Kaddafi en de bomaanslag op vlucht UTA722

Terwijl de kranten bij het bespreken van Kaddafi de mond vol hebben over de aanslag op het vliegtuig van PanAm boven Lockerbie wordt er nooit gesproken over die aanslag op de vlucht UTA722 Brazzaville – Parijs welke enkele weken na Lockerbie, op 19 september 1989 boven de woestijn van Ténéré in Niger ontplofte met als gevolg 170 doden.

Een Libische bomaanslag

Het vliegtuig, een DC10, was die ochtend vertrokken op de luchthaven Maya-Maya in Brazzaville, de hoofdstad van de vroegere Franse kolonie Republiek Congo, en had kort ervoor nog een tussenstop gemaakt in de Tsjaadse hoofdstad Ndjamena.

Sassou en Kaddafi

Ooit boezemvrienden, Denis Sassou Nguesso (links) en Muammar Kaddafi.

Vrij snel zou komen vast te staan dat dit een bomaanslag betrof en dat de daders in Libië en Congo-Brazzaville dienden gezocht. Het Franse gerecht zou een onderzoek beginnen maar dat blijkt nogal wat hiaten te vertonen. Volgens een Franse hoofdgetuige was het een grote doofpotoperatie en werden de echte daders zelfs nooit verontrust.

“Het Franse gerecht veroordeelde voor die aanslag bij verstek zes Libiërs. De mogelijke betrokkenheid van de Congolese overheid verdween allemaal onder het tapijt. Men wist in Frankrijk nochtans perfect hoe de zaak in elkaar zat, was vooraf op de hoogte en liet sleutelfiguren achter de schermen ongemoeid”, aldus Fransman Serge Berrebi.

Serge Berrebi is een in Tunesië geboren zakenman die in het verleden zakelijk erg actief was in Congo-Brazzaville, vooral in de landbouwsector. Hij kent het land, zijn politici en zakenlui en de Franse betrokkenheid zeer goed en voert er al jaren campagne tegen.

Serge Berrebi

Hij is te goed geïnformeerd volgens sommigen rondom de Congolese president Denis Sassou-Nguesso. “Sassou, die stinkend rijk is, betaalde de voorbije jaren al de schuldeisers van zijn land behalve mij. En dat is geen toeval en een methode om mij te pesten. En ondanks mijn verklaringen over onder meer die bomaanslag op de vlucht UTA722 zal men mij nooit publiek aanvallen”, oppert Serge Berrebi nog verder.

Serge Berrebi

Serge Berrebi verwittigde de Franse autoriteiten al weken voordien over de plannen voor de aanslag op vlucht UTA722.

Het verhaal van Serge Berrebi en vlucht UTA722 begon op 30 augustus 1989 in de bar van de internationale luchthaven Maya-Maya van Brazzaville. Een gezellige babbel werd er gestoord door een Congolees politieman die het gezelschap kwam vertellen dat hij die dag voor het instappen twee mannen had gearresteerd die op weg waren naar Libië om er zich materiaal aan te schaffen bestemd voor een aanslag op een vliegtuig.

Tot zijn verbazing diende hij beiden op bevel van Pierre Oba, toen hoofd van de Congolese politie, vrij te laten. Nog steeds volgens die getuigenis van Berrebi wist Oba, tegenwoordig de minister van Defensie, daarbij nog te vertellen dat die komende aanslag niet tegen Congo was gericht maar tegen Frankrijk.

Nooit een PV

Als Serge Berrebi de volgende dag op de luchthaven van Charles de Gaulle in Parijs arriveert stapt hij, zoals hij zegt ‘uit burgerzin’, met die informatie onmiddellijk naar de politie. Merkwaardig is wel dat de politieman van dat gesprek geen PV maakt. “Hij leek zo te zien weinig geïnteresseerd in mijn verhaal”, oppert Berrebi nog.

Voor hem lijkt de kous daarmee af, tot hij enkele weken later, op 19 september op TV het verhaal hoort over een vliegtuig van UTA en komende van Brazzaville dat boven de woestijn van Ténéréré in Niger plots uit het luchtruim verdween, ontploft bleek aldra. En ondanks zijn getuigenis van 31 augustus 1989 over een komende aanslag op een Frans vliegtuig hoort hij in al die maanden nadien niets van het Franse gerecht.

