De derde veroordeling van Het mediagenie Aubin Heyndrickx (*)

Recent werd in Gent de vroegere professor toxicologie Aubin Heyndrickx voor de derde maal strafrechtelijk veroordeeld. Een terugblik een op der meer kleurrijke Gentenaars. Een terugblik ook op een episode die zowel voor de media als voor de universitaire wereld in België niet bepaald schitterend kan worden genoemd. Beschamend is eerder zelfs een understatement.

De wat ouderen onder ons zullen zich zeker de Gentenaar Aubin Heyndrickx herinneren. De erg charmant overkomende man was een professor toxicologie aan de Gentse Universiteit, hoofd van het Labo voor Toxicologie en de eerste deken van de Farmaceutische Faculteit van de UG. Een kei van een wetenschapper dacht bijna iedereen (**) die in zijn glorieperiode niet weg te branden was uit de gazetten, boekskes, radio en TV. Wie in de jaren zeventig en ook tachtig  het woord wetenschapper uitsprak dacht onmiddellijk aan de charmante erg intelligent overkomende professor, doctor en apotheker – de namen die hij zich steevast toe-eigende – uit Gent.

De Vlaamse pers lag aan zijn voeten en aanbad als het ware de man. Journalisten als Walter Zinzen, die toen voor Panorama werkte en de man regelmatig aan het woord liet, geloofden zelfs de meest onzinnige prietpraat die onze Gentenaar verkondigde. Van enige kritische zin – toch een essentiële voorwaarde voor een journalist – was helemaal geen sprake. Opmerkingen plaatsen bij zijn beweringen was in de media onmogelijk. Zelfs lezersbrieven raakten niet geplaatst. “.. wens ik ze toch niet te plaatsen omdat de opmerkingen die u maakt met te veel farizeïsme kwade trouw veronderstellen bij prof. Heyndrickx”, schreef Lode Bostoen, toen hoofdredacteur van De Standaard op 23 augustus 1983.

Alleen in de zogenaamde alternatieve media als wijlen De Zwijger en De Nieuwe raakten dit soort beschouwingen geplaatst. Op zeker ogenblik beweerde de man zelfs een Amerikaanse regeringstheorie te kunnen bewijzen dat Rusland biologische wapens gebruikte in Laos en Cambodja; de zogenaamde ‘Gele Regen’ gebaseerd op mycotoxines, schimmelgiffen soms weergevonden in oud brood. Een overtreding van het verdrag over biologische wapens. De beweringen van Heyndrickx wekten dan ook in de ganse wetenschappelijke en militaire wereld overal zeer grote verbazing. Logisch. 

Het was de periode van het ontstaan van het internet met de eerste connecties tussen westerse wetenschappelijke instellingen. Dra ontdekten de specialisten dan ook dat onze Gentse supergeleerde nooit iets over dat soort zaken had geschreven in welke wetenschappelijke tijdschriften ook. In wezen had hij zelfs nooit iets van enig wetenschappelijk niveau geschreven. Ook logisch.

En toen hij kort na zijn beweringen, gedaan in onder meer De Standaard en Panorama op TV in Gent hierover zelfs een wereldcongres gaf was het kot te klein. Van overal in de wereld kwamen de specialisten luisteren naar de man. Het werd mogelijks het meest verbazingwekkend wetenschappelijk congres uit de wereldgeschiedenis. In Gent dan nog. Eerst was er zijn hoofdassistent die moest verklaren hoe men in Irak mosterdgas had gedetecteerd. De arme man, geheel bedolven onder een spervuur van erg gerichte vragen van de Belgische militaire specialisten Willems en De Bisschop moest dieprood aangeslagen toegeven dat zij helemaal van niets zeker waren.

Was diens voordracht in de grootste zaal dan hield het Gentse wereldwonder zijn toespraak over de biologische wapens in het kleinste zaaltje mogelijk waar amper iemand ook binnenraakte. Bewust natuurlijk. Toen diens uiteenzetting gedaan was liep een geheel van de plank zijnde Amerikaanse professor Matthew Meselson minutenlang totaal verdwaasd rond, steeds maar op zijn voorhoofd kloppend en constant herhalend: ‘that’s not science, that’s not science.’ Het leek even Monthy Python.

Matthew Meselson was toen professor in biochemie aan de Harvard University en tot president Ronald Reagan steevast adviseur voor biologische wapens van het Witte Huis en de man die als eerste samen met Franklin Stahl in 1957 het bestaan van de DNA-structuur proefondervindelijk bewees. Hij was ook de geestelijke vader van het verdrag rond biologische wapens. Uiteraard werd Heyndrickx door het ganse wetenschappelijke gezelschap uitgelachen en uitgescholden. Zelfs de Wall Street Journal, nooit vies van een stevig pak demagogie wanneer het over de Sovjetunie ging, viel de man nadien in een editoriaal af.

Maar geen probleem voor onze pers die nog dagen nadien van de Standaard tot de VRT kopte alsof de ganse wetenschappelijke wereld als een blok achter de man stond. Voorzien van stevige beschouwingen over zijn successen en mooie foto’s van de breed glimlachende professor Charmant. Met een wetenschappelijk fenomeen en brave man als Meselson hadden ze uiteraard niet gesproken. Ook niet met de Belgische regeringsspecialisten die woedend waren over Aubin en de prietpraat die de pers brachten. Voor de pennenlikkers toen was de man een genie en wee diegene die er aan twijfelde. Zelfs diegenen die beter wisten als een Herman Hendrickx (VRT Radio Actueel), Frans De Smet (De Morgen) of Ron Hermans (Knack) durfden alleen heel voorzichtig en erg omfloerst de kritiek op de man weer te geven.

In wezen was Aubin Heyndrickx dan ook een totaal immorele kwakzalver die amper iets wist van het vakgebied waarin hij werkte. Zoon van een katholieke burgemeester, apotheker en verzetsstrijder uit Ledeberg – een straat is naar zijn naam genoemd – huwde hij een kleindochter van de oude socialistische voorman Edward Anseele en klaar was kees.

