Medeverantwoordelijkheid vliegtuigongeluk

Het is nog geheel te vroeg om nu al enige dader voor het neerhalen van dat Maleisisch burgervliegtuig aan te duiden. Je kan er zelfs gif op nemen, we zullen het nooit zeker weten. Ze toont wel de hoge nood om tot een akkoord tussen de partijen te komen om zo dit conflict rond Oekraïne op te lossen. Laat ons hopen dat deze misdaad daarvoor de nodige stimulans zal geven. Optimistisch kan men echter niet zijn.

Wat wel al met zekerheid gezegd kan worden is de medeverantwoordelijkheid voor de 300 en mogelijks meer doden. Zo is de putschistenregering in Kiev zeker medeverantwoordelijk doordat ze dat deel van haar luchtruim pas nu afsloot voor de burgerluchtvaart. En zij is als ‘regering’ verantwoordelijk. Niemand anders;

Zelf beweerde ze pas de voorbije dagen dat een troepentransportvliegtuig op een hoogte van ongeveer 6.500 meter as neergehaald. En dat is de hoogte voor niet-intercontinentale vluchten. Slechts nu sloot ze dit gebied af. En dat is rijkelijk te laat en stelt haar bloot aan schadeclaims.

Tweede is de Maleisische luchtvaartmaatschappij. Terwijl andere maatschappijen niet meer boven dit toch beperkt gebied vlogen, bleef zij dit wel doen. Totaal onverantwoord en ook hier stelt zich ten overstaande van de passagiers en hun naasten de problematiek van schadeclaims. Het zou haar zo te zien, terecht, duur te staan kunnen komen. Gespecialiseerde advocatenbureaus lopen zich, zeker weten, nu al warm.

Willy Van Damme

BNP Paribas–De lessen uit de monsterboete

De Franse bank BNP Paribas waarin België een substantieel aandeelhouder is heeft aan het Amerikaanse gerecht dan toch een boete moeten betalen van maar eventjes 8,97 miljard dollar. Een schokkend hoog bedrag. Daarenboven komt nog het feit dat ze vanaf 1 januari 2015 gedurende een jaar in de VS bepaalde dollartransacties niet meer zal mogen verrichten. Een nooit geziene loodzware straf.

Wurgen

Zeker dat laatste is nog de zwaarste klap voor de bank. Ze speelt namelijk een zeer grote rol in de financiering van de handel in olie en aardgas en die gebeurt immers steevast in Amerikaanse dollar. Een strikte toepassing zou betekenen dat de bank een jaar lang uit die handel wordt gesloten. En als ze dan kan terugkeren zijn vele klanten al elders gaan aankloppen en dus verloren.

Mogelijks zal zij via andere banken kunnen werken om die handel deels te behouden. Onduidelijk is ook in hoeverre zij in 2015 nog handel in dollars zal kunnen drijven. In wezen is BNP Paribas echter een speelballetje geworden van de VS die haar elk ogenblik kan wurgen. Een verre van prettig vooruitzicht voor deze in veel opzichten voornaamste Franse bank.

En die monsterboete was dan nog ‘beperkt’ doordat BNP Paribas ‘vrijwillig’ schuldig pleitte. Nou ja, anders had de VS natuurlijk gewoon de deurwaarders naar Parijs kunnen sturen en op alle activa beslag laten leggen. Enige keuze had de leiding van de bank dan ook wezenlijk niet.

BNP Paribas Fortis

De zowat grootste Franse bank is de speelbal geworden van de VS. De vraag is nu wat de gevolgen gaan zijn voor de bank zelf en het Europese bankwezen en de economie in Europa.

Het probleem is dat de Franse bank door haar positie in de energiehandel zeer veel transacties in dollar verricht. En om puur technische reden moeten die op een zeker ogenblik wel in New York passeren.

Oliehandel

Men tekent bij BNP Paribas bijvoorbeeld een contract in Kuala Lumpur voor een miljoen vaten ruwe olie van een Maleisische olieproducent, die dan bestemd is voor Thailand en die verscheept worden door een Chinese bevrachter welke ze dan vervoert naar een raffinaderij, eigendom van een zuiver Thaise maatschappij. De VS komt dus niet voor in deze handelstransactie.

Maar aangezien die handel per definitie steeds in dollar gebeurt is de VS betrokken want voor dollars te verrekenen kan men op zeker ogenblik niet om New York heen. Dat is zuiver technisch maar het kan niets anders. En hier knelt het schoentje.

Toen de VS vele jaren geleden dan embargo’s afkondigde – ogenschijnlijk alleen slaande op de handel van haar land – voor Soedan, Iran en Cuba dan betekende dat in feite elke olie- en gashandel van wie of waar ook met die landen onmogelijk gemaakt werd. Want daarvoor heb je dollars nodig en dan moet je al was het maar voor vijf seconden in New York zijn.

In die zin is het daarom zeer merkwaardig dat de VS pas nu BNP Paribas en ook andere Europese banken als ING (boete 619 miljoen), Credit Suisse (536 miljoen), Standard Chartered Bank (667 miljoen) en HSBC (1,9 miljard) de voorbije drie jaar aanpakte.

Waarom pas nu?

Washington immers wist reeds voor ze die embargo’s op die landen afkondigde welke gevolgen dit voor de olie- en gashandel ging hebben. Deze zou in theorie praktisch onmogelijk gemaakt worden. Ze wist wie er olie kocht en verkocht en welke bank daarmee zaken deed. Het is immers ook maar een klein beperkt clubje van financiers gekend door iedere specialist.

Al Capone

De Amerikaanse maffiabaas Al Capone werd rijk via onder meer afpersing. In hoeverre kopiëren de VS hier de praktijken van Al Capone?

En dan stelt zich de vraag waarom de VS pas de voorbije drie jaar in actie schiet. Want jarenlang heeft ze in feite gewoon laten begaan. Volgens het door de VS zelf verspreide en kritiekloos door o.m. De Morgen overgenomen verhaal zou een lid van de Amerikaanse regering over deze kwestie zelfs reeds in 2006 in Parijs zijn beklag gemaakt hebben. Acht jaar geleden!

Het hoeft dan ook niet betwijfeld te worden dat achter dit Amerikaans optreden andere motieven schuilen dan wat men in Washington en New York publiek zegt en wat men hier in de media zomaar zonder vragen te stellen overneemt.

Door het heffen van deze boetes int de VS natuurlijk in de praktijk fikse extra belastingen en verzwakt zij op substantiële wijze het Europese bankwezen. Voor die vijf banken alleen gaat het hier over een nette 12.622 miljoen dollar. En er staan nog meer bankiers aan te schuiven. Men zou het afpersing kunnen noemen à la Al Capone.

Dat dit spel in 2012 begon, juist na de mislukte Amerikaanse speculatiegolf tegen de euro, kan natuurlijk een toeval zijn. Alhoewel, toeval? Naar de juiste motieven voor het Amerikaanse optreden is het uiteraard wel nog steeds raden. Zoiets blijft nu eenmaal geheim. Maar dat de VS zo een enorme druk op Europa zet hoeft men niet te betwijfelen.

Het geheel doet nog maar eens vragen rijzen over de betrouwbaarheid als handelspartner van de VS. Na het voorval van Toyota dat bijna in het bankroet werd geduwd door beweringen over onveilige auto’s (1). En dan komen nu de problemen van BP en de Europese banken. Het lijkt wel of iedereen die er investeert zich dreigt bloot te stellen aan zware financiële risico’s.

Ethiek

John Crombez

Staatssecretaris John Crombez kan zich blijkbaar geheel vinden in de Amerikaanse sancties tegen deze Europese banken. Zo te zien snapt hij gewoon niet wat er gebeurt.

Immers ook de Commerzbank en Deutsche Bank, de twee grote Duitse banken, zitten al in het Amerikaans verdomhoekje angstig de monsterboetes af te wachten. En ook die zullen zeker niet van de poes zijn. De VS weet duidelijk hoe ze hun staatskas moeten spijzen. Vraag het ook maar aan de Britse oliemaatschappij BP. Daar lopen de schadeclaims straks naar de 20 miljard dollar.

Dat economen als Koen Schoofs en Ivan Van der Cloot hierbij over ethisch bankieren komen prediken wekt dan ook grote verbazing. Maar het zijn dan ook economen en die hun kwaliteiten kennen we reeds van voor de financiële crisis van 2007.

Hetzelfde natuurlijk voor staatssecretaris John Crombez (sp.a) die instaat voor fraudebestrijding en die zich hier pal achter de VS schaart. Snapt die nu werkelijk niet waarover het hier gaat? Deze kwestie heeft niets met fraude te maken maar simpel met een grof imperialisme die fraude gewoon als excuus gebruikt. Zo doorzichtig.

Maar aangezien de EU behoudens een voor wapens geen embargo’s tegen Soedan of Cuba heeft lopen is elke andere Europese handel ermee legitiem. En als men het heeft over ethisch bankieren dan stellen er zich wel heel veel vragen bij de rol van banken in de wereldeconomie. Zoals bijvoorbeeld bij de bancaire relaties met een land als Saoedi Arabië. Maar hierover zwijgen onze economen en de media.

Mekka

BNP Paribas is onethisch door de handel met Soedan te financieren stellen economen als Koen Schoors en Ivan Van der Cloot samen met De Morgen. Over het financieren van de handel met bijvoorbeeld Saoedi Arabië zwijgt men echter in alle talen. Hier de voor moslims heilige stad Mekka in Saoedi Arabië.