Op 18 juni 1990 neemt hij dan maar zelf contact op met onderzoeksrechter Bruguière die als terrorismespecialist de enquête in handen kreeg. Serge Berrebi: “Ik heb er mijn  verhaal nog eens overgedaan maar ook nu wordt er van dit gesprek niet eens een PV gemaakt en poogt men mij te sussen. Voor hen was het doelwit van hun onderzoek toen Syrië en niet Libië. Ze hadden voor mijn verhaal feitelijk geen interesse.”

Een jaar later brengt de Amerikaanse nieuwszender CNN dan plots het bericht dat de Amerikaanse regering Libië beschuldigde van die bomaanslag waarbij ook zeven Amerikanen waren omgekomen. Serge Berrebi: “Ik kwam per toeval in Brazzaville in mijn hotel PLM Mbamou Palace toen een van de medewerkers van Bruguière tegen, een zekere Muller die mij trouwens nog herkende van mijn gesprek bij de onderzoeksrechter. Hij vertelde mij dat men verveeld zat met dit Amerikaans bericht want het was afgesproken dat het pas over enkele weken wereldkundig zou worden gemaakt.”

Alles afkopen

Uiteindelijk zal Libië in de zaak schuld bekennen en afdokken. Zo betaalde Libië 170 miljoen dollar aan de nabestaande familieleden, dus 1 miljoen dollar per slachtoffer. Behalve dan de zeven Amerikaanse slachtoffers die van een Amerikaanse rechter op 14 januari 2008 eventjes 6 miljard dollar kregen toegewezen. Dus 857 miljoen per slachtoffer! Wat Kaddafi ook betaalde.

Serge Berrebi

Serge Berrebi ziet in het Franse gerechtelijke onderzoek naar de aanslag op vlucht UTA722 een grote doofpotoperatie.

Op 10 maart 1999 worden zes Libiërs door het Franse Hof van Assisen bij verstek schuldig bevonden en celstraffen aangemeten. De zaak is voor het Franse gerecht gesloten. Een internationaal arrestatiebevel wordt wel uitgeschreven maar levert nooit iets op. Terwijl men het bij de regering van Congo Brazzaville blijft hebben over een ‘ongeluk’ en weigert te spraken over een aanslag.

Voor Serge Berrebi is dit echter een grote doofpotoperatie waarbij men voor het gemak enkele mogelijks onschuldige Libiërs opofferde en met wat dollars gooide om de ware toedracht en betrokkenen te verbergen. Er was toen een oorlog voor de controle over Tsjaad waarbij Frankrijk samen met de VS tegenover Libië stonden en Kaddafi die zich via zijn vriend Sassou wou wreken.

Dit is toch mooi. Men laat Sassou gerust maar bouwt zo een meters hoog dossier tegen de man voor ingeval hij echt dwars begint te liggen. En dan slaat men toe.

Serge Berrebi: “Kijk, het Congolese luik van dit onderzoek had normaal moeten gedaan worden door generaal Emmanuel Ngouelendele, toen hoofd van de Staatsveiligheid, maar werd door Sassou en in samenspraak met Bruguière toegewezen aan Pierre Oba. De man die ik al op 31 augustus 1989 identificeerde als zijnde betrokken bij de planning van deze aanslag. Bruguière liet gewoon begaan. Ook stelde Bruguière dat het onzin is om te beweren dat familieleden van Sassou en zijn entourage plots van het vliegtuig stapten voor het vertrok. Hij noemde het gewoon roddel. En dat is nochtans simpel na te gaan bij de passagierslijsten van UTA.”

Niemand van ELF aan boord

En er zijn nog meer eigenaardigheden in deze zaak. Serge Berrebi: “Normaal worden de vluchten van UTA altijd gebruikt door de mensen van de oliemaatschappij ELF (nu Total, nvdr.) die samen met ENI er de olie produceert. Merkwaardig genoeg zat voor zover geweten niemand van Elf op dat vliegtuig.” Wat veel toeval is natuurlijk en doet vermoeden dat ELF wist van de zaak.