Zijn carrière lag open en voor het rapen. En toen bleek dat er uit de erfenis van die Anseele niets te grijpen viel liet hij zijn echtgenote als een baksteen en gepluimd vallen. Typerend was dat volgens een serie bronnen iedereen die op zijn labo kwam werken een ongedateerde ontslagbrief diende te ondertekenen. En wee, aldus die verhalen, de dame die voor de man niet plat ging. Kende hij van toxicologie amper iets, van vrouwen blijkbaar des te meer, en liefst van jonge. Een praktijk die goed geweten was op de Gentse Universiteit zoals professor Moraliteit Etienne Vermeersch, in die periode ooit vicerector, toegaf. Een praktijk waar ook Vermeersch niets tegen ondernam. Heyndrickx zelf heeft steevast elke fout straal ontkend zowel op moreel, financieel als wetenschappelijk vlak. Tot zelfs na zijn drie strafrechtelijke veroordelingen toe.

De enige die er publiek op de universiteit tegen inging was zijn collega professor aan de Farmacie André De Leenheer, de latere rector. Het is mede dankzij zijn hardnekkigheid en het feit dat er een nieuwe Gentse procureur-generaal kwam dat Aubin Heyndrickx ten val kwam. Een geactualiseerde en, opgefriste herhaling door Dirk Draulans en Chris De Stoop – Chris De Stoop: “Maar dat is een gek” – in Knack van de eerder in de Zwijger en De Nieuwe gepubliceerde artikels zorgde voor zijn val. Samen dan met een strafklacht van een man waarop Heyndrickx jaloers was. Het gevolg van een klassieke vrouwenzaak. Ditmaal trok het parket wel op pad.

Aubin Heyndrickx werd wegens onder meer examenfraude voorwaardelijk veroordeelde en, belangrijk, van zijn titels en emeritaat ontdaan. Driemaal werd hij correctioneel veroordeeld, zij het steeds voorwaardelijk. De laatste maal in een zaak van zwartgeld vermoedelijk gelieerd aan Zuid-Afrika en het vroegere Apartheidsregime dat hij voluit steunde. De naam van Heyndrickx viel er trouwens tijdens een van de meer gruwelijke processen uit de periode van de Apartheid.

De laatste maal dat hij als expert werd opgevoerd was enkele jaren geleden in het tijdschrift Jane’s Defence Weekly, een blad dat in wezen propaganda maakt voor de Britse militaire industrie en de regering. Ditmaal had Heyndrickx ‘bewezen’ dat de Serviërs chemische wapens hadden gebruikt in Kosovo.

De man werkte toen voor het het door de VS gefinancierde Kosovaarse rebellenleger UCK, in wezen een criminele organisatie gespecialiseerd in vooral zware misdaad. Gevraagd aan de hoofdredacteur van Jane’s Defence Weekly of ze dan niet wisten van het feit dat de man zijn titel was ontnomen en weet hadden van zijn strafrechtelijk verleden moest hij erkennen dat niet te weten.

En een heel simpele navraag naar zijn wetenschappelijke bagage was duidelijk ook niet gebeurd. Je kon zo aan de telefoon voelen hoe de hoofdredacteur in zijn broek nattigheid voelde. Maar ja, Serviërs waren toen des duivels voor de Britse regering en dus was bij Jane’s Defence Weekly alles toegestaan. Ook het zich belachelijk en geheel ongeloofwaardig maken. Nochtans wordt Jane’s Defence Weekly nog steeds bijna overal steevast omschreven als een autoriteit in haar vlak en is een abonnement erop peperduur.

Willy Van Damme

Lectuur:

– De Zwijger 22 maart 1984 – Van de Gele Regen in de bijendrop

– De Zwijger 26 april 1984 – De invaliditeit van Aubin Heyndrickx en andere RUG-klachten

– De Nieuwe 8 juni 1984 – Prof. Aubin Heyndrickx’ Waterloo

– De Nieuwe 31 oktober 1985 – De bij als geheim wapen

*: Tegenwoordig loopt er in de zaak van Iran en haar nucleair programma, een ietwat gelijkaardig dossier ook zo’n rare snuiter rond genaamd David Albright die doet herinneren aan bepaalde kwaliteiten van de Gentse ex-professor. Deze David Albright noemt zich het hoofd noemt van het Amerikaanse Institute for Science and International Security (ISIS).

Hij geeft zich daarbij regelmatig uit voor ex-medewerker van het Internationaal Atoomenergieagentschap (IAEA) en specialist op het gebied van nucleaire energie. Zijn medewerkerschap met het IAEA bestaat in wezen uit het feit dat hij ooit eens twee vragen stelde aan het IAEA. En van enige wetenschappelijke vorming op het vlak van kernenergie is al evenmin sprake. Hij heeft veen universitair diploma in wiskunde en fysica maar werkte nooit als wetenschapper rond kernenenergie.

De man doet echter steevast de meest straffe uitspraken over het kernenergieprogramma van Iran daarbij veel insinuerend en de wereld steevast waarschuwend voor de komende door Iran veroorzaakte catastrofe.

Hoeft het te verbazen dat onder meer Reuters, The New York Times en The Financial Times gretig gebruik maken van zijn ‘expertise’. Als men in de media met modder wil gooien steekt het nooit nauw.

**: De enige journalist die hem voor 1983 ooit bestempelde als een zwanzer was Louis De Lentdecker in De Standaard naar aanleiding van een optreden van het Gentse genie in de Wies Andersen Show op toen nog de BRT TV.

8 gedachten over “De derde veroordeling van Het mediagenie Aubin Heyndrickx (*)