Vinden de politici of economen die handel niet ethisch dan moeten ze dat eventueel maar laten verbieden. Maar ze vertikken het en dus is het legaal. Bovendien is het verhaal over Soedan en de ‘genocide’ een verhaaltje uit de Amerikaanse pers waarbij ngo’s genre Human Rights Watch en Hollywoordsterren als George Clooney voor de camera hierover tranen met tuiten plegen.

Dat die rebellen in de Soedanese regio van Darfoer evenzeer moorden en plunderden – wie weet zelfs nog meer – dat kwam in dat milieu nooit ter sprake. Evenmin hoorde men iets over hun financiers achter de schermen.

Men vaardigde vanuit het Internationaal Strafhof hiervoor wel een aanhoudingsbevel uit tegen de Soedanese president Omar al Bashir, maar daar bleef het bij. Het is dode letter. Het was het hypocriete Amerika in zijn volle glorie.

George Clooney heeft echter zo te zien geen interesse meer, evenzeer als al die toen luid schreeuwende ngo’s en media. Eens de VS de onafhankelijkheid voor Zuid-Soedan verkreeg viel het hier doodstil. Niemand spreekt nog over dat arrestatiebevel en Bashir reist probleemloos de wereld rond, desnoods de hand schuddend van figuren als een Clooney.

Nepfacturen

Dat de mensenrechtensituatie in Zuid-Soedan veel slechter is dan het ooit in het moederland Soedan was, daarover maalt behoudens enkelen niemand. Clooney hierover al gehoord? En een arrestatiebevel vanuit het Internationaal Strafhof voor de Zuid-Soedanese president Salva Kiir is er ondanks de mensonterende toestanden niet. Om van een embargo maar te zwijgen.

Natuurlijk werd die handel van BNP Paribas met Soedan, Iran en Cuba via nepfacturen toegedekt. Het kan nu eenmaal ook moeilijk anders. Iedereen die de oliehandel en de kwestie van die Amerikaanse embargo’s kent wist dat dit zo gebeurde. Praat met een zakenman die zaken doet met bijvoorbeeld Iran en hij zal het je discreet uitleggen hoe het werkt.

Standbeeld voor de revolutie, Holguin, Cuba

Bij het ethisch discours over BNP Paribas zweeg men merkwaardig genoeg steeds over het embargo tegen Cuba. Wat is echter de ethiek achter het Amerikaanse embargo tegen het eiland Cuba? Ook hierover zweeg men in alle talen. Ethiek à la carte, als het past gebruikt men het argument, als het niet past zwijgt men erover. Hier het standbeeld ter herdenking van de revolutie van 1959 in Holguin, vlakbij de geboorteplaats van Fidel Castro.

De herrie die economen als Ivan Van der Cloot en Koen Schoors hierover vooral in De Morgen maken toont dan ook veel hypocrisie of onkunde. Voor Van der Cloot is het zelfs gewoon een zaak van rechtspraak en ethiek. Vermoedens over achterliggende motieven zoals de verkoop door Frankrijk van oorlogsvaartuigen aan Rusland noemde hij zelfs absurd. Of hoe wereldvreemd men kan zijn.

Het feit dat deze minnelijke schikking tussen de Franse BNP Paribas en de VS bekend raakte juist een dag nadat het Amerikaanse GE een deel van de Franse energie- en transportgroep Alstom mocht overnemen zou nochtans belletjes moeten hebben doen rinkelen bij een kritisch toeschouwer van dit dossier.

De verkoop van die oorlogsboten en de benoeming van Jean-Claude Juncker tot baas van de Europese Commissie kon men niet tegenhouden en dus kwam er in ruil dan die deal van GE met Alstom?

De Franse regering verkoos immers als partner van Alstom eerst het Duitse Siemens en wijzigde geheel onverwachts haar beslissing. Niet zeker, maar het zou verbazen moest dit niet sterk hebben gewogen in de ruzies rond de zaak BNP. Leuk is dat de Franse beurswaakhond dagen nadien die deal met GE afblies. De boete van BNP Paribas lag vast en dus blies men dan maar die deal met GE af?

Nul zeggenschap

En inderdaad technisch gezien is dit optreden van BNP Paribas valsheid in geschrifte en zou de bank hiervoor zeker in Frankrijk voor de rechter moeten verschijnen. Maar dit gaat niet gebeuren. Dit is immers een kwestie van Frans staatsbelang, en dat gaat voor rechtspraak. Overal en in elk land.

En dat de Belgische staat met zijn net geen 10% der aandelen in BNP Paribas weinig of geen zeggenschap heeft hoeft niet te verbazen. Men mag dan wel de grootste individuele aandeelhouder zijn maar met 10% in een vennootschap heeft men geen zeggenschap, laat staan controle. Toch niet in een grote bank in een ander land.

Elysee

Het Elysee in Parijs, zetel van het Franse presidentschap. Hier zal men onder meer de strategie van BNP Paribas bepalen, niet bij ‘les petites belges’ in Brussel.

Zeker hier waar het de Franse grootbank betreft. En daar worden de beslissingen genomen in de dure Parijse salons van de Franse elite, niet in het kleine Brussel met zijn ‘histoires belge’. Dat men hierover verbaasd doet kan alleen maar vragen oproepen over zoveel onkunde van hoe de samenleving werkt. Niet Di Rupo, Reynders, Geens of De Wever maar Franse heren beheren de bank.

Ergerlijk is ook dat men stelde dat de twee Belgische leden van de beheerraad van BNP Paribas, Michel Tilmant en Emiel Van Broekhoven, daar zaten als vertegenwoordigers van de Belgische regering. Dit terwijl men bij een simpele controle had kunnen weten dat zij daar zaten als onafhankelijke bestuurders. Ook hier scoort het dilettantisme bij bepaalde media en topfiguren hoge toppen.

Bovendien kwam men pas na een week mediaheisa over de zaak de mening van een der bestuurders te weten. (2) Voorheen was het vooral wind blazen, geraas. Zoals over de verkoop van de aandelen die nooit een discussiepunt zijn geweest. Alleen de opportuniteit om dit te doen en de prijs telt. En die moet zo hoog mogelijk zijn. Naast dan de zegen voor de verkoop van Parijs natuurlijk.

Extra territorialiteit

Wat in de Vlaamse media echter steeds netjes werd vermeden was de essentie waar het om draait. En dat is de extra territorialiteit en almacht die de VS zich aanmeet. De VS is het enige land ter wereld dat normale handel met Cuba blijft verbieden maar dit embargo treft feitelijk gans de wereld. Maar hierover zwijgt onze kwaliteitspers.

De roep om de hegemonie van de dollar in de internationale handel te breken wordt dan ook elke dag luider. Zodanig zelfs dat de Franse regering en haar bedrijfsleven dit nu officieel op de agenda plaatsten. Ook voor de Franse oliemaatschappij Total moet het gedaan zijn met dit dollarmonopolie.

Vladimir Poetin (links) en Xi Jinping

Na Vladimir Poetin en Xi Jinping dring nu ook Frankrijk aan om een einde te maken aan het monopolie van de Amerikaanse dollar over de olie- en gashandel. Ze moeten er gelukkig mee zijn.

Het moet muziek in de oren zijn van de Iraanse ayatollahs, de Chinese president Xi Jinping en zijn Russische ambtsgenoot Vladimir Poetin. Om over Indië, Brazilië en Venezuela en vele anderen maar te zwijgen. Want die dringen allen al veel langer aan op het einde van dit monopolie.

Hoe sterk de dollar in de wereldhandel juist staat is niet geheel duidelijk. Veel hangt ervan af hoe men het berekent. In sommige sectoren als energie is die wel absoluut maar elders is die al minder groot.

Volgens in de Financial Times gepubliceerde cijfers van Swift – de instelling in Terhulpen via welke in theorie alle banktransacties ter wereld lopen – was de dollar in januari 2014 goed voor 38,8% van alle overschrijvingen tegen 33,5% voor de euro en 9,4% voor het pond sterling.

De Chinese renminbi is nog maar goed voor 1,9%, terwijl de Yen 2,5% voor zijn rekening neemt. Andere kleintjes zijn de Canadese (1,8%) en Australische dollar (1,8%) en de Zwitserse frank (1,4%). Maar dit gaat over alle overschrijvingen, niet over wereldhandel alleen of over zuiver financiële transacties. (3)

Merkel is zeer boos

Dit stijgend Frans ongenoegen over de VS komt bovenop de groeiende ruzie tussen Duitsland en de VS. Duitsland slaagde er de voorbije jaren in om haar heerschappij over de EU te bevestigen. Er is achter de schermen uiteraard veel gemor, maar Angela Merkel is de nummer een en dat publiek in twijfel trekken doet niemand meer in de EU. Zelfs Londen zwijgt.

Het is een gevolg van de Duitse eenmaking die het land na de moeizaam verlopen hereniging nu tot het machtscentrum van het Europees beleid maakte. Dat het Duitsland is die in de geschillen met de VS het voortouw neemt hoeft daarom ook niet te verwonderen. De rest der lidstaten, met uitzondering van de Britten, stopt zich netjes achter het grote Duitsland weg.

