Claude Moniquet als agent voor de Franse Staatsveiligheid

Het artikel met interview over Claude Moniquet (*) en zijn werk voor de Franse inlichtingendienst DGSE (Humo 17 januari) is slechts een bevestiging van wat zowat alle insiders al jaren over de man wisten. Het nieuws is dan ook zo verassend als de vorst en de zon van deze winterochtend.

Het enige dat mij steeds maar verbaasde was het gemak waarmee die man in de pers zijn ongetwijfeld goed betaalde leugens herhaaldelijk en zonder enige kritische vraag de naam waardig kon komen vertellen.

En dat de man nog steeds nauw samenwerkt met onze westerse veiligheidsdiensten staat buiten kijf. Je richt geen dergelijke private inlichtingendienst als zijn ESISC op zonder medeweten en hulp van de officiële instellingen. Bovendien is zijn bijna fanatiek pleidooi voor de Israëlische veiligheidsdienst de Mossad gekend. Het typeert dan ook dat juist die man een tijd geleden onze staatsveiligheid aan een onderzoek mocht onderwerpen.

De man is gewoon een pathologische leugenaar.

Neem bijvoorbeeld zijn verhaal over Bin Laden in Bosnië. Die opereerde er toen niet in het duister maar gewoon openbaar en met steun van o.m. zijn DGSE en, inderdaad, misschien wel Soedan. De in Marokko wegens terrorisme tot levenslang veroordeelde Abdelkader Belliraj, toch een medewerker van onze inlichtingendienst en volgens minstens drie heel betrouwbare bronnen ook van de Mossad, had toch nog de voorbije jaren contact met diezelfde Bin Laden.

En wat de jihad betreft zien wij dat zijn DGSE, de CIA en de Mossad in Syrië op dit ogenblik Adnan al Arour voluit steunen, een vanuit Saoedi Arabië opererende Syrische salafistische haatpredikant die oproept om alle niet-soennieten in Syrië die zijn strijd niet steunen in stukken te hakken en dat vlees dan aan de honden te voederen.

Dat is de ware relatie tussen het jihadisme en westerse inlichtingendiensten. Niet de leugens van een Moniquet. Die komt dan schaamteloos bij de onwetende lezer angst zaaien rond iets wat zij zelf opbouwden.

Willy Van Damme

* = Claude Moniquet was ook de man de een tijd geleden de rol van de Belgische spion en wapensmokkelaar Jacques Monsieur poogde te minimaliseren. Bij de AVID, onze militaire veiligheidsdienst voor wie Monsieur wat bijkluste, zal men dat soort leugens wel leuk gevonden hebben. Hij komt dan ook ter sprake in mijn boek over Jacques Monsieur.

Hij heeft ondanks zijn werk voor de veiligheidsdiensten ook een strafblad voor illegale wapendracht zoals de krant De Standaard van 21 april 2009 wist te melden. Hij werd volgens datzelfde krantenartikel ook betrapt toen hij voor rekening van Electrabel in Greenpeace poogde te infiltreren. Wat hij voor zover geweten ook nooit ontkende.

Maar als er iemand over terrorisme in onze media aan het woord moest komen… slechts één adres: Claude Moniquet. De man zijn publieke acties waren voor onze CIA’s dan ook gewoon onbetaalbaar. Hij was in hun middens terecht daarom meer dan geliefd.

Advertenties

One thought on “Claude Moniquet als agent voor de Franse Staatsveiligheid

  1. Prachtige vormgeving, je bent een krant op je eentje.
    Staf De Wilde
    Den Haan
    Antwoord:
    Bedankt en ik zal mijn best blijven doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s