  1. Fantastisch dat deze, excuseer mij de woorden, smeerlap, eindelijk herkent wordt voor wat hij is. Eén bemerking: De Leenheer was gelukkig niet de enige die tegen Heyndrickx inging, alleen wel degene met de meeste politieke steun. Mensen zoals een Prof. Eeckhaut hebben Heyndrickx ook een paar keer op hun plaats kunnen zetten. Helaas had deze laatste onvoldoende bewijzen noch politieke (“loge”) steun om echt iets te kunnen doen.
    Daniel Haemers
    Antwoord:
    Erg bedankt voor je reactie hierop, ze doet mij goed. Ik was als journalist toen in 1983 amper een vier jaar bezig en dit was, na mijn boek over de geschiedenis van Cambodja, mijn eerste grote en Belgische dossier. Ik ben er nog steeds zeer fier op, en terecht denk ik.
    Ik stond in de media toch echt alleen en niemand wou mij volgen. Lezersbrieven naar bvb De Standaard werden gewoon geweigerd want die bedrieger was heilig volgens mensen als een Lode Bostoen, toen hoofdredacteur en chef-onbenul bij De Standaard.
    De man was ook oppermachtig, zoals je waarschijnlijk ook weet, en tegen hem ingaan vergde moed. De man schreef ook brieven naar procureurs, ministers en zelfs de koning met pakken onzin en laster over mij. En ik was toen ambtenaar.
    Maar als gezegd ben ik fier over wat ik toen deed. Het toonde mij ook aan dat onze media onbetrouwbaar en bijna waardeloos zijn.
    Op zijn fameus congres over biologische en chemische wapens werd hij door al de aanwezige wetenschappers algemeen omschreven als een zot en een oplichter. In onze kranten de dagen nadien algemeen als ‘een held’. Dat is het niveau waar ik toen eenzaam tegen opbokste. Maar wie mij kent weet dat ik niet versaag.
    Knack heeft jaren later mijn verhaal hernormen en aangepast aan de actualiteit en wel succes gehad. De reden was dat er in Gent een nieuwe procureur generaal was gekomen en die wou dat opkuisen en maakte van de gelegenheid van de klacht van die haarkapper en Knack gebruik om hem – terecht – te pakken. Schandelijk is wel dat hij ondanks drie correctionele veroordelingen nooit naar de cel hoefde.
    Op de universiteit durfde bijna niemand tegen hem bewegen. Etienne Vermeersch, de oh zo geprezen moralist, heeft toen hij vice-rector was gewoon laten betijen dat vrouwen op zijn labo bij de aanwerving een niet gedateerde ontslagbrief moest tekenen. Met de bij deze vrouwengek gekende gevolgen. Niet plat: C4! Vermeersch heeft mij dat zelf tijdens een gesprek toegegeven.
    Van deze Prof Eeckhaut heb ik nooit gehoord. Merkwaardig voor mij. Het zou mij sterk interesseren om daarover meer te weten. Helpt U mij? André De Leenheer is sindsdien een vriend geworden en iemand die ik enorm waardeerde voor wat hij toen deed. Zijn collega’s, incluis Vermeersch, zwegen allen.
    Willy Van Damme

  2. Dear Mr. Van Damme, your articles regarding Aubin Hendrickx are very interesting. Even after all these years. Some recent research in South Africa highlighted that Aubin Hendrickx and his team delivered so called “standards” to Colonel Wouter Basson which made the South African Chemical and Biological Warfare Program possible. The whole story of accusations against the Russians, Cubans and the FAPLA Angolan Government troops using russian made chemical weapons was just a cover up for Aubin Hendrickx´s secret deliveries into South Africa,, bypassing any customs or immigration controls with the help of South African Military Intelligence. If the International Tribunal in Le Hague would ever put Wouter Basson on trial for crimes against humanity these things will come to light. Wouter Basson poisened thousands and got away with it so far. The only samples immediately collected after military action in Angola where byproducts of pyrotechnic ammunition which can be toxic if not used and fired in a way they have been designed for. Especially large Flare Ammunition with phosphorous content covered in plastics.This is well known now. With best regards A. Holst
    Antwoord:
    Many thanks for your congratulations and interesting extra information. I guess you’re a South African. The contacts between Aubin Heyndrickx and Wouter Basson are known among insiders. And indeed both should face the courts for this. He is in my opinion a morally total corrupt person who rightly was deprived of his titles. The sad thing is that almost the whole Belgian media at that time believed his lies. Even the so-called prestigious British publication Jane’s Defence Weekly took his story about Serbians using chemical weapons as a fact while at that moment he already was stripped by the courts of all his titles. Years ago – around 1983 – it was my first real direct confrontation with the Belgian media who in spite of the facts took his lies as being the truth. I was then a lone voice proving my case.
    Willy Van Damme

  3. 7 January 2000
    An examination of the chemical and biological Programme developed under the apartheid regime in the 80’s.

    A 03:57, on mentionne le toxicologue belge Aubin Heyndrickx dont les rapports accusaient le gouvernement communiste angolais et les Cubains d’utiliser des armes CBW contre la guerrilla de l’UNITA (armée, financée et appuyée sur le terrain par Pretoria).On voit même des images filmées par les Sud-africains en Angola (dans une enclave de l’UNITA) : Heyndrickx en combinaison protectrice, collectant des échantillons de prétendues toxines . Dans les années 80, les divers rapports publiés par Aubin étaient soumis par l’armée sud-africaine au ministre de la défense (général Viljoen), afin de justifier l’accroissement du budget alloué au Projet Coast. Aubin a continué de travailler avec eux au moins jusqu’en 1989.

    On reparle de Heyndrickx à partir de 17:20; il a publié son premier rapport sur l’Angola en 1982.

    Wouter Basson (surnommé Dr Death) lui a versé environ 600 000 rands pour le récompenser de ses services.Il y a aussi une interview de Heyndrickx et de ses détracteurs. D’après ces derniers, Heyndrickx “découvrait” une nouvelle arme chimique communiste chaque fois qu’il se rendait en Angola. On voit aussi un ancien responsable du Projet Coast (Daan Goosen) confirmer ce que soupçonnent les adversaires de Heyndrickx : aucune rigueur scientifique, enquête bidon, etc. Dans le même passage (vers la fin du documentaire), les réalisateurs enchaînent les arguments et les idées abondant dans ce sens: Heyndrickx a été payé par l’UNITA pour produire des rapports bidons … ami personnel de Savimbi, forcé à démissionner de son poste en Belgique suite à un scandale, etc

    Heyndrickx était aussi impliqué dans la campagne sur la “pluie jaune” en Asie, aux côtés des Américains, à l’époque de Reagan et Haig. Pour plus de détails

    Voir CAQ / CAIB N°43 (Winter 1992-93), p.40 .

    The Wall Street Journal as Propaganda Agency (…)

    (…) One of the editors favorite scientists was professor Aubin Heyndrickx, a toxicologist at the University of Ghent in Belgium, who explained that he was not political and had no political axe to grind in his support of the yellow Rain hypothesis; his only concern “is protecting freedom and human rights from the totalitarians.” Furthermore, he accusations against his research “are the usual aggressive tactics of the Soviet bloc”.28 Clearly, this was an objective scientist.

    28′ Gordon Crovitz, “Belgian Keeps faith with ‘yellow Rain’ victims”, February 15, 1984 [Wall Street Journal]

    http://en.wikipedia.org/wiki/Project_Coast

    http://en.wikipedia.org/wiki/Wouter_Basson

    Le livre

    The Yellow Rainmakers (G. Evans, 1983)

    et un exemplaire de

    Covert Action Quarterly sur la Yellow Rain

    sont sur

    http://www.scribd.com/BEGHINSELEN

    http://www.scribd.com/doc/96014886/The-Yellow-Rainmakers-G-Evans-1983

    http://www.scribd.com/doc/96016239/Yellow-Rain-Edward-S-Herman

    Voir la note 28 de ce dernier document.

