Oekraïne – Een akkoord op papier

Er werd eergisteren een akkoord bereikt tussen de VS, de regering in Oekraïne, de EU en Rusland over de erg gespannen situatie in Oekraïne. Die dreigde geheel te ontaarden in een burgeroorlog en zelfs oorlog. Een gevolg van de staatsgreep van 21 februari en het niet aanvaarden ervan door grote delen van de Oekraïense bevolking en vooral Rusland.

Oorlogstaal

In de uren voordien leken de gesprekken nochtans op een grote flop te zullen uitdraaien. Zo stelde president Vladimir Poetin tijdens zijn jaarlijkse urenlange interviewsessie met de bevolking dat hij desnoods zijn leger zou sturen om de Russischtaligen en zogenaamd etnische Russen te beschermen.

Genève Conferentie 17 april 2014

De bijeenkomst van 17 april leverde dan toch een akkoord op. Vraag is of het meer waarde heeft dan het papier waarop men het afdrukte.

Gelijktijdig liet Barack Obama verstaan dat het Russisch leger geen partij is voor het Amerikaanse conventionele leger. Ook dreigde hij ermee om de economische oorlog via sancties verder aan te scherpen.

Oorlogstaal die in Europa voor een beginnende paniek leek te zorgen. Zo citeerde de Financial Times eergisteren Antonio Tajani, de Italiaanse EU commissaris voor Industrie en Ondernemen stellende dat de EU zich geen groot conflict met Rusland kan veroorloven.

Gas

Zo stelde die volgens de Britse zakenkrant krant in een publieke verklaring: “We zijn de VS niet, we hebben geen schaliegas zoals zij. Elke vorm van sancties tegen Rusland zou ook onze bedrijven raken.”

Waarmee hij natuurlijk Vladimir Poetin gelijk geeft die stelt dat Europa niet zonder Russisch aardgas kan. Het verhaal van Amerikaans schaliegas is trouwens zowat de meest overroepen mediahype van de voorbije jaren.

De oliemaatschappijen BP en Shell hebben zich trouwens al uit de zaak teruggetrokken en de amper rendabele productie stagneert. Amerikaans schaliegas voor Europa is dan ook een pure fantasie, een fata morgana. En dus vergt een serieus beleid dat men met die realiteit rekening moet houden.

Racisme

Of het in Genève plechtig ondertekende akkoord van 17 april buiten het papier veel waard zal zijn valt echter af te wachten. Alles hangt feitelijk af van het feit of de VS en hun vazalregering in Kiev bereid zijn hun deel van het akkoord na te leven. Twijfelachtig.

Svoboda - Betogers in Kiev - Februari 2014

Gaan deze ‘vrijheidsstrijders’ bereid zijn om hun racistische gewelddadige natuur af te leggen. Wie gelooft dat?

Zo staat er in de overeenkomst letterlijk:

All sides must refrain from any violence, intimidation or provocative actions. The participants strongly condemned and rejected all expressions of extremism, racism and religious intolerance, including anti-semitism.

All illegal armed groups must be disarmed; all illegally seized buildings must be returned to legitimate owners; all illegally occupied streets, squares and other public places in Ukrainian cities and towns must be vacated.

Alle partijen moeten afzien van geweld, intimidatie en provocatieve acties. De ondertekenaars veroordelen en verwerpen ten strengste elke vorm van extremisme, racisme en religieuze onverdraagzaamheid, inbegrepen anti-Semietisme.

Alle illegale gewapende groepen moeten ontwapend worden, alle illegaal bezette gebouwen moeten teruggegeven worden aan hun oorspronkelijke eigenaars. Ook moeten alle onrechtmatige bezette straten, pleinen en andere publieke plaatsen in steden en dorpen in Oekraïne verlaten worden.

Staatsstructuur

Met betrekking tot de voorziene hervorming van de staatsstructuur zegt de tekst:

The announced constitutional process will be inclusive, transparent and accountable. It will include the immediate establishment of a broad national dialogue, with outreach to all of Ukraine’s regions and political constituencies, and allow for the consideration of public
comments and proposed amendments.

Het aangekondigde grondwettelijk proces zal inclusief, transparant en verantwoord zijn. Het zal de onmiddellijke start van een nationale dialoog bevatten die rekening zal houden met alle Oekraïense regio’s en politieke geledingen. Waarbij het mogelijk wordt om commentaar en voorstellen vanuit het publiek aan te nemen.

Allemaal mooi maar wie de realiteit op de grond in Oekraïne kent weet dat dit aartsmoeilijk wordt. De VS en ook de EU hebben door hun imperialistische politiek en het steunen van een assortiment van extremisten en oligarchen in het land politieke krachten op gang getrokken die zich niet zo simpel zullen laten muilkorven.

Sergeï Lavrov - 7

Sergeï Lavrov, Russisch minister van Buitenlandse Zaken moet het nieuwe niet meer failliete Rusland internationaal vertegenwoordigen. Kon men in de Baltische staten in 1991 zonder morren honderdduizenden Russischtaligen hun nationaliteit afnemen dan is er nu in het geval van Oekraïne luid protest. Men zal er meer rekening moeten mee houden.

Het is als met die jihadisten in Syrië, een ander product van het westerse imperialisten. Ook daarvan weet men dat ze gewoon niet of zeer moeilijk te temmen zijn. Lees er maar de duizend-en-één verslagen van onze veiligheidsdiensten over na.

Plaatselijke realiteit

Politieke partijen zoals Svoboda, Ons Oekraïne en Pravy Sektor zijn in wezen creaties van het westen. Ze teerden wel op een plaatselijke realiteit maar kregen dankzij de miljarden toegestroomde Amerikaanse dollars de wind in de zeilen.

En zij zijn de regering. Vitali Klitschko en zijn Udar weigerden zelfs in de regering te zetelen. En dus blijft er buiten die drie ultra-racistische partijen nog alleen Ons Vaderland van oligarch Julia Timosjenko. Voorwaar een fris gezelschap dat de VS hier installeerde.

En dus moeten die groepen volgens dit ook door hen ondertekende akkoord stoppen met hun racisme, niet alleen tegen joden of de andere orthodoxe kerken – er zijn er drie in het land waarbij de aan het Vaticaan gelieerde Uniatenkerk vooraan mee op de barricaden stond – maar ook tegen Russen of de Russische taal.

Maar dit extreem racisme is voor Svoboda, Ons Oekraïne en Pravy Sektor juist de essentie van hun politiek zijn. Het is als eisen dat de N-VA of het Vlaams Belang wel in de regering mag zitten maar alleen mits ze hun Vlaams-nationalisme opgeven. Het is hun hoofdbekommernis, de kern van hun bestaan. Zonder dat geen N-VA. Zonder fascisme geen Pravy Sektor of Svoboda.

Specifiek karakter

Nu is die regering natuurlijk bijna geheel onderhorig aan de VS maar het lijkt dromen om te denken dat die politieke partijen hun specifiek karakter gaan opgeven. Ook moeten bijvoorbeeld Pravy Sektor en andere fascistische knokploegen zich dan terugtrekken uit de door haar bezette gebouwen en moet het Maidanplein vrijgemaakt worden. En daar klinkt al hun njet.

Inderdaad wishful thinking. Zeker als we zien dat deze week een der presidentskandidaten in Kiev bont en blauw werd geslagen omdat hij het voor die Russischtaligen opnam. Hetzelfde voor die parlementsleden van de Communistische Partij die in het parlement nota bene door leden van Svoboda werden afgeslagen.

Vladimir Poetin - 6

Vladimir Poetin, volgens de westerse media of een nieuwe Stalin of een nieuwe Hitler. The Britse krant The Times, eigendom van Rupert Murdoch en de Saoedi’s, beweerde vandaag zelfs dat de man 40 miljard dollar in Zwitserse bankkluizen heeft zitten. De bron hiervoor: niet gespecifieerde spionagediensten.

Gaan die extremisten hun extremisme zoals ze hier op papier beloofden afzweren? Kom nou. In Donetsk heeft men trouwens al gezegd dat zij hun bezettingen maar opgeven als die in Kiev dat ook doen.

Het akkoord zal dan ook grotendeels afhangen van de wil van de VS om dit akkoord na te leven en te doen naleven door haar vazallen in Kiev. Men kan hier alleen maar sceptisch over zijn als we weten dat de VS de in Budapest getekende overeenkomst van 1994 over de neutraliteit van Oekraïne aan zijn laars lapte en hetzelfde deed met de overeenkomst voor de vorming van een coalitieregering van 21 februari.

Toneel

Maar het probleem met dit soort van onderhandelingen is dat het bijna steeds om een show gaat, diplomatiek toneel om de buitenwereld te belazeren. De vraag die men zich hierbij dan ook moet stellen is welke realiteit er zich achter die schouwburggordijnen afspeelt.

Want Moskou en Washington speelden hier blufpoker, Obama om zijn vermeende oppermacht te tonen, Poetin omdat vooreerst Rusland onder hem uit zijn zware crisis kroop en wil tonen dat niet meer zomaar met zich laat lachen. Waarbij zijn verhoopte hoge populariteit bij de Russen eveneens een grote rol speelt.

Dat beide partijen in Oekraïne hierin weinig of niets te zeggen hebben is duidelijk. De pro-Russische opstandelingen waren trouwens niet eens aanwezig. En ook Europa liep er maar voor spek en bonen bij. Dat lijkt eveneens zeker.

Europa telt niet

Mevrouw Catherine Ashton, verantwoordelijke voor het Europees buitenlandbeleid, mocht wel aanwezig zijn. En luisteren. Herman Van Rompuy maakte zich eerder in de zaak wel kwaad op de VS en eiste Oekraïne daarbij op voor Brussel.

Catherine Ashton - 1

Het zesde wiel aan de wagen, Catherine Ashton, buitenlandverantwoordelijke van de EU, mocht ook in Genève mee aan tafel zitten. Iemand moest immers de koffie zetten en koekjes ronddelen.

Maar al snel zong die niet een of twee toontjes lager maar een gans octaaf. De man klonk gewoon vals en maakte zich voor eeuwig belachelijk. Dit terwijl het hier toch steeds over Europa en de relaties van de EU met Rusland en Oekraïne gaat. Maar zelfs dan speelt Brussel slechts de rol van het zesde wiel aan de wagen. Zielig.