Zo is het opvallend welk misbaar men in Duitsland blijft maken over het afluisteren door de VS van de private telefoongesprekken van Angela Merkel. Ook werd vorige week het contract met Verizon, een Amerikaanse communicatiebedrijf, stopgezet, officieel om reden van nationale veiligheid. Het betrof hier het beheren van de communicatie tussen ministeries in Berlijn.

En dan was er vorig weekend het openbaar maken in de Duitse media van de arrestatie van een voor de VS werkende spion. Normaal wordt zoiets nooit openbaar gemaakt, het blijft onder vrienden. Men gooit de man daarbij snel en discreet het land uit en voert eventueel een proces achter gesloten deuren.

Met als klap op het vuurwerk het deze donderdag uit het land zetten van de lokale CIA baas door de regering van Angela Merkel. Een voor de Europese Unie ongehoorde maatregel die de reële diepte van de relaties tussen de EU en de VS toont. Met als vraag: Wat is de volgende stap?

Brack Obama

Lachen kan Obama goed, evenals mooi speechen en overal de wereld destabiliseren. Tot stijgende ergernis van steeds meer wereldleiders. Hij kreeg vlak na zijn aantreden van zijn militaire bondgenoot Noorwegen dan ook de Nobelprijs voor de Vrede. En daar moet je wel wat voor doen.

Het feit echter dat men het openbaar maakte bewijst dat men de VS publiek wil beschuldigen, zwart maken. Bovendien raakte woensdag eveneens bekend dat men al een tweede Amerikaanse spion had ontdekt. Het hek lijkt wel van de dam hier.

Opvallend was ook dat in het Duitse parlement de kritiek te horen was dat de BND, de Duitse spionagedienst, in de praktijk zowat onder Amerikaanse controle stond en dat dit moest veranderen.

Waarbij de Amerikaanse pers al wist te melden dat Barack Obama er niet aan dacht zich over die spionageaffaire bij Merkel te verontschuldigen of schone woorden te maken. Men poogde de zaak zelfs te ridiculiseren.

Vrienden in Rusland en China

Merkwaardig was zeker ook het verhaal hierover dat de Duitse media brachten. Die stelden dat de betrokken persoon eerst contact had gezocht met Rusland, maar die toonden, beweerde de Duitse pers, geen enkele interesse. De VS daarentegen wel. Moraal van dit Duitse verhaal: De Russen zijn betrouwbaar en dus onze vrienden, de VS daarentegen vals, smerig en vijandig.

Typerend is ook de plotse diepe vriendschap die tussen Duitsland en China dit jaar is ontstaan met bezoeken aan China van Merkel en visites aan Duitsland dit jaar van de Chinese president Xi Jinping en premier Li Keqiang.

De liefdesverklaringen tussen beide landen zijn dan ook legio. En om het nog wat duidelijker te maken stelde de Chinese ambassadeur in London recent dat toen hij naar Europa kwam men vroeger sprak over Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland en men het nu heeft over Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannië. Een duidelijker boodschap kan een diplomaat moeilijk uitzenden.

En dan is er Oekraïne waar Duitsland, Frankrijk en Rusland op een lijn zitten en al maanden tevergeefs oproepen tot een staakt-het-vuren. Maar de regering in Kiev van oligarch Petro Poroshenko negeert dat gewoon en vecht met zijn tegenwoordig door de VS geleide legertje gewoon verder.

Waarbij men in de Oekraïense hoofdstad Kiev publiek zelfs liet verstaan zich van die Duits-Franse eisen niets aan te trekken. Ook hier is het Europese ongenoegen over het Amerikaanse optreden enorm en stijgend. Toen Poroshenko de wapenstilstand tegen de Duitse vraag in opzegde kreeg hij hiervoor zelfs felicitaties van Barack Obama. Berlijn moet in alle staten geweest zijn.

François Hollande en Angela Merkel

In Oekraïne legde de nieuwbakken president Petro Poroshenko het Frans-Duitse en Russische verlangen voor een staakt-het-vuren naast zich neer. De Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president François Hollande kregen van de regering in Kiev zelfs een sneer, stellende dat zij zich door hen de wet niet laten dicteren. Tot duidelijk jolijt van Barack Obama.

Het uitermate agressieve optreden van de VS onder Barack Obama met door haar georkestreerde conflicten in Afrika, Azië, Europa en het Midden-Oosten veroorzaken wereldwijd steeds meer ongenoegen. De VS willen via de crisis in Oekraïne de toenadering tussen Rusland en de EU saboteren. Evenals de droom van een Euro-Aziatische nauwe samenwerking , incluis dus China en Indië.

Het gevolg zou wel eens omgekeerd kunnen zijn met een hechter bondgenootschap tussen Brussel, Moskou en Beijing. De VS willen kost wat kost haar vermeende almacht over de wereld uit de jaren ‘90 van de vorige eeuw, verkregen na de val van de Sovjetunie, behouden. Het zou haar wel eens duur te staan kunnen komen.

Willy Van Damme

1) De Japanse regering wou de zeer grote Amerikaanse militaire basis op het eiland Okinawa sluiten, en plots bleken de Toyota’s in de VS, haar veruit grootste markt, geheel onveilig te zijn. Met eisen voor schadevergoeding die zich torenhoog opstapelden en de grote baas van Toyota dwongen zich in de VS publiekelijk te gaan verontschuldigen. De vernedering was totaal.

De Japanse regering viel en de eis voor sluiting verviel. Waarna die heisa over onveilige auto’s plots uit het Amerikaanse nieuws verdween. Een ander mooi verhaal waarachter men bij Toyota pure afpersing vermoede.

2) De Standaard, Nico Tanghe, interview met Emiel Van Broekhoven, 9 juli 2014, ‘BNP Paribas kon toch niet zomaar uit Soedan wegwandelen?’

3) Financial Times, Geoff Dyer, ‘BNP Paribas’s record fine highlights double-edged sword for US’, 2 juli 2014. Le Monde schreef diezelfde dag in ‘BNP Paribas face au dollar roi’ dat de dollar goed is voor 81% der wereldhandel. Zonder echter hiervoor een bron of een specifiek jaartal of periode te geven.

De NRC en de Syriëgangers in Delft–Het toppunt van durf en hypocrisie

In “Delft deed niets met melding moskee over Syriëgangers’ (NRC 5 juli 2014) hekelt U het feit dat de gemeente sinds 2012 niets deed om maatregelen te nemen tegen die radicalisering.

Een merkwaardig verhaal komende van een krant die drie jaar lang, sinds maart 2011, bij hoog en laag beweerde dat er in Syrië alleen sprake was van een vrijheidsstrijd tegen een brutale dictatuur. Verklaringen van de Syrische regering over jihadisten en buitenlandse terroristen werden door Uw krant al die tijd simpelweg afgedaan als propaganda, leugens.

Burelen NRC Amsterdam

De NRC Is een blad vol leugens, halve waarheden en verdraaiingen en als overheden die leugens dan geloven dan krijgen ze nadien een reprimande van diezelfde krant. Maar zelf zich verontschuldigen doet die krant natuurlijk niet. Daarvoor is ze te hautain, te arrogant. Je moet maar durven.

Uw verhaal over Delft is dan ook zowat het toppunt van durf en hypocrisie. Als Jullie op een correcte professionele wijze hadden gewerkt dan hadden de wethouders in Delft misschien het gevaar opgemerkt. Nu werden ze mede door de NRC onwetend gehouden, in slaap gesust. De verantwoordelijkheid van de krant is dan ook enorm.

In plaats van Delft te beschuldigen zouden de redacteurs eerst en vooral best aan een publieke zelfkritiek doen en zich in de krant op een zichtbare en duidelijke wijze verontschuldigen. Jullie hebben immers drie jaar lang de lezers bedrogen.

Toen de regering in Damascus waarschuwde voor de gevolgen voor Europa van het westers beleid tegenover het land dan had de krant het over: ‘Assad uit bedreigingen tegen het westen’. Dit terwijl men daar gewoon wilde waarschuwen voor de gevolgen die als een boemerang in het Europese gezicht zouden ontploffen. Die regering had dus 100% gelijk!

Ook de Russische president Vladimir Poetin en het Chinese staatshoofd Xi Jinping uiten dezelfde waarschuwingen, maar dat zijn voor de krant toch maar brutale dictators. En dus te negeren raadgevingen.

LEBANON/

Reeds op 22 april 2011 publiceerde het Brits-Canadese persagentschap Reuters deze foto van een betoging in Libanon van de wereldwijde en ook in Syrië actieve jihadistengroep Hizb ut Tahrir. Het bewijs van de betrokkenheid van jihadistische terreurgroepen bij de toen naar een oorlog groeiende opstand. Maar de NRC keek, net als de gemeente Delft, de andere kant uit. De krant bewees dan ook haar onbetrouwbaarheid.

En nu zitten de krant en de Nederlandse gemeenschap op de blaren. Het is te hopen dat ze voldoende pijn veroorzaken zodat men op de redactie in de toekomst eerst eens goed nadenkt voor men bericht. Met de nadruk op een juiste evenwichtige journalistiek. Nu verspreiden Jullie alleen maar platte propaganda. Met alle gevolgen van dien.

In bijlage stuur ik hierbij een door Reuters in april 2011 gepubliceerde foto van een betoging in Libanon van de wereldwijd actieve jihadistische en in Europa deels verboden groep Hizb ut Tahrir. Men wist het dus reeds toen. Maar zweeg en is dus medeplichtig aan de massamoord op dat land.

