Spreekbuis van de Amerikaanse regering

Zelfs voor de buitenstaander wordt het stilaan duidelijker dat niet-gouvernementele organisaties als Amnesty International en Human Rights Watch gewoon spreekbuizen van de Amerikaanse regering zijn. Dat blijkt opnieuw uit het verhaal van twee topfiguren bij Human Rights Watch, Sarah Leah Whitson en Tom Malinowski.

Vrienden van Pol Pot

Het is een evolutie die al lang bezig is en zich onder andere manifesteerde toen Amnesty International het van 1979 tot 1989 vertikte om een kwaad woord te vertellen over de toen door de VS en ook België gesteunde Cambodjaanse Rode Khmer van Pol Pot. Een gruwelbende zoals je er maar zelden of nooit ziet.

Integendeel, de kritiek van Amnesty International was gericht tegen de Cambodjaanse regering van Pen Sovan en later Heng Samrin die in het zog van het bevrijdende Vietnamese leger aan de macht waren gekomen. Zij waren de enigen die verzet boden tegen Pol Pot. En dus vuurde AI symbolisch dan maar op hen.

Waarbij AI bijna letterlijk de propaganda van de Rode Khmer en de Amerikaanse regering overnam. Dat beiden een oorlog voerden tegen de bevolking van een land dat Pol Pot totaal vernielde baarde hen geen enkele zorg. Het interesseerde deze (sic) humanitaire organisatie blijkbaar niet eens.

Recent werd hier het verhaal gebracht ‘De maskers vallen af’ over de nieuwe begin dit jaar benoemde directeur van de Amerikaanse tak van Amnesty International, Suzanne Nossel. Die speelde onder president Bill Clinton een grote rol in het Amerikaanse buitenlandbeleid.

Suzanne Nossel

Suzanne Nossel was onder Bill Clinton een van de strategen achter het agressieve buitenlandse beleid van de VS zoals het embargo tegen Irak waarbij tienduizenden kinderen stierven. Een wat ‘aparte’ invulling van een mensenrechtenbeleid. Ze zit nu bij Amnesty International.

Iets waarop men bij de Amerikaanse tak van Amnesty International duidelijk zelfs fier over was. Getuige haar uitgebreide CV waarmee de organisatie op haar website uitpakte.

Man van Bill Clinton

Nu is er bij rivaal Human Rights Watch een dergelijk geval in de figuur van Tom Malinowski. Deze is directeur van het bureau in Washington van Human Rights Watch en heeft een wat gelijkaardige carrière achter de rug als Suzanne Nossel.

Zo was hij de tekstschrijver voor de Amerikaanse ministers van Buitenlandse Zaken Warren Christopher en zijn opvolgster Madeleine Albright. Nadien werd hij speciaal adviseur van president Bill Clinton en een directeur van zijn Nationale Veiligheidsraad.

Hij was met andere woorden nauw betrokken bij de organisatie van o.m. de verovering van Joegoslavië en de vele slachtpartijen die de Rwandese dictator Paul Kagame en zijn Oegandese collega Yoweri Museveni toen in de regio organiseerden. Een periode die gekend was door de grofst mogelijke schending der mensenrechten door de VS.

Council on Foreign Relations

Sarah Leah Whitson

Sarah Leah Whitson is hoofdverantwoordelijke bij HRW voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Samen met o.m. Henry Kissinger zit zij in de Council on Foreign Relations, een denktank waar de elite van de VS praten over het buitenlands beleid. Ze kan er ongetwijfeld boeiende gesprekken voeren met o.m. een Henry Kissinger over de mensenrechten. Haar lidmaatschap bewijst de totale verwevenheid van HRW met het Amerikaans imperialisme.

Maar Tom Malinowsky is niet de enige merkwaardige medewerker van Human Rights Watch. Opvallend is zeker ook de figuur van een zekere Sarah Leah Whitson, hoofdverantwoordelijke voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika bij deze mensenrechtenorganisatie.

