Salafistisch terrorisme–De pers is schuldig

Dat de klassieke pers medeplichtig is aan de wereldwijde groei van de salafistische terreur is hier al regelmatig geschreven en ook aangeklaagd. De bewijzen voor hun medeplichtigheid aan die terreur lijken immers overduidelijk.

Ik zag de beelden

In de Standaard van dit weekend nu gaf de krant zelf het bewijs van haar zeer belangrijke rol in die kwestie, natuurlijk samen met die van de andere massamedia die al straks vier jaar de loftrompet zingen van die salafistische jihadisten in Syrië. Zij het dat die steun in de massamedia het voorbije jaar al veel minder is dan vroeger.

Onder de titel ‘Van de radicale islam ben ik voorgoed genezen’ stond in De Standaard van 13 december 2014 een gesprek van journalist Mark Eeckhaut met de uit Vilvoorde afkomstige Elias T., een man die door ons gerechtelijk apparaat en de politiediensten wordt gezien als een van de kopstukken onder de Belgische Syriëstrijders.

Fouad Belkacem - 4

Fouad Belkacem is gezien zijn eerdere veroordelingen zeker een crimineel en vermoedelijk ook leider van een terreurbeweging maar is vooral een al te gemakkelijk zwarte schaap voor het succes in België van die salafistische terreur.

Hij staat op dit ogenblik wegens de medeplichtigheid aan terrorisme terecht voor de Antwerpse strafrechtbank, samen dan met o.a. een crimineel als Fouad Belkacem en zijn Sharia4Belgium. De uitspraak wordt begin volgend jaar verwacht met vermoedelijk zware straffen.

In dat gesprek zegt hij: “Ik zag de beelden op tv van de gruwel in Syrië die aangericht werd door Assad. Daar had ik een schuldgevoel over. Ik had het goed, terwijl de mensen daar crepeerden. En net op dat ogenblik kwamen Belkacem en Sharia4Belgium in mijn leven. Dat was de cocktail die mij heeft doen vertrekken (naar Syriër, nvdr.)”

Met andere woorden: Volgens Elias T hebben zowel Belkacem als de media ieder een grote invloed gehad bij zijn radicalisering en in het nemen van het besluit om in Syrië mee te doen met de terreur tegen de bevolking daar.

Jihadisten lokken

Natuurlijk zijn dit zijn woorden die komen op een ogenblik dat hij terecht voor een lange celstraf vreest. En dus moet men hiermee oppassen. Maar het is simpele hier al herhaaldelijk gestelde logica en is dan ook zeer geloofwaardig.

Zonder de massale propaganda van de massamedia in deze zaak had de rekrutering van een Belkacem en anderen elders in de wereld veel moeilijker geweest en dus minder succesvol. Elias T. zegt het en de Standaard publiceerde het.

Maar het westen wou zoveel mogelijk jihadisten naar ginds lokken om hun vijand Bashar al Assad te kunnen vermoorden, en daarom moest de pers propaganda maken tegen die Assad. Plots was hij de baarlijke duivel geworden. En dus trokken alleen al vanuit West-Europa duizenden jihadisten om er, zonder het natuurlijk goed te beseffen, het vuile Israëlische en Saoedische werk op te knappen.

Abdelrahman Ayachi - 1

Abdelrahman Ayachi, gids en tolk voor de VRT in Syrië, mocht nadien als cadeau zijn verhaal van ‘vrijheidsstrijder’ komen doen op die VRT tijdens de zogenaamd humanitaire actie ten voordele van Syrië. Of hoe men ook hier de sociale gevoelens van de mensen op schandelijke wijze misbruikte.

En dat de propagandamolen rond Syrië overuren draaide is overduidelijk. Onze kranten leken op dit vlak wel een kopie van wijlen de Völkischer Beobachter van de Duitse nazi’s. Zo is er natuurlijk het schokkende feit van hoe de VRT en Rudi Vranckx een moorddadig terrorist als Abdelrahman Ayachi gebruikten en betaalden om in Syrië voor hen gids en tolk te spelen ter promotie van die salafistische terreur.

Terreur door idealisten

Waarna hij dan van Vranckx en de VRT op tv als geschenk een als interview verpakte vrije tribune kreeg. In België had de man in beroep nochtans 4 jaar cel gekregen wegens terreur. In eerste aanleg was dat zelfs 8 jaar.

Voor de VRT en Vranckx was hij echter een held. Onvoorstelbaar. En niemand die in het Vlaams parlement protesteerde hoe men hier Vlaams overheidsgeld bestede aan het sponsoren van terreurbewegingen zoals al Qaeda.

Maar Vranckx is natuurlijk verre van de enige. Nog vorig jaar had UGent professor Rik Coolsaet, hoofd van het Ghent Institute for International Studies, het op de VRT-zender Canvas in Terzake over idealisten als hij sprak over die Syriëstrijders.

En als in Syrië in de straten de eerste autobommen ontploffen, insinueerde journalist Jorn De Cock, die nota bene op dat ogenblik met zijn Arabische echtgenote betaalde mediaopleiding gaf aan die Syrische jihadisten, dat dit het werk was van de Syrische regering zelf. In zijn visie konden die (sic) vrijheidsstrijders immers nooit onschuldige burgers doden.

Het duurde ook meer dan twee jaar voor onze media berichten over de aanwezigheid in het land van allerhande tuig voor wie plunder en moorden de essentie was van hun Syrisch bestaan. Het verhaal over al Qaeda en salafistische terroristen in Syrië was volgens Vranckx, De Cock, Jens Franssen en al die andere pennenlikkers uit de massamedia gewoon een leugen, propaganda van de Syrische president Assad.

Al Qaeda is dood

Geen verrassing natuurlijk daar nog tot voor twee jaar zowel Coolsaet als Vranckx bij hoog en laag beweerden dat al Qaeda dood en begraven was. Hoe dood en begraven weten we maar al te goed. Misschien kunnen ze het eens vragen aan de honderdduizenden slachtoffers van Al Qaeda en aanverwante groepen in het land. Of aan de ouders van de gisteren dinsdag in Pakistan door de lokale Taliban vermoorde 132 kinderen.

Bashar al Assad - 1 - Instagram

De propagandaoorlog van onze media moest zowel de vernieling van Syrië als de moord op Bashar al Assad mogelijk maken. Dit in navolging van Libië dat sindsdien een groeiend salafistisch kankergezwel is geworden dat geleidelijk aan Afrika aantast. Daar roept men trouwens uit schrik voor dit fenomeen op voor een nieuwe westerse interventie in Libië. Van de ultieme waanzin gesproken.

Terwijl deze ‘journalisten’ een Abdelrahman Ayachi en zijn bende in de krant zaten te bejubelen als vrijheidsstrijders stonden er dan elders in diezelfde kranten vorig jaar gelijktijdig verhalen over het terrorismeproces en de veroordeling rond deze Abdelrahman Ayachi. Een zelden geziene spreidstand van een media die reeds lang elke geloofwaardigheid mist.

Het echte verhaal van de strijd die dat land voerde en nog steeds voert tegen allerlei door de VS, Turkije, Qatar en Saoedi Arabië betaalde roof- en moordbendes is dan ook nog steeds niet door die massamedia geschreven. Zelfs nu de VS schoorvoetend de kant koos van Assad zwijgen zij over de ware toedracht van de zaak. Bang dat ze hun onbekwaamheid en onbetrouwbaarheid zouden tonen.

Pax Christi

Natuurlijk zijn de massamedia verre van de enige verantwoordelijken voor het succes van die salafistische terreur. Ook onze ngo’s speelden hier een zeer vuile rol. Neem Brigitte Herremans en haar Pax Christi, samen dan met het Nederlandse IKV, het Interkerkelijk Vredesberaad.

Zo maken deze al sinds die terreur in Syrië toesloeg reclame voor de acties in het plaatsje Kafranbel die dan als voorbeeld voor het Syrische vrijheidsstreven wordt gegeven. Ze zamelen onder de slogan ‘adopteer eens een revolutie’ zelfs geld in voor hun Syrische vrienden.

Maar Kafranbel is bezet door de salafistische Fursan al Haq brigade van Malek Khalil die samenwerkt met Jabhat al Nusra, de lokale franchise van al Qaeda. Een Malek Khalil die zich volgens bepaalde massamedia specialiseerde in het aanvallen van Syrische dorpen waar vooral christenen en alewieten wonen.

Kafranbel - 28 februari 2014 - Met Oekraïense vlaggen

De vrienden van Pax  Christi in Kafranbel protesteren tegen de Amerikaanse bombardementen op doelwitten van ISIS. Vrouwen op die alleen voor de westerse media bestemde manifestaties zal je er echter nooit zien. Het zijn dan ook salafisten. Hier ook met een Oekraïense vlag waar salafisten trouwens met de lokale fascistische groepen meevechten. Amerika’s huurlingen.

En nochtans werkt Pax Christi onder controle van de Belgische bisschoppenconferentie. Of hoe een belangrijke katholieke organisatie meehelpt bij het uitroeien van de christenen in het Midden-Oosten. Onze bisschoppen hebben hier niet alleen een probleem rond pedofilie. Dit is veel erger want stukken grootschaliger.

Politici

Ook politici en de onder hun hoede opererende veiligheidsdiensten zijn medeplichtig aan die terreur. Zij bleven immers tot begin 2013 – dus bijna twee jaar lang – werkloos toekijken hoe dit kankergezwel in ons land en elders woekerde. Men liet gewoon betijen alsof er niets aan de hand was. Het was als die drie aapjes: ogen toe, mondje toe en oren toe. En dus was er voor hen geen enkel probleem.

Schuldig zijn uiteraard eveneens de hierboven genoemde landen die samen met Israël de drijvende kracht zijn achter dit salafistisch succes. Ook zij zijn minstens allen even schuldig als Fouad Belkacem en zijn bende.

Maar die zullen zich voor hun daden nooit voor een rechter moeten verantwoorden. Onder andere omdat onze massamedia de centrale rol van die landen, van deze ngo’s en de Belgische politici voor de gewone burger zullen blijven verbergen. Daarvoor dient te pers, niet om hen te informeren over de ware toedracht van deze gruwelijke en gevaarlijke zaken.