Willy Van Damme

NASCHRIFT:

De NRC wist in een vriendelijke brief te melden dat ze hem niet zullen plaatsen. Zoals te verwachten.

BNP Paribas, De Morgen, Crombez, Van der Cloot en Soedan

Jullie berichtgeving over BNP Paribas is van een zodanig laag niveau dat het amper te begrijpen valt. Soedan is inderdaad geen paradijs en rond het gebrek aan respect voor de mensenrechten stellen er zich zeker veel vragen. Maar voor zover geweten voert ons land en de rest van de wereld handel met dat land.

Het is dus onzinnig BNP Paribas aan te wrijven dat ze de oliehandel van Soedan financierde. Misschien rijden we wel rond met auto’s die Soedanese olie gebruiken. Wie weet. De reacties van uw krant, Ivan Van der Cloot en John Crombez getuigen dan ook van een ontzettende hoeveelheid hypocrisie.

John Crombez

John Crombez (sp.a) maakte zich boos over het gesjoemel met de rekeningen bij BNP Paribas om handel met Soedan, Cuba en Iran mogelijk te maken. Over de essentie, het misbruik die de VS van de positie van haar dollar maakt zweeg hij zedelijk. En als handel met Soedan een probleem is, waarom dan geen Belgisch verbod?

En als we de mensenrechten als maatstaf gaan gebruiken voor handel dan moeten we ook elke handel met de VS, Israël en Saoedi Arabië stoppen. En zelfs met de EU want die steunen volop de jihadisten in Syrië. Wat uw krant trouwens al meer dan drie jaar lang doet.

Dat daarbij de essentie van het verhaal de krant en Ivan Van der Cloot lijkt te ontgaan wekt geen verbazing. En die essentie is dat de VS wereldwijd haar rechtssysteem opdringt. Daarover gaat het. De rest is prietpraat. Krantenvulling.

Willy Van Damme

Reactie naar De Morgen betreffende haar campagne van de voorbije dagen rond BNP Paribas en de Amerikaanse boete.

Boeddhisme als fantasie

De lezersbrieven van Mark Van Esbroeck en K. Lammens (Humo 24 juni) over het boeddhisme tonen een schrijnend gebrek aan kennis over het boeddhisme en zijn praktijken. Daar schrijft Van Esbroeck dat boeddhisten: “… er nooit op uitgetrokken (zijn) om andersdenkenden gewapenderhand uit te roeien”.

Toen Tibet nog onder het juk van het boeddhisme zuchtte was er wijdverspreide slavenarbeid, was folteren schering en inslag en trokken de boeddhistische kloosters regelmatig tegen elkaar ten oorlog. Op een na werden trouwens alle voorgangers van de Dalai Lama vermoord.

In maart 2008 trokken monniken in Lhasa door de stad en staken daarbij huizen in brand waar in veel gevallen nog kinderen sliepen. Vreedzaam? Kom nou.

Dalai Lama en Aung San Suu Kyi

Twee schijnheiligen netjes bij elkaar, de Dalai Lama en Aung San Suu Kyi. Pure creaties van de westerse media.

Kijk verder naar Myanmar waar boeddhistische monniken mee pogroms organiseren tegen de Rohingyas, een moslim minderheid.

Of anders naar Sri Lanka waar boeddhistische monniken mee hielpen bij de oorlog tegen de Hindoeïstische Tamils en de minderheid van moslims. En zo kan men nog veel voorbeelden geven.

Waarbij de tot heilig gepromoveerde Dalai Lama steeds netjes weet te zwijgen. Zoals trouwens de eveneens heilig verklaarde Aung San Suu Kyi.

Wat beide heren schreven was pure fantasie. Het is inderdaad wel geen sekte te noemen maar het is wel degelijk een godsdienst en zo bijwijlen onderhevig aan dezelfde smeerlapperij als alle andere godsdiensten.

Willy Van Damme

ISIS en Irak – Het westerse bankroet in het Midden-Oosten en de Saoedische oorlogszucht

Zelden in de geschiedenis heeft het Westen zo zijn totale incompetentie aan de wereld getoond als met haar beleid van de laatste vijfendertig jaar in het Midden-Oosten. Vermoedelijk heel veel duizenden miljarden dollar werden uitgegeven met als resultaat een gebroken regio en een steeds sterker wordende jihadistische terreur, niet alleen in die regio maar ook hier. De opmars in Irak van de ISIS, Islamitische staat van Irak en al Sham (1), toont dit nogmaals aan.

Iraaks-Iraanse oorlog

Was de bemoeienis van de VS en de EU tot 1979 qua aangerichte schade nog vrij beperkt – er was natuurlijk de grote schande van de Palestijnen en de zionistische heilstaat – dan ging het sindsdien van kwaad naar alsmaar erger. De regio laveerde onder westerse en Israëlische  leiding van de ene oorlog naar de andere burgeroorlog. Bloed vloeide niet bij beken maar soms met ganse rivieren.

Eerst moest de VS in 1979 zo nodig een sadist als Saddam Hoessein in Irak aan de macht brengen en in Iran Ayatollah Khomenei en zijn theocratische staat. Wat dan resulteerde in de eerste echte oorlog tussen islamitische landen in de regio. Hij duurde bijna 10 jaar en resulteerde in vermoedelijk een miljoen doden.

518851639133427014_197997900

De Iraanse Opperste Leider Ayatollah Ali Hosseini Khamenei met een foto van Ruhollah Khomeini die in 1979 met westerse steun in Iran aan de macht werd gebracht. Onder nationalistische druk keerde Khomeini zich in het openbaar wel tegen de VS. In stilte bleven bepaalde contacten wel lopen.

Met westerse regeringen die aan beide kanten – ondanks een door hen zelf gevraagd wapenembargo – driftig wapentuig leverden. Er zo voor zorgend dat de oorlog desnoods tot de laatste Irakees en Iraniër zou voortduren. Wat waarschijnlijk ook het idee was. De pret in Washington en Israël kon niet op.

Irak in stukken hakken

Daarna lokte men Saddam Hoessein in Koeweit en legde men Irak nadien een voorheen nooit gezien handelsembargo op. Ook Iran kreeg trouwens met zo’n embargo af te rekenen. Maar voor Madeleine Albright, toen minister van Buitenlandse Zaken, was dat geen probleem. Dat er zo mogelijks een 500.000 Iraakse kinderen van ontbering stierven kon haar, zoals zij zelf zegde, niets schelen.

En na dit massamoordend embargo begonnen de VS en onder meer het Verenigd Koninkrijk aan de bezetting van Irak. En wat deed men? Eerst liet men al de musea plunderen en vernietigde men alle staatsstructuren om nadien sectaire politieke partijen mee op te richten.

Onder meer de huidige Amerikaanse vicepresident Joe Biden sprak zelfs openlijk over het in stukken hakken van het land. En dat leek ook de niet publiek geuite bedoeling van de VS en zijn Israëlische vrienden. Het land moest alleszins zo kapot mogelijk.

Joe Biden - 3

De Amerikaanse vicepresident Joe Biden was in het verleden een hevig voorstander van het in stukken hakken van Irak. ISIS zorgt er nu voor dat zijn wensen wel eens werkelijkheid zouden kunnen worden. Het arme Irak mag blijkbaar niet terug opstaan.

Men stak er wel vele miljarden in maar dat was bijna allemaal nep en veel van dat Amerikaanse geld werd besteed aan Amerikaans materiaal, personeel en opleidingen. Het geld ging gewoon van Washington DC naar Blackwater (nu Academi), General Electric, Bechtel en andere parasieten van het Amerikaanse zakenleven. Het waren als het ware de veertig rovers uit het verhaal van Ali Baba.

Arabische Lente

Maar die vernielzucht was voor de VS nog niet voldoende en dus stak men van wal met de volgende fase van dit vernietigingsplan dat minstens even destructief is als wat Hitler deed in WO II. Men destabiliseerde al de seculiere Arabische regeringen om er in de plaats een stel shariafanaten te instaleren.

Dit uiteraard zogenaamd in naam van de vrijheid – een in wezen inhoudsloos begrip – democratie en zelfs de mensenrechten. De westerse media, gevoed door een of meerdere malafide PR-bureaus, sprak van de ‘Arabische lente’. En dat klonk goed, heel goed. Tot de ontnuchtering kwam en alles een gigantisch nachtmerrie bleek. Eentje made in USA.

En ook het seculiere Syrië moest uiteraard voor de bijl. Onder impuls van de VS, Israël en Saoedi-Arabië zou men het tot de laatste steen afbreken. Het was immers een bondgenoot van de Libanese Hezbollah en die had in de zomer van 2006 teveel weerstand geboden tegen Israël. En een Arabier die zich tegen Israël verzet moet voor de zionistische staat als het effe kan vermoord worden.

Rakka - Jihadisten

De vernielzucht van de jihadisten kent nu een vervolg in Irak. Ondertussen zijn de Europese veiligheidsdiensten deels de controle kwijt over die naar Europa teruggekeerde jihadisten. De absolute dwaasheid van onze politieke leiders bewijzend.

En dus bedolf men Syrië als het ware onder de jihadisten, eerst vanuit Irak waar de vrienden van al Qaeda met steun van Saoedi Arabië reeds een oorlogje voerden. Nadien kwamen er daar massa’s vanuit de Arabische wereld, China, de Filippijnen, Rusland, de VS, Pakistan, en Europa bij.