Een echte sleutelpost dus bij deze Ngo. Zij werkte voorheen onder meer als zakenadvocaat bij de beruchte zakenbank Goldman Sachs en is lid van de Council on Foreign Relations, een denktank waarin de elite van de Amerikaanse multinationals in de beheerraad zitten naast dan allerlei topfiguren uit het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Directeur is een zekere Richard Nathan Haass die voorheen directeur van Policy Planning was op het ministerie van Buitenlandse Zaken en een adviseur van Colin Powell, de minister van Buitenlandse Zaken die in 2003 de wereld poogde wijs te maken dat Saddam Hoessein massavernietigingswapens had. Deze Colin Powell zit trouwens eveneens in de beheerraad, samen dan met vertegenwoordigers van topbedrijven als o.m. Boeing, Coca Cola, de Carlyle Group en de Blackstone Group.

Ook Kissinger Associates van de beruchte Henry Kissinger en gewezen minister voor Buitenlandse Zaken Madeleine Albright zetelen in deze beheerraad. Wie lid wil worden moet bij die beheerraad een aanvraag indienen en uiteraard over ‘goede’ geloofsbrieven beschikken.

Als verantwoordelijke voor het Midden-Oosten bij HRW speelt zij natuurlijk een cruciale rol in het bespelen van de publieke opinie via allerlei rapporten over de ‘gruwel’ begaan door eerst Kaddafi en nu Assad in Syrië. Het is mogelijks een verklaring voor de steevast erg eenzijdige en valse informatie over die landen komende van HRW.

Opvallend is verder dat men bij HRW ook hier geen enkel probleem ziet om dit, zoals met Malinowski en Nossel bij AI, als troefkaart uit te spelen bij het publiceren van haar CV. Men ziet het er duidelijk als een positief element. En wat we hier zien is toch de minstens intellectuele corrumpering van vermeende mensenrechtenorganisaties.

George Soros

Voorheen werd hier al opgemerkt dat de grootste financier – en wiens brood men eet, diens woord men spreekt – van HRW een zekere George Soros is. Die van afkomst joods-Hongaarse zakenman kreeg in Frankrijk in beroep een correctionele veroordeling aan zijn broek voor aandelenhandel met voorkennis rond de Franse bank Société Générale.

Tom Malinowski

Tom Malinowski, nu directeur bij Human Rights Watch, gaf mee vorm aan een beleid waarbij de grofst mogelijke schendingen der mensrechten plaats hadden. Wat vragen oproept over de geloofwaardigheid van hem en zijn organisatie.

Ook is hij bekend als ‘s werelds grootste speculant die landen als Thailand, Indonesië, Zuid-Korea en Groot-Brittannië op de knieën kreeg en er volgens de media minstens 2 miljard dollar aan verdiende. Wat tot massale armoede leidde voor veel inwoners van die landen.

Verder is de man via zijn Open Society betrokken geweest bij zowat elke door de CIA georganiseerde staatsgreep van de voorbije twintig jaar, de zogenaamde kleurenrevoluties. Via o.m. Avaaz, een andere van zijn serie Ngo’s, poogt hij op dit ogenblik een sleutelrol te spelen in de door de VS georganiseerde burgeroorlog in Syrië.

Maar dat is allemaal geen zorg voor Human Rights Watch, of ook voor Amnesty International. Eerst hielpen deze directeurs Paul Kagame in Rwanda via een spoor van bloed en plunder aan de macht.

En nu, nadat ook de VS kritiek op Kagame hebben, spuiten beide organisaties kritiek op diezelfde Kagame. Met als vraag natuurlijk waar de geloofwaardigheid nog is van beide organisaties.

De linkerflank

Maar AI en HRW zijn voor Washington van zeer groot belang voor het uitstippelen van haar imperialistisch beleid. Door hun rapporten zo te manipuleren in de richting die de VS uit wil, helpen zij de linkerflank van de publieke opinie aan boord houden voor wat feitelijk een gigantische slachtpartij is.