Positief is wel de verklaring achteraf van Obama waarbij Reuters gisteren schreef:

‘…. move forward with the decentralization reforms that they’ve proposed,” Obama said at the White House. (1)

De nadruk door Obama op de decentralisatie der macht lijkt te tonen dat Washington toch een compromis wil aanvaarden. Negatief is dan weeral dat de klassieke media gisteren stelden alsof alleen Rusland en zijn Oekraïense fans toegevingen moeten doen. Zeker daar de traditionele westerse pers veelal gewoon de spreekbuis is van haar regeringen.

Willy Van Damme

1) Reuters: http://uk.reuters.com/article/2014/04/18/uk-ukraine-crisis-idUKBREA3D0C420140418?feedType=nl&feedName=ukmorningdigest

Baasroods rusthuis – Uitstel voor witte rook

Het zal dan toch nog eventjes wat langer wachten worden dan verhoopt op de witte rook in het dossier van het Baasroodse rusthuis Sint-Vincentius. Dit zou immers overgenomen worden door de Broeders van Liefde die dan een nieuwbouw zouden realiseren.

Klonk het dinsdagavond tijdens de OCMW-raad uit de mond van voorzitter Patrick Meulebroek (CD&V) nog dat er hierover op 29 april een speciale OCMW-raad zou zijn dan werd die raad volgens nieuwe berichten nu naar later verplaatst. Een nieuwe datum was er blijkbaar nog niet.

Het betekent dat de laatste onderhandelingen tussen het OCMW en de Broeders van Liefde over een overname toch wat moeilijker verlopen dan verwacht. Het gaat hem hier dan ook om een zeer belangrijke zaak, namelijk de toekomst van het OCMW en de richting die het Dendermonds sociaal beleid uitgaat.

OCMW-rusthuis Sint-Vincentius, Baasrode

De voorstelling van het nieuwe geactualiseerde zorgstrategisch plan welke voorzien was voor 29 april is afgelast en naar later verplaatst. Een nieuwe datum is er nog niet.

Bovendien gaat het hem hier ook over veel geld. En met een armlastig stadsbestuur steeds op zoek naar nieuwe inkomsten en een OCMW dat bijna 4 miljoen euro aan de stad moest afgeven hoeft het niet te verbazen dat dit lastige laatste loodjes zijn. Het gaat hem voor een groot deel immers om de poen.

Met als vragen wat de waarde van de grond en de quota aan ROB- en RVT-bedden is. Het maakt de Broeders van Liefde in de stad bovendien tot de grootste rusthuisuitbater en duwt het OCMW in tweede plaats.

Na haar ziekenhuis in de jaren negentig van vorige eeuw verliest dus het Dendermondse OCMW een van haar drie rusthuizen. En wat met het personeel? Een personeel waar er volgens vakbondsbronnen al ongenoegen is. Veel nog onbeantwoorde vragen. “We moeten vooral zien wat het best voor de stad is”, klinkt het binnen de meerderheid. Afwachten dus.

Willy Van Damme

Oekraïne–Het leger van Monthy Python

De nieuwbakken Oekraïense junta in Kiev heeft dan toch besloten om haar leger te laten uitrukken. Was het voor het westen totaal onaanvaardbaar dat men het leger tegen die putschisten van Maidan gebruikte dan is dat nu gewoon. Men komt het blijkbaar zelfs aanmoedigen

Als we de Russische media mogen geloven dan is John Brennan, de grote baas van de CIA, in hoogsteigen persoon maar onder een valse naam dat komen aanraden (bevelen) aan de nieuwe vazallen in Kiev. Maar ja, de Russische media, dat is allemaal propaganda, toch volgens onze hoogst ‘betrouwbare’ media.

En dus besloot de kersverse regering om het leger te laten uitrukken. Waarom: de politie daar was immers al overgelopen naar de opstandelingen of totaal onbetrouwbaar voor die regering. En dus kwam het leger in actie. Nou ja.

Oekraïens leger - Ontwapening - 16 april 2014

Na wat babbels en geduw en trekwerk besloten deze soldaten het in Kramatorsk voor bekeken te houden. Zonder een schot te lossen ontmantelen zij hier op de foto hun wapens en geven de slagpinnen aan de plaatselijke opstandelingen. Nog beter dan Monthy Python of Dad’s Army. Obama zal niet gelukkig zijn. Zijn plannen vallen in duigen.

Als we het Brits-Canadese persbureau Reuters mogen geloven (1) trok er dan een legerkolonne op uit om die zogenaamde (sic) separatisten, terroristen en Russische agitatoren mores te leren. De president had zelfs gesproken van een oorlog tegen Rusland.

En dus kwam vandaag een serie gepantserde legervoertuigen vanuit hun basis in Dnepropetrovsk aan bij de militaire luchthaven van Kramatorsk vlakbij de stad Slaviansk, beiden onder controle van de opstandelingen.

En wat gebeurde? De soldaten bleken, aldus Reuters, in vier dagen geen eten meer te hebben gehad en kregen dan maar van de mensen in Kramatorsk voor het eerst terug voedsel. Die opstandelingen daar bleken volgens Reuters ook gewoon ongewapend te zijn maar bezetten wel een barricade om het leger of wie dan ook van die regering tegen te houden.

En kijk dat leger liep of over naar de kant van die rebellen of ontmantelde zijn wapens in overleg met die opstandelingen en vertrok met de noorderzon. Door Reuters geciteerde soldaten stelden vlakaf dat ze tegen hun eigen volk niet wilden schieten.

Een deel van die pantservoertuigen vervingen nadien hun Oekraïense vlag door een Russische en trokken zo verder naar Slaviansk waar ze op gejuich, voedsel en bloemen werden onthaald.

Morgen komen deze putschisten samen met de leiders van de EU, de VS en Rusland samen om in Genève te onderhandelen en het ziet er dus naar uit dat het westen daar vrij naakt zal verschijnen. Hun staatsgreep lijkt zo te zien als een kaartenhuisje in elkaar te storten.

Oekraïens leger - Pantservoertuigen met Russische vlag in Slaviansk - 16 april 2014

Bij de overname van de Krim kregen de militairen van het daar gestationeerde Oekraïense leger de keuze: Op de Krim blijven en het Russische leger vervoegen of bij het Oekraïense leger blijven en dus verhuizen. Weinigen kozen die laatste optie. Toen al werd bewezen hoe populair die putschisten bij het leger en de veiligheidsdiensten zijn. Hier die overgelopen legerkolonne die bloemen krijgt van de bevolking in Slaviansk.

Het oosten van Oekraïne is het industriële en meest welvarende deel van het land. En de vraag is hoe populair die door de VS en EU geïnstalleerde regering in Kiev wel is. En dat zou wel eens dik kunnen tegenvallen. Veel gebral, hakenkruisen, vechtpartijen en oligarchen die met open handen vooraan in de rij staan. Verder niets.

Een regering die de inwoners van het rijkste en belangrijkste deel van het land als ongedierte ziet, ze spreken immers vooral Russisch, die raakt nu eenmaal nergens. Het is een simpele wijsheid die men blijkbaar zowel in Washington als in Brussel nog moet leren.

Maar ja, als je zegedronken bent van imperialistische dromen dan begin je nogal gemakkelijk te fantaseren. Hun dromen worden echter stilaan nachtmerries. En Poetin? Mogelijks heeft die eens smakelijk gelachen toen hij het verhaal hoorde. De Deen Anders Fogh Rasmussen, bullebak van dienst bij de NAVO, daarentegen…

Willy Van Damme

1) http://uk.reuters.com/article/2014/04/16/uk-ukraine-crisis-idUKBREA3D0C420140416. John Brennan is zoals de VS later toegaf dit weekend wel op inspectie in Kiev geweest.

Oekraïne – Over dwazen en oorlogsstokers

Dat de toestand in Oekraïne na de fascistische staatsgreep van 21 februari verder ging escaleren kan geen enkele verbazing wekken. Al bijna twintig jaar is de VS met alle macht bezig in Oekraïne een machtige ultranationalistische beweging aan het creëren. Dit is het resultaat. Wie wind zaait oogst storm.

Volgens haar eigen zeggen – en wie zal haar woorden hier in twijfel trekken – stak Washington er 5 miljard (!) dollar in. Dit terwijl bijvoorbeeld de kindersterfte bij de geboorte in de VS hoger ligt dan in sommige straatarme ontwikkelingslanden. Dat bewegingen als Pravy Sector, Svoboda en Ons Oekraïne dan politiek sterk staan en veel leden hebben is dan ook logisch.

Het bewijst echter de totaal onverantwoorde natuur en zelfs criminele aard van de Amerikaanse buitenlandse politiek die denkt dat men met de rest van de wereld moet doen zoals men dat ooit met de inheemse bevolking deed van wat nu de Verenigde Staten van Amerika is.

De vernieling van Irak

De VS hebben bij hun veroveringsdrang van de voorbije twintig jaar een destructief karakter getoond om U tegen te zeggen. Wat een vrij goed werkende staat was zoals Irak is na de interventie van de VS een grote puinhoop.

Eerst brengen ze in 1979 Saddam Hoessein – een CIA-agent nota bene – aan de macht en laten hem dan een tien jaar durende oorlog tegen Iran beginnen. Het land wordt als resultaat een pak miserie met honderdduizenden slachtoffers.

Nadien begint men dat land door het bewust neerhalen van de olieprijs – het eigenlijke doelwit was de Sovjetunie – economisch te wurgen en geeft men het de indruk dat het in ruil dan maar Koeweit mag nemen. Dat bleek gewoon een val met als gevolg een wurgend embargo met opnieuw honderdduizenden slachtoffers.

Fascisten in Oekraïne

De Oekraïense vrienden van Obama, Van Rompuy, De Gucht en Verhofstadt. Wie dit uitschot wapens bezorgde moet niet verschieten van de gevolgen. Bedankt EU en VS.

En alsof die miserie nog niet voldoende is valt men het nadien onder valse voorwendsels binnen. De destructie die ze al hadden veroorzaakt was blijkbaar niet groot genoeg en dus vernielen ze er elke vorm van centraal gezag.

Met in de plaats zo sectair mogelijke politici. Elk centrale autoriteit verder ondermijnend. Dat is de Verenigde Staten in al haar glorie. En het verhaal over Irak is van toepassing op vele plaatsen, Zuid-Soedan, Afghanistan, Joegoslavië, Libië, Syrië, enzovoort.