De moorddadige aanslag van gisteren 16 december 2014 door de Pakistaanse Taliban op een Pakistaanse school in Rawalpindi moet dan ook om die reden mede op de rekening geschreven worden van zowel de massamedia als de leiders van die hier genoemde landen.

Zbigniew Brzezinski - 2

Zbigniev Brzezinski, een man van Poolse afkomst, wou ten tijde van president Jimmy Carter, zich wegens de vernederingen in Vietnam wreken op de Sovjetunie en richtte daarom in Afghanistan de Moedjahedien, de eerste salafistische terreurbende, op. Hij gaf het zelfs in een interview met het Franse weekblad Le Nouvel Observateur toe. Wat ex-minister van Defensie Robert Gates nadien in zijn memoires bevestigde.

Hadden de Amerikaanse Nationale Veiligheidsadviseur Zbigniev Brzezinski en zijn president Jimmy Carter in 1979 puur om de Sovjetunie te pesten die salafistische terreur in Afghanistan geen vorm gegeven, dan zaten die 132 nu dode kinderen in Pakistan vermoedelijk ook vandaag op de schoolbanken met thuis of op hun werk alleen maar gelukkige ouders. Een overpeinzing meer dan waar. Iets voor de Kerst en met Nieuwjaar.

Willy Van Damme

Folterpraktijken CIA–Opwarming van oude koek

“VS-inlichtingendienst nog brutaler dan gedacht” wist De Morgen ons midden vorige week in een titel op haar voorpagina te melden. Een merkwaardige bewering. Wie de geschiedenis van de CIA en de VS wat kent weet dat dit verhaal over de CIA en die folterpraktijken niets nieuws bracht. De reden waarom de krant voor die titel koos is simpel. Het was een van de grote titels in het persbericht over het onderzoeksrapport van de Amerikaanse Senaat betreffende de CIA en haar folterpraktijken na 2001. En dus nam men dat maar over. Wat ook de meeste andere media trouwens deden. Gemakkelijk.

Archaïsche term 

Dit overnemen door De Morgen van die titel is niets speciaals maar gewoon klassiek voor de pers, men neemt bijna steeds de beweringen van de Amerikaanse overheid voor waarheid en kijkt geen millimeter verder. Wat verder zoeken en kritisch evalueren is er zelden bij. Het is een constante in dit en in zoveel andere dossiers.

George W. Bush - 1

Om de waarheid te verhullen had president George W. Bush het over rendition en harde ondervragingstechnieken, niet over ontvoeringen en folteringen. Zijn terminologie werd ook die van de massamedia.

Toen president George W. Bush en zijn rechterhand vicepresident Dick Cheney nog volop op grote schaal mensen lieten oppakken, folteren en verdwijnen sprak geen enkele van de klassieke media over kidnapping of folteringen. Het was een praktisch ijzeren wet dat de klassieke pers die twee woorden nooit gebruikte.

Men had het van De Morgen tot Humo, Time en The New York Times daarbij steeds over ‘rendition’ of ‘harde ondervragingstechnieken’ (harsh interrogation techniques). Praktisch nooit had men het over kidnappings of folterpraktijken. Waarom?

Vrij logisch. De Amerikaanse overheid had het bij het bekend maken van dit beleid van zogenaamde terreurbestrijding in haar communicatie over ‘harde ondervragingstechnieken’ en sprak daarbij ook over de ‘rendition’ van terreurverdachten. Volgens Collins English Dictionary heeft het woord rendition vier betekenissen waarvan drie uit de theaterwereld komen.

De vierde is volgens dit woordenboek een archaïsche term welke dus feitelijk buiten gebruik was en dat ‘overgave’ (surrender) wil zeggen. Het komt van een buiten gebruik zijnde Frans woord dat dan weer uit het Latijn komt, zijnde redditio.

Geen folteringen

Vermoedelijk heeft men op het toenmalig Witte Huis dus lang moeten zoeken naar een gepast woord om in haar communicatie over de zaak te verhullen dat men mensen ontvoerde, in welk land dan ook. En voor ontvoeren bestaan in de Engelse taal nochtans enkele veelgebruikte woorden. Maar neen, die nam men niet. Men koos duidelijk heel bewust voor de in ongebruik zijnde term ‘rendition’.

Folteren in Aboe Graib - 4

De brutaliteiten van de VS werden met de beelden uit de door de VS bestuurde Iraakse gevangenis Aboe Graib overduidelijk. Geen enkele van die gevangen daar was ooit zelfs maar in beschuldiging gezet. Geen probleem voor hun bewakers.

Waarom werd door het Witte Huis voor die niet meer gebruikte term gekozen? De reden is simpel, ze weten per definitie dat de media dit woord nadien zal overnemen en steeds gebruiken. Dit terwijl dit voor die slachtoffers hier geen kwestie van zich overgeven is maar van hun brutale ontvoering. Met alle geweld nodig. Ook eventueel tegen toeschouwers die het bij toeval zouden opmerken en men daarom tot zwijgen moest brengen.

Hetzelfde gebeurde ook met het grootschalig gebruik van foltermethodes. Bijna nooit gebruikten journalisten uit de massamedia die term folteren maar hadden het zoals het in de terminologie van de VS werd omschreven steeds over ‘harde ondervragingstechnieken’.

Pas nu zal bijvoorbeeld een krant als de Britse The Financial Times voor het eerst uitgebreid het woord Torture (folteren) gebruiken om de praktijken van de CIA van toen te beschrijven. Uiteraard geen toeval.

Maar natuurlijk wist iedereen in de media en de politiek wat die ‘harde ondervragingstechnieken’ juist betekenden, en natuurlijk wist men perfect dat de CIA mensen ontvoerde. Er was bijvoorbeeld die rechtszaak in Italië tegen CIA-mensen rond ontvoeringen door de CIA. En er waren de verhalen over mensen die ontvoerd waren en nadien vertelden over de folteringen.

Het zogenaamde waterboarding, de enscenering van het doodgaan door verdrinking, is wereldwijd zelfs overbekend geworden. Maar neen, de media weigerden hiervoor het woord folteren te gebruiken.

Vazalstaat Polen

Waarom: ja, men had het radbraken zoals in de middeleeuwen niet toegepast en er waren geen gebroken of geamputeerde lichaamsdelen. En dus folterde men volgens die bizarre logica niet. Folteren dat was volgens de media wat gebeurde bij Saddam Hoessein, Robert Mugabe of Bashar al Assad, de smeerlappen bij uitstek voor onze kranten.

Radek Sikorski

De gewezen Poolse minister van Buitenlandse Zaken Radek Sikorski liet zich privé negatief uit over het Amerikaans beleid in Oost-Europa. Dat lekte uit en kort nadien al verdween hij uit de Poolse politiek. Nochtans was hij kort voordien nog getipt voor een topjob in de EU. Uiteraard om er de Amerikaanse belangen te behartigen.

En ook dat men die mensen in geheime gevangenissen liet verdwijnen was gekend. Zelfs de landen waar dat gebeurde was een publiek geheim. In Polen, Roemenië, Thailand en Litouwen ontkende men dat wel bij hoog en bij laag. Maar geen kat die hen toen geloofde.

Het rapport van de Amerikaanse Senaat is dan ook gewoon oude koek die ons niets nieuws brengt. Behoudens wat minder belangrijke details is alles hierover al jaren bij kenners geweten. Wel moesten bijvoorbeeld de vroegere Poolse president Aleksander Kwasniewski en zijn toenmalige premier Leszek Miller nu toegeven dat er in hun land en onder hun bewind wel degelijk dergelijke geheime gevangenissen geweest zijn.

Zij zijn dus niet alleen leugenaars maar ook mensen die door hun optreden als staatshoofd en regeringsleider kidnappings en folterpraktijken mogelijk maakten en hieraan dus medeplichtig zijn. Maar het verhaal toont ook perfect wat Oost-Europa feitelijk is. De VS vragen om er geheime foltergevangenissen te mogen oprichten en die regeringen knikken zo ja. Van enig verzet hiertegen van die landen hoorde je nooit iets.

Het is het bewijs dat die staten niet onafhankelijk zijn maar gewoon trouwe vazallen van de VS. Hun marge voor een eigen beleid is feitelijk even groot als ten tijde van het Warschaupact en het IJzeren Gordijn.

De VS voert oorlog en hup daar stuurt Polen zijn troepen heen. Toen wijlen de Sovjetunie haar oorlog rond Afghanistan begon stuurde geen enkele lidstaat van dat Warschaupact troepen. Nu ze bij de NAVO zitten is dat steevast de regel.

Toen de Poolse minister van Buitenlandse Zaken Radek Sikorski tijdens een uitgelekt privégesprek zijn afkeer voor het Amerikaanse optreden tegenover Oekraïne en Rusland liet blijken werd hij al na enkele weken ontslagen. De man komt nochtans uit de vriendenkring van de vroegere Amerikaanse vicepresident Dick Cheney en was ooit zelfs lid van de Britse Conservatieve partij.

Maar ingaan tegen de Amerikaanse wensen is in Polen uit den boze en dus viel de nochtans oppermachtig lijkende Radek Sikorski in ongenade de dag dat die inhoud van dit gesprek publiek werd. Typerend is ook dat zijn verdwijning praktisch in alle stilte gebeurde.

Dick Cheney - 5

Nog steeds blijft de vroegere Amerikaanse vicepresident Dick Cheney de folteraars en kidnappers van de CIA verdedigen als zijnde helden.

Was hij in de zomer nog getipt om binnen de EU een topjob te krijgen dan ging dat uiteindelijk naar de Poolse president Donald Tusk. Hem blijft alleen nog de anonimiteit over. Zonder steun uit Washington is hij in zijn Polen gewoon een nobele onbekende.

Amerikaanse moraliteit 

In wezen is dit rapport dan ook iets als vijgen na Pasen. Feitelijk is dit gewoon een Amerikaans partijpolitiek spelletje tussen de Democraten en de Republikeinen welke op kap van de CIA wordt uitgevochten. Waarbij men poogt de politieke elite zoveel mogelijk te sparen. Daarom koos men voor de door de media overal overgenomen titel ‘nog brutaler dan gedacht’.  Met als achterliggend idee dan dat die politici het niet echt wisten. Kom nou.