Toen er bij het dagblad De Standaard kritiek kwam over hun eenzijdige berichtgeving over de vele doden in het Syrische stadje Houle, was het voor ombudsman Tom Naegels een heel simpele zaak om dat uit te spitten.

Hij nam contact op met hun correspondent Jorn De Cock en die belde met HRW over die zaak. Waar men dan stelde dat die massaslachting het werk was van de regering. Iedere andere versie was, zegde men in New York, fout, regeringspropaganda.

En dus was de affaire voor Tom Naegels gesloten. De regering van president Al Assad had het gedaan en elke andere visie op de feiten ging zo richting vuilbak. Het is een voorval dat goed toont hoe cruciaal de controle over HRW en AI voor de VS wel is.

Elke mogelijke gevaarlijke kritiek wordt zo praktisch onmogelijk gemaakt. Echte critici zitten dan geïsoleerd in allerlei bij het publiek amper of niet gekende Ngo’s die bovendien ook over weinig fondsen beschikken. Monddood dus.

Maar uiteraard zullen rijke verenigingen als HRW, AI en al die andere door de regering indirect gecontroleerde ‘mensenrechtenorganisaties’ regelmatig kritiek blijven spuien op de VS en haar bondgenoten. Dat zal echter beperkt blijven.

Maar ze moeten het wel blijven doen willen zij het vertrouwen bij de linkerflank van de publieke opinie behouden. Doen ze het niet meer dan daalt hun geloofwaardigheid en hun nut voor het Witte Huis. En dus moeten deze organisaties die feitelijk bijna regeringsdepartementen zijn, wel kritiek op diezelfde regering blijven spuien. Maar met mate.

Willy Van Damme

Naschrift:

Sarah Leah Whitson is ook in 2009 naar Saoedi-Arabië getrokken specifiek om fondsen voor de organisatie aan te trekken. Dit bezoek kon natuurlijk alleen maar plaats hebben met de goedkeuring van het Huis van Saoed die als absolute heersers de staat controleren.

En men kan er ook zeker van zijn dat de dan verzamelde fondsen de goedkeuring hadden van deze meest dictatoriale natie op aarde. Human Rights Watch ging er dus financiële steun vragen voor de strijd voor …. de mensenrechten.

Het is zowat de wereld op zijn kop. Het is alsof men Hitler in 1940 ging vragen een vriendschapsbezoek te brengen aan een synagoge.

About these ads

12 reacties op “Spreekbuis van de Amerikaanse regering

  1. Weliswaar geen bloemen, maar duim omhoog voor dit artikel :)
    Gerrit
    Antwoord:
    Mijn tuin staat nu vol bloemen dus dat gaat wel, maar bedankt alleszins voor die duim.
    In verband met mijn boek over Cambodja en de Slegte in Leiden, misschien ken je wel iemand die in Leiden moet zijn en het dan per gewone post naar jou opstuurt. Zal zeker geen 20 euro kosten.
    Willy Van Damme

  2. Willy,
    alweer een prima artikel van U.
    Ik heb eens gekeken wie er voor HRW verantwoordelijk is in de regio Midden Oosten en Noord Afrika. Het is Sarah Leah Whitson, voormalig Goldman Sachs advocaat en lid van de CFR….
    Een joodse mevrouw uit het centrum van de macht is plotseling de aangewezen persoon om de mensenrechten te dienen in al die landen waar Israelk zo’n hekel aan heeft… Ongeloofwaardiger kun je het toch niet maken, nietwaar.

    Ik wilde eigenlijk wel weten of Malinowski al voor Albright werkte toen ze nog de sacties steunde, je weet wel, die bewuste moord op 500.000 onschuldige Iraakse kindertjes, waarvan mevrouw Albright zei dat het ‘toch wel de moeite waard’ was was…. Maar een jaar tot jaar biografie van Malinowski kan ik nergens vinden. Er zijn er tientallen die zo heten.