Jozef Stalin

En dit dodelijke recept heeft men ook toegepast op Oekraïne. Dit simpel crimineel noemen is het woord oneer aandoen. Dit is veel erger. Deze realisatie van Jozef Stalin – de man die op papier de waanzin van een Oekraïens ras creëerde – was al een zeer wankele staat, maar het optreden van de VS, en ook van de leerling tovenaars uit de EU, maakt het amper of niet meer leefbaar en is dus van een nog veel misdadiger orde.

Stepan Bandera

Stepan Bandera, de leider van OUN-B, de Oekraïense fascistische beweging uit de de tweede wereldoorlog, die mee de gaskamers draaiende hielp houden. Een held voor diegenen die door de VS en EU in Kiev aan de macht werden gebracht. Een man die in realiteit honderdduizenden Sovjets en Polen hielp vermoorden. En dan raar doen als velen in Oekraïne hiertegen in opstand komen.

Men maakt dit land onbestuurbaar en stuurt de mensen die daar wonen heel bewust naar een burgeroorlog en, wie weet, naar een oorlog. Want door extremisten te steunen krijgt men uiteraard een extremistische politiek en kan men van de andere zijde alleen maar een gelijkaardige reactie krijgen. Het is simpel de reactie en tegenreactie die men voor de prijs van 5 miljard dollar in beweging zette. Gewoon ‘geniaal’.

Geen verstandig mens gaat extremisten 5 miljard dollar toestoppen om zo hun gevaarlijke politieke visie te kunnen propageren. Wie dat wel doet is niet alleen zeer onverstandig, hij hoort niet thuis in deze maatschappij. In vergelijking daarmee zijn dieven, oplichters en geweldenaars koorknapen.

Nood aan stabiliteit

Wat de VS hier heeft gedaan is te schandelijk voor woorden. En hetzelfde is van tel voor een Herman Van Rompuy, Karel De Gucht en Guy Verhofstadt. Dan moet men niet klagen dat de Russen boos reageren en dat Russischtaligen in het oosten van Oekraïne in opstand komen.

Wat we nodig hebben zijn geen herrieschoppers genre Verhofstadt maar mensen die respect opbrengen voor hun medemensen en hun buren. Politici die zorgen voor stabiliteit, economische groei, het verstevigen van de Europese cohesie en het dringend verbeteren de sociale welvaartstaat.

Herman Van Rompuy - 1

Herman Van Rompuy, een heer in maatpak met das die mooie gedichtjes schrijft maar in wezen een oorlogsstoker en fascistenvriend is.

Wat Van Rompuy & Co deden is pure oorlogsstokerij, het in gevaar brengen van de wereldvrede. Zij horen om die reden thuis voor een rechtbank. En dat de VS graag een oorlog op het Europees continent zou zien gebeuren is misschien nog begrijpelijk.

Zij profiteerden al tweemaal van die Europese moorddadige waanzin. Maar het grenst aan het feitelijk ongelooflijke dat een Verhofstadt, De Gucht en Verhofstadt hieraan meedoen. Zij alleen en niet Poetin of die opstandelingen in Donetsk zijn verantwoordelijk voor de chaos en de bijna burgeroorlog in het land.

Russen uitroeien

Beeld je in, een Julia Timosjenko die als oligarch op enkele jaren tijd miljarden wist te vergaren en dan in een telefoongesprek stelt dat voor haar part die Russen uit het oosten van haar land met atoombommen mogen worden uitgeroeid.

Ze zal het uiteraard nooit zo doen en ontkende het maar het typeert haar agressiviteit. Maar zij is dan de voor dat moreel hoog van de toren blazende westen de presidentskandidaat, ook voor het oosten van Oekraïne.

Ze steunde ook het verbieden van de Russische taal en het uit de eter halen van Russische Tv-zenders. En zij is de partijgenote van Herman Van Rompuy, Koen Geens en Kris Peeters. Frisse vrienden hebben ze daar bij de CD&V. Maar met een charlatan en crimineel als Berlusconi zijn ze er niet aan hun proefstuk.

En dan zeggen Brussel en Washington dat die mensen in Oost-Oekraïne braaf moeten luisteren naar de bevelen van een door de VS en EU aan de macht gebracht stel fascisten, oligarchen, Quislings en vulgaire racisten. Crapuul dat men noch bij Le Pen, noch bij Het Vlaams Belang zou willen.

Ze hebben het zelf bewezen: De EU staat onder leiding van dwazen en oorlogsstokers.

Willy Van Damme

Baasroodse rusthuis–Oplossing in zicht

Er lijkt witte rook te komen uit de schouw van het Dendermondse OCMW betreffende de problemen van het Baasroodse woon- en zorgcentrum Sint-Vincentius. Die oplossing zou nu gevonden worden bij de Broeders der Liefde die op dit ogenblik al het rusthuis Mariatroon in het stadscentrum uitbaten.

De toekomst van dit rusthuis Sint-Vincentius is zowat het zorgenkindje van niet alleen Baasrode en het lokale OCMW maar ook van de Dendermondse politiek. Probleem is dat het in 1992 verbouwde bejaardentehuis niet meer voldoet aan de huidige normen en dus dient gesloten of afgebroken te worden en vervangen door een nieuwbouw.

Verouderd

Toen men het onder OCMW-voorzitter Arthur Cool (CD&V) tegen de prijs van 12 miljoen euro verbouwde gebruikte men vlug nog de oude normen die eind dat jaar gingen vervallen. Het Baasroodse ACW wou immers geen nieuwbouw maar een verbouwing.

“We vonden die gevel toch zo mooi”, opperde Agnes Cayet van het Baasroodse ACW als reden voor die beslissing. En dus bleven er kamers met drie en zelfs vier bedden in het rusthuis.

Het werd een peperdure ramp. Ook natuurlijk qua dienstverlening voor de oudjes die in een geheel verouderde bewoning terechtkwamen. Nog voor men het afbetaalde diende men het al af te breken. En om subsidies voor een nieuwbouw te krijgen diende men zelfs vervroegd terug te betalen.

Woon- en zorgcentrum Sint-Vincentius in Baasrode

Er lijkt een oplossing gevonden voor het Baasroodse rusthuis Sint-Vincentius.

Het rusthuis heeft nu trouwens maar uitstel van sluiting gekregen tot eind dit jaar. Is er geen oplossing dan sluit het mogelijks zijn deuren. Daarom dat er dringend een oplossing moet gevonden worden voor dit rusthuis.

Die oplossing was er al in 2008 toen het OCMW onder toenmalig voorzitter Theo Janssens (sp.a) het zorgstrategisch plan presenteerde. Een langetermijnvisie die het beleid voor de komende jaren van het OCMW moest uitstippelen. Dit plan was essentieel om van de overheid toelagen te krijgen voor de vele plannen van het OCMW.

Teveel bedden

Een van de centrale punten hierbij was de toekomst van twee van de drie OCMW-rusthuizen, Sint-Vincentius in Baasrode en Hof ter Boonwijk in Sint-Gillis-Dendermonde. Beiden zijn verouderd en vergen een nieuwbouw.

Volgens het plan kwam er een nieuw rusthuis in de Boonwijk en werd dat van Baasrode afgebroken en vervangen door een soort zorgcirkel. Bejaardenwoningen met een dienst voor bejaardenhulp met verpleging. Extra zorgbehoevende ouderen zouden dan naar een woon- en zorgcentrum moeten gaan.

De reden waarom men een nieuw bejaardenhuis in de Boonwijk en niet in Baasrode bouwde had te maken met de ligging. Dat van Baasrode ligt aan het dorpscentrum met zijn breed gamma aan dienstverlening waaronder het OCMW-dienstencentrum ‘t Pleintje.

Nog ietwat fitte bejaarden kunnen hier dan hun weg vinden. Het woon- en zorgcentrum in de Boonwijk ligt ver van zowat alle winkels. Daar bouw je geen bejaardenflats maar een rusthuis.

Ook zat men in 2007, toen men het plan opmaakte, met een serieus probleem zowel qua reglementering als financiële haalbaarheid. Zo had Dendermonde in haar toen zes rusthuizen 686 bedden maar slechts een vergunning voor 611 bedden. Een overtal dus van eventjes 75 bedden (+12%).

RVT en ROB

Het was een erfenis van de nu overleden Dendermondse politicus Jan Lenssens (CD&V) toen die als Vlaams minister zorg onder zijn bevoegdheid had. Elders zoals in Aalst had men toen dan weer een tekort aan rusthuisbedden.

OCMW, Dendermonde

De vraag is hoe verzwakt het OCMW uit deze operatie zal komen? Zeker na de financiële aderlating van eventjes bijna 4 miljoen euro die eraan voorafging.

Wilde men een goedkeuring krijgen voor dit zorgstrategisch plan dan diende men het aantal rusthuisbedden bij de nieuwbouw daarom verder af te bouwen. Zo had men onder Theo Janssens bij de bouw van het nieuwe rusthuis Aymonshof het aantal bedden daar reeds weten te verminderen.

Dit heeft nu 150 bedden waarvan 94 (62%) een zwaar zorgprofiel (RVT) hebben. En dat is cruciaal. RVT-bedden krijgen meer subsidies dan andere bedden (ROB). Wat logisch is daar RVT’s nu eenmaal extra zorg en dus omkadering behoeven.

Het is belangrijk voor een rusthuis om een zo groot mogelijk aantal RVT’s te hebben om de verliezen te beperken. Aymonshof draait nu break-even, geen winst of verlies dus. Baasrode en de Boonwijk maken daarentegen echter grote verliezen.

Rendabele uitbating

Wat ook logisch is. Zo heeft Sint-Vincentius in Baasrode 66 bedden met slechts 28 RVT’s (42%) en de Boonwijk 97 bedden waarvan 45 zwaar zorgbehoevend (46%). Wil men de OCMW’s en de overheidsfinanciën zo gezond mogelijk houden dan diende men hier dus maatregelen te nemen.

OCMW-raad, installatie 2013

De nieuwe OCMW-raad bij haar installatie moet normaal eind deze maand beslissen over het geactualiseerde zorgstrategisch plan. Uiterst links staat Erik Huyghe die toenmalige secretaris a.i. van het OCMW. Die is sindsdien op pensioen en vervangen als effectief secretaris door Katrien Aerts.

Bovendien is er ook de kwestie van de gewone uitbating en de personeelsomkadering. Kleine rusthuizen hebben in verhouding grotere personeelsuitgaven en die vormen de grootste kost bij het beheren van die instellingen. Een goed beheer vergt dus een voldoende groot bejaardenhuis. Algemeen stelt men 90 bedden tegenwoordig als de minimumnorm.