    28. Gordon Crovirz, “Belgian Keeps Faith With ‘Yeliow Rain’ Victims” February 15, 1984.
    Jacques Madoux
    Antwoord:
    Bedankt voor die bijkomende informatie. Het boek van de Australiër Gareth Evans is een goed boek, de man is anthropoloog en vertrok vanuit die kennis om het kluwen van clans en etnische groepen in Laos te ontrafelen. Het is een aanrader en in mijn bezit. Het was mede een van mijn primaire bronnen toen in die periode. Het is een aangenaam man en een serieus wetenschapper.
    Het verhaal over de relatie van Heyndrickx met Zuid-Afrika en Savimbi is inderdaad wat jij hier schrijft en wat door anderen ook werd aangetoond. Immoraliteit zonder grenzen.
    Aubin Heyndrickx was mediageil en belust op geld en vrouwen. Dat waren zijn enigste primaire beweegredenen. Van toxicologie kende hij feitelijk amper iets. Alles aan de man was gewoon nep.
    Zelfs zijn doctoraatsthesis werd aan de universiteit gezien als een kopie van een eerder werk. Hij was toen gehuwd met een kleindochter van de oude Anseele en dus onaanraakbaar. Zelf was hij wel van katholieke huize. Zijn vader was een oud-burgemeester van Ledeberg en heeft zelfs een straat naar zijn naam genoemd.
    Ieder personeelslid moest voor aan zijn labo beginnen te werken een niet-gedateerde C4 (ontslagbrief) ondertekenen. En gezien zijn liefde voor het vrouwelijk geslacht wist iedere insider aan de universiteit wat dit betekende. Moraalfilosoof Etienne Vermeersch heeft mij ooit tijdens een etentje verteld dat hij toen hij vice-rector was daarvan op de hoogte was. Maar niets deed. Wat veel wil zeggen over de moraliteit van de man.
    Ook in de media was de man onaantastbaar. Lode Bostoen, de toenmalige hoofdredacteur van De Standaard, stelde ooit in een brief tegen mij dat mijn lezersbrief over hem vragen deed rijzen over zijn werk en dat men dit daarom niet kon publiceren. Hetzelfde voor Walter Zinzen van de BRT TV die ik verwittigde naar aanleiding van een uitzending van het programma Panorama waarin de man al zijn onzin ongestoord kon verkopen. Walter Zinzen vond mijn opmerkingen maar niks.
    Zelfs toen hij tijdens zijn berucht congres door de ganse wetenschappelijke en diplomatieke wereld was uitgelachen ging onze pers voluit achter de man staan. “Wetenschappelijke wereld achter Heyndrickx ” was de teneur in de kranten. Ik werkte toen voor De Nieuwe en zelfs daar gaf men mij de raad voorzichtig te zijn. Alleen ervoor in De Zwijger van wijlen Johan Anthierens kon ik het verhaal kwijt en in de lezersbrievenrubriek van Willy Courteaux in Humo. Elders = 0.
    Overal waar de man werd gevraagd ontdekte hij gifgtas of biochemische wapens.
    Zo werd hij door Artsen Zonder Grenzen meegenomen naar het toen in oproer zijnde Roemenië waar hij uiteraard ook gifgas en slachtoffers ervan ontdekte en met dat verhaal naar de VRT stapte. Een VRT die het verhaal zomaar nam. Dokter Reginald Moreels, de latere CVP-minister voor Ontwikkelingssamenwerking, was toen baas bij die Ngo en een afgestudeerde van de Gentse Universiteit.
    Hij kende zijn reputatie en toch nam hij hem mee om aan dat team van dokters wetenschappelijk advies te geven. Toen ik Moreels hierop attent maakte en op zijn medische verantwoordelijkheid wees hakkelde de man plots. Men had Moreels toen als arts moeten schrappen en Artsen Zonder Grenzen financieel op droog zaad zetten. Zo omgaan met patiënten alleen maar om op TV te komen is van een schande die men in de medische wereld gelukkig zelden meemaakt.
    Er gebeurde echter bij die Ngo niets. Geen enkele verontschuldiging of afstandname.
    Zijn laatste avontuur was in de jaren negentig en betrof de oorlog om Joegoslavië waar hij in Kosovo, wat dacht je, ook gifgasgebruik door de Serviërs ontdekte. De gangsterbende van het UCK, de latere regering, had hem uitgenodigd. Het verhaal kreeg ruchtbaarheid in het gespecialiseerde Britse blad Jane’s Defence Weekly. In de grote Angelsaksische media steeds omschreven als zeer gezaghebbend. Ik belde met de hoofdredacteur of ze wisten van zijn strafrechtelijke veroordeleningen en het feit dat men zijn wetenschappelijke tittels had afgenomen. Wist hij niet en hij wist ook niets over diens (sic) wetenschappelijke reputatie. Ik hoorde de hoofdredacteur van dat ‘gezaghebbende’ weekblad aan de telefoon zo in zijn broek doen.
    Het toonde voor mij definitief wat Jane’s Defence Weekly en alles wat daar rondhangt is. Propaganda en rotzooi, te slecht voor de vuilbak.
    Het verhaal van Aubin Heyndrickx is zowat de grootste schande ooit voor onze wetenschap, onze universiteiten en de media.
    En ook het gerecht had hier tonnen boter op haar hoofd. Ze hebben ze man jarenlang een fortuin laten verdienen aan zijn werk voor het Gentse parket-generaal. Pas toen er in het midden der tachtiger jaren een nieuwe procureur-generaal kwam veranderde de toon en volgden de veroordelingen. Zeer vervelend trouwens want hoeveel van het werk van zijn labo was gewoon bedrog om bepaalde personen uit de wind te zetten. Een straalbezopen magistraat die zo een dodelijk ongeluk had veroorzaakt kon dankzij dat Labo voor Toxicologie probleemloos nuchter zijn. Maar dit zullen we wel nooit weten. Te gênant voor het gerecht en vele andere vrienden.
    Alleen de toenmalige faculteitsdeken en latere rector André De Leenheer heeft hier toen voor zijn universiteit de meubelen gered. Hij mag er terecht heel fier op zijn. Hij stak tenminste zijn nek uit terwijl Vermeersch braafjes zijn wedde ontwing en medeplichtig zweeg.
    Oh ja, in die periode 1983-1984 bestelde hij op mijn naam telefonisch driemaal 5.000 liter mazout bij een handelaar in Knesselare. Probleem was dat de man, een van zijn vijanden, zijn stem zo herkende en dan maar wat meespeelde. Knettergek is een andere beschrijving van de man.
    De artikelen uit de Wall Street Journal, inderdaad platte propaganda, en dat van Edward S. Herman zijn mij bekend en zitten in mijn archief over de zaak.
    Nogmaals bedankt en excuses dat ik niet in het Frans antwoord. Mijn kennis van de taal van Voltaire is echter onvoldoende om deze repliek zo te schrijven.
    Willy Van Damme