    Ik heb nog wel een serieuze vraag over Amnesty en Cambodja.
    Is het niet zo dat A.I. in princiepe alleen de officiele regeringen ‘aanpakt’? En vanaf 1979 was de Khmer Rouge niet de officiele regering, maar waren dat de door Vietnam gesteunde mensen die jij noemt. Of begrijp ik dat verkeerd?
    Heeft A.I ooit kritiek gehad op de Khmer Rouge van de jaren 1975 tot 1978, de jaren ( als ik me niet vergis) waarin ze het gruwelijkst te keer gingen en er pakweg 2 miljoen burgers stierven?

    ( P.S. Ik heb het boek van prof. Reyntjes over de Grote Afrikaanse oorlog aangeschaft. Nu maar hopen dat ik het nog ga lezen.)

    Groet, Jan Verheul.
    Antwoord:
    Dat van die Sarah Leah Watson wist ik niet. ik zoek het verder eventjes uit. Van Goldman Sachs tot de ECB en HRW! Waarom niet?
    Verder heb je gelijk wat betreft AI, rebellengroepen en Cambodja. AI besprak in die periode alleen maar het beleid van regeringen en onthield zich van kritiek op rebellengroepen.
    Maar aangezien de RK van 1979 tot 1989 volgens de VN de officiële regering van Cambodja was hield hun houding hier geen steek.
    Ook hadden zij nooit kritiek op de westerse regeringen die daar de RK bleven steunen en zo oorlog voerden tegen de Cambodjanen. Want dat was wat er toch gebeurde. En dat is toch een zeer zware schending van niet alleen het internationaal recht maar ook van de mensenrechten.
    Bovendien had men bij AI in de kritek op de regeringen van Pen Sovan en Heng Samrin minstens rekening moeten houden met de specifieke toestand die door de VS met Veiligheidsadviseur Zbigniew Brezinski en president Jimmy Carter was geschapen. Ze deden het niet.
    Verder bevonden die door de RK en hun bondgenoten gerunde kampen grotendeels op Thaise grondgebied en droeg de regering in Bangkok hier de hoofdverantwoordelijkheid. Ook hierop kwam nooit kritiek.
    Stephen Heder, de Cambodjaspecialist van AI toen, werd door zijn collega’s dan ook onder bergen kritiek bedolven. Terecht.
    Nadien wijzigde AI haar beleid en bespreekt men nu ook rebellengroepen. De slechte zijn dan diegenen die tegen de VS zijn, de redelijke en goede diegenen die van de VS geld krijgen. Zie Syrië.
    Verder veel leesgenot met je boek van Filip Reyntjens, het is een oogopener.
    Willy Van Damme
    Naschrift:
    Sarah Leah Whitson werkte inderdaad als zakenadvocaat voor Goldman Sachs. En dan maar gas geven tegen Syrië.
    Zo te zien is ze echter Armeense en geboren in de Armeense buurt van Jeruzalem. Ze voerde wel acties tegen Israël.
    Leuk is om te weten dat ze in 2009 namens HRW naar Saoedi-Arabië trok om er fondsen in te zamelen. Wat lukte en zorgde voor nervositeit bij HRW toen het uitlekte. “We zamelen alleen geld in van particulieren en niet van regeringen. En mensen daar mogen ons toch ook steunen”, was zowat de commentaar toen van HRW. Zou prins Bandar als particulier ook geld hebben gegeven?