Het is lachwekkend te komen beweren dat de Democratische senator Dianne Feinstein, de initiatiefneemster, niet wist wat de CIA hier op haar kerfstok had. Nu de Republikeinen na de telleurstellingen over het beleid van Barack Obama electoraal de wind in de zeilen hebben geven de Democraten tegengas en pogen ze zich voor te stellen als de verdedigers van de zogenaamde Amerikaanse moraliteit en respect voor mensenrechten.

Drone

Voor Obama was het simpel. Gedaan met al die herrie rond kidnappings en folteringen door de CIA. Voortaan mocht de CIA vanuit haar hoofdkwartier met een joystick en een druk op de knop duizenden kilometers verder massaal mensen vermoorden. Geen vuile handen meer maar een nette kantoorjob. Leve de robots.

Klinkklare onzin. Van de uitroeiing van de inheemse bevolking over de slavenhandel en het ooit zelfs geïnstitutionaliseerde racisme tot de folterinstelling ‘School for The Americas’ waar men Latijns-Amerikaanse officieren leerde folteren, de Vietnamoorlog en de steun voor salafistische jihadisten in het Midden-Oosten en Azië, steeds stond de CIA aan de kant van het meest brutale geweld.

Dianne Feinstein, de hoofdauteur van dit rapport, wil klokkenluider Edward Snowden trouwens vervolgen voor landverraad en is ook een voorstandster van de doodstraf. Het is ook geen toeval dat ze na publicatie van dit rapport stelde dat het idee is om te verhinderen dat zoiets als ontvoeringen en folterpraktijken door de CIA ooit nog zouden gebeuren. Wie is zo naïef om dat te geloven?

Moorden met drones

De Amerikaanse moraliteit waar de media en een Dianne Feinstein of Barack Obama het over hebben is niets anders dan een grote leugen. Ze bestaat niet en heeft nooit bestaan. Waarom stopte Obama bij zijn benoeming als president met dit soort praktijken van zijn voorganger? Heel simpel, het oogde politiek heel mooi om de Democraten voor te stellen als de ‘goeden’, en tweedes, omdat het programma zeer onpraktisch was gebleken.

Mensen ontvoeren en opsluiten bleek op termijn onhoudbaar. In wezen zijn alle in Guantánamo opgesloten gevangenen immers onschuldigen daar ze niet alleen nooit voor een rechtbank verschenen en maar men hen zelfs officieel nooit in staat van beschuldiging stelde. De VS is dan ook geen rechtstaat.

En toch kregen zij zo te zien levenslang en dat in een gevangenis op buitenlandse bodem en dan nog in Cuba, een land dat volgens de VS een zeer zware overtreder is van de mensenrechten. Verdedig zo een beleid maar eens in het publiek. Niet simpel.

Barack Obama - 3

Barack Obama wou zich bij zijn aantreden als president voorstellen als de goede die de slechte Bush Jr. ging vervangen. Geen ontvoeringen en kidnappings op grote schaal meer als voorheen dus. Het was immers te slecht voor het imago en onpraktisch.

Neen, Obama had een betere en praktischer oplossing gevonden bij zijn voorganger George W. Bush, namelijk drones, robotvliegtuigen. Geen ontvoeringen en folteringen meer van mensen die in de weg liepen maar hen gewoon vanop afstand via een joystick vermoorden. Bush was er op het einde van zijn termijn mee beginnen experimenteren en dat leek de oplossing. Het netjes verdelgen van ongewensten door robotten.

En aangezien Barack Obama stelde dat men alleen terroristen aanviel werd dit jarenlang ook zo in de media aangenomen, tot het uiteindelijk ook voor de pers wat te gortig werd en men dus begon te schrijven dat er daarbij ook wel eens onschuldigen werden gedood.

Alsof al die anderen die met een joystick en een druk op de knop vanop duizenden kilometers ver werden vermoord dan wel schuldig waren. Schuldig ben je immers pas na een veroordeling in beroep in een rechtszaak, niet na wat intern beraad en een bevel aan een robot zoals hier in honderden gevallen gebeurde.

Straffeloosheid

Maar daarover zal Dianne Feinstein wel geen rapport laten maken. Neen, Obama kreeg van NAVO-partner Noorwegen de Nobelprijs voor de Vrede en blijft maar praten over de bescherming van de mensenrechten en ‘vrijheden’, de Amerikaanse normen en waarden. Amper iemand die de man gewoon een massamoordenaar noemt zoals hij werkelijk is.

Dianne Feinstein - 2

Dianne Feinstein is steeds een harde verdedigster van de CIA geweest, ook nu nog.

En dat er voor die praktijken nooit iemand voor de rechter zal verschijnen is nu al zeker. Behoudens dan eventueel enkele kleine garnalen als die Lynddie England uit het verhaal met Aboe Graib of vooral diegenen die dit aanklaagden als een Edward Snowden, Julian Assange of een Chelsea Manning.

Die voelen dan de onmenselijke kracht van het Amerikaanse repressieapparaat. Een Dick Cheney die blijft onaangetast zijn folterpraktijken aanprijzen als heldendaden. Deze meesterfolteraar kan gewoon verder ongestoord genieten van zijn rijkeluisleventje.  

En de CIA? Ach ook die blijft gewoon voortdoen zoals altijd. Deze wordt nu bedolven onder de kritiek maar doet gewoon verder wat ze steeds heeft gedaan, spioneren en regeringen die de VS onwillig zijn destabiliseren. Met of zonder moord, omkoping of folteren. Zie maar naar de rol van de CIA in Syrië waar ze al Nusra en ISIS bewapende. 

Naast dan haar al decennia durende betrokkenheid in drughandel natuurlijk, een bron van geheime inkomsten voor projecten waar men liefst ook de bazen in Washington in het ongewisse over wil laten. De kritiek is voor hen niets nieuws en eveneens ouwe koek. Het is in Langley bij de CIA het een oor in, het ander oor uit.

Het CIA-rapport zal ook niets veranderen aan de houding van de VS tegen wie hen tegenwerkt of aan de mentaliteit van de media. Geweld zit al sinds de Founding Fathers, de eerste kolonisten, ingebakken in de mentaliteit van de Amerikaanse elite en zal er blijven zitten. En de media zal als altijd getrouw het verhaal brengen zoals het Witte Huis dat wil. Ook dat zit er ingebakken.

Willy Van Damme

N-VA–Schitteren als een diamant

De N-VA is sinds ze in het electorale firmament als een raket omhoog schoot een krachtige aantrekkingspool geworden voor allerlei figuren die carrièrebewust loeren op een stevige promotie en dito wedde. En dat zijn er uiteraard wel veel. Hebzucht is nu eenmaal een menselijk gegeven, principes al heel veel minder.

Carrière maken

De namen zijn bekend. Er is natuurlijk een ex-journalist als Siegfried Bracke die nu de Kamer van Volksvertegenwoordigers mag voorzitten. Een ander figuur is Marc Descheemaecker, de man die enkele jaren de NMBS mocht leiden, de beruchte Fyra, de niet of amper rijdende trein, mee aankocht en als baas mede zorgde voor voorheen nooit geziene vertragingen bij het spoorverkeer.

Marc Descheemaecker - 1

Marc Descheemaecker was woest op toenmalig minister Johan Vande Lanotte (sp.a) toen die hem vroeg te korten op zijn zeer hoge ontslagvergoeding bij de NMBS.

Een man van liberale huize die na zijn ontslag bij de NMBS plots koos voor de N-VA waar hij dan kandidaat was voor het Europees parlement. De man was woest bij de NMBS vertrokken waarbij hij scherp zijn toenmalige minister Johan Vande Lanotte (sp.a) aanviel.

Die wou de nog door de vroegere premier Guy Verhofstadt (Open VLD) geregelde torenhoge ontslagvergoedingen aftoppen en dat maakte Descheemaecker woedend. Hij incasseerde de 1,1 miljoen euro waard zijnde premie, werd voorzitter van Brussels Airport (Zaventem) en trok naar de N-VA, waar men de man ondanks de Fyra en de massale ergernis veroorzakende treinvertragingen met open armen ontving.

Een bewuste keuze voor die partij die zo nogmaals bewees asociaal te zijn en te kiezen voor de hebzucht. Maar de man geraakte aan geen parlementair mandaat en dus ging men voor hem op zoek.

En kijk dat is nu gevonden. Sinds kort is hij dienstdoende grote baas, CEO in het mooie Engels van de zakenwereld, van de Hoge Raad voor de Diamant. Geen echte verrassing voor wie de diamant en Antwerpen volgt. De Hoge Raad voor de diamant is het semi-officiële orgaan dat verantwoordelijk is voor het toezicht op de industrie en ook hun belangen moet verdedigen.

De zionistische lobby

Zeker sinds de lokale verkiezingen van 2012 lijkt de diamantwereld en de ermee verbonden zionistische lobby immers onder de politieke controle gevallen van de N-VA. Decennia was het de Antwerpse sociaal-democratie met oud-burgemeester Kamiel Huysmans die hier de goede contacten had.

Zo zorgde die man ervoor dat de zionistische milities nog voor de stichting van Israël in 1948 voor hun terreurcampagnes tegen de Palestijnen voorzien werden van via zijn haven gesmokkelde wapens.

Al wat jaren echter was die lobby zowat een liberaal monopolie geworden. Antwerpse politici als André Gantman, Claude Marinower en minder Ludo Van Campenhout waren volbloed liberalen en traden in de Antwerpse politiek zowat op als de woordvoerder van de diamantwereld, het jodendom en Israël. Er mogen dan veel Indiërs – aanhangers van het jaïnisme – actief zijn in de Antwerpse diamant, de joodse invloed en zeker die van Israël blijft er overheersend.

Bart De Wever - Belz Antwerpen

Bart De Wever trok voor de verkiezingen op bezoek bij de verschillende joodse sekten in Antwerpen. Hier bij de chassidische Belz gemeenschap in aanwezigheid van Ludo Van Campenhout, uiterst rechts, en ernaast André Gantman. Die twee waren daarbij voor zover geweten steevast mee met de Wever op bezoek bij de andere joodse geloofsgemeenschappen.