Niet onlogisch want als Berrebi dit al wist dan moet men dat bij ELF bijna zeker geweten hebben. Uiteindelijk was Sassou door hen aan de macht gebracht en trokken zij toen overal aan de touwtjes. En ELF heeft in Congo overal zijn mannetjes zitten en is uitermate goed ingelicht. Ze werkten in het verleden ook nauw samen met de Franse militaire inlichtingendienst (*).

Congo Brazzaville - Woning Sassou Vesinet

Een optrekje van Sassou in de rijke Parijse voorstad Vesinet.

Een visie die ook versterkt wordt door het verhaal van de Zwitser Jean Claude Gandur, ereconsul voor Congo Brazzaville in Genève en oliegroothandelaar. Die ging normaal ook die vlucht nemen maar kreeg kort voor het vertrek plots een telefoon van Aimé Emmanuel Yoka, toen Congolees minister voor Petroleum.

Hij mocht van Yoka die vlucht niet nemen maar moest voor een tweede gesprek terugkeren naar president Sassou. Waar hij pas na veel aandringen van Yoka dan maar op inging. De man leeft dus nog en verkocht enkele jaren geleden aan het Chinese Sinopec zijn Britse Addax Petroleum, een beursgenoteerde groep.

Ook Darius Dabira, zoon van een generaal uit de entourage van Sassou en Gabriel Oba-Apounou ontsnapten volgens de getuigenissen van onder meer Berrebi de dans. De eerste door in Ndjamena vlug van het vliegtuig te stappen en de tweede door zijn vlucht af te lasten. Serge Berrebi: “Sassou is gewoon schatrijk en koopt desnoods iedereen om, ook in Frankrijk. Hij was bovendien erg nauw met Kaddafi en doordat Kaddafi nu vermoord is schakelde men ook een lastige getuige uit.”

Nyongera Congo

Hier geen Ferrari’s, zelfs nog niet als speelgoed.

Veel Ferrari’s maar geen lift

Maar Congo Brazzaville is dan ook een land waar zowat alles mogelijk is. Zo werd Amélle Saboga, de echtgenote van Gilbert Ondongo, de Congolese minister van Financiën op 1 oktober dit jaar op de luchthaven van Charles de Gaulle in Parijs betrapt met een valies volgepropt met geld. Een tweede maal al dit jaar trouwens want eerder werd ze al betrapt op de luchthaven van Johannesberg in Zuid-Afrika. Geen nood, de man blijft ondanks de ruchtbaarheid die aan dit verhaal is gegeven gewoon op post.

Het massa’s olie producerende Congo beschikt amper over enige structuur de naam waardig. Zo heeft het universitaire ziekenhuis van Brazzaville al jaren geen werkende lift meer.  De elite daarentegen leeft in poepsjieke villa’s in Parijs en bezit à la volonté Bentley’s, Maserati’s en Ferrari’s. Zo heeft die hier al ter sprake gekomen Pierre Oba een mooie pied-à-terre in Neuilly, de Parijse voorstad waar ooit een vriend van Sassou burgemeester was, een zekere Nicolas Sarkozy.

Willy Van Damme

*: ELF is de opvolger van de B.R.P. die in 1945 op bevel van president Charles de Gaulle werd opgericht door zijn naaste medewerker Pierre Guillaumat, een oud-gediende van de Franse veiligheidsdiensten. De bedoeling was om de bevoorrading van Frankrijk in petroleumproducten veilig te stellen. Met andere woorden om niet afhankelijk te zijn van het Brits-Amerikaans monopolie in deze cruciale sector.

Het verklaart de nauwe coöperatie die er steeds is geweest tussen de Franse veiligheidsdiensten en ELF, nu Total. Het toenmalige Total werd door de Gaulle gewantrouwd wegens bepaalde gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog, vooral dan in Irak.

ELF is tegenwoordig een onderdeel van Total na een fusie met het Belgische Petrofina (Fina).