  3. Ik citeer: ‘het embargo tegen Irak waarbij tienduizenden kinderen stierven.’ Tienduizenden? volgens de VN zelf crepeerden meer dan een half miljoen Irakese kinderen onder de vijf jaar als gevolg van de sancties tegen een land waar het westen de hele infrastructuur had plat gebombardeerd zoals ik in 1995 met eigen ogen heb gezien. Meer informatie kunt u hier lezen: http://stanvanhoucke.blogspot.it/search?q=irakese+kinderen+onder+de+vijf+jaar
    Stan van Houcke
    Antwoord:
    Excuses voor het late plaatsen van uw reactie. De reden is dat ook deze bij spam zat en ik dat pas vandaag ontdekte.
    U zult verder ongetwijfeld gelijk hebben en bedankt voor die correctie. Ik heb dat verhaal van je eens bekeken en dat zijn natuurlijk schokkende verhalen. Zeker het interview van John Pilger is erg sterk. Maar vooral schokkend. De VN toonde met die zaak een organisatie te zijn waar men niet terugschrikte voor enkele tienduizenden dode kinderen.
    Het was de opmerking die ik maakte over de persoon van Kofi Annan toen die bemiddelaar werd voor Syrië. Hij was toen secretaris-generaal van de VN. Om de Nobelprijs voor de Vrede te krijgen moet je best veel bloed aan je handen hebben, dat is duidelijk. En dan sturen ze wat Afrikaanse kleine garnalen naar Arusha of Den Haag. Wat een schandelijke comedie.
    Willy Van Damme

  4. Dag Willy,
    Ik dacht dat ze joods was, omdat er nogal wat joodse namen in de familie zijn: Sarah Leah, en haar man heet Josh Zinner. Maar mogelijk dus niet. Er staat nergens welke religie ze heeft.
    Ik heb alleen haar profiel bij HRW bekeken. Ze is dus ook lid van de Council on Foreign Relations.

    A propos: er gaan sterke geruchten dat prins Bandar is gedood….
    http://pennyforyourthoughts2.blogspot.nl/2012/08/prince-bandar-timely-death-just-before.html
    Jan Verheul
    Antwoord:
    Welke religie ze heeft heeft feitelijk geen enkel belang. Wat ze doet daar komt het op aan. En als lid van de Council on Foreign Relations is het duidelijk waar zij staat. Aan de kant van de oorlog. Hoe kan je in ‘s hemelsnaam objectief en voor mensenrechten zijn als je lid bent van die club? Een raadsel dat zij alleen wel zal kunnen oplossen zeker.
    Bij het verhaal waarvan jij de link dorstuurde staat “A timely death….? Het vraagteken zegt het alles. Men wil zeggen dat zijn voortijdige dood wel eens nuttig zou kunnen zijn gezien de heropening door de VS van het dossier rond die oude corruptiezaak. Maar hier komt niets van.
    De man is nu eenmaal de sleutelfiguur op het diplomatieke schaakbord binnen het Midden-Oosten en feitelijk de ganse islamitische wereld. Zijn vrouw was ook een sponsor van bepaalde kapers van 11 september 2001. Neen, prins Bandar staat even centraal in de huidige gebeurtenissen als een Obama en een Netanyahu.
    Die link bevat natuurlijk wel boeiend materiaal. Maar de man’s rol is dan ook meer dan een boek waard.
    Willy Van Damme

  5. Als AI en HRW al niet onafhankelijk kunnen zijn, hoe zit het dan met de onafhankelijkheid van onderzoekcommissies? Onze voormalige voorzitter van de Onderzoeksraad voor Veiligheid, Mr. Pieter van Vollenhoven, echtgenoot van onze Prinses Margriet, had grote twijfels over de onafhankelijkheid van onderzoekcommissies en moest plotseling zijn voorzittershamer inleveren!
    Bekend is misschien de door voormalig Minister President J.P. Balkenende aangestelde onderzoekscommissie “Davids”, naar de Nederlandse politieke goedkeuring van de Amerikaans/Britse inval in Irak 2003 onder het voorwendsel van de aanwezigheid van massavernietigingswapens. Ondanks wat kritiek van de commissie “Davids”, kwam Balkenende er redelijk ongeschonden vanaf. Op het daar aansluitende debat in de Tweede Kamer, waar Balkenende het vuur nader aan de schenen werd gelegd, ben ik in de pen geklommen en heb een specifieke politicus geschreven over het bestaan van een document, die beter bekend staan als de “Downing Street Memo’s”. Deze politicus had zich ook laten informeren door voormalig wapeninspecteur Scott Ritter, die zeker wist dat er geen massavernietigingswapens in Irak aanwezig waren. Het was ook bekend dat Balkenende documenten van Tony Blair had ontvangen, die alleen voor zijn ogen bestemd waren. Maar goed, om een lang verhaal kort te houden, deze politicus heeft met al deze informatie niets gedaan en heeft Balkenende er mee weg laten komen. De uiteindelijke conclusie; “Met de kennis van nu.”, is heden ten dage in Nederland een gevleugelde uitspraak geworden en heeft mij overtuigd van de toneelstukjes die opgevoerd worden in de politiek.