  4. On parle aussi de Aubin Heyndrickx en détail dans le livre suivant :

    http://fr.scribd.com/doc/59155198/COLD-WAR-GUERRILLA-Jonas-Savimbi-Angola-United-States

    Les alliés européens et américains de l’UNITA s’intéressaient aussi à d’autres fronts de la guerre froide. Ces sponsors occidentaux avaient d’ailleurs organisé une rencontre internationale regroupant les guerrilleros anticommunistes de divers pays (Nicaragua, Afghanistan, Cambodge et Laos) au QG de Jonas Savimbi (Jamba, extrême sud de l’Angola, près de la frontière namibienne, la Namibie étant occupée par l’Afrique du Sud). C’était en 1984 ou 1985.

    L’ami laotien de Guillaume Vogeleer, Pao Kao Her (Ethnic Liberation Organization of Laos), s’y trouvait aussi.

    On peut se demander si Aubin Heyndrickx a eu l’occasion d’assister à cette réunion, puisqu’il s’est rendu plusieurs fois à Jamba (c’est là que les Sud-africains ont tourné les images visibles dans le documentaire dont il est question ci-dessus).
    Jacques Madoux
    Antwoord:
    Bedankt voor die tip over dat boek, het was mij immers totaal onbekend. Ik ga het pogen op te snorren, of via die link of elders.
    Pao Kao Her is intussen van het toneel verdwenen, dood. Ook zijn organisatie is opgedoekt. Het is in Laos trouwens ook gedaan met die bende van Vang Pao, de krijgsheer en heroïneproducent die de steun genoot van de CIA en Amnesty International. Het land kan nu eindelijk gerust ademen nu al dat uitschot van Amnesty tot allerlei huurlingen die al of niet voor de CIA werkten er verdwenen zijn.
    Willy Van Damme

  5. http://archives.lesoir.be/polemique-autour-de-la-guerre-chimique-a-la-rug_t-19891102-Z023H6.html

    (…) Les déclarations de M. Heyndrickx tenaient principalement à l’usage d’une pluie jaune, liée à l’hypérite, au Cambodge, et d’armes chimiques que les Irakiens auraient employées contre l’Iran. Naguère encore, le combatif professeur dénonçait l’emploi de bombes chimiques soviétiques au détriment des troupes de l’Unita, tournées contre le gouvernement angolais, soutenu par Moscou. (…)

    http://tueriesdubrabant.winnerbb.com/t2402p165-guillaume-vogeleer-jimmy-le-belge

    http://en.wikipedia.org/wiki/Al_J_Venter

    War Dog: Fighting Other People’s Wars : the Modern Mercenary in Combat

    By Al J. Venter

    (…)

    Another offer made in SOF not long afterwards was 100 000 USD to the first person who could bring back a sample of “yellow rain” from Southeast Asia. (…) it was SOF staffer Jim Coyne who eventually brought the first “yellow rain” sample back to America. (…)

    By then Brown had struck up a good relationship with at least one of Washington’s intelligence agencies, though he won’t tell you which.It is interesting to note that after the U.S. invasion of Grenada in 1983, Brown and his gang returned to the U.S. with a suitcase full of captured classified documents.

    (…)

    SOF = Soldier Of Fortune

    Sur ” Soldier of Fortune “, voir :

    http://news.google.com/newspapers?id=UMM_AAAAIBAJ&sjid=y1cMAAAAIBAJ&pg=4953,4960056&dq=robert+brown+el+salvador&hl=en

    “Mercenaries for Hire”

    http://www.alternet.org/news/152413/the_dark_side_of_%22soldier_of_fortune%22_magazine%3A_contract_killers_and_mercenaries_for_hire/

    The Dark Side of “Soldier of Fortune” Magazine: Contract Killers and Mercenaries for Hire

    The magazine caters to mercenaries but tries to broaden to its appeal to war fans, weapon-lovers, fanatic anti-commies and those who enjoy reading about blood and guts.

    (…)

    Brown has long touted his taste for mercenary intervention. Soldier of Fortune reported on a 1983 expedition to El Salvador during which Brown reportedly fought alongside other foreign mercenaries with Salvadoran paramilitary units supporting far-right strongman Roberto d’Aubuisson, the El Salvadoran political leader widely believed to have masterminded anti-communist death squads that killed many civilians, including priests.

    (Robert White, the United States Ambassador to El Salvador from 1977 to 1980, said d’Aubuisson was a “pathological killer.”)

    The following year Brown claimed to have dispatched more than 100 mercenaries and told a reporter that he and his magazine’s readers had sent approximately $4 million in supplies to the Contra rebels in Nicaragua.

    “We are not content to just tell the story. To the best of our ability, we also help equip, aid, and train the world’s anticommunist freedom fighters,” Brown later wrote. “We make no apologies about this or for our virulent anti-tyrant, anti-communist editorial stance.”

    (…)

    Soldier of Fortune Magazine Convention 1982

    L’occasion de voir Robert Brown et William Westmoreland !