Bart De Wever moest voor hij burgemeester kon worden zich dan ook gaan melden in dat milieu. En plots trokken ook Gantman en Van Campenhout naar de N-VA. Waarbij Van Campenhout, ondanks zijn alcoholprobleem, schepen werd en Gantman, spijts zijn vroeger ‘akkefietje’ rond het faillissement van ABC Containerline, zelfs fractieleider voor N-VA in de Antwerpse gemeenteraad mocht spelen.

En protesteerde De Wever in 2011 nog toen Patrick Janssens, zijn voorganger als burgemeester, zich verontschuldigde voor de vuile rol van de Antwerpse politie bij de deporaties van Antwerpse joden tijdens de tweede wereldoorlog, dan zal De Wever nu de zionistische lobby zoveel mogelijk tot vriend te maken. Met als vraag wanneer er verontschuldigingen komen voor de jodenhaat van het Vlaams nationalisme van toen.

Palestijnen

Gelijktijdig trad Jan Jambon van diezelfde N-VA toe tot een parlementaire lobbygroep die de belangen van de diamant moest verdedigen. Wat intern bij de N-VA zorgde voor een ziedende toen Europarlementslid Frieda Brepoels wegens de traditionele steun van de N-VA aan het Palestijns verzet tegen de zionistische terreur. De N-VA werd van een verdediger van Palestina plots een van de spreekbuizen van Israël.

De benoeming van Descheemaecker is dan ook een logische zaak. Vroeger was de liberale burgemeester van Aartselaar Marc Van den Abeelen de grote baas bij de Hoge Raad voor de Diamant, nu is dit, tijdelijk, een man van de N-VA. Geen toeval.

Wie de vele schandalen rond de Antwerpse diamant wat kent zou als politicus natuurlijk wegblijven uit dat milieu, maar de glitter van ‘het steentje’ is blijkbaar zo groot dat wie in Antwerpen aan de macht wil komen best goede maatjes lijkt te moeten zijn met dit wereldje van wat al te graag in de schaduw werkende heren.

Dit bewijst echter nogmaals dat de maagdelijkheid van de N-VA reeds lang geschiedenis is. Als deze er natuurlijk ooit geweest is. Wie immers de geschiedenis van het Vlaams nationalisme wat kent weet dat er daar geen maagden voorhanden zijn, integendeel hij of zij zal er zich eerder in de Brusselse rue d’Aerschot wanen. Tussen de dames van erg lichte zeden.

Willy Van Damme

Subsidies voor Erfgoedcel Land van Dendermonde

Goed nieuws voor wie in het Dendermondse begaan is met het erfgoed van de regio. De een drie jaar geleden opgerichte Erfgoedcel van het Land van Dendermonde heeft van het Vlaams Gewest op advies van Vlaams minister voor Cultuur Sven Gatz (Open VLD) voor de komende vijf jaar terug subsidies gekregen. In totaal gaat het hier over een jaarbedrag van 246.900 euro waarmee men dan een paar werkkrachten kan betalen alsmede de werkingskosten.

De Erfgoedcel van het Land van Dendermonde

De mensen van de Erfgoedcel van het Land van Dendermonde kunnen zeker 5 jaar lang verder werken. Hopelijk is er daarna dan meer geld beschikbaar.

Digitalisering

In de paar jaar dat de Erfgoedcel hier reeds actief was heeft ze al wonderwel prachtig en heel veel werk verricht rond het lokale immateriële erfgoed. Zo werkte zij onder meer rond de herdenking van 100 jaar Groote Oorlog, het enorme patrimonium aan lokale reuzen, het archiveren van massa’s documenten en foto’s alsmede ook het digitaliseren van de meer dan 15 hier ooit uitgegeven lokale kranten, goed voor een 93.000 pagina’s.

Wie dit wil kan nu thuis via de computer en met zoekfunctie zo allerlei gegevens opzoeken in die soms stokoude kranten. Een gigantische bron aan informatie die het de vele tientallen historici in de regio bij hun opzoekingswerk sterk moet vergemakkelijken.

Ook was de Erfgoedcel een grote hulp voor verenigingen die rond de lokale geschiedenis werkten en voor kleine gemeenten bij het archiveren van allerlei documenten rond het huidige en voorbije leven in hun gemeente. Zo konden o.m. de Heemkring Baceroth en de Werkgroep Geschiedenis Grembergen rekenen op financiële steun van de Erfgoedcel voor hun uitstekend werk rond de Groote Oorlog en hun gemeente.

Dirk De Cock

De gewezen Lebbeekse schepen voor Cultuur Dirk De Cock verdedigde in Brussel mee het dossier van de Erfgoedcel. Met succes.

Het dossier voor de vernieuwing van de overeenkomst met het gewest werd een paar maanden geleden in Brussel voor een naar verluidt strenge jury aan een serie vragen onderworpen in aanwezigheid van Dirk De Cock (De Ploeg/sp.a), de vroegere schepen van Cultuur van Lebbeke.

Lien Verwaeren (CD&V), de Dendermondse schepen voor Cultuur werkte tot onlangs op het kabinet van de toenmalige minister voor Cultuur Joke Schauvliege (CD&V) en kon dus moeilijk mee aan tafel gaan zitten. En blijkbaar konden de andere betrokken schepenen van Cultuur zich hiervoor niet vrijmaken.

Lien Verwaeren: “Dat verlengen van die overeenkomst met het gewest was zeker geen vooraf gewonnen zaak. Maar we hadden echt een stevig dossier en hier is door het team van die cel prachtig werk verricht. Andere erfgoedcellen zoals die van Hasselt krijgen zelfs geen verlenging van hun convenant.”

Minder geld

De ongeveer 246.900 euro is wel een stuk minder dan de 298.000 euro die men voorheen kreeg. “Gezien het bezuinigingsbeleid was dit natuurlijk wel te verwachten, maar doordat wij hier een jong team hebben met daarom relatief lagere lonen vormt dit nog geen echt onoverkomelijk probleem. We zullen hier en daar wat bijsturen maar het lukt wel, “aldus nog Lien Verwaeren.

Lien Verwaeren

De Dendermondse schepen voor Cultuur Schepen Lien Verwaeren was uiteraard tevreden dat men de overeenkomst van de Erfgoedcel met het Vlaams gewest kon hernieuwen.

De Erfgoedcel werkt onder de Projectvereniging Cultuurdijk dat een overkoepelend orgaan is van een aantal gemeenten uit de streek. Die lokale besturen geven naast de gewestelijke subsidie per inwoner ongeveer 20 eurocent als extra steun aan de Erfgoedcel.

Het Land van Dendermonde was de benaming van de streek onder de feodaliteit maar valt niet geheel samen met de huidige samenstelling van de beheerraad der Erfgoedcel van het Land Van Dendermonde. Zo is de gemeente Buggenhout lid van de Erfgoedcel maar behoorde het in de feodale tijden onder het hertogdom Brabant en de Abdij van Grimbergen.

De gemeente Opwijk viel dan wel voor een groot stuk, vooral het centrum, onder het land Van Dendermonde maar ligt nu in de provincie Vlaams Brabant. Lid van Cultuurdijk zijn Wetteren, Berlare, Dendermonde, Lebbeke en Buggenhout. Daarbij sloten zich dan specifiek voor de Erfgoedcel nog Hamme, Zele, Laarne en Wichelen aan.

Reuzen Lies en Stien uit Kalken

De Erfgoedcel van het Land van Dendermonde organiseerde eerder dit jaar bij de Wichelse distilleerderij Rubbens een druk bijgewoonde ontmoetingsdag rond de reuzen in de regio. Hier Lies en Stien uit Kalken, een deelgemeente van Laarne.

Historiek

Het Land van Dendermonde ontstond uit de chaos veroorzaakt door de instorting van het Romeinse rijk en de invallen van de Noormannen. Dendermonde werd gesticht ergens in het begin van de tiende eeuw, dus kort na de historische nederlaag van de Noormannen op 1 september 891 tijdens de slag bij Leuven die gewonnen werd door de Oost-Frankische koning Arnulf van Karinthië. De Noormannen verdwenen hierdoor voorgoed uit de regio.

Het gebied was na de splitsing van het rijk van Karel de Grote een onderdeel van Midden-Francië van Lotharius, kwam dan onder het Oost-Frankische rijk van de Ottoonse Duits-Roomse keizers en viel rond 1046 als Rijks-Vlaanderen in handen van de toen expansionistische graaf van Vlaanderen Boudewijn V, leenheer van West-Francië, het latere Frankrijk. De regio had daarbij ook een zeer nauwe relatie met de Sint-Baafsabdij in Gent.

Het Dendermondse kwam rond 900 in onduidelijke omstandigheden in het bezit van het riddergeslacht gekend als de heren van Dendermonde die onder Otto II aan de monding van de Dender in de Schelde een burcht stichten. Uit de voorburcht hiervan ontstond dan geleidelijk aan de stad. De burcht situeerde zich op een vroeger eiland in de Dender waar nu het gerechtsgebouw staat. De voorburcht van toen is nu de Grote Markt.

Graafschap Vlaanderen

Rond 950 was de Schelde de grenslijn tussen Oost- en West-Francië, Duitsland en Frankrijk. Later slaagden de graven van Vlaanderen erin om zowel het Land van Aalst als dat van Dendermonde in te lijven. Men spreekt van Rijks-Vlaanderen, het deel van het graafschap dat tot de Duitse Roomse rijk behoorde. De kaart is hier deels fout daar Oudenaarde toen op de linkeroever van de Schelde lag. Op de rechteroever lag de burcht en abdij van Ename.

De stichting gebeurde in een periode dat als gevolg van de invallen der Noormannen de Gentse Sint-Baafsabdij zeer verzwakt was. Zo sloegen de Noormannen in 880 er hun winterkamp op en vluchten de monniken naar het Franse Laon. Het duurde decennia voor de abdij zich kon herstellen van die schade.

Nadien was de abdij een tijd een twistpunt tussen de Vlaamse graaf Arnulf I en de Duits-Roomse keizer Otto II. Ook de rivaliteit met de eveneens Gentse Sint-Pietersabdij was lang nefast voor Sint-Baafs.

