Fantasierijke verhalen

Het Thaise hof van beroep heeft dan toch het licht op groen gezet voor de uitlevering aan de VS van de in de Tadzjiekse hoofdstad Dushanbe geboren wapenhandelaar Viktor Bout. Deze was volgens het door de VS gepubliceerde verhaal in Thailand door Amerikaanse geheime agenten in de vol gelokt toen die hem voorstelden wapens te verkopen aan de Farc, een guerrillagroep uit Colombia. Viktor Bout ontkent de aantijgingen en ook de rechtbank in eerste aanleg stelde dat er geen bewijzen waar. Keiharde Amerikaanse druk – de Thaise ambassadeur in Washington werd zelfs publiek op het matje geroepen – heeft duidelijk gevolgen gehad. Het toont het totaal gebrek aan respect van de VS voor de onafhankelijkheid van het Thaise gerecht en dus de Thaise rechtstaat.

Opvallend is dat de  zaak op bijna hetzelfde ogenblik komt als die van Belg Jacques Monsieur. Ook de gehanteerde methode, het in de val lokken door nepkoopjes voor te stellen, is dezelfde als bij Monsieur. Beiden hebben meer dan tien jaar ongehinderd kunnen werken en nu ze op dit vlak nog amper of niet meer actief zijn komt de VS plots met dit af. Bout werd in maart 2008 in de val gelokt. Monsieur een jaar later. Merkwaardig is het minst wat men  kan zeggen. Jarenlang weigerde de VS zelfs maatregelen te nemen en verhinderde het dat men vanuit de VN tegen Bout een arrestatiebevel uitvaardigde.

Dat de  pers het ook nu weer eens bruin bakt hoeft niet te verbazen. Zo heeft Jean Vanempten het in De Tijd over een Russische spion. Ook Ayfer Erkul in De Morgen komt met dat verhaal af. Wat doet vermoeden dat dit aspect van de zaak verwerkt werd in Angelsaksische persberichten die men dan als naar gewoonte klakkeloos overnam. Over zijn relatie met de VS niets. Het bij journalisten zeer populaire ‘copy & paste’ sloeg nog maar eens toe. Wie denkt dat iemand meer dan 10 jaar lang in Afrika en elders op massale schaal wapens kan verkopen zonder medewerking van westerse veiligheidsdiensten weet amper hoe de wereld reilt en zeilt.

Zo werkte Bout meer dan een jaar lang vanuit Oostende en had hij burelen  in Florida en het Rwanda van dictator Paul Kagame waar de VS toen de plak zwaaide. Hij vervoerde met zijn vliegtuigen zelfs troepen van het Amerikaans leger naar Irak en werkte ook veelvuldig voor de VN. De Financial Times heeft trouwens in het verleden over de connectie van Bout met de CIA geschreven. Een verhaal dat ze nu blijkbaar liever niet meer brengen. Te delicaat nietwaar? Het is nog maar eens een bewijs hoezeer onze media grossieren in halve waarheden, verdraaiingen en de occasionele leugen.

Bout werkte trouwens via onder meer de Slovaakse vennootschap Joy Slovakia samen met Jacques Monsieur, een man waarvan toch absoluut vaststaat dat hij in opdracht van westerse inlichtingendiensten werkte. En dat hij Charles Taylor, ex-dictator van Liberia van wapens voorzag is bijna zeker, maar was dat geen vriend van Jesse Jackson, de toppoliticus van de Democratische Partij in de VS?

In wezen is gans die wapenhandel van onder meer Bout en Monsieur een rechtstreeks gevolg van de verovering door het westen van Oost-Europa rond 1990. Als gevolg van de koude oorlog zaten de zeer vele wapenopslagplaatsen er propvol met alle mogelijke wapentuig. Allen van Sovjetmakelij en  dus ongewenst voor het nieuwe Oost-Europa dat zich westers wapentuig diende aan te schaffen. Want nieuwe bazen zijn nieuwe wetten en dus ook nieuwe wapens.

Die overbodige wapens hebben zich dan met steun van westerse militaire inlichtingendiensten via Bout en Monsieur een weg gezocht naar Afrika.  Het gevolg was een explosie in de jaren ‘90 van uiterst bloedige conflicten van Ivoorkust tot Congo Kinshasa zorgend voor miljoenen doden. Nu de vroegere Sovjetwapens uit de Oost-Europese wapenopslagplaatsen verdwenen zijn is het stil geworden in Afrika. De conflicten zijn er praktisch allemaal voorbij. Geen toeval lijkt het.

En dat Bout met de Russische geheime diensten gepraat heeft zal wel. Hij zou geen dag in Rusland overleven moest hij het niet doen. Dergelijke figuren leiden immers geen gewoon  leven en moeten pragmatisch zich een weg weten te banen doorheen het leven. En schatrijk worden met het leed van anderen. Vermoedelijk is ook dit verhaal rond Bout als bij Jacques Monsieur voor de Tadzjiekse Rus een soort van verplichte debriefing omdat een of andere Amerikaanse inlichtingendienst nog wat vragen heeft over zijn vele vroegere wapendeals.

Willy Van Damme

Advertenties

2 thoughts on “Fantasierijke verhalen

  1. Het is de nieuwe taktiek.
    Heden kunnen we vaststellen dat de documentatie van gebeurtenissen niet meer voor 50 jaar verborgen blijft in archieven, maar dat men de geheimhoudingsplicht van deze nieuwe archieven kan omzeilen door verzoekschriften en onderzoek van de advocatuur aan internationale strafhoven.

    Met het manipuleren van deze strafhoven (naar recht voor de overwinnaar) begint men de grens te bereiken van het lachwekkende. Denk maar aan de afzetting van Delponte, toen zij de activiteiten van het FPR (nvdr. de rebellengroep van Paul Kagame in Rwanda) eens wat wou onderzoeken en vervolging wenste in te stellen, wat binnen het mandaat van het ICTR is of over de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo e.a.

    Nu gebruikt men de argumenten van de terreur (en aanhorigheden) en er zijn voorbeelden in overvloed:
    Saddam Hussein: Snelrecht en executie, door een chemische aanval op Koerden.
    Laurent Nkundabatware: een soort arrest in Rwanda.
    Bout en Monsieur: In hechtenis in de VS voor terreur (verkoop van wapens).
    (zonder sympathie voor de aangehaalde voorbeelden)

    Het begint duidelijk te worden hoe men internationaal recht tracht te omzeilen….

    Antwoord

    Bedankt nogmaals voor je reactie. Bout en Monsieur zitten niet in de cel wegens terreur maar wegens wapensmokkel. Het is verder bangelijk te zien hoe de zaak rond Monsieur maar ook Bout gevoerd wordt.
    Zeker in de kwestie Monsieur, die hier beter onderzocht is, is dat het geval. Het Amerikaanse ministerie van Justitie doet een arrestatie, geeft hierover enkele dagen later een persbericht uit en dat is praktisch het enige dat men hierover in de pers leest. Copy and paste.
    Een wat verstandig en kritisch mens zou bang worden over die feitelijk absolute macht. Maar amper iemand die reageert.
    Verder lijkt mij internationaal recht zoiets als een hoer die nog maagd is. Bestaat niet.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s