About these ads

2 thoughts on “Kaddafi en de bomaanslag op vlucht UTA722

  1. Pierre Pean heeft deze gebeurtenis ook al eens kritisch aangesneden.

    http://www.unabombers.com/TheTaintedEvidence.htm

    En blijkbaar kunnen we de moord op de politieagente Yvonne Fletcher ook aan dat wereldje van de spooks koppelen. Wel toeval dat de Libische verdachte van de moord, tegen een burgerontwijkende kogel is aangelopen…

    http://www.independent.co.uk/news/world/africa/yvonne-fletcher-murder-suspect-shot-dead-2346284.html

    zebrapad
    Antwoord:
    Boeiende extra informatie over deze zaak. Ik stuur het ook door aan Serge Berrebi met de vraag om hierop te reageren.
    Hier wordt onderzoeksrechter Bruguière veelal gezien als een soort van held, maar het is echter duidelijk dat hierbij meer dan vraagtekens dienen te worden geplaatst.
    Dit soort van onderzoeksmagistraten houden zich bezig met hypergevoelige materies die direct consequenties kunnen hebben voor grote zakelijke Franse belangen. En typetjes als Borel, Dassault en Bouygues & Co laten dit niet zomaar gebeuren. De controle hierop is zeer streng en de man die men hierover de leiding geeft moet een voor hen 100% betrouwbaar figuur zijn. Een dus die bereid is om in zijn manipulaties heel ver te gaan, een die bereid is om hun belangen tot het uiterste te verdedigen. Dat is ook allemaal logisch maar uiteraard nooit goed te praten.
    Serge Berrebi beseft dit nu en was er feitelijk in zijn goedgelovigheid op zekere hoogte ook het slachtoffer van.
    Willy Van Damme

  2. Wat ik me nou afvraag, is wat Kaddafi er voor belang bij zou hebben om dat toestel uit de lucht te schieten. Zou het niet waarschijnlijker zijn dat het een CIA actie is geweest. Net als Lockerby, waar ook de diplomaten en rijke joden niet met dit vliegtuig mee mochten. En dat alles in voorbereiding om Libie binnen te vallen.

    Libie was in een precaire positie, zoals nu meer dan duidelijk is geworden. Het verbaast me dan ook niets dat Kaddafi de schuld op zich heeft genomen, ook al had Libie er niets mee te maken.

    Afkoopsommen om de veiligheid van zijn land te garanderen. Liever miljoenen betalen dan binnengevallen worden.

    Ik wil niet zeggen dat ik gelijk heb, maar ik zie geen enkele reden waarom Kaddafi tot deze daad (daden) zou zijn overgegaan. Waarom zou hij het onheil vrijwillig over zich afroepen?

    Mijn geheugen laat me even in de steek, maar hoe zat het ook alweer met dat Libische(?) vliegtuig dat bij Italië ‘per vegissing’ door de Amerikaanse marine uit de lucht is geschoten. Heeft u hier nog wat informatie over?
    Gerrit
    Antwoord:
    Ik denk dat er hier weinig twijfel over is. Ik ken Sege Berrebi persoonlijk en heb groot vertrouwen in die man. En ik weet dat hij zeer goede informatie heeft over dat land.
    Wel is het praktisch zeker dat de Fransen dit vooraf wisten. Het krioelt in dat land van de Franse spionnen die zich soms naar verluid al eens onder de presidentiële lakens begeven. De reden was dus vermoedelijk de oorlog om Tsjaad. Kadaffi was een rare vogel en kon dat zeker doen. Maar je moet altijd alle mogelijkheden voor ogen houden.
    Aan de andere hand is het praktisch zeker dat de bomaanslag boven Lockerbie niet het werk was van Kadaffi. De aanwijzingen zijn heel groot dat het proces tegen die onlangs gestoven Libiër een groot bedrog was. Men wou gewoon iemand uit Libië doen hangen. Verontschuldigingen aan zijn adres of dat van zijn familie zullen er wel nooit komen.
    Ik herinner mij inderdaad dat neergehaalde vliegtuig. Zoals ik me ook dat verhaal over dat door de VS neergehaalde Iraanse burgervliegtuig herinner.
    En zoals met die recente moord op die 24 Pakistaanse grenswachten weigerde de VS zich ook hier steeds te verontschuldigen.
    Verdere commentaar op die houding is dan ook geheel overbodig.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s