Het probleem van het aantal per gemeente of stad toegestane rusthuisbedden (de programmatie), de verhouding met het aantal RVT’s – dat eveneens aan strenge quota is onderworpen – en de rendabiliteit bij de uitbating zijn de parameters waarrond men dus een beleid rond bejaardenhuizen moet uitbouwen.

Het in 2008 zowel lokaal als nationaal goedgekeurde zorgstrategisch plan van het OCMW hield dan ook met die situatie rekening. Iets anders had trouwens in Brussel gewoon een ferm njet gekregen.

ACW Baasrode

Het probleem was echter dat het ACW in Baasrode na het bekendraken van de voorstellen tot sluiting begon met een actie tegen die plannen. En nadat CD&V en N-VA het plan hadden goedgekeurd begon men bij die partijen, onder meer na een regelrechte publieke aanval vanuit Baasrode op CD&V burgemeester Piet Buyse, overstag te gaan.

Protestactie Baasroods ACW

Het Baasroodse ACW viel scherp uit tegen haar eigen sterke man burgemeester Piet Buyse. En die gaf toe aan de druk.

Het Vlaams Belang scoorde in Baasrode goed en zat anno 2008 nog aan haar top. En die partij ruikte natuurlijk een gouden kans om de meerderheid in moeilijkheden te brengen. Stemmen ronselen heet dat. En dus gingen CD&V en N-VA, toen nog braafjes samen, overstag. Tot woede van de sp.a.

Het plan raakte met een wisselmeerderheid in het OCMW nog wel goedgekeurd maar zorgde voor veel heibel en politieke breuklijnen. De OCMW-raad werd nadien een chaotische boel die alleen dankzij het talent van Theo Janssens verder goed bleef werken.

Toen hij in 1994 het roer van het OCMW van Arthur Cool overnam was het virtueel failliet. Eind 2012 bij het vertrek van Theo Janssens was er 21 miljoen euro in kas. Voldoende voor de renovatie van het dienstencentrum De Zonnebloem, de verbouwingen aan het dienstencentrum Zilverpand, de nieuwe kindercrèche en een nieuw rusthuis. Men hoefde hiervoor geen cent te lenen.

Politiek kiesthema

Maar wel liet minister Jo Vandeurzen (CD&V) nadat zijn diensten het plan hadden goedgekeurd het dossier maandenlang op zijn dienst stof laten vergaren. Pure sabotage dus, mede waardoor het plan voor de rusthuizen tijdens de vorige legislatuur niet meer afgewerkt raakte.

Het werd dan ook zowat de hete topic tijdens de gemeenteraadsverkiezingen met vanuit de partijen, behoudens sp.a, veel mooi beloften. Niet dat iemand het leek te begrijpen of te willen begrijpen. Het verkiezingsdebat op de lokale Radio Tros waar de zaak werd opgeworpen bewees dat. Iedereen draaide gewoon nietszeggend rond de pot.

OCMW-raad legislatuur 2007-2012

De vorige OCMW-raad keurde het eerste zorgstrategisch plan met een wisselmeerderheid toch goed. Het werd nadien er vrij chaotisch maar men bleef desondanks goed besturen.

Maar begin 2011 gebeurde er in Dendermonde in de sector der bejaardenhuizen iets geheel onverwachts. De Vlaamse regering sloot er wegens financieel wanbeheer het private rusthuis Gentse Poort van Ria Aelvoet (zie de eerder hierover hier geplaatste verhalen).

Zij had dit in 2002 samen met haar broer overgenomen en als gevolg van een serie malversaties elders en eraan gekoppelde financiële problemen bij de Gentse Poort werd het ambtshalve door de gewestoverheid gesloten. Het rusthuis met zijn 30 bedden waarvan 20 RVT’s verdween van de Dendermondse markt.

Niet gebruikte quota RVT

Deze quota voor RVT’s werden overgenomen door de Broeders van Liefde, officieel de vzw Provincialaat der Broeders van Liefde, die sinds eind vorige eeuw het rusthuis van de vroegere zusters Maricollen uitbaten.

In totaal beschikken de Broeders van Liefde voor Dendermonde over een nog niet gebruikt quota van 26 RVT’s. Het Dendermondse OCMW had zich bij de minister ook wel kandidaat voor die RVT-bedden gesteld maar opvallend genoeg niets gekregen. Alles ging naar de Broeders van Liefde. “De katholieke zuil deed hier aan zelfbediening”, klinkt het bij critici.

Bovendien is er in de periode sinds 2007 ook een grote wijziging gekomen in de verhouding tussen het aantal gebruikte en de geprogrammeerde quota – dat wat is toegestaan – rusthuisbedden in Dendermonde. Dit aantal geprogrammeerde quota aan rusthuisbedden wordt immers elk jaar naar boven aangepast.

En dan zien wij mede door het verdwijnen van de Gentse Poort iets wat in 2007 een overschot van 75 bedden was in april 2014 omslaan in … een tekort van 14 bedden, de 26 RVT’s van de Broeders van Liefde inbegrepen.

Privaat rusthuis Gentse Poort

De sluiting van het rusthuis De Gentse Poort bracht onverwacht toch de oplossing van het Baasroodse probleem.

Uitverkoop OCMW?

En dan wordt het plaatje qua rusthuizen in Dendermonde natuurlijk een gans pak anders. Probleem is natuurlijk dat Sint-Vincentius een openbaar rusthuis is en de Broeders der Liefde een private vzw is. Maar uit de voor CD&V natuurlijk erg vertrouwde stal. Niet dat er daarom bij CD&V altijd een grote liefde is voor de Broeders van Liefde. Maar ze kennen elkaar.

En dus werd er de voorbije maanden druk gepraat. Huize Mariatroon van de Broeders van Liefde heeft nu een erkende capaciteit van 98 bedden waarvan 53 RVT (63%). Het is dus rendabel zeker daar private rusthuizen met goedkopere arbeidsvoorwaarden werken. Toch in vergelijking met die van een OCMW.

Als we de 26 erkende maar nu ongebruikte RVT’s van de Broeders van Liefde optellen met de bestaande 28 van Sint-Vincentius dan komen we aan 54 RVT’s en dan wordt het commercieel voor de Broeders van Liefde al interessanter.

Met een rusthuis van 90 bedden – Het minimum voor een rusthuis om echt rendabel te zijn – is dan het aantal RVT procentueel 60%. En dat is voldoende om financieel haalbaar te zijn.

De vraag is natuurlijk wat het OCMW hiervoor in de ruil krijgt. Het staat hier zomaar een quota van 28 RVT’s af en dat is juist de rijkdom van een OCMW. Het geeft hier dan ook veel weg.

En dat komt boven de 4 miljoen euro die het deze legislatuur moet afstaan aan de stad. Het OCMW lijkt wel een gepluimde kip. Wat een rijk en machtig OCMW was dreigt eind 2018 een armlastig kneusje te worden.

Theo Janssens

Theo Janssens erfde in 1994 een praktisch failliet OCMW en zorgde ervoor dat toen hij aftrad er 21 miljoen euro in kas was. Hij moet er van het huidig bestuur nog het eerste bedankingswoord voor krijgen. Fraai is anders.

Wel kan het nieuwe rusthuis van de Boonwijk dankzij de nieuwe programmatie van rusthuisbedden dan ook gemakkelijk 90 bedden krijgen want er zijn voldoende quota voorhanden in Dendermonde.

Overname Baasrode

Dit rusthuis bouwt in dit geval dan wel deels af van 97 naar 90 bedden maar wordt met 45 RVT’s rendabeler dan nu. Het aantal RVT’s blijft wel maar stijgt dan procentueel immers van 46% naar 50%.

Uiteraard kan het OCMW een deel van de Baasroodse quota aan RVT voor haar houden. En dan wordt het voor het OCMW al interessanter. Maar die eventuele verdeling van RVT’s tussen de Broeders van Liefde en het OCMW is nog onduidelijk.

Wel is het aantal rusthuisbedden in het geval van de bouw van twee rusthuizen met 2 x 90 bedden (Baasrode en Boonwijk) wel nog 3 boven tal maar dat lijkt geen enkel probleem te zullen zijn.

Tegen dat men met de bouw kan beginnen is het toch al 2018 en dan zal het aantal toegestane rusthuisbedden opnieuw gestegen zijn. Het aantal geprogrammeerde – en dus toe te staan – bedden stijgt immers elk jaar. Wat wel amper of niet het geval is voor RVT’s.

De mogelijke oplossing voor Baasrode ligt dus in de overname van Sint-Vincentius door de Broeders van Liefde. Maar dat is natuurlijk een delicate operatie. En dit niet alleen omwille van de financiële consequenties maar ook om politieke reden.

Patrick Meulebroek

De huidige OCMW-voorzitter Patrick Meulebroek zal zijn belofte betreffende Baasrode dan toch kunnen houden. Vraag is hoe sterk of zwak zijn OCMW hierna zal zijn.

Nu beheert de openbare sector in Dendermonde 313 rusthuisbedden en de private vzw’s Broeder van Liefde en Zorg-SAAM Zusters Kindsheid Jesu met Sint-Antonius in Grembergen 258 bedden (Sint-Antonius heeft er 160 met 101 RVT). En dan is er nog het private bejaardenhuis Kasteelhof met 81 bedden waarvan 53 RVT’s.

In de nieuwe setup zou de openbare sector er zeker 66 verliezen en dus sterk verzwakken. Bart Van Malderen, fractieleider voor sp.a in de gemeenteraad heeft hierover al zijn bezorgdheid geuit. Naast dan ook de kwestie van de financiële leefbaarheid van het OCMW.

Wil om te slagen

Maar de wil bij beide partners om te slagen lijkt er te zijn. OCMW-voorzitter Patrick Meulebroek (CD&V): “Wij praten inderdaad met de Broeders van Liefde. De zaak is nog niet rond maar we gaan hierbij zeker rekening houden met de gevoeligheden van onze coalitiepartner. Op 29 april willen we ons nieuw zorgstrategisch plan aan de OCMW-raad voorleggen. Maar twee rusthuizen bouwen kunnen we financieel niet aan.”

Ook bij sp.a is er de wil om te slagen: “Wij gaan dit keer zeker moeten landen”, stelt men daar in de fractie. Maar als het zorgstrategisch plan deze maand nog voor de raad ter goedkeuring komt dan wil dat zeggen dat de onderhandelingen grotendeels rond zijn.

