De enscenering van het geheel mag dan nog zo professioneel zijn, de essentie van dit gebeuren is de adoratie in Dendermonde voor ‘hun paard’.
Dat het immateriële werelderfgoed welke het Ros Beiaard is, in Dendermonde in goede handen zit bleek ook nu weer zondag met de nieuwe uitgave van de Ros Beiaardommegang.
Nooit was de Ros Beiaardharmonie, een tijdelijk gezelschap, zo talrijk.
Het gebeuren was niet alleen nog veel professioneler gemaakt maar oogde ook mooier zowel qua opmaak, enscenering als kostumering als de vorige edities. Verder viel de organisatie op technisch vlak vooral op door haar foutloos parcours.
Ook de vele andere acts als dit of het Franse Transe Express waren van een zeer hoge kwaliteit.
Ditmaal dus geen knaptanden waarbij men de broek en de turnpantoffels nog kon zien of jonkvrouwen in wat eerder vodden waren. Neen, alles was netjes gedaan zoals het hoort. Met misschien een minpunt. Het eerste deel van het toneel rond Unesco dat herinneringen opriep aan stoeten van vroegere tijden toen het allemaal nog niet zo sterk stak en alles nog wel mogelijk leek.
Alles bij elkaar zullen zeker een 80.000 toeschouwers de Ros Beiaardommegang bijgewoond hebben.
Nog belangijker echter is de constatering dat ‘het paard’ nog meer dan ooit voorheen zorgde voor een grenzeloos enthousiasme bij de Dendermondenaar en het aanwezige publiek in het algemeen. Het Ros Beiaard is van de Dendermondenaar, meer dan ooit voorheen.
Het openen van de stoet gebeurde uiteraard met klaroengeschal.
Dat Unesco door het Ros Beiaard en de drie reuzen uit te roepen tot deel van het werelderfgoed een goede zet deed werd al weinig betwist. Dat dit erfgoed ook zo in de toekomst zal beschermd en gevierd worden is feitelijk zeker.
De muziekensembles waren niet alleen mooi uitgedost maar brachten ook uitstekende middeleeuwse volksmuziek.
Getuige daarvan was de apotheose op de Grote Markt waar bij het naderen van het Ros Beiaard spontaan een minutenlange Mexican wave ontstond. Het applaus en gejoel van het talrijke publiek van zodra men maar dacht het paard te ruiken was enorm en voldoende om elke rockster van welk formaat ook jaloers te maken.
In totaal namen ongeveer 200 paarden deel aan de stoet. Die hadden het echter niet altijd gemakkelijk, en hen onder controle houden bleek soms een moeilijk klus. De drukte werkte duidelijk op hun zenuwen. Een ongeluk als ooit voorheen gebeurde bleef echter uit.
Bovendien had men zeer veel geluk met het weer. Het paard deed zijn tienjaarlijkse rondrit als het ware tussen de regenbuien door. En zodra de stoet de Grote Markt bereikte deed ook de zon in al haar glorie haar intrede. Het kon amper beter zijn. Ook zaterdag bij de generale repetitie bleef de regen grotendeels uit tot het paard veilig en wel in zijn stal zat. Dit terwijl men voor die avond nochtans veel regen had voorspeld.
Het spektakelgehalte was op niveau als hier met die acrobatie te paard.
Ook de organisatoren verdienen een grote pluim. En dat is uiteraard niet alleen regisseur/intendant Franki Hervent maar gans de equipe met de onbekende man/vrouw achter de schermen en de gewone figurant tot de pijnders die het paard mochten dragen en natuurlijk De Vier Heemskinderen, Michiel, Dieter, Niels en Maarten Van Damme. Ook zij blikten achteraf erg tevreden en vol fierheid terug op het gebeuren.
De kleine toneelstukjes leken waarheidsgetrouw en brachten wat extra sfeer in het geheel.
Perfect werk werd er ook geleverd door de de serie hulpdiensten waaronder brandweer, Rood Kruis en de politie die ook versterking kregen vanuit een groot deel van de provincie. En buiten een dame van 35 die een hartaanval kreeg maar snel gereanimeerd werd en een vijftal gewonden viel er op dit vlak niets speciaals te bespeuren. Een verhaal over een bomalarm bleek niet te kloppen.
Ook dit muziekensemble was mooi om te aanhoren.