    ( fr.wikipedia.org/wiki/William_Westmoreland )

    On y voit aussi G. Gordon Liddy, responsable des “plombiers” du Watergate.

    http://en.wikipedia.org/wiki/G._Gordon_Liddy
    Jacques Madoux
    Antwoord:
    Bedankt voor al die extra bijdragen over Aubin Heyndrickx. Leuk is het verhaal van Le Soir van 1989. De domheid druipt van het artikel af. Die zogenaamde ‘gele regen’ bestempelen als gelieerd aan yperiet, mosterdgas, is het bewijs dat die man maar wat zit te lullen niet wetend waar hij over schrijft. Typerend voor de zerokwaliteit van wat dan kwaliteitspers heet te zijn. Die zogenaamde gele regen was in de thesis van de Amerikaanse regering en Heyndrickx een biologisch wapen gebaseerd op schimmelgiffen, mycotoxines genaamd. Men noemde het gele regen omdat Laotianen spraken van massa’s gele druppels die uit de hemel vielen. Het bleek later te gaan om ordinaire bijenstront. Mosterdgas is een chemisch wapen en dus een van gans andere categorie.
    Vermoedelijk had die journalist ooit eens iets gehoord over yperiet (Ieper) en dus was elk buitengewoon wapen voor die man iets als yperiet.
    In die tijd was het blad Soldiers of Fortune nog een blad met naam, nu lijkt mij dat een schim van wat het vroeger ooit was. Er zijn immers nu ook zo’n massa aan huurlingenbendes en dito magazines. Ze duwen elkaar in die concurrentiestrijd als het ware dood.
    En uiteraard kan je dezelfde namen terugvinden in zowat alle conflicten waar de VS een vinger in de pap heeft. En dat zijn in wezen praktisch alle gewapende opstanden. Je kan er gif op nemen dat sommigen ervan nu ook in Syrië hun brood verdienen met het vernielen van eigendommen en vermoorden van mensen.
    Generaal Westmoreland leidde het Amerikaans bezettingsleger in Vietnam en begon de ochtend liefst met een goed gevuld glas whisky.
    Willy Van Damme

  6. Au sujet de la “pluie jaune” (voir “The Yellow Rainmakers” de Grant Evans), il y a un document d’archive américain (déclassifié), daté de 1981 :

    http://fr.scribd.com/BEGHINSELEN

    http://fr.scribd.com/doc/112059224/Alexander-Haig-CK2349555975

    En voici la description:

    CK2349555975

    Text of a message from Secretary of State Alexander Haig, Jr. requesting assistance from foreign ministers of the following countries to help with a UN investigation into chemical weapons use in Afghanistan, Laos, and Cambodia: Great Britain; West Germany Cable. Department of State. CONFIDENTIAL. Issue Date: Nov 6, 1981. Date Declassified: Jun 12, 2002. Complete. 2 page(s).

    Après avoir attiré l’attention de l’ONU, Haig essayait d’impliquer ses collègues britanniques et ouest-allemands dans sa croisade mais ceux-ci n’avaient pas besoin d’être stimulés et devaient être assez réceptifs, étant donné le contexte de relance de la guerre froide à partir de la fin des années 70 – période également appelée “guerre fraîche” par les français.

    http://fr.wikipedia.org/wiki/Guerre_fra%C3%AEche

    Ce n’est pas un hasard si Haig s’adresse au Royaume Uni et à la RFA. Il s’agissait des deux membres de l’OTAN les plus atlantistes, donc d’alliés sûrs au sein de l’ONU. La France de Mitterrand était une puissance ouest-européenne incontournable, du même calibre que ses deux voisins et qui plus est membre de l’OTAN, mais elle n’est pas mentionnée (peut-être jugée moins fiable: refus des bases de l’OTAN depuis De Gaulle, gouvernement de gauche qui a inclus des communistes pendant un certain temps etc). Pourtant , Mitterrand (PS) a été anti-soviétique, surtout sur l’Afghanistan (la DGSE a armé le commandant Massoud, fait admis par son ancien chef, le général Mermet. Il s’entendait mieux avec la Chine.

    Paradoxalement, des hommes politiques de droite (Giscard – centre droit, Chirac – gaulliste) ont reproché à Mitterrand son intransigeance envers l’URSS (début des années 80), probablement par crainte des conséquences économiques ou stratégiques.

    http://fr.wikipedia.org/wiki/Premier_mandat_pr%C3%A9sidentiel_de_Fran%C3%A7ois_Mitterrand

    Mitterrand est élu en Mai 1981 , le document date de Novembre, donc peut-être trop tôt pour que le président français ait eu le temps de gagner la confiance de Reagan et Haig. Par la suite, on verra des collaborations assez étroites dans le domaine des services de renseignements, comme au Tchad, contre Khaddafi. Par exemple, en 1988, les Français et leurs alliés locaux ont autorisé un raid américain en territoire tchadien pour récupérer une épave de Mi-24 Hind , hélicoptère de combat fabriqué par les soviétiques et équipant l’armée libyenne.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Operation_Mount_Hope_III

    Autre possible raison pour laquelle la France n’est pas mentionnée: c’était un des seuls pays occidentaux à entretenir des relations diplomatiques et de coopération avec le Vietnam entre la réunification de 1975 et le début des années 1990. Certes, Paris avait une attitude ambigüe: complaisance, voire complicité des services de renseignements – ancrés à l’extrême droite (surtout dans les milieux militaires) – avec divers groupes armés anticommunistes indochinois etc. Mais la politique officielle des divers gouvernements français était plutôt “compréhensive” envers Hanoi.

    Quant à Aubin Heyndrickx, il a bénéficié de sa situation sociale (famille prestigieuse et puissante etc) et de son passé de résistant, ainsi que de la complicité involontaire des medias qui lui apportaient sa crédibilité; il y a aussi le contexte de guerre froide (crainte inspirée par la puissance militaire de l’URSS et de ses alliés) qui incitait la plupart de ses interlocuteurs occidentaux à croire n’importe quelle ânerie. Quand on regarde ses travaux un peu attentivement, leur caractère frauduleux est facilement perceptible (voir la réaction de Daan Goosen, ancien membre du Projet Coast).
    Jacques Maudoux
    Antwoord:
    Gans de herrie rond die gele regen had te maken met het opvoeren van de strijd van de VS tegen de Sovjetunie. Tussen de VS en de Sovjetunie was er een akkoord gesloten rond biologische oorlogsvoering waarbij beide partijen dit uitsloten en ook alle productiefaciliteiten vernielden.

    Door het argument van die gele regen als biologisch wapen te gebruiken kon de VS zeggen dat het geen zin had om met Moskou welk verdrag dan ook te sluiten. Ook konden zij dan zelf herstarten met het aanmaken van allerlei bacteriën en andere biologische wapens. In wezen had de VS, en vermoedelijk ook de Sovjetunie, steeds de capaciteit voorhanden om die wapenproductie op massale wijze te herstarten. Men hoefde immers maar de productiefaciliteiten van de farmareuzen in te schakelen.
    Veel hypocrisie dus.