Jihadisten als vrijheidsstrijders

Met duizenden voerde men jonge misleidde jongeren via Turkije naar Syrië. Soms betrof het zelfs nog kinderen van 13 jaar. En geen enkele regering, politicus, academicus of krant die er wakker van lag. Integendeel, zoals professor Rik Coolsaet het op TV in Terzake stelde betrof het hier (sic) idealisten.

En wisten topexperten als Brigitte Hermans van Pax Christi en sterreporters als Jorn De Cock, Rudi Vranckx, Jens Franssens en andere Bart Beirlants ons niet te vertellen dat dit een vrijheidsstrijd was. Een van een dapper strijdend volk dat, geen ander alternatief hebbend, vocht tegen de meest brutale dictator die de wereld ooit had gezien.

Kaart van het Midden-Oosten - Amerikaanse kolonel Ralph Peters - Armed Forces Journal Juni 2006

Hoe men in het Amerikaanse leger denkt over de buitenlandse politiek toont deze in juni 2006 in het Amerikaanse Armed Forces Journal verschenen kaart van het Midden-Oosten. Deze meester-tovenaars gingen eens bepalen hoe die regio er in de toekomst moest gaan uitzien. De kaart is van kolonel Ralph Peters.

Waarbij men alle aanwijzingen dat het hier een door de VS georkestreerde opstand was straal negeerde, evenzeer als men ontkende dat er hier jihadisten aanwezig waren. Dat soort beweringen waren allemaal propaganda van die brutale hond van een Assad, aldus in koor al die ‘experten’, regeringen en journalisten.

En wie een ander verhaal in de pers wou brengen werd vakkundig de mond gesnoerd. Kijk maar hoe men de Amerikaanse reporter Seymour Hersh aanpakt. Dat die jihadisten zelfmoordaanslagen pleegden, opposanten vermoorden, folterden, onthoofdingen deden werd allemaal twee jaar lang, tot ongeveer het najaar van 2013, straal ontkend.

Een hart opeten

Tot die jihadisten het zo gortig maakten en men live op YouTube kon zien hoe een van die vrijheidsstrijders – de door de media eerst tot heilige gemaakte rebellenleider Aboe Sakker van de Faroek Brigades uit de wijk Bab Amr in Homs – onder applaus live het hart van een gedode gevangene op at (2). Dan begon het wat lastig te worden voor de media om dit nog verder geheel te steunen.

En dan kwamen media, ngo’s en regeringen met de zoveelste leugen, die van de gematigde rebellen versus de jihadisten. Wie de prietpraat en onzin van een Pax Christi hierover leest zou nog geloven dat er onder die Syrische vechtjassen niet-jihadisten zitten. Niets is minder waar. En ze weten het maar al te goed.

Aboe Sakkar - Faroek Brigades - Homs - kannibaal

Aboe Sakkar, als leider van de Faroek Brigade in de wijk Bab Amr van de stad Homs was hij voor de klassieke internationale pers een held, een heilige. Nadien bleek de man een extreme sadist en zelfs kannibaal die fier en onder applaus voor de camera het hart van een tegenstander rauw op at.

Typerend was dat Amnesty International en Human Rights Watch voor hun informatie over Syrië nauw samenwerkten met al Karama (3), de Zwitserse door Qatar gefinancierde ngo, die een mantelorganisatie bleek van allerlei jihadistische bendes zoals het Front Islamique du Salut (FIS) uit Algerije. Het toonde hoe die ngo’s en de media een verlengstuk waren en zijn van al Qaeda.

En dat die ‘vrijheidsstrijd’ voor die jihadisten vooral een kwestie van plunderen is, hoeft natuurlijk niet te verbazen. Terwijl zij zich volvreten en te goed doen aan de door hen gestolen luxegoederen en villa’s creperen de mensen ernaast wegens een gebrek aan voedsel.

Ruzie over de buit

En toen begin 2013 de krijgskansen voor Assad keerden werd ook de Iraakse afdeling van Al Qaeda, de Islamitische Staat van Irak ter hulp geroepen. De stad Aleppo – de verhoopte tijdelijke hoofdstad van dit jihadistisch rijk – bleek immers stand te houden en de gehoopte verovering ervan zat muurvast.

En dus moest ISI komen helpen. Maar die zagen de rijke buit en begonnen ruzie te maken met de andere groepen over de opbrengst van al die afpersingspraktijken en plunderingen. En dus kwam er een breuk tussen ISI en de andere Syrische groepen waaronder Jabhat al Nusra, de Syrische door ISI zelf begin 2013 opgerichte franchise van al Qaeda.

En die ruzie ging in essentie niet over ideologie maar over de macht. Wie de vele videobeelden en de verhalen kent van die vermeende Syrische vrijheidsstrijders ziet weinig verschil met wat nu in Irak aan de hand is. Alleen de naam van de terreurgroepen verschilt.

Ibraaheem ‘Awwaad Ibraaheem ‘Ali Al-Badri Al-Saamirraa`iy, alias Abu Bakr Al-Baghdaadi.

De enige tot heden in de media verschenen foto van Aboe Bakr al Baghdadi, de leider of emir van ISIS. De man komt feitelijk uit de stad Samarra en stond er bekend om zijn extreem sektarisme. Tijdens de Amerikaanse bezetting zat hij lang gevangen in een Amerikaanse cel. De VS moet dus foto’s van hem hebben alsmede een heleboel andere bruikbare gegevens. Toch geven de VS niets vrij van de man want anders had men in de media niet steeds deze wazige in wezen onbruikbare foto moeten afdrukken.

Zaken als een extreme versie van de sharia, onthoofdingen, folteringen en het doden van religieuze en politieke tegenstanders zijn ook in het Syrië van het zogenaamde Syrische Vrije Leger vaste praktijk. Ook het vernielen van kerken en zelfs islamitische heiligdommen zijn zowel in Syrië als in het Irak onder ISIS schering en inslag. (4)

Zelfs een verbod op tabak en het thuis opsluiten van vrouwen is zowel onder ISIS als bij groepen zoals Liwa al Islam, Ahrar al Sham en het Islamic Front een klassiek fenomeen. Hetzelfde trouwens voor Jabhat al Nusra, de officiële franchise van al Qaeda in Syrië.

Gruwel in beeld

Het enige essentiële verschil is dat de westerse media de terreur van ISIS wel grootschalig in beeld brengen maar zoveel mogelijk de gelijkaardige brutaliteiten in Syrië voor de westerse burgers verborgen houden.

Ook de VN en dubieuze groepen als Human Rights Watch en Amnesty International gaan nu plots voluit in hun kritiek op ISIS. Dit terwijl het tot oktober 2013 duurde voor deze hun eerste rapport maakten over de terreur van de Syrische collega’s van ISIS zoals Ahrar al Sham en het Islamic Front.

Jihadisten executeren tegenstanders

De terreur van de Syrische jihadisten begon al op de eerste dag in maart 2011. Pas vanaf oktober 2013 zullen ngo’s zoals Pax Christi, Human Rights Watch en Amnesty International daarop kritiek uitbrengen. Het bewijst dat die ngo’s een verlengstuk zijn van het Amerikaans buitenlands beleid en die jihadisten. Of hoe misdadig ngo’s kunnen zijn.

Trouwens, de kritiek in het westen en bij het allegaartje van Syrische jihadisten op de terreur van ISIS is pas ontstaan na de ruzies tussen jihadisten over de macht over de (sic) bevrijde Syrische gebieden. Voorheen hoorde je er geen enkele opmerking over de gruweldaden van het ISIS. Westerse regeringen, media en pseudomensenrechtenorganisaties zwegen allen in koor.

Maar voor ISIS en haar leider Abu Bakr al Baghdadi, een schuilnaam, was de lokroep van de rijke Syrische oogst te interessant om te laten liggen. Niet toevallig richtte ISIS zijn activiteiten op de vruchtbare vallei van de Eufraat en de nabije olievelden.

Minder strategisch

Het gebied ligt ook niet centraal en is voor de verdediging van Syrië voor de centrale regering strategisch van minder belang. Centraal is het westen van het land met steden als Damascus, Latakia, Homs, Aleppo, Hama, Daraa en Idlib. Dat is het politiek en economisch belangrijke deel van het land.

Ook Syrische jihadisten houden wel eens van een spelletje voetbal als vertier. Hier dan met de hoofden van afgehakte vijanden ter vervanging van een echte voetbal. En je hoort aan het lachen dat ze het nog plezant vinden ook.

Rakka en Deir er-Zor zijn wel belangrijke centra maar staan in de rangorde van belang wel op de tweede plaats. En dat verklaart waarom het Syrische leger zich concentreert op het westen van Syrië, de as tussen Idlib, Aleppo vlakbij Turkije en Damascus en Daraa aan de Jordaanse grens.

En dan stelt zich de vraag waarom men in het westen nu plots zo voluit lijkt te gaan tegen ISIS en qua Syrië nog steeds blijft vasthouden aan het fantasierijke verhaal over een gematigde oppositie. Zeker is dat de strijd tussen ISIS en de rest van het Syrische verzet een zoveelste zware tegenslag is voor het westen.

De hoop dat ISIS soelaas ging brengen voor de Syrische jihadisten in hun strijd om de macht bleek een grote illusie. Integendeel, deze erg bloedige machtsstrijd zorgde al voor duizenden slachtoffers onder deze rebellen.