De eerste bewoners in Dendermonde woonden langsheen de toen nog meanderende Schelde in o.m. Vlassenbroek. Tijdens de metaaltijden verhuisde die bewoning hogerop naar wat nu de site van het oud-Klooster aan de Dender in Sint-Gillis-Dendermonde is evenals naar de buurt van de Wolvenstraat aan de industriezone Hoogveld J. Op die laatste plek was er bewoning vanaf de bronstijd tot de Gallo-Romeinse periode.

Graaf van Vlaanderen

Het Land van Dendermonde ging via het huwelijk van Mathilde (Machteld) van Dendermonde en Béthune met de Vlaamse graaf Gwijde (Guido) van Dampierre in 1246 als bruidsschat over in het bezit van de graven Van Vlaanderen.

Béthune is een Franse stad iets ten zuidwesten van Rijsel. Mathilde was een achterkleindochter van Wouter (Walter) II, de laatste en zonder een mannelijke erfgenaam in 1189 gestorven heer van Dendermonde.

Dendermonde - Versterkte vestiging

Van bij haar stichting tot 1914 was Dendermonde wegens haar ligging een militaire vestigingsstad. De stad werd herhaaldelijk met succes aangevallen, o.a. door de Gentenaars. Alleen de Franse koning Lodewijk XIV slaagde er in 1667 niet in ze te veroveren. Ze werd zowel door de Britten tijdens de Spaanse successieoorlog op 22 augustus 1706 als door de Duitsers op 4 september 1914 veroverd en geheel vernield. Merk rechts bovenaan dat ook Baasrode toen een versterkte omwalling had. Dit is een uit 1730 daterende Britse kaart.

Haar grootmoeder was Machteld van Dendermonde die in het begin van de dertiende eeuw huwde met Willem II van Béthune. De eerste heer van Dendermonde zou een zekere Wenemar geweest zijn die rond 950 heerste. Wegens een gebrek aan archieven is hier echter amper iets over geweten.

Hierna ging het via verdere huwelijken en successieoorlogen uiteindelijk over in het bezit van de Oostenrijkse Habsburgers tot de Franse revolutionairen na hun overwinning op de Oostenrijkers op 26 juni 1794 in Fleurus komaf maakten met de feodaliteit in België.

Willy Van Damme

Aan Herman Van Rompuy vergeten te stellen vragen

Blijkbaar was er voor al die vele interviews in onze pers met Herman Van Rompuy alleen wierook en stroop beschikbaar. Dat die man betrokken was bij een fascistische staatsgreep in Kiev door Pravy Sektor en Svoboda lezen we in het interview met hem in Humo van deze week niet.

Ook de rol die hij speelde in Syrië komt niet echt ter sprake. Op 23 mei 2013 besliste de Europese ministerraad onder zijn voorzitterschap om het mogelijk te maken om olie uit Syrië in te voeren.

Dit ondanks het eerder door de EU ingevoerde embargo op die handel met dat land. Deze beslissing van 23 mei 2013 kwam er nadat ISIS, toen nog in alliantie met Jabhat al Nusra (een afdeling van al Qaeda), de maand voordien een deel der oliebronnen in het oosten van Syrië had veroverd.

Van Rompuy maakte het dus mogelijk om ISIS te financieren. Het had een goede vraag geweest hoe hij hierover dacht. Vraag en antwoord hadden interessant geweest voor de lezer.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar aanleiding van het gesprek van Mark Schaevers met Herman Van Rompuy “Humo sprak met Herman Van Rompuy – De laatste 50 vragen’ in Humo van 2 december 2014.

Mespelare krijgt nieuw dorpscentrum

Mespelare, de kleinste deelgemeente van Dendermonde, krijgt dan toch een geheel nieuw dorpsplein. Het zal een onderdeel vormen van de geplande rioleringswerken die deze gemeente en een deel van Oudegem aan het waterzuiveringsnetwerk moet koppelen. Het is een dossier dat zoals zovelen in dit genre al jaren in de planning zit maar nu dus een grote stap vooruit zet.

Eerst was door het stadsbestuur gesteld dat het project wegens de overal woedende besparingen slechts in afgeslankte vorm zou uitgevoerd worden. Maar die plannen zijn nu opnieuw gewijzigd en daarbij krijgt het plein rond de deels romaanse Sint-Aldegondekerk een geheel nieuw uitzicht.

Dendermonds schepen voor Openbare Werken Leen Dierick (CD&V): “We kregen recent bericht van de overheid dat wij voor dit project een maximum aan subsidies zouden krijgen, maar dan moesten wij wel alle aanpalende straten in die plannen meenemen. Een buitenkans die wij niet willen laten liggen en het betekent goed nieuws voor Mespelare. Na de woonkernen van het centrum met de Grote Markt, Appels, Grembergen en Baasrode komt nu dus dit.”

Leen Dierick

Schepen voor Openbare Werken Leen Dierick wil Mespelare nog deze legislatuur een geheel vernieuwd dorpsplein bezorgen.

Men gaat in 2015 het voorontwerp dus verder uitwerken en het is de bedoeling dit nog tijdens deze tot eind 2018 lopende legislatuur te realiseren. Leen Dierick: “Er moeten hier geen onteigeningen gebeuren zodat het relatief vlug kan gaan. Wij gaan ook de begroting moeten aanpassen want dit was niet geheel begroot, maar we willen hier wel een extra effort doen. We rekenen voor dit dossier voor de realisatie tegen 2018.”

De straten die nieuwe rioleringen en dus ook een nieuw wegdek krijgen zijn de Mespelarestraat en de Benedenstraat in Mespelare zelf. Maar aangezien men de riolering naar de collector aan de Varenbergstraat in Oudegem moet leiden worden ook Hof ten Bos en de Varenbergstraat in die deelgemeente deels aangepakt.

Voor de Varenbergstraat betreft dit het stuk tussen de Hunnenberg en de Oude Baan. Voor Hof ten Bos is dit het stuk dat aansluit op de Varenbergstraat. Wat betreft de aanpalende straten in Mespelare die meegenomen gaan worden dienen er met Aquafin, het bedrijf dat de werken zal aanbesteden, nog afspraken gemaakt te worden. Vermoedelijk zullen dit delen van de Scheutlagestraat en de Singelweg betreffen.

Het dossier moet nu natuurlijk nog een ganse reeks procedures doormaken zoals een al voor 2015 voorziene bewonersvergadering om zo lokaal opmerkingen over het voorontwerp te krijgen, het bekomen van een bouwvergunning, de goedkeuring door de gemeenteraad en het akkoord van de subsidiërende overheid. En dan hopen dat niemand naar een rechtbank stapt.

Mespelare Sint-Aldegondekerk

De Mespelaarse Sint-Aldegondekerk met dorpsplein. Deze kerk was het eerste reeds in 1941 in Dendermonde beschermde monument. Het plein ervoor krijgt nu een nieuw fraaier uitzicht. Ook de restauratie van de kerk is voorzien maar dat dossier sleept al heel veel jaren aan. Het al twintig jaar oud dossier heeft zijn vooronderzoek achter de rug en ligt nu bij minister Geert Bourgeois voor ondertekening zodra die geld ter beschikking stelt. Het betreft zowel het interieur als de buitenmuren en toren.

Verder is dit dorpsplein een beschermd dorpsgezicht zodat men ook de toestemming voor deze werken van het gewestelijk agentschap voor Onroerend Erfgoed moet krijgen. Wat soms delicaat en lang onderhandelen vergt want die heeft zoals eerder al bleek met onder meer het Oudegemse dorpsplein vetorecht.

Er is dus nog een serieus pak werk aan de winkel voor het nieuwe dorpsplein en de nieuwe riolering er ligt. Maar nu kan men wel naar de afwerking gaan werken. En dat is essentieel voor dit project.

Willy Van Damme

Herman Van Rompuy een oorlogsheld

Het is tijd voor het vieren, jubelzang, hagiografieën en massa’s glimlachende foto’s want de ambtstermijn als voorzitter van de Europese ministerraad van Herman Van Rompuy loopt na 4 jaar definitief ten einde. Je kon de voorbije dagen geen Belgische krant of magazine doorbladeren of daar lachte het gezicht van onze christen-democratische politicus je toe.

Onthoofdingen

Hij is de held van dag, de man die, als je het moet geloven, Europa een nieuw gezicht bezorgde en met succes er vier jaar lang leiding aan gaf. Als je tussen al die van massa’s stroop voorziene gesprekken en beschouwingen al iets negatiefs hoorde dan was het veelal alleen die domme niets ter zake doende opmerking van Nigel Farage, leider van de UKIP, de United Kingdom Independence Party, als zou hij een soort van natte dweil voorstellen.

Herman Van Rompuy met Arseni Jatsenjoek, Premier van Oekraïne - 1

De Oekraïense premier Arseni Jatsenjoek (Volksfront) en Herman Van Rompuy. De door Jatsenjoek tot senator benoemde Andriy Biletsky, baas van een zwaar bewapende knokploeg, riep onlangs nog op om, wat hij noemde, Oekraïne te zuiveren van onder andere Russen en vuile joden die, naar hij zegde, de bevolking als een virus besmetten. Vrienden onder elkaar.

Van enige kritische beschouwingen over het beleid van de EU onder zijn presidentschap hoorde je amper iets, behoudens dan enkele klassieke dooddoeners zoals die over de euro. Dat de EU zich onder zijn voorzitterschap verder ontwikkelde tot een imperialistisch machtscentrum hoorde je niet. Neen, de EU is voor onze pers een kracht voor het goede en al de tegenstanders hiervan stellen het kwaad voor.

Evenmin hoorde je iets over de steun van de EU voor salafistische jihadisten in het Midden-Oosten en dan vooral in Syrië. Waarbij die door de EU gesteunde bendes met Europese hulp de kunst van het onthoofden de voorbije jaren tot ongekende hoogten wisten te perfectioneren. De Syrische geloofsgenoten van Van Rompuy kunnen er van meespreken.