Bart Van Malderen

Bart Van Malderen stelde zich vragen bij de toekomst van het OCMW als krachtig instrument om een goed sociaal stedelijk beleid te kunnen voeren.

Wel blijven er natuurlijk nog een aantal bijkomende vragen. Zo is er de vraag of er dan ook nieuwe bejaardenwoningen komen in Baasrode. En wat met de verdere uitbouw van de zogenaamde Baasroodse zorgcirkel? Ook is er nog onduidelijkheid wat betreft het woon- en zorgcentrum Hof ter Boonwijk. Hoe groot wordt dat en welke timing hang eraan vast?

Het is hoe dan ook goed nieuws, zowel voor Baasrode als de ouderenzorg in Dendermonde. Of hoe de dood van de Gentse Poort en de fratsen van Ria Aelvoet toch nog iets positiefs brengen. Voor het OCMW dreigt als men niet voorzichtig is echter wel een – nieuwe – stevige aderlating.

Willy Van Damme

Seymour Hersh–Turkse regering achter Syrische gifgasaanval

In een nieuw stuk van de Amerikaanse journalist Seymour Hersh dat verscheen bij de London Review of Books met als titel ‘The red line and the rat line’ (1) wijst deze Amerikaanse onderzoeksjournalist naar de Turkse regering van premier Recep Tayyip Erdogan als de aanstichter van de gifgasaanval nabij de Syrische hoofdstad Damascus van 21 augustus 2013.

Om U tegen te zeggen

Het verhaal is geschreven in de beste traditie van de onderzoeksjournalist die Seymour Hersh is. Het toont zijn wil om in zaken als dit tot op het bot te gaan en grondig te werken. De man heeft dan ook een reputatie om U tegen te zeggen.

Zo was het hij die de gruwelijke door Amerikaanse soldaten aangerichte slachtpartij van 16 maart 1968 in het Vietnamese dorp My Lai aan het licht bracht (2). Het was ook Seymour Hersh die het verhaal over de zware mishandelingen door Amerikaanse bewakers in de Iraakse gevangenis van Aboe Graib uitbracht (3). Ook zijn hier al herhaaldelijk besproken verhaal The Redirection (4) is een meesterwerk qua onderzoeksjournalistiek.

Seymour Hersh

Seymour Hersh is zonder twijfel een van ‘s werelds beste onderzoeksjournalisten. Een monument in de geschiedenis van de Amerikaanse journalistiek.

Hij kent dus het klappen van de zweep op het vlak van onderzoek naar actuele onderwerpen. Duidelijk is ook dat hij over goede contacten beschikt aan de top van de Amerikaanse ambtenarij, het leger en de politiek.

Ondanks dit impressionant parcours stellen er zich bij dit stuk toch wel enkele vragen. Vragen die deels werden beantwoord in zijn televisiegesprek (5) met journalist Nizar Abboud van de Libanese website al Akhbar. Verder werd zijn artikel ook al uitgebreid besproken op de website Who Ghouta? (6) die geheel gewijd is aan het probleem van die gifgasaanvallen.

Ottomaanse rijk

Zich in essentie baserend op Amerikaanse bronnen stelt hij dat de aanval een klassieke door de Turkse regering georkestreerde false flag operatie was. Deze was begin 2013 gefrustreerd geraakt door de slechte militaire situatie van die rebellen. Het idee van medio 2012 dat de overwinning op Assad een kwestie van maanden was leek begin 2013 niet meer reëel. De jihadisten incasseerden de eerste nederlagen.

Daardoor raakte Turkije woedend op de VS omdat die volgens hen onvoldoende steun gaf aan die rebellen. De gifgasaanval van 21 augustus 2013 op Ein Tarma ten oosten van Damascus was volgens de bronnen van Hersh daarom een poging om de VS over te halen om toch nog met haar luchtmacht te interveniëren.

Dit moest de rebellen dan zo de overmacht bezorgen en Syrië omvormen tot de eerste Turkse vazalstaat sinds de val van het Ottomaanse rijk in 1918. Op 20 augustus 2012 had Obama het gebruik van chemische wapens door de Syrische president Bashar al Assad tot een ‘rode lijn’ uitgeroepen. Gebruikte Assad chemische wapens dan zou de VS zelf militair optreden.

Recep Tayyip Erdogan - 1

Volgens Hersh is Erdogan de aanstoker van die gifgasaanval. Dit uit frustratie omdat het militair slecht gaat met zijn vrienden, de Syrische jihadisten.

Erdogan zou, aldus dit verhaal van Hersh, Obama door die operatie zo onder druk zetten dat hij zijn bommenwerpers en raketten wel op Assad zou moeten loslaten. Niet doen zou voor Obama en de VS ontoelaatbaar gezichtsverlies betekenen.

Al Qaeda

Het verhaal besteed dan ook heel wat aandacht aan de positie van Turkije in de zaak en vooral van de arrestatie van een tiental leden van de Syrische terreurgroep Jabhat al Nusra in mei 2013 door het Turkse gerecht.

Volgens persverhalen en de aanklacht van het Turkse parket zouden zij een aantal chemische producten hebben willen kopen die dienden om sarin aan te maken.

Hersh citeert hierbij uit een geheim Amerikaanse rapport over de zaak. Rapport dat hij zoals lijkt te blijken uit de TV-uitzending in zijn bezit heeft. Hij geeft hierbij ook een aantal namen van specialisten van al Qaeda die bezig waren met de aanmaak van chemische wapens als sarin.

Probleem met dit verhaal is echter dat er over deze zaak nog heel veel onduidelijkheden zijn. En vragen. Zo moet dit nog steeds voor debatten voor de strafrechter komen. Pas als er hier een publieke rechtszaak komt zal men hopelijk meer te weten komen over de link tussen die jihadisten en chemische en eventueel biologische wapens.

Dat die rebellen bezig waren met die problematiek kan natuurlijk niet meer worden betwijfeld. Het eerste verhaal dateert zelfs van 2001 toen Abdelkader Belliraj, de Belgisch-Marokkaanse informant van onze Staatsveiligheid en vermoedelijk agent voor de Israëlische Mossad, een gesprek had men Bin Laden zelf. Deze vroeg toen aan Belliraj info over dit soort wapens.

Onenigheid aan de top

Het blijft echter een mysterieus verhaal. Langs de ene kant weten we dat de Turkse regering uitgebreide steun geeft aan al die jihadistische groepen, incluis de aan al Qaeda gelieerde Jabhat al Nusra. En langs de andere kant zien we dan weer dat het Turkse gerecht leden van diezelfde al Nusra arresteerde.

Jihadisten executeren tegenstanders

De Syrische ‘vrijheidsstrijders’ in actie. Dat zij werkten aan een chemisch wapenprogramma kan men niet meer betwijfelen.

Dat kan natuurlijk daar we weten dat er binnen het Turkse overheidsapparaat een zeer grote onenigheid bestaat rond onder andere het beleid ten overstaande van Syrië. Wat de ene overheidstak doet kan daarom in tegenstelling staan tot wat een andere tak van diezelfde overheid doet.

Waar Hersh interessante informatie geeft is rond de plannen van de VS om Syrië te bombarderen. Die waren blijkbaar zeer verregaande en hadden vermoedelijk voor een algehele instorting van het land gezorgd.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry poogde dat toen allemaal te minimaliseren. Het zou echter een herhaling van het Libische scenario dus worden waarbij het land in stukken uiteenvalt en er amper nog sprake is van enig centraal gezag.

Interessant is ook het verhaal over de rol van Libië en de dood van de Amerikaanse ambassadeur Christopher Stevens op 12 september 2012. Veel hierover is natuurlijk niet nieuw. Wel maakt hij een link tussen ruzies over die wapenleveranties en de moord op Stevens door de jihadisten die mee instonden voor zijn bewaking.

Het lijk van de Libische president Moeammar Kadhaffi was nog maar amper koud of men begon al met het ledigen van de Libische wapenmagazijnen richting de nieuwe vrienden in Syrië, de jihadisten. Kadhaffi werd vermoord op 20 oktober 2011 en al begin 2012 begon de luchtbrug naar Turkije, Jordanië en Libanon met het verschepen van honderden tonnen aan Libische wapens. Hij spreekt van ‘The Rat Line’.

Buurlanden

Volgens Hersh stopte de CIA na de dood van Stevens haar verdere medewerking aan deze specifieke operatie. Merkwaardig is wel de volgende in het artikel ontwikkelde stelling:

‘One of the issues at that May summit (Een topgesprek in Washington tussen Erdogan en Obama, nvdr.) was the fact that Turkey is the only avenue to supply the rebels in Syria,’ the former intelligence official said.

‘een van die op die topontmoeting besproken top was het feit dat Turkije de enige route was om die rebellen te bevoorraden’ aldus die man van de veiligheidsdiensten.

Dit staat echter in totaal contrast met de ontelbare getuigenissen en ander bewijsmateriaal dat Turkije maar een van die bevoorradingsroutes is. Wapens en jihadisten kwamen de voorbije jaren immers het land binnen vanuit alle vijf buurlanden van Syrië, zijnde Irak, Jordanië, Turkije, Libanon en Israël.

Prins Bandar bin Sultan - hoofd Saoedische Veiligheidsdienst

De Saoedische Prins Bandar bin Sultan, ex-ambassadeur in de VS en hoofd van de Saoedische buitenlandse inlichtingendienst. Tot eind vorig jaar verantwoordelijk voor de oorlog tegen Syrië. Ook hij had voldoende motieven om die gifgasaanval te beramen.

De VS hebben in Jordanië hiervoor in 2009 zelfs een grote trainingsbasis opgericht. En dat zijn toch gegevens die gemeengoed zijn in dit dossier. Saoedi Arabië grenst aan Jordanië en is ook de grote financier van deze altijd wel in een financieel lastig parket zittende staat.

Men moet verder maar een kaart met de militaire toestand van het land bekijken om dat te zien. Stellen zoals hij doet dat het voor Saoedi Arabië praktisch gezien moeilijk is om via Jordanië wapens en jihadisten te leveren is merkwaardig en amper geloofwaardig.

Erg dun

Verder is zijn bewijs voor de Turkse betrokkenheid bij de zaak erg dun. Buiten wat anonieme verklaringen van vroegere Amerikaanse spionnen is er niets. Had Turkije de leverancier geweest dan zou men toch kunnen vermoed hebben dat sarin in vlakbij Turkije gelegen steden als Aleppo of Idlib zou gebruikt zijn.