    http://therealnews.com/t2/index.php?option=com_content&task=view&id=33&Itemid=74&jumival=896
    Joop de Jong

  6. Deze link was ik nog vergeten.

    http://downingstreetmemo.com/
    Joop de Jong:
    Antwoord:
    Dergelijke parlementaire commissies, in welk land ook, zijn in bijna alle gevallen slecht theater. Je kan beter naar André Van Duin, Geert Hoste of van Kooten en de Bie kijken, dat oogt beter. De enige die ik tot heden als serieus zag is het Britse Levinson Onderzoek naar de pers en haar gedrag, vooral Rupert Murdoch. Blijkbaar mag die Murdoch fijn malen.
    Willy Van Damme

  7. Pingback: AI en HRW: spreekbuizen van de Amerikaanse regering « Zonder Graten

  8. Pingback: Spreekbuis van de Amerikaanse regering « Mediawerkgroep Syrië

  9. Bedankt Willy. Na de propagandastrijd van Amnesty International tegen de Syrische regering en voor de bendes van het Vrije Syrische leger was ik wel klaar met A.I. (1), dat het ook al zo erg is met Human Rights Watch maakt het hele verhaal helemaal compleet. Wel slim gedaan van de Amerikaanse overheid: gewoon hun eigen mannetjes laten infiltreren in deze mensenrechtenorganisaties. Hoe lang zal het nog duren voor het volk in het geheel hier doorheen kan gaan kijken? Ik heb gelinkt naar dit artikel.

    (1) http://iraansnieuws.blogspot.nl/2012/06/walgelijke-leugens-van-amnesty.html
    Noetisch Onderzoek
    Antwoord:
    Rond Laos maakte AI propaganda voor de nu overleden Vang Pao, de grootste mensenrechtenschender uit de Laotiaanse geschiedenis en mogelijks zelfs voor de ganse regio. Massamoordenaar, folteraar, afperser, plunderaar en ooit de grootste drugproducent ter wereld. En achter dat onvoorstelbaar crapuul schaarde AI zich. Je moet maar durven.
    En over de praktijken als speculant van George Soros en zijn medewerking aan het Amerikaanse imperialisme kan men zelfs boeken schrijven. De stank van die man is gewoon niet te harden. En dat is Human Rights Watch. Ik zou zeggen: mensen kijk uit voor de mensenrechten want daar is George soros en zijn HRW, Avaaz en Global Witness.
    De praktijken van die organisaties zijn gewoon die van een doortrapte smeerlap. Ze maken misschien soms wel eens goede rapporten maar dan moet je toch nog steeds oppassen en je dan ook afvragen waarom nu dit rapport met die teneur plots openbaar wordt gemaakt.
    Willy Van Damme

    • Willy,
      ja soms maken ze wel een goed rapport, zoals toen ze in juni 2011 wereldkundig maakten dat alle verwijten die tot Nato ingrijpen in Libië hadden geleid ( verkrachting, schieten op demonstranten etc.) loze geruchten waren geweest. http://tiny.cc/icetfw
      Maar dan is het te laat, en kan zo’n rapport geen kwaad meer voor hun agenda.