Eveneens hoorde je niets over zijn rol bij de fascistische staatsgreep in Oekraïne van 21 februari dit jaar. Een land waar men nu in de regeringsgebouwen openlijk rondloopt met fascistische insignes, oud SS’ers tot helden verheft en oproept om onder meer alle ‘Russen’ fysiek te liquideren. Neen, Herman van Rompuy ging hen zelfs feliciteren met wat voor hem een strijd voor de vrijheid en de democratie was tegen het ‘dictatoriale’ Rusland.

Fascistische betoging

Mede dankzij de steun van Herman Van Rompuy kon de democratisch regering in Oekraïne afgezet worden door fascistische bendes als Svoboda en Pravy Sektor. Het is de eerste Europese regering sinds 1945 waarin volbloed fascisten zetelen en zelfs sleutelposities verwierven. Dank U Herman.

Het was mede dankzij hem dat men de ongewapende oorlog tegen Rusland uitbreidde met een handelsembargo die zorgde voor zware verliezen bij onder meer Belgische varkenskwekers en fruitboeren. Hun leed zal hem blijkbaar worst wezen. Vragen bij die door de EU en dus Van Rompuy veroorzaakte miserie waren er bij die massa’s krantenartikels voor zover kon gezien worden niet bij.

Honger in Griekenland

Ook kreeg hij het tijdens die interviews amper of geen opmerkingen over de door de EU georganiseerde zware armoede in Griekenland waar grote delen van de bevolking nu zonder sociale zekerheid zitten. Wat betekent dat die gezinnen bijvoorbeeld de inenting van hun kinderen dan zelf moeten betalen. Maar dat kost zoveel geld dat het voor hen gewoon onbetaalbaar is.

Neen, christen-democraat Van Rompuy liet begaan en steunde alleen al door zijn zwijgen en zijn functie dit gruwelijk optreden. Als je echter onze media moet geloven dan is dit geen smeerlap die mee oorlogen hielp voeren, koppensnellers steunde en de spanning in Europa opvoerde maar een bijna heilige. Onze pers verschilde hier in niets van de Noord-Koreaanse als ze nog eens de loftrompet zingen van een of andere Kim.

ISIS - Onthoofding journalist James Foley

De onthoofding van de Amerikaanse journalist James Foley door de terreurbeweging ISIS. In mei vorig jaar besloot de Europese ministerraad onder voorzitterschap van Herman Van Rompuy om het mogelijk te maken om van hen petroleum aan te kopen om zo hun strijd en dus ook deze onthoofdingen te kunnen steunen. Een mes ‘made in the EU’.

Herman Van Rompuy symboliseerde het Europa van de georganiseerde armoede, oorlog en verdere verrijking van die enkele duizenden multimiljonairs. In die zin zijn de Pool Donald Tusk als president en Jean-Claude Juncker als commissievoorzitter waardige opvolgers. De multimiljonairs in de EU hoeven zich geen enkele zorg te maken. Ook na Van Rompuy blijft alles bij het oude.

Willy Van Damme

Dendermonde en de Duitse militaire strategie in september 1914

Een van de eigenaardigheden van de operaties van het Duitse leger anno september 1914 is het feit dat het Duitse leger geen echte pogingen ondernam om het Belgische leger in het nationaal réduit van Antwerpen te omsingelen. Het had dan immers een vijand kunnen uitschalen maar liet dit merkwaardig genoeg links liggen. 

Zwakke schakel

Dankzij het recent door Paul Putteman, Dendermonds politiezonechef en amateurhistoricus, ontdekte dagboek van luitenant-kolonel Erich von Tschischwitz, stafofficier bij de armeegruppe Beseler, de invasiemacht in België van generaloberst Karl van Beseler, weten wij nu hoe het Duitse hoofdkwartier in België toen dacht over die militaire operaties in België en welke problemen ze ondervonden. (1)

Belgische en Duitse posities op 22 augustus 1914

Op deze situatieschets van de stellingen op 22 augustus 1914 is duidelijk de fundamentele zwakte van de Belgische posities in Dendermonde te zien. Een flater van het Duitse oppercommando zorgde ervoor dat men die gouden kans niet greep.

Paul Putteman is auteur van ‘Bange Septemberdagen’, het begin dit jaar verschenen basiswerk over de krijgsverrichtingen en het brutale optreden van het Duitse leger in het Dendermondse in september en oktober 1914. Het is nog steeds bij de auteur, de Oudheidkundige Kring van Dendermonde en de Dendermondse stedelijke musea te verkrijgen voor 22,5 euro. (2)

Het Belgische leger had zich achter een impressionante fortengordel in Antwerpen ingegraven, waarbij het Duitse legerkorps van von Beseler dit vanuit het zuiden en oosten belegerde. In het noorden lag echter het neutrale Nederland en dus was de enige uitweg voor de Belgen westwaarts doorheen het Land van Waas en over de Schelde.

En hier nam het amper versterkte Dendermonde een sleutelpositie in. Het was al eeuwenlang de toegangspoort tot het Waasland en daarom steeds een begeerde oorlogsbuit. Wat het Belgische leger ook al in de negentiende eeuw besefte en daarom vroeg voor verdere versterkingen rond die stad. Wat door de regering echter steevast werd geweigerd.

De drie extra rond 1886 gebouwde batterijen op de oostelijke en zuidelijke invalswegen van de stad waren totaal onvoldoende om welke invasiemacht dan ook tegen te houden. Ze kregen zelfs nooit de bij de planning voorziene kanonnen.

En dus bleef de omgeving van Dendermonde en de Schelde de zwakke schakel in de verdediging van Antwerpen. Het idee van de Belgische generale staf was om in Antwerpen voldoende lang stand te houden zodat Britse troepen de tijd kregen om hen te kunnen ontzetten. Dat men eind negentiende eeuw terdege rekening hield met een Duitse en geen Franse invasie mag aan de structuur van de Antwerpse fortengordel hierbij wel duidelijk zijn.

Slag aan de Marne

Voor de Duitse generale staf was het Belgisch leger in augustus 1914 echter bijkomstig. Men ging de spoorwegen rond Brussel veroveren en de vestigingen langsheen de Maas, meer niet. Het kwam er immers op aan het Duitse leger zo snel en zo massaal mogelijk naar Parijs te brengen om Frankrijk vlug tot overgave te dwingen. Het moest een blitzkrieg worden.

Generaloberst Karl von Beseler

Generaloberst Karl von Beseler wou na de Duitse nederlaag aan de Marne in september via een beweging op de westelijke flank door Dendermonde en Sint-Niklaas het Belgische leger in Antwerpen omsingelen. Hij kreeg echter van de legerleiding niet de nodige gevraagde extra troepen en munitie om die operatie door te voeren. Waardoor de Belgen alsnog naar de IJzer konden ontsnappen.

Maar toen op 5 september de slag om Parijs aan de Marne begon bleek het Duitse leger onvoldoende sterk. Hiervoor waren drie reden, de algemene relatieve zwakte van de Duitse invasiemacht, het sterker dan verwachte Belgische verzet en de verhoudingsgewijze vlugge mobilisatie van het Russisch leger. Beide laatste twee verplichten de Duitse generaals om in Frankrijk broodnodige troepen elders in te zetten.

Zeker toen de Belgen vanuit Antwerpen dan nog allerlei aanvallen deden en daarbij zelfs dichtbij het Brusselse spoorwegennet kwamen. De logistieke achilleshiel van de Duitsers. Waardoor troepen vanuit Frankrijk naar hier moesten worden overgebracht. En dus verloren de Duitsers op 12 september 1914 de slag aan de Marne en ontglipte hen zo niet alleen de controle over Parijs maar uiteindelijk ook de overwinning van de oorlog.

Het is hierna vanaf midden september 1914 dat de Duitsers een nieuwe strategie bedachten met betrekking tot België, Antwerpen en ook Dendermonde. Antwerpen zou immers eens versterkt door de Britten kunnen dienen voor een aanval in de rug van de Duitsers. En dit moest men gezien de nieuwe militaire situatie kost wat kost verhinderen.

Generaal von Beseler wou volgens dat dagboek dan inderdaad Antwerpen via een westwaartse beweging door Dendermonde het Belgisch leger alsnog omsingelen. Het is een erg logische en overal toegepaste militaire strategie waarvoor de Belgen met recht en rede bevreesd waren. Trouwens origineel wilden de Duitsers via een gelijkaardige westwaartse flankbeweging Parijs omsingelen. Wat dus mislukte.

Belgisch leger ontsnapte

Volgens dit dagboek vroeg hij zelfs versterkingen aan de Duitse legerleiding om het Belgisch leger definitief uit te schakelen. “Hij kreeg deze gevraagde divisie echter niet en stond dus voor een dilemma. De legerleiding stelde dat men onvoldoende munitie en troepen had voor zo’n actie”, stelt Paul Putteman.

De Duitse invasiemacht en het Belgische leger waren qua getalsterkte met ieder een 100.000 man ongeveer gelijk. “Voor een aanval op Antwerpen via Dendermonde moest men echter de legermacht in twee splitsen en dan vreesde men niet opgewassen te zijn tegen de Belgen. De optie voor een klassieke omsingelingsbeweging via Dendermonde werd daarom niet uitgevoerd”, stelt Putteman verder.

Paul Putteman

Paul Putteman op de plek waar in 1914 de Scheldebrug in Dendermonde lag. De harde en succesvolle Belgische weerstand zorgde ervoor dat de Duitsers hier niet over de Schelde raakten. Pas in de nacht van 7 oktober lukte het hen wat verder stroomopwaarts in Schoonaarde en Berlare om de rivier over te steken. Maar dan was het Belgisch leger tot verbazing der Duitsers uit Antwerpen al verdwenen. 

En dus viel de keuze op een frontale aanval tussen Lier en Sint-Katelijne-Waver waar de Duitsers met hun nieuwe zware kanonnen de forten een voor een kapot schoten. In het Dendermondse zette von Beseler dan een legermacht van een 25.000 manschappen in die vanaf 27 september in het offensief ging.

De verdediging van de Belgen op de linkeroever van de Schelde in Dendermonde was echter voldoende effectief zodat het Duitse leger pas na meer dan een week vechten en bombarderen er op 7 oktober in slaagde om de Schelde in Berlare en Schoonaarde over te steken. Wat zo de Belgische hoofdmacht voldoende tijd gaf om alsnog uit Antwerpen te ontsnappen naar de nieuwe stellingen aan de IJzer.