Natuurlijk steunt Turkije met alle mogelijke middelen deze jihadisten. En uiteraard is de Turkse premier Recep Tayyip Erdogan een brutale vlerk die droomt van het herstel van het Ottomaanse rijk.

En dat hij kwaad is op de VS omdat de rebellen op de terugweg zijn is ook duidelijk. Iedereen in dit milieu geeft hiervoor elkaar de schuld. Logisch. Maar dat geeft alleen een voldoende motief. Niet meer.

Gifgasaanval - 21-08-2013 - Slachtoffers

Een foto met slachtoffers van die gifgasaanval gebruikt als propagandamiddel door Human Rights Watch. Bemerk hoe men al de kinderen netjes naast elkaar legde. Men diende de wereld immers te overtuigen dat Assad een barbaar was tegen wie de VS haar luchtmacht moest inzetten.

Maar de aanslag gebeurde niet ver van Jordanië vlakbij Damascus waar naast Jabhat al Nusra ook vooral de door de Saoedi’s gesteunde terreurgroep Liwa al Islam actief is. Wat Saoedi Arabië tot een meer geloofwaardige kandidaat zou maken dan Turkije. Want dit salafistisch koninkrijk heeft hier exact dezelfde motieven als Turkije.

Natuurlijk is Hersh een doorwinterde onderzoeksjournalist die weet wie te vertrouwen is, wat een vervalst document of foto zou kunnen zijn en hoe men dit soort zaken moet evalueren. Feit blijft echter dat hij met geheime bronnen werkt die veelal gelieerd zijn aan of het leger of de geheime diensten. En hiermee is het altijd oppassen geblazen.

Vragen blijven

In hoeverre willen sommigen in de VS hier afrekenen met Erdogan? De man leeft in open oorlog met de beweging van de dubieuze islamistische predikant Fethullah Gülen die opereert vanuit de VS. Daarbij lijkt Erdogan regelmatig indirect de VS verbaal aan te vallen. Is Gülen de man van de VS?

Kan dit misschien een onderdeel vormen van die Amerikaanse strategie waarbij men een hiervan geheel onwetende Hersh gewoon misbruikte? Het is een zeker niet uit te sluiten optie. De kunst van het misleiden is nu eenmaal een der grote specialiteiten van elke inlichtingendienst.

Waar wij ook na lectuur van dit artikel en zijn TV-interview niet wijzer van zijn geworden is over de reden waarom Barack Obama op 20 augustus 2012 – toen de oorlog voor de VS toch goed leek te verlopen – plots met dit verhaal van die rode lijn en deze chemische wapens kwam. Het blijft een mysterie.

1 - John Kerry - 2

John Kerry, minister van Buitenlandse Zaken, wiens dienst in het dossier van Syrië de rol van havik speelt.

Een ander probleem is waarom Obama dan toch geen bommenwerpers naar Syrië stuurde. Hersh stelt dat het kwam doordat deze eind augustus informatie kreeg dat het gebruikte sarin op een erg amateuristische wijze was gemaakt en dus niet kwam uit de Syrische levervoorraden. Wat natuurlijk klopt.

Hij kreeg die informatie, schrijft Hersh, van het Britse instituut van Porton Down, een specialist in deze materie. Die baseerden zich voor hun analyse dan weer op een bij die aanval gebruikt staal met sarin dan hen gegeven was door de Russische militaire veiligheid. Dan kan wel kloppen maar lijkt mij bizar. Waarom zouden de Britten en de Amerikanen hier de Russen vertrouwen? Kan, maar….

Tot de laatste Syriër

Uit de vele krantenartikels en analyses van het Amerikaanse beleid weten we dat de operatie rond Syrië in handen is van de VS die een groot deel ervan uitbestede aan de Turken, de Qatari’s en de Saoedi’s. In essentie de rekrutering van jihadisten en het financieren van die rebellie.

Wat we ook weten is dat er in de VS aan de top fikse ruzie is over de kwestie. In essentie zijn er in Washington drie kampen: Buitenlandse Zaken die de militaire steun wil opdrijven, het leger die hem wil temperen en dan een derde groep onder leiding van Denis McDonough, de stafchef van het Witte Huis, die het pleit tot heden steeds won en gewoon de oorlog lang wil laten aanslepen en dus de hulp wil beperken.

515158712803583928_10206720

Barack Obama, winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, laat de oorlog tegen Syrië graag nog lang aanslepen.

Het idee is veel jihadisten te laten vermoorden en gelijktijdig Assad en Syrië als macht voor decennia uit te schakelen. Een herhaling dus van de Iraaks-Iraanse oorlog uit de periode 1980-1990 toen de VS, ondanks het mede door haar gevraagde wapenembargo, zelfs aan beide zijden wapens leverde. Wat hier dan een strijd tot de laatste Syriër wordt.

Ook hier lijkt McDonough, zoals tot heden steeds in dit dossier, aan het langste eind te hebben getrokken. Bombarderen zou de oorlog ingekort hebben en die jihadisten mee aan de macht hebben gebracht. Liever blijven vechten was en is zijn parool. En dat van Obama.

Die jihadisten een niet te winnen strijd laten voeren is voor hem de ideale oplossing. Verder onderzoek zal moeten aantonen in hoeverre deze hypotheses rond het Amerikaanse beleid ook met de realiteit overeenkomen. Hersh heeft hier spijtig genoeg geen uitsluitsel gegeven. Iets voor een volgend verhaal van deze merkwaardig moedige journalist.

Typerend is natuurlijk het feit dat ook dit stuk niet verscheen in de VS maar in de Londen Review of Books en dat de Amerikaanse en Europese media er amper aandacht aan besteden. Behalve dan om hem verdacht te maken. Zeker sinds hij vorig jaar in de Britse krant The Guardian frontaal de Amerikaanse journalistiek aanviel is hij er persona non grata.

Hij is een beetje balling geworden zoals vroeger historicus Alfred W. McCoy die naar Australië moest uitwijken nadat hij in 1972 onthulde dat het de CIA en USAID, de Amerikaanse (sic) ontwikkelingsdienst, was die de internationale heroïnehandel dirigeerde. (7)

Willy Van Damme

1): London Review of Books, 6 april 2014, http://www.lrb.co.uk/2014/04/06/seymour-m-hersh/the-red-line-and-the-rat-line

2)http://www.history.com/this-day-in-history/seymour-hersh-breaks-my-lai-story

3) http://www.newyorker.com/archive/2004/05/10/040510fa_fact?currentPage=all

4) http://www.newyorker.com/reporting/2007/03/05/070305fa_fact_hersh?currentPage=all

5) https://www.youtube.com/watch?v=VYCKk2TzXoE&feature=youtu.be&t=9m31s

6) http://whoghouta.blogspot.co.uk/

7) Alfred W. McCoy, ‘The politics of heroin, CIA complicity in the global drug trade’, Lawrence Hill Books, 2003, revised edition.

Krim–De vervalsingen van Joanie de Rijk

In het stuk van Joanie De Rijke (Knack 26 maart 2014) ‘We zijn één keer verdreven geweest. Dat was genoeg. Nooit meer.’ wordt geschreven dat : “De Tataren zijn de oorspronkelijke bewoners van de Krim.”

Een simpele kennis van de Russische geschiedenis leert al dat dit complete nonsens is. De stad Sebastopol werd in 980 veroverd op de Byzantijnen door koning Vladimir van de staat Kiev Rus, de eerste Russische staat. Het was in 988 in Sebastopol dat Vladimir zich in ruil voor een Byzantijnse prinses liet dopen en voor hem en zijn onderdanen het Orthodoxe christendom aannam.

Iedereen die ooit Sebastopol bezocht weet dat of hoort dat te weten. Het is als het ware een Russisch bedevaartoord.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar Knack.

NAWOORD

In het stuk staat ook de zeer verhelderende volgende zin: “De Krim-Tataren zijn kwaad en ontgoocheld. Omdat er ook van het Westen geen concrete hulp komt, voelen ze zich een speelbal van de situatie.”

Dit is een klassieke journalistentruc om zo de lezer een rad voor de ogen te draaien en de feiten te vervalsen. Men gaat met iemand praten met een uitgesproken visie die overeenkomt met die van de journalist en stelt dat dan voor als zijnde die van de ganse massa voor wie die man en ook de journalist stelt te spreken.

Hier laat men een extreme nationalist (Remzi Maradasulovitsj) aan het woord en stelt dan dat dit de visie is van ‘De Krim-Tataren’. Grove leugens natuurlijk want het is alleen maar de visie van die ene man en eventueel van zijn groep. Niet meer.

Het is alsof China, zoals vroeger Duitsland, België zou willen doen splitsen en een Chinees journalist een reportage maakt over ons land. Hierbij laat hij paginalang Filip Dewinter aan het woord en stelt dan in het stuk: ‘De Vlamingen zijn kwaad en ontgoocheld’. Daarbij de visie van Dewinter voorstellend als zijnde die van alle Vlamingen. Iedereen hier zou de vervalsing zo zien. Joanie de Rijke deed net hetzelfde met de Krim. 

Het stuk van Joanie de Rijke is bovendien een zeer goed verhulde oproep – wat het extra malafide ervan doet veronderstellen – tot meer spanning en Amerikaanse interventie. Immers door die Krim-Tataren voor te stellen als slachtoffers die: ‘van het westen geen concrete hulp’ krijgen roept zij in wezen aan de VS en de EU om die Krim-Tataren, slachtoffers van ‘Russische agressie’ ter hulp te komen. Met bommenwerpers?

Joanie de Rijke had natuurlijk met slachtoffers van bijvoorbeeld Svoboda of Pravy Sektor kunnen spreken maar doet dat niet. Daarvoor heeft zij blijkbaar geen enkele interesse. En dat de meeste Krim-Tataren gezien de uitslag van het referendum blijkbaar voor aanhechting bij Rusland stemden is ook voor haar geen overweging waard.

Toch ontroerend hoe ze zich plots het ‘trieste’ lot van die Krim-Tataren aantrekt. Een mens zou zo zijn zakdoek bovenhalen? Of de neus dichtknijpen wegens de niet te harden stank.