      De echtgenote van de helaas verongelukte prins Friso, Mabel, is een talentrijke dame die ook voor Soros werkt. Ooit was ze het liefje van een – in vergelijk met Soros- kleine misdadige krabbelaar: drugsbaron Klaas Bruinsma.
      Jan Verheul
      Antwoord:
      Ze was ook het liefje van Mohammed Sacirbey, de vroegere Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken van de Bosnische molismrepubliek. Ze werkt of werkte ook voor de AIVD en was inderdaad ook het liefje van Klaas Bruinsma, een der grote jongens van de Nederlandse onderwereld voor men hem neerkogelde. Van Sacirbey over Bruinsma naar Friso. Van een leven gesproken.
      En uiteraard maakt men af en toe een verslagje dat wat kritisch oogt. Schone schijn heet dat.
      Willy Van Damme

  10. M.b.t.Sarah-leah-whitson’s stellingnames lijkt het allemaal wat genuanceerder te liggen…
    http://cifwatch.com/tag/sarah-leah-whitson/
    Paul Gastel
    Antwoord:
    Over haar kan je natuurlijk ook wel een boek schrijven. Ik wou het kort houden en mij vooral richten op de essentie en dat is dat HRW en AI in wezen instrumenten zijn van de Amerikaanse buitenlandse politiek.
    Men wordt trouwens niet zomaar lid van die Council of Foreign Relations.
    De beheerraad met o.m. Henry Kissinger moet je lidmaatschap aanvaarden. En je moet het dus ook aanvragen.
    En wie echt begaan is met de mensenrechten wordt er geen lid van maar zal het bekampen. Maar ja, als je sommige van hun rapporten leest en weet dat George Soros hun financier is dan heb ik niet veel meer uitleg nodig.

    Verder was dat verhaal waarover uw meegestuurde link gaat mij wel bekend. Voor mij is dat gewoon theater, kritiek op Israël leveren maakt je wat geloofwaardiger in de Arabische wereld waar zij rond werkt.
    Het is als Saoedi-Arabië waar een jood officieel zelfs niet binnen mag.
    En in de VS is zelfs al zeggen dat de de Israëlische regering de Palestijnen discrimineren uit den boze en zeker anti-Semietisme.
    Moest ze echt tegen Israël zijn dan zou ze trouwens niet eens het lidmaatschap van de CFR moeten hebben aanvragen. Men zou het zo weigeren. Verder is ze van afkomst een Armeense geboren in Jeruzalem.
    Ik heb aan de tekst nog een annex toegevoegd over haar bezoek aan Saoedi-Arabië om er fondsen in te zamelen. Mensenrechten?
    Willy Van Damme

  11. Prachtartikel. Wat HRW betreft mis ik nog het verhaal over José Marie Vivanco, die namens HRW een kritisch mensenrechtenrapport over Venezuela schreef. En uiteindelijk werd uitgewezen. De beste man stond zelf eerder bekend als een apologeet voor de misdaden van de Pinochet-dictatuur. Meer informatie: http://www.informationclearinghouse.info/article20886.htm
    Johni To
    Antwoord:
    Bedankt voor die boeiende extra informatie. Deze Jose Manuel Vivanco was dus een gewezen medewerker van Pinochet en verdedigde hem zelfs publiek in debatten en gaat daarna dan voor HRW werken om een rapport over Chavez te maken. Het verhaal van HRW wordt groffer met het uur.
    Die link die U meestuurde betekent alleszins een mooie bijdrage aan dit debat. En inderdaad, zoals de website zegt, krijg je dit soort nieuws niet op CNN of bij ons in De Morgen en De Standaard. Die nemen rapporten van die bende aan als zijnde de absolute waarheid, als ware het pauselijke dogma’s.
    Het verhaal toont dat HRW van in het begin niets anders was dan een departememt van de Amerikaanse regering. Dat een van haar sponsors van bij de start de National Endowment for Democracy is, is interessant. Dit werd onder Ronald Reagan afgesplitst van de CIA om zo beter te kunnen werken, d.i. staatsgrepen plegen.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s