Paul Putteman: “Uit dit dagboek blijkt dat de Duitsers verrast waren door de zwakte van de Belgische verdediging in het Waasland. Von Tschischwitz vermoedde dat ze te vermoeid waren. De Duitsers daar een nederlaag bezorgen had volgens hem nochtans gekund. Maar de reactie der Belgische troepen was logisch want dat leger was aan een terugtocht bezig en dus niet echt in staat of geïnteresseerd om te vechten.”

De Belgen waren trouwens ook gelukt in hun operatie. Putteman: “De Britten en Belgen die in Antwerpen nog overbleven waren sterk gedesorganiseerde eenheden. Verder dachten de Duitsers niet dat de Belgen naar de IJzer zouden trekken maar dat ze in Antwerpen gingen blijven. Hun troepen trokken in het Waasland dan ook eerst oostwaarts en niet naar het westen. Nadien beseften ze dat zij hier een zware flater hadden begaan.”

Willy Van Damme

1) Hij schreef een bijdrage over die gebeurtenissen met als titel ‘Antwerpen 1914′ in het boek ‘Schlachten der Weltkrieges 1914-1918′ unter Mitwirkung des Reichsarchivs – band 3′, Oldenburg/Berlin, 1924. Een heruitgave van het boek is via internet te koop voor 41,99 euro.

2) Paul Putteman geeft op 7 december om 20 uur in het cultureel centrum Belgica in de Kerkstraat 26 te Dendermonde een nieuwe lezing over dit onderwerp. Met daarbij zoals voorheen toepasselijke muziek uit die periode, poëzie en een virtuele wandeling door de toen geheel vernielde stad.

Tickets kosten 5 euro en zijn te verkrijgen bij de stedelijke Toeristische Dienst en aan de kassa van CC Belgica. Het boek ‘Bange Septemberdagen’ is nog te verkrijgen maar raakt wel stilaan uitgeput. Er zijn nu nog een honderdtal exemplaren voorradig.

Geert Bourgeois en de buitenlandse handelsmissies

Een van de beslissingen van de nieuwe Vlaamse regering van Geert Bourgeois (N-VA) is het halveren van het budget voor Belgische missies voor buitenlandse handel. Wat tot gevolg heeft dat het jaarlijks aantal prinselijke handelsreizen van 4 naar twee zal moeten zakken. Een zoveelste domme maatregel die in essentie ingegeven is door de haat van Vlaamse nationalisten voor alles wat naar België ruikt.

Geen snoepreisjes

Zegt de Vlaamse regering en de N-VA van Geert Bourgeois dat men ons bedrijfsleven moet stimuleren en de export moet bevorderen dan doet ze hier juist het tegenovergestelde, ze fnuikt die uitvoer en dus de ondernemingen.

Deels heeft dat te maken met de extremistische visie op dit land en het gebrek aan bestuurlijke ervaring van die politici. Nog steeds heerst in dat milieu immers de indruk dat die missies er alleen zijn voor heren en dames die op kosten van de belastingbetaler aan luxe toerisme willen doen.

Geert Bourgeois

Vlaams minister president Geert Bourgeois halveerde het budget voor nationale handelsmissies die nochtans zeer belangrijk zijn voor ons bedrijfsleven.

In die visie holt men dan van de ene receptie naar de andere lunch met tussendoor wat goed gegidste bezoeken aan allerlei exotische toeristische trekpleisters. Dit is deels zeker waar maar iedereen die dit soort reizen kent weet dat dit maar een deel van de waarheid is en dat dit een geheel vertekend beeld geeft van die bezoeken.

En dat die geleid worden door een prins of prinses en liefst de kroonprins kan voor volbloed republikeinen en ultranationalisten overkomen als totaal onaanvaardbaar zal wel. De realiteit van handeldrijven en internationale diplomatie leert echter de noodzaak hiervan. Het is een kwestie van protocol.

Diplomatieke protocol

Dat kan misschien – en is feitelijk ook zo – dom klinken maar de feiten zijn nu eenmaal wat ze zijn. Je gaat op bezoek in een ander land en dan wordt je zowel uit beleefdheid als uit hoofde van diplomatieke gewoonten ontvangen volgens de rang die je in je land van herkomst bezit. Anders doen veroorzaakt trouwens zo een diplomatieke rel.

Als Oost-Vlaams provinciegouverneur Jan Briers naar China zou reizen dan wordt die ontvangen door de plaatselijke provinciegouverneur en in de nationale administratie eventueel een nummer drie of vier op cultuur of buitenlands handel naar gelang het doel van het bezoek.

Dat is de reden waarom de Vlaamse buitenlandse handelsmissies zelden zelfs een minister ontmoeten en ook minder resultaten boeken dan de Belgische. Tot frustratie van al die Vlaamse regeringsleden die al dolgelukkig mogen zijn als zij in China of Indonesië bijvoorbeeld een staatssecretaris voor buitenlandse handel kunnen spreken.

Denken dat een Vlaams minister president in Rusland of in China of Iran een eerste minister of staatshoofd op hun officiële reizen zouden kunnen zien is dromen. Het zal nooit gebeuren. En om die frustratie dan te verbergen – de gewezen minister president Kris Peeters (CD&V) zag zich zowaar als een staatshoofd – zwijgt de pers hierover.

Kris Peeters

Kris Peeters gedroeg zich als verantwoordelijke voor de Vlaamse buitenlandse handel soms alsof hij hier de grote baas was maar raakte in het buitenland bijna nergens en moest dus schoorvoetend mee met prins Filip en nu prinses Astrid.

Deze mogen immers mee op missie om te genieten van de champagne en het lekkere eten en zijn dus schatplichtig. In essentie brengen ze dan in hun krant een verhaal waarvan de lof voor de organiserende minister dikwijls afdruipt.

Met lange tanden

Dit onder meer protocollair probleem is de reden waarom Peeters en nu Bourgeois eerst met erg lange tanden mee trokken met die prinselijke Belgische handelsmissies. Ze gaven immers zo hun eigen falen toe. De Vlaamse handelsmissies zijn gewoon veredelde provinciale handelsreizen.

Waar ze dan – gênant – zoveel als maar kan mee op de foto pogen te staan met ook zoveel mogelijk citaten in de pers. De Zonnekoning nietwaar. Herinner maar het schabouwelijke gedrag van Vincent Van Quickenborne (Open VLD) in Zuid-Afrika die op elke persfoto moest staan.

De bewering van Bourgeois dat hij het hier zo gespaarde geld zal besteden aan meer Vlaamse handelsmissies is dan ook onzin en gewoon het wegsmijten van geld en het saboteren van de export van Vlaamse kmo’s. Het zijn immers vooral kleinere ondernemingen die profiteren van die missies.

Multinationals hebben nu eenmaal veelal hun eigen goed uitgebouwde structuren om aan uitvoerpromotie te doen. Kleine bedrijven hebben dat niet en zijn op die prinselijke bezoeken aangewezen. Mensen van kmo’s die dit jaar voor de N-VA stemden weten dus meteen hoeveel hun stem waard was.

Desso

Neem de Dendermondse textielproducent Desso, maker van o.m. tapijten voor de hotel- en vliegtuigsectoren en van kunstgras voor sportvelden. Deze slaagde erin om in Brazilië verscheidene contracten te bekomen voor het aanleggen van voetbalvelden voor de wereldbeker voetbal.

Maar dat tekenen gebeurde pas na de missie van toen nog kroonprins Filip naar dat land. Voorheen raakte het bedrijf er niet eens aan de grond. Men toonde geen enkele interesse voor de onderneming. Tot prins Filip tijdens het bezoek in gesprek ging met de Braziliaanse verantwoordelijken en hij nog tijdens die babbels de man van Desso introduceerde. Deze was immers mee op reis.

En dus kon Desso hier alsnog een serie contracten afsluiten die dan weer zorgden voor het beveiligen van de tewerkstelling in Sint-Gillis-Dendermonde. Het bedrijf zat op dat ogenblik in deze bedrijfstak immers in nesten en dus kwam de hulp van prins en nu koning Filip meer dan van pas. Daarvoor zijn die missies er en daarom zijn ze ook zo belangrijk.

Trouwens ook prins en de vroegere koning Albert II was op dit vlak een door iedereen in het bedrijfsleven en de administratie erg gewaardeerd ambassadeur die ontzettend veel heeft gedaan voor onze exporterende bedrijven. Zelfs al was hij gekend als een echte bon vivant. En, afgaande op de reacties, lijkt ook diens dochter prinses Astrid haar weg hier te vinden.

Want het verhaal van Desso is er maar een van de vele. Een kroonprins wordt steeds op het allerhoogste niveau ontvangen, een minister of nu een staatsecretaris voor Buitenlandse Handel zoals Pieter De Crem niet. En dat is de reden waarom men een kroonprins of prinses uitstuurt, niet omdat men de adel wil helpen of ervoor reclame maken. Het is gewoon de logica die dat eist.

Desso, Sint-Gillis-Dendermonde

Dankzij prins Filip en zijn handelsmissie naar Brazilië kon het bedrijf Desso een serie grasmatten verkopen voor Braziliaanse voetbalstadions waar men de wereldbeker voetbal speelde. Dit op een ogenblik dat Desso het in die sector moeilijk had.

Bedrijfsorganisaties

Maar logica is aan nationalisten en zeker de ultra’s bij de N-VA als steeds veelal ver zoek. Ze hebben hun eigen gelijk en denken er amper goed over na. Het is typerend dat de Antwerpse burgemeester Bart De Wever (N-VA) pas na zijn recent officieel bezoek aan Shanghai in China naar eigen zeggen tot het besef kwam dat zo’n missies als die van zijn stad wel belangrijk zijn om de export te bevorderen. Hij weet nu eindelijk beter.

De maatregel van Gert Bourgeois is dan ook feitelijk gericht tegen het bedrijfsleven want België is een exportland bij uitstek. Die missies zijn dus van levensbelang voor onze economie. En dat men bij o.m. bedrijfsorganisaties zoals Voka, Agoria en het VBO over die Vlaamse beleidsbeslissing in het beste geval (Voka en Agoria zwegen) braafjes protesteerde toont hun gebrek aan politieke durf. Hun vrienden bij de N-VA dient men blijkbaar te sparen.