Rakka - Kruisiging door jihadisten

ISIS in actie in de Syrische provinciehoofdplaats Rakka, hier met de kruisiging van een tegenstander. Het is de enige folterdood waar voor zover geweten de andere Syrische jihadisten tot heden geen gebruik van maakten.

Creatie van Assad

De opmerkelijke militaire successen die het Syrische leger het voorbije jaar boekte zijn dan ook deels aan deze tweestrijd onder de rebellen te wijten. Het Syrische leger hoeft alleen maar toe te kijken hoe jihadisten in Aleppo, Deir er-Zor en Rakka elkaar uitmoorden in hun gevecht om de buit.

Ook ISIS lijkt zich vooral op haar strijd tegen de andere jihadisten te richten. Vermoedelijk omdat dit het gemakkelijkste doelwit is. Vandaar de beweringen van de andere Syrische jihadisten dat Damascus en ISIS samenwerken en ISIS zelfs een creatie zou zijn van president Bashar al Assad.

Natuurlijk een onzinnige bewering die kant noch wal raakt en welke bij elke serieuze kenner van het dossier op gelach onthaald zal worden. Ook door diegenen in de media en elders die dit beweren maar perfect weten dat ze liegen. Ook toen die jihadisten hun eerste zelfmoordaanslagen pleegden staken zij en de media het trouwens eveneens op Assad.

ISIS - Met gevangenen executie - 15-06-2014

ISIS werkt erg professioneel met goed gemaakte films en foto’s gericht naar een bepaald publiek dat vatbaar is voor geweld. Dat zij daarbij bijna alleen hun gewelddadige kant laten zien is dan ook geen toeval. De tegenstander bang maken en psychopaten lokken lijkt het doel.

Het doet verder denken aan de eerdere Amerikaanse verklaringen dat Iran, Saddam Hoessein en Assad tijdens en voor de Amerikaanse bezetting van Irak onder een hoedje speelde met Al Qaeda. En ook dat bleek een grote leugen welke men alleen verspreidde om zo de tegenstander verder zwart te maken.

Saoedi Arabië

De vraag is natuurlijk hoe ISIS van het begin 2013 nog kleine ISI (Islamistische Staat in Irak) zo snel is kunnen uitgroeien tot de belangrijkste der jihadistische bewegingen in de regio. Dat dit niet zomaar alleen op eigen kracht gebeurde maar via steun van buitenaf is duidelijk.

Het is het belangrijkste aspect van de zaak welke echter door de klassieke media geheel wordt vermeden. Hoogstens heeft men het zonder namen te noemen over rijke financiers uit de Golfstaten als Koeweit en Saoedi-Arabië. En dat weigeren van de media om namen te noemen is natuurlijk verdacht. Zelfs de verklaringen hierover van Bagdad worden meestal verzwegen.

Betoging Brussel ambassade Saoedi Arabië - 21-06-2014 - 2

Op 21 juni betoogden enkele honderden mensen voor de Brusselse ambassade van Saoedi Arabië tegen de door dat land georganiseerde terreur. Geen woord hierover in de Belgische media. In Syrië haalde deze manifestatie wel het nieuws.

En dat Saoedi Arabië hier achter zit hoeft men feitelijk weinig te betwijfelen. Toen ISIS leek op te rukken tot in Bagdad en er sprake was van het zenden van Iraanse en Amerikaanse troepen was Riaad er als de kippen bij om te waarschuwen voor het geven van buitenlandse steun aan de nochtans wettige en zelfs democratisch verkozen regering.

Voor de sjeiks op het Arabische schiereiland, en vooral in Koeweit, Qatar, Bahrein en Saoedi Arabië is de Iraakse premier Nouri al Maliki een bandiet, smeerlap, een misdadiger waarmee men zeker geen zaken wil doen en die het best snel zou verdwijnen. Hem vermoorden moet zo te zien bijna de natte droom bij het Huis van Saoed zijn.

De officiële ideologie van al die jihadisten is trouwens deze van het Huis van Saoed. Een vaststaand gegeven wat toch de bindingen tussen beiden overduidelijk bewijst. Het land propageert die religieuze doctrine wereldwijd ook al enkele decennia.

Nour Ali Maliki en Ali Khamenei

De Iraakse premier Nouri Ali Maliki (links) met de Iraanse Opperste Leider Ali Hosseini Khamenei. Of hoe de VS tijdens de bezetting een pro-Iraanse premier in Irak aan de macht brachten. Nu willen ze hem laten afzetten.

Enige kritiek op die jihadisten en hun sektarische moordpartijen zal je bij die heersers dan ook nooit horen, integendeel. Het lijkt daarom weinig twijfel dat Saoedi Arabië na de mislukking in Syrië nu haar oorlog tegen Iran voortzet in Irak. Hopend zo de zwakke schakel te vinden in het haar vijandig blok?

Voor Saoedi Arabië is dit in wezen een religieuze oorlog tegen Iran, die andere theocratische staat, die natuurlijk vooral om macht en geld draait. Centraal is de controle over de oliehandel en de zeggenschap over de islamitische wereld. Het valt daarbij op dat in het westen geen enkele regering enige kritiek hoe braaf ook op het Saoedische optreden geeft. En die voeren toch oorlog.

Al sinds zeker 1978 is dit land begonnen met het wereldwijd verspreiden van het salafisme en het jihadisme als middel om haar macht te vestigen. En niemand in de EU of de VS die daar openlijk maatregelen tegen neemt.

Als er al kritiek is dan is dat op een fluistertoon en omfloerst. En is die wat krachtig en duidelijk zoals recent gebeurde tijdens een nachtelijke nieuwsuitzending op de VRT radio – de reporter van dienst had het over het salafisme/wahhabisme (5) als de meest achterlijke vorm van de islam – dan wordt die reporter via een publieke blaam zelfs tot zwijgen gebracht. Staatscensuur!

Prins Bandar Bin Sultan - 2

De gewezen Saoedische veiligheidschef prins Bandar bin Sultan al Saoed is de strateeg geweest die tot begin dit jaar de jihadistische oorlog tegen Syrië en Irak organiseerde.

Koerden

Een zaak die eveneens opvalt is dat er tussen ISIS en de Koerdische regering geen gevechten lijken plaats te hebben. Ze laten elkaar grotendeels met rust en het liet de Koerdische regering toe om haar oude droom te realiseren, het bezetten van Kirkoek.

En dit zonder dat ISIS zelfs maar een vinger bewoog om dat te verhinderen of om ook daar een terreurbewind op te zetten. Het toont aan dat er tussen ISIS en die regering afspraken zijn gemaakt over de Iraakse buit.

Wat de positie van de regering in Bagdad natuurlijk verder verzwakt. Haar minister van Buitenlandse Zaken is immers de Koerd Hoshyar Zebari. Hetzelfde voor de Iraakse president Jalal Talabani, topman van de Patriottische Unie van Koerdistan (PUK). Zijn die wel betrouwbaar? Twijfelachtig natuurlijk.

Geweten is ook dat de Iraakse Koerdische partijen, de PUK en de Koerdische Democratische Partij (KDP) van Massoed Barzani, president van Iraaks Koerdistan, niet alleen traditioneel en soms tot bloedens toe erg verdeeld zijn maar al jaren op steun konden rekenen van zowel Turkije als Israël.

Massoed Barzani, President lokale Koerdische regering in Irak

Massoed Barzani van de KDP is president van de regionale regering in Iraaks Koerdistan. Zijn KDP vocht al zeer bloedige oorlogen uit met de ‘vrienden’ van de PUK van Jalal Talabani. Hoe lang kan die gewapende vrede tussen beiden standhouden? Bijna zeker is dat Barzani een alliantie sloot met ISIS. De man heeft in het verleden al met zowat alle regionale machten samengewerkt.

En dat zijn belangrijke partners voor de jihadisten in Syrië. Het zijn deze twee landen die, samen met Frankrijk, Saoedi Arabië, Qatar, de VS en Groot Brittannië de jihadistische opstand in Syrië leiden. Dat Israël nu openlijk oproept om Iraaks Koerdistan onafhankelijk te maken is dus geen verrassing. Het lag in de lijn der verwachtingen.

Het is dan eveneens opvallend dat de VS, en in haar zog de traditionele media, oproepen om Nouri al Maliki niet meer tot premier te benoemen. Maar de man haalde bij de recente verkiezingen wel een klinkende verkiezingsoverwinning, goed voor 92 zetels tegen 34 voor de tweede grootste partij. (6)

Ook stelde Huseyin Celik, de woordvoerder van de Turkse regeringspartij AKP, volgens de Britse zakenkrant The Financial Times (7) vorige week dat Turkije zich niet meer echt zou verzetten tegen de onafhankelijkheid van Iraaks Koerdistan. Een aardverschuiving voor de Turkse politiek.

De vraag is natuurlijk waarheen dit optreden van ISIS zal leiden. In hoeverre speelt hier het feit dat Maliki de Syrische president Assad steunt een rol? Bijna zeker wel. Blijkbaar poogt de VS hier, gebruik makend van het optreden van ISIS, een regering aan de macht te brengen die haar vriendelijker gezind is. Dit nadat ze nog tijdens de bezetting Maliki eerst zelf aan de macht brachten.

Recep Tayyip Erdogan - 1

De Turkse premier Recep Tayyip Erdogan is een sleutelfiguur achter de opmars van al Qaeda en vooral ISIS zowel in Syrië als in Irak. En niemand in de media, de ngo’s of bij de westerse regeringen die deze oorlogsmisdadiger ter verantwoording wil roepen.