    Het is in deze context dat men het optreden van Aubin Hendrikcx in de periode 1983-1984 moet zien. Hij kreeg logischerwijze daarbij voluit de steun van de Amerikaanse krant The Wall Street Journal die geheel achter het beleid van Reagan stond en daarbij alle middelen gebruikte om dit beleid te steunen. Alles was er toegelaten, de grofste leugens eerst.

    Daarbij dient men te beseffen dat de geestelijke vader van dit biochemische wapenverdrag een zekere Matthew Meselson was, een man die toen verbonden was aan Harvard en de adviseur in deze materie was van alle Amerikaanse presidenten tot Ronald Reagan.

    Hij was de eerste die het bestaan van het DNA ook in de praktijk bewees. Wetenschappelijk een reus dus. Vermoedelijk was Meselson, die een aardige zachtsprekende man met principes is, voor de heersers op het Witte Huis niet de geschikte persoon om de president hierover te informeren.

    Toen Aubin Heyndrickx dan zijn berucht congres gaf waar hij alles ging bewijzen was Meselson dan ook aanwezig. Ik sta als aanwezige vermeld onder de naam Geoffrey Walker, Waterloo Road, Londen en als correspondent voor The Observer. De echte man van The Observer, Peter Pringle, was er ook.

    Meselson stond immers erg argwanig tegenover diens beweringen. Men had immers ontdekt dat behoudens twee teksten Heyndrickx nooit iets had laten verschijnen in een wetenschappelijk tijdschrift. Laat staan dat hij ooit iets over biochemie had geschreven. En nu kwam die man daar plots met allerlei schokkende resultaten waar de grootste wetenschappers de grootste moeilijkheden mee hadden om er uit te raken.

    Toen Heyndrickx dan in dat piepkleine kamertje van Het Pand waar amper 20 mensen binnenkonden zijn ‘bewijzen’ op tafel gooide was de verbijstering groot. Ik zie nog steeds Meselson uit dat lokaaltje komen met zijn ogen omhoog in de verte starend en zijn hand herhaaldelijk op zijn kaal voorhoofd kloppend steeds maar als een mantra herhalend: “that’s not science, that’s not science…”

    In wezen is die theorie van gele regen op dat congres begraven. Nadien is het verhaal nergens nog serieus genomen. Enkele Laotiaanse groepen dachter er wel nog geld uit te kunnen slaan, maar Washington had hiervoor geen enkele interesse meer. Ze vonden wel iets anders om de Sovjetunie van te beschuldigen.
    Typerend was de Wall Street Journal die de dag nadien in een groot stuk afstand van de man nam. Alleen onze media bleven Heyndrickx nog jarenlang ophemelen.

    Wat betreft Frankrijk is het uiteraard gekend dat beide landen soms een tegenstrijdige politiek voeren, soms samenwerken en soms zelfs via derden oorlog voeren zoals in Rwanda. Toen met Vietnam was er sprake van dubbelzinnigheid maar stond Parijs toch grotendeels achter de VS. Zo steunde Artsen zonder Grenzen, toen in essentie een Franse hulporganisatie, voluit Pol Pot in Cambodja.

    Men moet die verhalen over gele regen trouwens ook zien in de context van het verlangen van de VS om weerwraak te nemen op Vietnam door pogen Laos en Cambodja te heroveren en Vietnam economisch te wurgen.
    Allemaal mislukt maar wel met als gevolg vele doden en massa’s schade.
    Willy Van Damme

  7. Cela vaut la peine de s’intéresser à Jim Coyne, “journaliste” de Soldier of Fortune qui a ramené des “échantillons” de pluie jaune. C’était un grand ami du Belge Guillaume Vogeleer. C’est lui-même qui me l’a écrit.

    On le retrouve par ailleurs avec Guillaume Vogeleer dans la photo suivante prise en Thaïlande :

    http://www.servimg.com/image_preview.php?i=17&u=15006171

    On voit aussi sa photo dans Soldier Of Fortune :

    http://www.servimg.com/image_preview.php?i=15&u=15006171

    Le plus troublant est de comparer ces photos au portrait-robot suivant tiré d’un documentaire de la RTBF sur les Tueurs du Brabant :

    http://www.servimg.com/image_preview.php?i=16&u=15006171

    Il est beaucoup question de Guillaume Vogeleer dans le forum suivant :

    http://tueriesdubrabant.winnerbb.com/t2402p45-guillaume-vogeleer-jimmy-le-belge

    et il y a un reportage sur lui, disponible sur

    http://www.cbawip-doc.be/index.php/fr/?option=com_virtuemart&view=productdetails&virtuemart_product_id=150&virtuemart_category_id=5&Itemid=104&lang=fr

    (avec un extrait)
    Jacques Maudoux
    Antwoord:
    Ik zag dat die reportage over Jimmy le Belge gemaakt is door Marc Hoogsteyns. Dat is de man die in 1989 nog beweerde dat de Rode Khmer de macht in Cambodja gingen overnemen. Fantasten onder elkaar. Jimmy Le Belge stierf in 1999 dan ook door een overdosis drank en dat past bij een Belg die in Thailand een bar openhield.
    Willy Van Damme

  8. En dit is wat de media er recent nog over durft beweren:

    Professor Aubin Heyndrickx, voormalig toxicoloog aan de Gentse universiteit, is door het hof van beroep vrijgesproken voor het witwassen van geld. In eerste aanleg kreeg de nu 83-jarige Gentenaar nog een voorwaardelijke celstraf van 6 maanden, een boete van 5.500 euro en werd 680.000 euro van zijn vermogen verbeurd verklaard. De feiten kwamen aan het licht nadat de man enkele indrukwekkende schenkingen had gedaan aan zijn kleinkinderen. Zijn advocaten houden vol dat Heyndrickx al van goede komaf was en sinds zijn benoeming aan de universiteit in 1958 zijn kapitaal enkel heeft verhoogd. Aubin Heyndrickx kreeg als expert in chemische oorlogsvoering onder meer verscheidene opdrachten van de Verenigde Naties. De professor was in de jaren ‘80 een wereldberoemd gifgasexpert, die zelfs door de BBC werd geïnterviewd om zijn visie te geven op onder meer de oorlog in Irak en Iran. In de jaren ‘90 kwam hij verschillende keren in opspraak, onder andere door financieel gesjoemel. Hij werd oneervol ontslagen aan de UGent in 1991, maar kreeg in 2003 eerherstel. Ook van het witwassen van geld werd hij nu dus gezuiverd. http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=9K3FJQHG

    Kortom: een eerlijke gifgasexpert die opdrachten kreeg van de V.N. !
    Je gelooft je ogen niet !!!