Dat mensen van individuele bedrijven zoals de sympathieke Alain Bernard, CEO van baggerbedrijf DEME, het dan maar moeten opnemen voor die missies is niet alleen te betreuren maar is feitelijk een schande. Hier hadden de bedrijfsfederaties en organisaties vooraan moeten staan.

Wie ook klaagde was de voor uitvoer verantwoordelijke Waalse minister voor de Economie Jean-Claude Marcourt (PS). Deze betreurde het halveren van deze handelsmissies door de Vlaamse regering en vroeg om dit alsnog terug te draaien.

Maar die man en zijn partij zijn voor onze Vlaams nationalisten en voor die werkgeversorganisaties tegenwoordig des duivels. Het toont echter het niveau van het politieke en economische debat dat we nu in België meemaken. En dat peil staat zeer laag met pragmatisme en logica die hier wel verdwenen lijken.

Willy Van Damme

De criminalisering van het sociaal verzet

Zoals de media al jaren figuren als een Guy Verhofstadt met zijn Burgermanifest, Jan-Marie De Decker en nu Bart De Wever groot maakten zo ook doet men in de media al jaren het tegenovergestelde met de andere kant van het politieke spectrum. De journalist die voor de VRT de Augustazaak van de PS/sp.a volgde over zwarte geldstromen en er zelfs een boekje over schreef deed gelijktijdig stiekem mediatraining voor CD&V. Het kan allemaal.

Zoek Vande Lanotte

Neem de wijze waarop de media Oostendenaar Johan Vande Lanotte, sterkhouder van de sp.a, al jaren achtervolgen op zoek naar schandalen, niets vonden en dan maar roddels verspreiden die men losweg koppelde aan allerlei vermoedens. Ja, hij is een groot basketbalfan en dus zijn alle sponsors van de Oostendse basketbalclub al bij voorbaat verdacht van het corrumperen van Vande Lanotte. Bewijzen zijn dan niet meer nodig.

IMG_7310

Een bepaalde pers achtervolgt al jaren Johan Vande Lanotte. Volgens zijn verklaring belde iemand van Knack hem de avond voor de eedaflegging als minister in de vorige regering met het verhaal dat men bij dat weekblad een verhaal ging brengen over hoe een bedrijf hem een chique villa in Sint-Martens-Latem had bezorgd. Met als vraag of hij dan wel de eed kon afleggen. Ook partijvoorzitter Bruno Tobback kreeg volgens dat verhaal die avond een gelijkaardige telefoon. Men wou zo te horen verhinderen dat hij opnieuw minister zou worden.

Had Vande Lanotte zoals De Wever bij Koen Blijweert op vakantie geweest dan had men wekenlang Vande Lanotte op de schandpaal gezet en hem ongenadig afgemaakt tot hij politiek geheel uitgeschakeld was. Nu zwijgt men, het is immers Bart De Wever?

Nu met het sociaal protest tegen het hardvochtig beleid van de regering is dat niet anders. De mediatechniek bestaat erin om dat of dood te zwijgen, zoals met het hier eerder vermelde verhaal over die grote betoging van de PVDA, of om ze te criminaliseren, het voor te stellen alsof het hier een stelletje misdadigers, relschoppers betreft.

Geweldfoto’s in overvloed

De grote betoging van 6 november tegen de regering kon men natuurlijk niet doodzwijgen en dus koos men voor de andere weg, het zoveel mogelijk portretteren van de manifestanten als geboefte. Wie de kranten op vrijdag 7 november dan doornam zag wel veel aandacht voor deze manifestaties maar dan vooral voor een detail ervan, de rellen die op het einde waren uitgebroken.

Vakbondsbetoging 6 november 2014 - Het Laatste Nieuws - Voorpag

Dat was het beeld dat Het Laatste Nieuws creëerde van de essentieel vreedzame betoging van 120.000 mensen van die donderdag 6 november. Dergelijke laster is inderdaad niet om te lachen.

Over de duidelijk bewijzen van manipulaties rond die rellen ging men nergens dieper op in. Men vermelde wel de aanwezigheid van Brusselse relschoppers die niets met het protest te maken hadden. Of men schreef over de aanwezigheid van enkele Nederlandse fascisten, maar verder verdween dit uit de krantenpagina’s.

En nochtans had dit best een onderzoek waard geweest. Waren zij misschien gevraagd om aanwezig te zijn? En door wie dan? Maar neen, voor het journaille van Het Laatste Nieuws & Co waren die vandalen Antwerpse dokwerkers, verder hoefde men niet te zoeken.

Op de 120.000 betogers betroffen die relschoppers echter hoogstens een goeie tweehonderd mensen, een piepkleine minderheid dus. Maar voor de meeste kranten leek dat het enige dat die dag telde. De rest leek in de foto’s, titels en tussentittels praktisch vergeten.

Zo publiceerde Het Laatste Nieuws vrijdag 7 november 5 pagina’s over het gebeuren met daarbij 9 foto’s vol brandende auto’s en met alleen het geweld van die kleine minderheid. Foto’s van de betoging zelf kon men er niet vinden, ook niet met een microscoop.

Cartoonisten

Ook de meeste andere kranten deden hetzelfde. Zo brachten De Tijd en Le Soir op hun voorpagina’s eenzelfde genre foto’s. Waarbij De Brusselse krant 8 foto’s met geweld erop afdrukte en wat verder in de krant 5 gewone van de massabetoging.

Christian Van Thillo

Christian Van Thillo is eigenaar van Het Laatste Nieuws, commercieel de best gemaakte krant in het land maar journalistiek van een soms schandelijk niveau. Om als rechtschapen man beschaamd over te zijn.

Ook Gazet Van Antwerpen en het Nieuwsblad deden hetzelfde. Zo presteerde de Antwerpse huiskrant het om 10 foto’s met beelden van geweld te plaatsen en 1 van de betoging zelf. Bij Het Nieuwsblad was het iets beter met 5 foto’s met geweld en 3 zonder. Zelfs cartoonisten als Canary Pete en Marec deden duchtig mee in die sfeerschepping. Alleen De Standaard en ook De Morgen deden het die vrijdag wat correcter.

En dat bleef maar duren. Zo brachten de liberale kranten Het Laatste Nieuws en La Dernière Heure nadien zaterdag 8 november het verhaal alsof de Brusselse burgemeester Yvan Mayeur (PS) hoogstpersoonlijk had geweigerd om politiemensen die tijdens die rellen in de knel zaten zouden ontzet worden. Een heel zware beschuldiging. Ja, de liberalen zitten in de hoofdstad in de oppositie.

Feyenoord-hooligans

En ook in de aanloop naar de actiedag vandaag in Antwerpen, Henegouwen, Limburg en Luxemburg bleef dit duren. Met in de kranten veel foto’s van geweld genomen tijdens die voorgaande betoging om zo al de sfeer te scheppen voor vandaag.

Met bij opnieuw Het Laatste Nieuws op roddels gebaseerde verhalen over hooligans van voetbalclub Feyenoord die door vakbondsmensen gevraagd zouden zijn om te komen vechten. “Dokwerkers rekruteren Feyenoord-hooligans voor betoging maandag” schreef men op de voorpagina breed.

Vakbondsactie 24 november 2014 - Het Laatste Nieuws - Voorpagin

Ook vorige vrijdag 21 november ging Het Laatste Nieuws verder met het zetten van de toon dat het hier alleen over relschoppers, geboefte ging.

Men zette het – handig – wel tussen haakjes en dus was het een citaat. Maar van wie kwamen we uiteraard niet te weten? Van De Wever misschien of van iemand uit zijn entourage? Wie weet.

Bovendien wist iedereen die met de zaak bezig was dat men alleen stakingen plande en geen betoging. Een betoging kon men echter vereenzelvigen met geweld en dus kwam dit verhaal van hooligans en een betoging goed van pas. Toch leuk. Maar bij de krant veegt men dan ook regelmatig zijn voeten aan de feiten.

Maar dit bijna zeker uit de duim gezogen krantenverhaal gaf dan De Wever & Co de gelegenheid om de spanning verder op te drijven en vandaag zelfs een hondenbrigade in te zetten. Toch handig zo’n krant, niet?

Het hoeft dan evenmin te verbazen dat de twee huisideologen van dit dagblad, Luc Van der Kelen en Jan Segers, fervente aanhangers zijn van het regeringsbeleid. En dan zwijgen wij nog over de visie van hun baas, liberaal krantenmagnaat Christian Van Thillo. Eigenaar ook van onder meer de Nederlandse Volkskrant.

Morsdood sociaal overleg

Hoeft het dan te verbazen dat de Antwerpse burgemeester het woord crimineel gebruikte om het verzet tegen het regeringsbeleid te typeren. En is het te verwonderen dat sommigen bij de N-VA oproepen om de vakbonden een rechtspersoonlijkheid te geven? Natuurlijk niet. Dit ligt in de lijn van het gedachtengoed van de N-VA die in vele opzichten de erfgenaam is van het VNV.

Toch ideaal, men kan deze vakbonden dan ofwel financieel heel zwaar pakken of desnoods bij stakingen als zijnde een privémilitie verbieden. Vandaar ook de heisa die men bij de N-VA maakt rond het dossier van de spaarders/beleggers van Arco en de bank Dexia. Evenals de eis dat Beweging.net (het oude ACW) die spaarders moet vergoeden. Logisch dus dat het sociaal overleg morsdood is.

Zo is bij ACV het verhaal te horen over hoe vertegenwoordigers van vakbondsstrekking tijdens de regeringsvorming aan de onderhandelingstafel vernederende opmerkingen te verduren kregen. Men poogde ze brutaal weg te pesten. Het verklaart mede de grote woede vanuit Beweging.net over het huidig beleid.

De oproep vandaag van de werkgeversvereniging Agoria voor overleg is dan ook erg cynisch. Overleg wil steeds ook zeggen dat er een klimaat moet zijn om te kunnen praten. Nu zijn er alleen dictaten met een regering die gewoon de oorlog verklaarde aan de sociale organisaties en hun leden. Met steun van een groot deel der media.

Willy Van Damme