En het is niet omdat de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry zegt dat het essentieel is om de eenheid van Irak te bewaren dat hij het ook nog meent. Het laatste wat men moet doen is dit soort politici en hun diplomaten op hun woorden geloven. Ook hier dient men zich het gezegde te herinneren: luister niet naar mijn woorden, kijk naar mijn daden.

Typerend is het verschil met Rusland. Zonder veel ronkende verklaringen verkocht die ultrasnel een 90 Sukhoi tweedehandsgevechtsvliegtuigen die volgens de website Syrian Perspective door gepensioneerde Syrische piloten zouden gevlogen worden. De eerste 5 vliegtuigen kwamen trouwens vandaag al toe. Het verschil met de houding van de VS kan moeilijk groter zijn. (8)

Rekruten werven

Zo bombardeerde de VS op zeker ogenblik de redactielokalen van de Tv-zender al Jazeera in Afghanistan, dit terwijl we dankzij Wikileaks nu weten dat de zender toen onder strikte controle stond van de VS. Hetzelfde met de Syrische jihadistengroep Jabhat al Nusra, een creatie van ISIS, die door de VS werd uitgeroepen tot terreurgroep wegens haar banden met al Qaeda.

Gelijktijdig echter zorgde de VS ervoor dat begin 2013 – dus op bijna hetzelfde ogenblik – massa’s Kroatische wapens bij diezelfde Jabhat al Nusra raakten. Maar ISIS en Jabhat al Nusra tot vijanden van de VS uitroepen verhoogt hun aantrekkingskracht voor buitenlandse jihadisten. Want ogenschijnlijk vechten zij tegen de VS.

John Kerry - 4

In hoeverre speelt John  Kerry, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, dubbel spel in de zaak van Irak. In Syrië jihadisten bewapenen en hen in Irak zogenaamd bestrijden. Het is totaal ongeloofwaardig.

En die aantrekkingskracht om steeds weer nieuwe rekruten te vinden is essentieel want Washington wil geen GI’s meer uitsturen. En dus was die Amerikaanse maatregel erg handig, het toonde een Washington dat zo te zien vecht tegen al Qaeda en maakte al Nusra gelijktijdig aantrekkelijker om nieuw kanonnenvlees te vinden. Twee vliegen in één klap. Wat wil men nog meer? Geniaal!

Het is dan ook duidelijk dat de signalen voor toenadering tot Iran vanuit enkele Golfstaten zoals Saoedi Arabië en Qatar nep zijn en een poging om de aandacht van hun vijanden te doen verslappen. Riaad lijkt de oorlog tegen Iran integendeel nog te verscherpen.

In die zin is het ook merkwaardig dat John Kerry tijdens zijn gesprekken met de regionale regering van Iraaks Koerdistan hij Falah Mustafa, de lokale verantwoordelijke voor het buitenland, volgens een lokale regeringskrant omschreef als een de facto minister van Buitenlandse Zaken. Het was muziek in Iraaks Koerdische oren.

Abū Hanīfa al-Belgīkī and Abū Dujana Belgian #ISIS fighters

Veel van de Belgische jihadisten, hier Abū Hanīfa al-Belgīkī and Abū Dujana, vervoegden via een doortocht door Turkije ISIS. Daar ontpopten ze zich veelal tot sadistische moordmachines, psychopaten. De centrale vraag hierbij is hoe dit systeem van rekrutering van Europese jihadisten juist werkt. Wie is hier de dirigent?

En is er in de westerse media pakken kritiek te lezen op de regering in Bagdad dan is het er muisstil over die in Erbil, hoofdstad van Iraaks Koerdistan. Over de toch duidelijke samenwerking tussen die regering en ISIS geen enkel woord. Zoals je ook geen verhalen hoort over wantoestanden in dat deel van Irak. Opvallend.

Gevolgen voor Syrië

Vraag is natuurlijk welke gevolgen dit zal hebben voor Syrië. Dat de VS ondanks de zich opstapelende nederlagen daar verder blijft ijveren voor het vermoorden van Assad en het vernielen van Syrië is duidelijk. Het publiek aankondigen dat de VS meer geld gaat geven aan de opleiding van Jihadisten daar toont dat duidelijk.

Langs de ene kant heeft ISIS door het vergroten van haar actieterrein militair wel heel veel hooi op haar vork genomen. Teveel? Het inzetten van het Iraanse leger lijkt nu dichterbij te komen en dat zal de krijgskansen van ISIS tot praktisch nul herleiden. In Iran weet men immers perfect dat achter ISIS Saoedi Arabië en Israël staan en die willen Iran gewoon kapot.

In hoeverre ook dreigt Saoedi Arabië – toch de oorlogsstoker per uitstek – hier aangevallen te worden. En in dat geval krijgt men een gans ander beeld. Iran hoeft meer op een knop te drukken en gans de Saoedische olieproductie ligt plat.  Wat wereldwijd voor enorme gevolgen zal zorgen. Maar Riaad speelt wel heel hard met zeer veel vuur.

Deir er-Zor - Militaire situatie op 21 juni 2014

De militaire situatie rond de provinciehoofdplaats Deir er-Zor. ISIS slaagde er recent in een bruggenhoofd uit te bouwen op de rechteroever van de Eufraat en bedreigt zo de positie van de andere jihadisten in die regio. Het deel van Deir er-Zor op de linkeroever dat in handen is van al Nusra en andere jihadisten staat eveneens onder druk van ISIS. Hun stadsdeel op de rechteroever dreigt dan weer in handen te vallen van het Syrische leger. Zie hiervoor naar de verschillende pijlen op de kaart.

Natuurlijk heeft ISIS bij haar Iraakse veroveringstocht door het bemachtigen van die honderden miljoenen dollar en veel militaire hardware nieuwe macht. Het viel al lang op dat ISIS niet alleen de beste lonen uitbetaalde aan haar huurlingen maar onder die rebellengroepen ook over de meeste wapens beschikte. Dat wordt nu nog sterker.

Turkse steun

Daarbij is het ook opmerkelijk om te zien hoe de meeste Europese jihadisten praktisch allen via Turkije bij ISIS en in mindere mate bij Jabhat al Nusra belanden. Wat toch een bewijs is dat de Turkse veiligheidsdiensten achter de schermen die bewegingen mee leiden.

Moest de Turkse regering geen controle hebben over die massale toestroom van buitenlandse jihadisten dan zou dat immers beteken dat de AKP regering van premier Recep Tayyip Erdogan het land niet onder controle heeft. En dat gelooft niemand.

Voorlopig echter lijkt de opmars van ISIS geen gevolgen te hebben voor de toestand in Syrië. De opmars van het leger gaat er traag maar gestaag verder met een nakende omsingeling van het rebellengebied in het centrum van de stad Aleppo. Wat in het westen van Syrië zowat de start van het eindspel van de revolte betekent.

In de oostelijke stad Deir er-Zor waar regeringstroepen, ISIS en andere Syrische jihadistengroepen elkaar bevechten blijft het Syrische leger de rechteroever van de Eufraat controleren en boekt ISIS aan de andere oever zeer traag vooruitgang tegen haar rivalen. Hier is het dus nog afwachten.

Goed nieuws is dit voor Syrië natuurlijk niet. Of die uitbreiding van de oorlog tegen Iran door Saoedi Arabië Riaad de overwinning zal bezorgen dient men echter te betwijfelen. De heersers in Riaad lijken gewoon ultra agressief en heel overmoedig, te overmoedig.

Benjamin Netanyahu met gewonde Syriër in Israëlisch militair hospitaal - 19-02-2014

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu op bezoek bij een Syrische jihadist die na gewond te zijn tijdens de gevechten  in Syrië wordt opgeknapt in een Israëlisch legerhospitaal om daarna terug naar het front te gaan. Israël kijkt volgens de Israëlische pers ook niet naar de groep waartoe die jihadisten behoren. Dus ook jihadisten van Jabhat al Nusra die vlakbij de Israëlische grens vechten kunnen er voor een opknapbeurt (en ravitaillering?) terecht.

Maar wie bij Wikileaks leest over die Saoedische houding is hoegenaamd niet verrast door dit oorlogszuchtig gedrag. Integendeel. Al jaren dringen ze bij de VS aan om Iran aan te vallen. Voor de Saoedi’s moeten de Ayatollahs gewoon dood. Liefst nog vandaag. Wie in het Midden-oosten de agressors zijn staat dan ook buiten kijf.

Willy Van Damme

1) Sham is de naam die jihadisten geven aan Syrië. Volgens sommigen hoort daar ook Libanon bij, wat logisch is daar Libanon een zuiver Franse creatie is die zo hoopte via de sterke christelijke aanwezigheid daar ook na de dekolonisatie een vaste voet aan de grond te houden.

Dat is ook de voornaamste reden waarom de Fransen voor de onafhankelijkheid nog vlug die religieuze opdeling in de grondwet verankerden. Hierbij is zowel de president als de legeropperbevelhebber een christen.

2) Het verhaal van Abou Sakker en zijn kannibalisme is te vinden op: http://www.bbc.com/news/magazine-23190533. Het ‘hartbrekend’ verhaal van die journalisten in de wijk Bab Amr in Homs volgens al Jazeera: http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2012/02/201222291445322238.html.