Ook de verkeersafwikkeling verliep vlot en problemen met busvervoermaatschappij De Lijn waren er evenmin. Wel diende deze nog wat meer bussen in de strijd te gooien dan eerst gepland. Verder bleken massa’s mensen met de fiets of het openbaar vervoer te zijn gekomen. De extra fietsstallingen waren bijna overal volzet.
Het kleden van de 2000 figuranten en het uitdossen van de 200 paarden was een zware klus maar werd blijkbaar perfect gedaan. Getuige onder meer deze foto.
In totaal waren er een zeventigduizend betalende bezoekers plus de niet-betalende bewoners van het stadscentrum en hun vele gasten en de massa medewerkers. En iedereen keerde zo te zien heel tevreden huiswaarts of bleef nog uren nagenieten tijdens de Ros Beiaardparty op de Grote Markt. Nergens viel een negatief verhaal te horen.
Leuk was natuurlijk deze act met schapen, schaapherder en hond die alles netjes bij elkaar wist te houden. Zijn wil was wet.
Het nachtelijke vuurwerk was trouwens mooi en de Grote Markt was ook om middernacht nog vol feestvierders die op de tonen van het Ros Beiaardlied maar bleven verder fuiven. Niemand had de Grote Markt ooit zo vol gezien. En zelden waren de straten van de binnenstad achteraf zo vuil, vooral dan met drankbekertjes.
De helden van de dag waren natuurlijk de pijnders die het 1100 kg zware paard in 3 groepen van 12 man mochten dragen. Pijnders waren de vroegere Dendermondse havenwerkers.
Dat men de verhoopte 100.000 niet haalde of zelfs overschreed heeft uiteraard te maken met de weersomstandigheden met tot iets na de middag regen en motregen en grijs kil weer. Wat veel mogelijke bezoekers ongetwijfeld ervan heeft weerhouden om naar Dendermonde te komen.
Een mooie act was ook deze met de eenhoorns. Het publiek wist hem zeer te smaken.
Zeker is dat alle betrokkenen bij deze ommegang fier mogen zijn op het geleverde werk.
Naast het paard zijn natuurlijk ook de drie reuzen, Mars, Indiaan en Goliath het centrum van het gebeuren. Ook zij werden door Unesco uitgeroepen tot werelderfgoed.
Willy Van Damme
Het showgedeelte werd rond 11 uur afgesloten door een op gejuich onthaald groots vuurwerk rond het stadhuis en zijn belfort. Een mooi einde.
Amaai beste Willy, wie durft na zo een loftrompet nog één woord kritiek uiten?
Ik had er anders een paar stevige hoor: Over de uiterst amateuristische spelregie, of soms het totaal ontbreken ervan, over een paard zonder muziek in de buurt, over opnieuw lange tussenpauzes in de stoet in de straten.En dan zeg ik nog niks over hoe leden van het comité eerst uitgebreid in de kaartentrommel konden graaien…Hoe sommigen plots “VIP met kaarten” werden en anderen net niet…Of hoe een doorgaans kritisch mens gelijk jij ook al door ‘t Ros helemaal doof en blind wordt. Waarmee ik niet wil beweren dat het allemaal slecht was hoor, verre van zelfs, maar een beetje voetjes op de grond graag…straks gaat ge nog een standbeeld vragen voor iemand die dat hoegenaamd niet verdient…want velen worden trouwens goed betaald voor hun job.
Johan Baert
Dendermonde
Antwoord
Dat was en is nog steeds mijn opinie en is ook een veelgehoorde mening elders, ook bij mensen die traditioneel kritisch zijn. Maar ieder zijn visie en ik heb liever een kritische stem dan een komende van een slijmbal. En inderdaad er konden hier en daar nog opmerkingen gemaakt worden. Dit waren echter voor mij eerder randopmerkingen, bijkomstigheden. En in verband met de kwestie van de kaarten en verdienen zie ik niet echt een groot probleem. Als iemand goed zijn werk doet zal dat verdienen mij worst wezen. En ja, men kan zich vragen stellen rond wie kaarten kreeg en wie niet. Maar als gezegd waren dat in mijn ogen bijkomstigheden. Er zal hierover altijd discussie mogelijk zijn.
Willy Van Damme
Pingback: Nog enkele tips | Ros Beiaard fotoblog