En dat zij beter de geschiedenis van de Krim kent dan dat zij laat blijken is praktisch zeker. In Sebastopol staat immers een heel grote kathedraal die de bekering tot het christendom van koning Vladimir eert. Niemand die de Krim bezocht kan dit missen. Maar dit verhaal past niet in haar plaatje. Liever de feiten vervalsen.

Willy Van Damme

Syrië–Al Qaeda in Homs geeft strijd op

Gisteren woensdag kondigden de overgebleven jihadisten die zich nog in het oude stadscentrum van Homs verscholen aan dat ze zich gaan overgeven aan het Syrische leger. Het gaat hier in essentie om leden van de extreem salafistische groep Jabhat al Nusra welke officieel verbonden is met al Qaeda.

Copieuze maaltijd

Het betreft hier een klein al vele maanden lang geheel omsingeld gebied. De laatste bekende beelden vanuit deze zone waren die waarbij leden van de groep stoer insecten verzamelden en die dan lachend zaten te verorberen alsof het een copieuze maaltijd betrof.

Frans van der Lugt - 1

De Nederlandse jezuïet Frans van der Lugt was steeds een tegenstander van die rebellie van wie hij alleen maar slechts verwachte.

De aankondiging die gebeurde via een lange vol verwijzingen naar Allah staande tekst komt er twee dagen na de laffe executie van de 75-jarige Nederlandse pater Frans Van der Lugt, een jezuïet die al sinds 1971 in Syrië verbleef en er als Syriër onder de Syriërs leefde.

Wie hem vermoordde is onduidelijk maar het is praktisch zeker het werk van een lid van Jabhat al Nusra of een der andere er actieve jihadistische groepen van het (sic) Vrije Syrische leger. (2) De moord gebeurde als een standrechtelijke executie met een kogel door het hoofd en zonder dat er sprake was van een diefstal. De moord was dus zuiver politiek van aard.

De pater was in het door jihadisten bezette stadsdeel gebleven om er bij de overblijvende door die jihadisten gegijzelde mensen te blijven. Het typeerde de man maar werd hem nu ook fataal. Maar zijn geprezen sociaal werk zal gezien zijn heldendaad zeker blijven bestaan, zowel in de geesten als in de dagelijkse praktijk.

Lijkenpikkerij

Hij was ook een radicaal tegenstander van die rebellie en daarom grotendeels persona non grata voor onze media. Pas nu met zijn dood ontdekte onze pers de man en prees hem als het ware in de hemel. Een toonvoorbeeld van schaamteloze lijkenpikkerij.

Alhoewel Jabhat al Nusra elke verantwoordelijkheid ontkende en ISIS, de extreem salafistische Islamitische Staat voor Irak en al Sham, de verantwoordelijkheid opeiste blijft een lid van het Jabhat al Nusra de grootste kanshebber voor die moord op Frans van der Lugt.

Voorheen kwam alleen de Italiaanse jezuïet Paolo Dall’Oglio in onze pers aan het woord, voor zover geweten de enige pater of priester die er die jihadisten verdedigde. Over hem verscheen ooit zelfs een verhaal in Kerk en Leven. Frans van der Lugt of onze Daniel Maes nooit. Deze voor de media ‘goede’ katholiek werd dan maar in Rakkah door die jihadisten vermoord. Uit dankbaarheid?

Zo had het Nederlandse NRC Handelsblad er eergisteren zelfs twee pagina’s voor over met daarbij lofbetuigingen voor de man van de Nederlandse bisschoppen, het Vaticaan, VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon en Frans Timmermans, Nederlands minister van Buitenlandse Zaken.

Zelfs Jorn De Cock in de Standaard, een rebellenfan van het eerste uur, en De Morgen prezen hem figuurlijk in de hemel. Allen tot heden verdedigers van die jihadisten die mee verantwoordelijk zijn voor deze laffe moord. Van flexibiliteit gesproken.

Maar blijkbaar heeft deze gruweldaad geleid tot zo’n interne ruzies bij deze er overgebleven jihadisten dat overgave zo te zien de enige overblijvende optie is. Blijkens hun verklaring zouden ze allen mogen vertrekken met ieder een individueel wapen.

Of dat in de praktijk ook zo zal zijn is af te wachten. De haat van de bevolking voor deze niet zelden buitenlandse jihadisten is zo groot dat hen gewoon zonder meer laten gaan voor het leger en de regering een politiek moeilijke zaak zou kunnen zijn. De eis voor bloedwraak onder de miljoenen Syrische slachtoffers zal ook hier wel groot zijn.

Rankoes 

Met de nakende val van Homs blijft in het westen van Syrië als grote steden alleen nog Aleppo en Daraa over waar er gevochten wordt. Het betekent een grote vooral symbolische overwinning voor het Syrische leger en de regering van Bashar al Assad.

Rankoes - 9 April 2014 - 1

En zoals steeds plant het leger in het door hen veroverde gebied van Rankoes zijn vlag, een eeuwenoud symbool.

De bewering van de regering Assad dat militair de strijd dit jaar zal gestreden zal zijn kan wat overmoedig klinken maar met de praktisch ganse verovering van het Qalamoengebergte en het grensgebied met Libanon en nu de op handen zijnde bevrijding van de laatste verzetsaard in Homs klinkt dit al realistischer.

In het Qalamoengebergte werd woensdagochtend eindelijk ook de stad Rankoes veroverd. Er blijkt hier stevig gevochten te zijn. Zo verloor de door Saoedi-Arabië geleide Liwa al Islam volgens eigen zeggen 140 manschappen.

Zoals elders in dit gebied diende het leger gesteund door troepen van Hezbollah en de Nationale Verdedigingskrachten, een vrijwilligersleger, eerst de omringende bergen in te nemen voor men de stad aanviel. De strijd om Rankoes zou 18 uur geduurd hebben en woensdagochtend succesvol te zijn afgerond.

Weinig schade

Volgens onbevestigde berichten van de Syrische TV zou ook het iets noordoostelijker gelegen christelijke stadje Maaloela zijn heroverd. Bevestiging van dit bericht via beelden van oorlogscorrespondenten of andere bronnen is er voorlopig echter nog niet. 

De strijd hier in dit gebied lijkt, op enkele bergdorpen na, nu geheel gestreden. De jihadisten in dit gebied zijn nu uiteengevallen in kleine geïsoleerde groepen zonder coherente leiding en serieuze bevoorrading. Wel poogden ze tevergeefs nog een dorp in de omgeving van de stad Yabroed met een zelfmoordaanslag aan te vallen. Vele aanvallers bekochten het blijkbaar met hun leven. 

Bashar al Assad -  Met soldaten - 3 - Instagram

Langzaam maar zeker rukt het Syrische leger op en duwt het de Syrische rebellen steeds meer in de verdrukking.

Wel leek zoals op TV te zien was de schade aan de gebouwen in Rankoes vrij goed mee te vallen, zeker in vergelijking met de toestand in bepaalde wijken van steden als Aleppo en Homs.

Maar in Homs is men ondertussen al begonnen met de heropbouw. En daar kan de erg moorddadige aanslag van gisteren met die twee bomauto’s weinig aan verhelpen. Men weet er dat het ergste voorbij is en dan deert dit al veel minder. Het lijkt dan eerder een achterhoedegevecht, eentje uit wanhoop.

Willy Van Damme

1) http://www.syrianperspective.com/2014/04/nusra-announces-handover-of-all-old-homs-to-saa.html. SAA is het Syrian Arab Army, het regeringsleger.

Voor wie een beter begrip wil krijgen van de mentaliteit is die moeilijk leesbare tekst waar zij hun wens tot overgave kenbaar maakten erg interessant. Het toont hoe die jihadisten mentaal als het ware op een andere planeet leven. Het verklaart hun extreem fanatisme en de grote succesvolle indoctrinatie waaraan men die jongeren blootstelde.

De website Syrian Perspectieve staat 100% achter de Syrische regering maar beschikt over goede doorgaans betrouwbare informatie. Wel eventjes door het erg ruwe propagandataaltje heen kijken.

2) Tijdens een gesprek met een correspondent in Syrië van de Mediawerkgroep Syrië ontkende Jabhat al Nusra elke betrokkenheid bij de zaak en namen leden van ISIS dan weer de moord op zich.

Volgens de Syrische gouverneur voor Homs dient de dader wel degelijk bij Jabhat al Nusra te worden gezocht. Wat logisch lijkt want ISIS is voor zover geweten praktisch geheel naar de vallei van de Eufraat verdreven, ver weg van Homs.

Obama op bezoek – Mist over België

Het bezoek van eind maart van de Amerikaanse president Barack Obama aan ons land is om meerdere reden merkwaardig te noemen. Niet alleen wegens de waanzinnige kosten van dit bezoek of de best als krankzinnig te omschrijven veiligheidsmaatregelen. Met mensen die zelfs huisarrest kregen. Je moet maar durven.

Nog meest merkwaardig echter was de reactie van de pennenlikkers in onze kranten. Nooit zoveel mist over dit land zien hangen. Mist dan afkomstig van de gigantische hoeveelheden wierook die onze pers in petto had voor de man die denkt de ganse wereld naar zijn pijpen te moeten doen dansen.

Een bloemlezing:

De Standaard van 27 maart: “En toch sprak daar een Amerikaanse president die zich niet veilig op afstand hield met gemeenplaatsen over internationaal recht. Daar sprak een president die op een moreel fundament wijst. Dat heeft iets verhevens, iets wat we in lange tijd niet gehoord hebben.” (Karel Verhoeven)

De Morgen van 27 maart: “Het blijft onwaarschijnlijk hoe hij een zaal moeiteloos vult met zijn charisma, zijn lach en persoonlijkheid, nog voor hij zelfs maar één woord gezegd heeft.

Wanneer hij dat doet, blijkt nog maar eens dat hij een van de grote sprekers van zijn tijd is, een oratorisch talent zonder weerga. De dictie, de opbouw, de frasering, het tempo, de vanzelfsprekendheid waarmee hij een punt onderstreept…” (Yves Desmet)

Het Laatste Nieuws van 27 maart: “Groots, indrukwekkend, inspirerend. Meeslepend.” (Jan Segers)

De Gazet Van Antwerpen van 27 maart: “Indrukwekkende speech van VS-president Barack Obama… Het werd een bevlogen, indrukwekkende speech, zoals alleen president Obama die kan geven….Wie Obama gisteren hoorde, kan er niet meer aan twijfelen dat Rusland fout bezig is. Dat Poetin een bedreiging vormt voor de vrije wereld.” (Paul Geudens) (1)

De vraag die een mens zich dan stelt is hoe verschrikkelijk naïef men moet zijn om van Obama zelfs nog maar een piepklein beetje te geloven. Wie die man en zijn woorden nu nog gelooft moet meedingen voor het wereldkampioenschap kritiekloosheid.