    En dan heb je nog dit hier, helemaal te gek:
    http://www.bartstaes.be/imprimer.php?type=1&id=623

    De voorzitter van de Europese Commissie, Romano Prodi, doet een beroep op de Gentse toxicoloog Aubin Heyndrickx voor een onderzoek bij zieke en gestorven Balkan-veteranen. De betrokkene trad in het verleden meermaals op als expert in chemische oorlogsvoering. Collega-wetenschappers verwijten hem evenwel “weinig wetenschappelijke” onderzoeksmethoden te gebruiken. In 1995 werd Heyndrickx veroordeeld tot één jaar celstraf met uitstel wegens valsheid in geschrifte. Vier jaar later kwam hij nog eens in opspraak omdat het Zuid-Afrikaanse gerecht hem ervan verdacht nauwe banden te hebben met dr. Wouter Basson, beter bekend als “Dokter Dood”. Basson werkte aan een vaccin om het zwarte ras uit te roeien.

    1. Wanneer heeft de Commissie beslist een beroep te doen op de Gentse toxicoloog Aubin Heyndrickx voor een Italiaans onderzoek bij zieke en gestorven Balkan-veteranen?

    2. Op wiens voorstel heeft Commissie beslist een beroep te doen op de Gentse toxicoloog Aubin Heyndrickx voor een Italiaans onderzoek bij zieke en gestorven Balkan-veteranen?

    3. Is Commissie op de hoogte van de reputatie van de Gentse toxicoloog Aubin Heyndrickx, met name de verwijten van zijn collega-wetenschappers over het gebruik van “weinig wetenschappelijke” onderzoeksmethoden? Zo ja, waarom heeft de Commissie desondanks beslist een beroep te doen op de Gentse toxicoloog Aubin Heyndrickx voor een Italiaans onderzoek bij zieke en gestorven Balkan-veteranen? Zo neen, zal de Commissie bijkomende inlichtingen inwinnen over de wetenschappelijke reputatie van de Gentse toxicoloog Aubin Heyndrickx?

    4. Is de Commissie op de hoogte van de nauwe banden die de Gentse toxicoloog Aubin Heyndrickx zou hebben gehad met dr. Wouter Basson, zoals aangevoerd door het Zuid-Afrikaanse gerecht? Zo ja, waarom heeft de Commissie desondanks beslist een beroep te doen op de Gentse toxicoloog Aubin Heyndrickx voor een Italiaans onderzoek bij zieke en gestorven Balkan-veteranen? Zo neen, zal de Commissie bijkomende inlichtingen inwinnen over de nauwe banden die de Gentse toxicoloog Aubin Heyndrickx zou hebben gehad met dr. Wouter Basson, zoals aangevoerd door het Zuid-Afrikaanse gerecht?
    Dim Knudde
    Antwoord:
    Bedankt voor je bijkomende informatie en uitgebreide reactie.
    Ik heb de voorbije week nogal moeten lachen met onze media en de ‘wetenschappelijke’ wereld in België.
    Dit naar aanleiding van enkele krantenverhalen over fraude bij wetenschappelijke onderzoeken.

    Vergeleken met die verhalen was dat wat Aubin Heyndrickx in zijn hoogdagen in de jaren zeventig en tachtig van vorige eeuw deed zeer klein bier.
    Mijn bevindingen toen en wat de collega’s er schaamteloos van maakten zijn mee de oorzaak van de breuk die ik toen maakte met de klassieke media.

    Ik heb hier thuis nog een brief van Lode Bostoen, toen hoofdredacteur van snertkrant De Standaard. Daarin weigert die man een lezersbrief over de zaak te publiceren omdat die twijfels doet zaaien over de Gentse clown zijn werk.
    Het is een brief om in te kaderen, en een die perfect de leegheid van onze vermeende kwaliteitspers aantoont.

    Ook weigerden alle Belgische toxicologen kritiek op de man te geven. Alleen Carlo van Peteghem en de latere rector André De Leenheer, beiden van de faculteit van de Gentse farmacie, deden dat. Moralist Etienne Vermeersch, gewezen vice-rector, gaf ooit tegen mij in een tafelgesprek toe dat men wist dat ieder personeelslid bij de aanwerving bij het lab van die man een niet-gedateerde C4 moest ondertekenen. Maar hij, ’s lands bekendste moralist, deed er niets mee.

    Pas na het vertrek van de vorige procureur generaal – de man kwam wel eens bij Aubin thuis als die weg was – uit Gent trad het parket op. Hij kreeg nadien drie veroordelingen aan zijn been. De vierde is in beroep mislukt. De Gentse Universiteit liet maar begaan. Een schande ongehoord.

    En de pers, die lag aan zijn lippen. Ik waarschuwde ooit persoonlijk Walter Zinzen die toen verantwoordelijk was voor Panorama voor de man.
    Hij lachte mij gewoon weg en liet de man maar verder in zijn programma
    leugens verkopen. Zonder welke kritische vraag dan ook.

    Spreek mij dus niet van journalistiek. Het is een waardeloos zootje. En de onzin in dat stuk van Het Nieuwsblad van september 2011 toont dat nogmaals aan. Ik volg nauwgezet het nieuws maar dat is in essentie om te weten hoe ze wat brengen.

    Verder heb ik dat verhaal over dat ‘eerherstel’ van 2003 eens bekeken en dat klopt. Het is een voorrecht dat officieel van de koning komt maar in wezen een automatisme is. Bij een niet te zware straf wordt dat na wat jaren van je strafblad geschrapt.

    Wat betreft Bart Staes zijn dat logische vragen. Sinds zijn houding in het conflict rond Joegoslavië heb ik hem echter geheel afgeschreven. Hij verdedigde toen in de kwestie van Kosovo met hart en ziel het UCK, een zware criminele bende die voor niets terugschrikt. Dat Agalev/Groen hem nadien binnen nam was voor mij een grote schok.

    Maar ja, Joska Fischer, lid van de Grünen en ooit minister van Buitenlandse Zaken was de man die Joegoslavië bombardeerde, de tweede Duitser in de geschiedenis. Een waardig opvolger van zijn voorganger Adolf Hitler, de eerste Duitser die Joegoslavië bombardeerde.
    Hij zit nu in het vetbetalende lezingencircuit. Moorden brengt geld op.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s