletje profiteurs, gangsters die jongleren met het welzijn van hun medemens.

En Rudy De Leeuw, grote man van het ABVV, is een bandiet want hij heeft via zijn familie een vennootschap waar een erfenis van een tante werd in ondergebracht. Als we de kranten moeten geloven leiden de vakbonden dit land zo naar de afgrond en dienen die mensen dringend op hun plaats te worden gezet. Zo niet vluchten de ondernemers allen weg uit dit land.

Lachwekkend

Zo kopt De Morgen dit weekend op pagina 9: ‘Analyse: Ondernemers keren ons land de rug toe na berichten over stakingen en bedrijvenbelasting’. Om echter ernaast op pagina 8 het verhaal te brengen van een Chinees ondernemer met als titel: ‘Chinese ondernemer Feng zet met Brussels kantoor aanval in op Europa’. Dus toch nog een ondernemer die België niet ontvlucht. Of hoe een krant zich hopeloos belachelijk en ook verdacht maakt.

En dan heb je natuurlijk onze minister van Provocaties en Mediageilheid Vincent Van Quickenborne (Open VLD) die komt klagen dat de loonkost te hoog is om nog competitief te zijn en, onbekommerd, de dag nadien in een vlaag van mediabehoefte komt stellen dat hij 100 Chinese bedrijven naar hier gaat halen. En dit naar een land waarvan volgens hem de belastingen en de loonkost te hoog zijn en de index massaal banen doet sneuvelen.

Gelukkig voor hem dat er alleen nog patronale kranten zijn zodat die hem niet op die fundamentele tegenstelling wijst. Hetzelfde met een liberaal partijvoorzitter als Alexander De Croo, de specialist stekker uittrekken en herrieschoppen, voor wie de loonindexering een banendoder is. Een banendoder?

Weet hij dan niet dat in Vlaanderen en delen van Wallonië bijna elk beroep tegenwoordig een knelpuntenberoep is? Dit wil zeggen dat bedrijven amper nog personeel kunnen vinden. Een banendodende loonindex? Men zou eerder het tegenovergestelde moeten denken.

En ook hier is er geen enkele persmuskiet die hem op het lachwekkende van die bewering wijst. En zo kan men nog veel meer voorbeelden aanhalen, genoeg om er dagen mee door te gaan.

Allerlaatste middel

Dat er gestaakt wordt is niet omdat de werknemers en hun vakbonden dat perse willen. Stakingen zijn in se voor hen altijd het laatste middel waar zij naar grijpen. Deze regering heeft een herstructurering van de arbeidsduur tot een van haar topprioriteiten gemaakt. Terecht of ten onrechte.

Maar als men dat doet, dan dient dat te gebeuren in overleg met wat men noemt de sociale partners. Alleen in dictaturen doet men dat niet of amper. En sociaal overleg is een straks bijna 100-jarige Belgische traditie. En ondanks de drastische regeringsmaatregelen gebeurde dat hier ditmaal merkwaardig genoeg niet. Dat er dan stakingen plaats hebben zou voor iedere waarnemer daarom geen verbazing mogen zijn.

Stakers, zoals nu met de loodsen gebeurde, criminaliseren is niet alleen een grote schande maar het is ook geheel fout hen hier met de vinger te wijzen. De schuld ligt bij mensen als mediafenomeen Vincent Van Quickenborne voor wie sociaal overleg blijkbaar een nutteloos tijdverdrijf is. Hij en zijn medestanders en niemand anders zijn verantwoordelijk voor de aangerichte schade.

Willy Van Damme

Naschrift:

Een van de voornaamste elementen in de media tegen de stakende loodsen was het verhaal dat de Meditteranean Shipping Company (MSC), de voornaamse klant in Antwerpen, wegens de vele havenstakingen dreigde met het verhuizen naar Rotterdam. De voorbije dagen wisten onze kranten nu echter te melden dat: ‘MSC verhuist toch niet’. Natuurlijk.

Een simpele navraag bij een serie havenbedrijven de voorbije tien dagen leerde dat men daar overal goed wist dat die dreiging zonder inhoud was. “Bij MSC had men recent trouwens een aantal akkoorden gesloten die een vertrek zelfs gewoon onmogelijk maakten”‘, aldus een gecontacteerde havenbaas.

Privé werd er in die middens dan ook goed gelachen met de media die dat verhaal van de MSC zomaar zonder vragen stellen voor waar hadden genomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s