De vrijheid

Ho ja, de titel boven het grote stuk in De Standaard over zijn bezoek was: “Barack Obama waarschuwt ‘Onze vrijheid is niet gratis’”. De meest holle slogan denkbaar. Maar goed om te vertellen tegen die mensen welke die dag zelfs niet eens hun woning mochten verlaten.

Of aan die mensen in het nu ‘vrije’ Oekraïne die vorige week de boodschap kregen dat hun uitkeringen neerwaarts gaan en het gas om zich te verwarmen met 50% opwaarts. Om mee te beginnen.

Een eis – in naam van de ‘vrijheid’? – van het door de VS gecontroleerde IMF. En dus kunnen ze er eventueel doodvriezen in naam van de door Obama en onze pennenlikkers zo bezongen vrijheid, blijheid.

Om maar te zwijgen over de vele duizenden slachtoffers van zijn vele oorlogsmisdaden zoals met die robotvliegtuigen die op zeker ogenblik als het ware aan de lopende band onschuldigen standrechtelijk executeerden. Onschuldigen, want niemand van die slachtoffers was ooit zelfs maar in beschuldiging gesteld.

Om maar te zwijgen over de tientallen miljoenen mensen in Iran en Syrië die hij met een oorlog zit te intimideren. Om nog maar te zwijgen over zijn steun voor de door fascisten uitgevoerde staatsgreep in Oekraïne, zijn hulp aan Israël, Saoedi-Arabië, het Rwanda van Kagame, enzovoort.

En dan is er de nog steeds enorme zware armoede in de VS met massa’s mensen die dagelijks sterven van ontbering. Of de vooral met zwarten gevulde gevangenissen van deze Oom Tom.

Mao Zedong

Maar laat dat voor onze kwaliteitskranten met hun sterjournalisten zeker geen bezwaar zijn om een berg wierook te laten branden. En dit zijn dan diezelfde sterjournalisten die de Russische media er van beschuldigen de spreekbuis van Vladimir Poetin te zijn.

En waarom schrijven ze dat? Omdat Washington en Barack Obama dat zegt. Onze sterjournalisten zijn gewoon een karikatuur van wat een journalist zou horen te zijn. Een zielig zootje dat zich hopeloos belachelijk maakte. De onbekwaamheid in het kwadraat.

Onze media hebben die dagen gewoon een niet te genieten stank zitten verspreiden die best nog herinneringen oproept aan wijlen Amada toen ze in hun hoogdagen de heilige Mao Zedong bezongen. Die dagen zijn gelukkig voorbij. Het aanbidden van Obama nog niet. Daar zorgen Yves & Co wel voor.

Willy Van Damme

1): De onderlijning is van mij om zo te onderstrepen dat hierachter al een oorlogslogica schuilt. Namelijk het verdedigen van onze (sic) vrijheid tegen het gevaar…. de nieuwe Hitler zoals de propaganda schrijft.

Iran–Akkoord met VS praktisch rond

Uit zowel Amerikaanse als uit Iraanse bron komt dit weekend het bericht dat het akkoord met Iran rond het kernenergieprogramma praktisch rond is. De voorbije dagen waren er tussen de verschillende betrokken partijen nieuwe zogenaamd technische vergaderingen onder ambtenaren van een lager niveau, en die blijken succesvol geweest te zijn. Niet echt verwonderlijk.

Diplomatiek machtsspel

Volgens beide bronnen zou men al volgende maand de definitieve tekst voor het akkoord uitwerken dat dan nadien zoals dat hoort door de topministers plechtig zal ondertekend worden. Normaal zou men tegen 20 juli een akkoord moeten rond hebben. Met mogelijkheden voor verlengingen. Het ging dus sneller.

Typerend is het gelijktijdig in de VS verspreidde bericht dat Boeing de toelating kreeg om onderdelen voor Iraanse burgervliegtuigen te leveren. Wat sinds de Iraanse revolutie van 1979 niet meer gebeurde.

Khamenei als atoompaddenstoel - Cartoon - The Times - 26 novemb

Een nog niet zo oude tekening uit de Londense krant The Times. Zo stelde onze media het Iran van de ayatollahs en haar kernenergieprogramma voor. Niet Iran loog maar de Times.

Het betekent een belangrijke verschuiving op wereldschaal van het diplomatieke machtsspel. Duidelijk is dat de invloed van Israël en zeker Saoedi Arabië op het Amerikaanse beleid sterk verminderde.

Het bezoek van vorige week van Barack Obama aan de Saoedische hoofdstad Riaad bracht duidelijk geen enkele toenadering tussen beide landen die al meer dan 80 jaar bondgenoten zijn.

En ook tussen Israël en de VS zit er een flink haar in de boter. De tijd dat de VS bijna alles deed wat Israël eiste lijkt deels voorbij. Tussen de VS en Israël is er zelfs openlijk ruzie over de gesprekken met de Palestijnen. Om over de kwestie van Syrië maar te zwijgen.

Ook lijkt de Amerikaanse machtsovername in Oekraïne geen problemen te hebben veroorzaakt voor deze gesprekken. Rusland en Iran hielden het blijkbaar buiten de onderhandelingen. Wat toch opvallend is.

Veel vragen

Rest de cruciale vraag waarom Barack Obama begin vorig jaar in het grootste geheim plots met de regering van de vorige Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad ging onderhandelen.

De geheime gesprekken begonnen immers nog onder diens presidentschap en hadden dus niets te maken met de uitslag van de Iraanse presidentsverkiezingen zoals de traditionele pers op aanstoken van de VS gemakshalve schreef.

579507260496893322_197997900

Deze klassieke Iraanse slogan eigen voor het ultranationalisme in Iran zal je niet veel meer zien. Net zoals de bovenstaande tekening.

Zoals de energiespecialist Aviel Verbruggen vorige week in een interessante column in De Standaard (1) opmerkte heeft veel van die campagnes tegen specifieke landen als Iran en Libië te maken met de wil van de VS om de petroleumuitvoer onder controle te houden. En dus zo te zorgen voor hoge prijzen. Wat niet kan verbazen.

Maar de vraag is dus waarom de VS zijn oorlog tegen Iran lijkt stop te zetten. Betekent dat het stoppen van hun steun aan allerlei islamisten zoals de Moslimbroederschap in Egypte, Syrië en elders?

Syrië

Een andere cruciale vraag is welk gevolg dit gaat hebben voor de toestand in Libanon en vooral Syrië. Daarbij was er vorige week een groot incident tussen de VS en Koeweit, een andere Amerikaanse vazalstaat.

Plots klaagde men in de VS over de nochtans al jaren lopende steun van de Koeweitse minister van Justitie Nayef al Ajami aan die jihadisten in Syrië. Waarop die na een zwak protest dan maar ontslag nam. Een merkwaardig voorval als we weten hoezeer het de VS is die al jaren die jihadisten steunt.

Barack Obama

De vraag blijft waarom Barack Obama plots besloot met Iran geheime gesprekken aan te knopen en nu een historisch praktisch rond zijnde akkoord te onderhandelen.

Normaal moet dit een goede zaak zijn voor niet alleen Iran en haar bevolking maar zeker ook voor Syrië en Libanon. Zonder die Amerikaanse steun is die jihadistische opstand in Syrië ten dode opgeschreven. En Iran gaat geen oorlog en bezetting tegemoet en kan opgelucht ademen.

Verklaart dit waarom men nu ook de Syrische jihadistische gruwel in onze media toont en er plots sprake is van een massaproces tegen Belgische jihadisten? Is dit een verklaring voor de gestage vooruitgang van het Syrische leger in haar strijd tegen die jihadisten?

Dat het grote geschil tussen de VS en Iran niets te maken had met dat vermeende atoomwapenprogramma is zeker. Dat programma bestond alleen in de soms heel rijke fantasie van een pers die amper wist waarover zij schreef en experten die zich mogelijks lieten betalen voor het uiten van een nergens op slaande visie.

Mistgordijn

Dat atoomprogramma was gewoon een mistgordijn waarachter de VS haar ware bedoelingen verstopte. Het was zoals met de massavernietigingswapens van Saddam Hoessein, of met de door de media en experten eveneens voor waar aangenomen dominotheorie.

Volgens deze uit de jaren vijftig van vorige eeuw daterende en van elke realiteit ontdane theorie zou als Vietnam aan de ‘communisten’ valt de rest van Zuidoost-Azië ook ‘communistisch’ worden. Het excuus voor de VS om Vietnam en haar twee westelijke buurlanden, Laos en Cambodja, te vernielen.

Ali Khamenei, Opperste leider

De Iraanse Opperste Leider Ali Khamenei is wegens zijn persoonlijke ervaringen als gevangene van de politie der vroegere pro-Amerikaanse sjah Mohammad Reza Pahlavi steeds erg anti-Amerikaans geweest. Hij zette die haatgevoelens blijkbaar opzij en verdrong de herinneringen aan de folteringen van toen.

Klinkklare onzin die elke beginnende student geschiedenis van de regio zo zou weglachen. Maar steeds nam men die prietpraat klakkeloos zonder een seconde na te denken over als zijnde de waarheid. Ook zo met het Iraanse atoomwapenprogramma.

Voor de Iraanse opperste leider Ali Khamenei is dit bijna akkoord zonder enige discussie een grote overwinning. Voor het eerst sinds de komst van de Britten rond 1856 kan Iran een eigen onafhankelijk beleid gaan voeren zonder enige vorm van bedreiging door het westen. Een zeer grote verwezenlijking.

Tussen de vele dynastieën die Iran/Perzië al bestuurden zal die van de Ayatollahs in de geschiedenisboeken zeker niet als de slechtste geboekstaafd staan. Niet dat hun problemen nu plots opgelost zijn. Verre van.

In zekere zin kan men zelfs stellen dat de echte test voor de Iraanse theocratie pas nu komt. En dat is zorgen voor eten, onderwijs, werk, gezondheidszorg en het voldoen aan de vele soms zelfs tegengestelde verlangens van de gemiddelde Iraniërs. Een zware karwei.

Willy Van Damme

1) ‘Kernenergie is virtuele realiteit’, Aviel Verbruggen, De Standaard, 5 april 2014.