Een grootschalige propagandaoorlog rond de situatie in Bab Amr werd gevoerd door een aantal westerse perslui. Hierbij kwamen persfotograaf Remi Ochlik en Marie Colvin (Sunday Times) om het leven.

Samen met Paul Conroy, Edith Bouvier en William Daniels stelden zij de jihadisten van de Faroek Brigades die Bab Amr bezetten voor als heroïsche vrijheidsstrijders die door een barbaars regime werden aangevallen. Zij verdienden, aldus die oorlogscorrespondente alle westerse steun.

Nadien bleek de leider van de Faroek Brigades dus een kannibaal. Toen hij live dat hart op at kreeg hij van zijn collega’s jihadisten luid applaus. De verhalen van die journalisten waren dus een fraai staaltje van oorlogspropaganda.

Niet verbazend dat mediamagnaat Rupert Murdoch, eigenaar van The Sunday Times, na de dood van Marie Colvin een lofzang over haar aanhief. Nadien werd door sommigen, waaronder de Franse vanuit Damascus opererende journalist Thierry Meyssan van de website Voltaire Net (http://www.voltairenet.org/) , geschreven dat enkele van die journalisten ook werkten voor westerse inlichtingendiensten.

Thierry Meyssan

Elke journalist die een wat ander geluid laat horen over de toestand in Syrië komt op een zwarte lijst te staan en wordt zoveel als mogelijk geweerd. Hier de in de Franse media zot verklaarde Fransman Thierry Meyssan.

Reeds op 17 juli 2011 was er sprake van het verminken van door de jihadisten vermoorde opposanten. Het was de start van de oorlog in Homs.

3) Zie hiervoor het eerder over de ‘goede’ werken van deze ngo verschenen verhaal en hun link met allerlei jihadistische groepen waaronder al Qaeda.

4) Eerder werd hier al in meer detail de vernielingen beschreven die ISIS aanrichtte in de provinciehoofdplaats Rakka.

5) Wahhabisme en salafisme zijn in wezen hetzelfde. Het is sinds de stichting van Saoedi Arabië in 1932 de staatsgodsdienst van het land. Wahhabisme verwijst naar de theoloog Mohammad ibn Abd al Wahhab (1703–1792) uit Najd in Saoedi Arabië.

Salafisten weigeren hun vorm van islam echter wahhabisme te noemen daar voor hen alleen namen van moslimgeleerden uit de eerste drie generaties na Mohammed  mogen gebuikt worden. Uiteraard zijn er ook hier ontelbare vormen van salafisme, ze zijn allen wel ultraconservatief en erg repressief in hun visie op de maatschappij.

Het is kort door de bocht maar men kan het Bedoeïenenislam noemen. Het is ook geen toeval dat het staatsgodsdienst werd in Saoedi Arabië wat toen het armste, economisch minst ontwikkelde deel van de Arabische wereld was.

6) De parlementsverkiezingen van 30 april 2014 waren een klinkende overwinning voor de Rechtsstaatpartij van Nouri al Maliki. Ze haalde 24,14% der stemmen en zag haar zetelaantal toenemen van 89 naar 92.

De twee andere partijen met de meeste zetels waren al Ahrar  – de partij gelieerd aan de geestelijke Moktada al Sadr – met 34 zetels en 7,05% der stemmen en al Muwatu met 29 zetels en 7,55% der stemmen. Het parlement telt 328 zetels.

Moktada al Sadr

De sjiitische geestelijke Moktadda al Sadr (rechts) is op dit ogenblik een centraal figuur in Irak. Zijn partij en het blok van andere partijtjes rond hem is essentieel voor Maliki om in het parlement een stevige meerderheid te vormen. Militair beschikt hij ook over een degelijk uitgebouwde militie die zelfs tijdens de Amerikaanse bezetting niet bezweek voor het Amerikaanse leger. Ze stond op inactief maar is nu terug onder de wapens geroepen.

Het parlement is dus erg versnipperd wat een coalitievorming uiteraard sterk bemoeilijkt. Dit zou in juli een feit moeten zijn waarbij al Ahrar van al Sadr als coalitiepartner over een sleutelpositie lijkt te beschikken.

7) Daniel Dombey in ‘Turkey ready to accept Kurdish state’, The Financial Times, 28 juni 2014, pagina 4.

8) Zie Syrian Perspective: http://www.syrianperspective.com/2014/06/retired-syrian-pilots-flying-sukhois-for-iraq.html%5B/embed%5D.

Ook de pro- Amerikaanse Libanese krant The Daily Star bracht het verhaal vandaag. Zie: http://www.dailystar.com.lb/News/Middle-East/2014/Jun-30/262081-iraq-claims-gains-against-insurgents-after-tikrit-assault.ashx#axzz364BuQgUt

Het pijpen van Amerika

Grote sensatie in Polen waar vandaag nog maar eens een privaat gesprek onder regeringsleden uitlekte. En ditmaal betrof het de buitenlandse politiek van het land en het werd gevoerd door Radek Sikorski, vroeger minister van Defensie en nu minister van Buitenlandse Zaken in Polen. Waarbij die zich zeer negatief uitliet over de VS.

American Enterprise Institute

Sikorski is een man met grote invloed in de Poolse politiek die in de Britse kranten van mediamagnaat Rupert Murdoch zelfs getipt wordt als opvolger van Catherine Ashton, verantwoordelijke voor het Buitenlands Beleid van de EU.

De man trok in juni 1981 naar het Britse Oxford om er te studeren en werd er lid van de studentenvereniging van de Britse Conservatieve partij. Hij kreeg er ook de Britse nationaliteit maar verhuisde na zijn Britse studies naar de VS waar er uiteraard meer geld te rapen valt.

Daar ging hij aan de slag deels als journalist en deels als lid van het American Enterprise Institute (AEI). Het was de periode van de aanval op het WTC in New York en de oorlogen tegen Afghanistan en Irak. De periode van de hoogmoed toen men in Washington dacht iedere weerstand tegen haar alleenheerschappij vlot de mond te kunnen snoeren.

Zijn American Enterprise Institute was ook zowat de leverancier van die ideologie. In die periode had hij trouwens een interview met toenmalig vicepresident Dick Cheney, man van het AEI en de invallen in die landen. Het gesprek met een hoog hagiografisch gehalte raakte zelfs geplaatst in het weekblad Humo.

Radek Sikorski

Radek Sikorski stelde in een privaat gesprek dat Polen niets te winnen heeft met een alliantie met de VS. Het levert hen volgens hem bij de buren alleen maar vijanden op.

Nadat hij in 2005 terugkeerde naar Polen werd hij onmiddellijk minister van Defensie in de regering van de ultrakatholieke tweeling, de gebroeders Kaczynski. Hij was toen duidelijk het oog van Washington die deze natie in de pas van Washington moest doen lopen. Wat ogenschijnlijk ook lukte.

IN 2007 stapte hij dan over van de Wet en Rechtvaardigheidspartij van de gebroeders Kaczynski naar Burger Platform, de meer seculiere partij van Premier Donald Tusk en werd er minister van Buitenlandse Zaken. De man van Washington dus die er het Amerikaans beleid tegen Rusland moest gestalte geven en samen met de Britten en o.m. de Zweden Europa onder controle houden.

Speculatiegolf tegen de euro

Ten tijde van de Amerikaanse speculatiegolf tegen de euro speelde hij op zeker ogenblik een belangrijke rol. Toen de top van de EU met Van Rompuy en Barroso in Washington met Obama gingen praten werd er nadien zelfs geen perscommuniqué uitgegeven. Er was voor de pers hoogstens alleen de mogelijkheid geweest om kort voor het begin van die onderhandelingen vlug wat beelden te maken.

De volgende dag verscheen dan plots van zijn hand een column over die zaak in de Financial Times waarin hij opperde dat men in die kwestie de Duitsers moesten volgen en die eisten meer Europese samenwerking. Het betekende het einde van de Amerikaanse pogingen om de euro en zo de EU kapot te maken. De speculatie verdween sneller dan ze gekomen was.

Stepan Bandera

Stephan Bandera, stichter van de fascistische organisatie OUN-B en held van de huidige Oekraïense regering, heeft ten tijde van het interbellum en WOII niet alleen joden, verzetslui en Russen laten vermoorden maar ook heel wat Polen.

Nu blijkt de man volgens het Poolse weekblad Wrpost in een gesprek met de toenmalige minister van Financiën Jacek Rostowski, een Brits economist en minister van 16 november 2007 tot 27 november 2013, zich zeer negatief te hebben uitgesproken over zijn Amerikaanse meesters.

Zo stelde hij volgens het in dit weekblad uitgelekt gesprek dat Polen niets te winnen heeft met een alliantie met de VS daar het hen bij de buren in Rusland en Duitsland alleen maar vijanden oplevert.

“Je weet dat de Pools-Amerikaanse alliantie niets voorstelt. Zij is zelfs schadelijk, want ze geeft Polen een vals gevoel van veiligheid. …. complete bullshit….We komen in conflict met Duitsland, met Rusland en we vinden dat allemaal super, want wij pijpen de Amerikanen. Dat is volkomen naïef.’

Wanneer dit gesprek plaats had is nog niet duidelijk maar het weekblad beloofde de integrale tekst van dit gesprek publiek te maken. Geheel verrassend zijn die uitlatingen zeker niet. Vooreerst kloppen ze met de realiteit waarbij de VS duizenden kilometers van haar grenzen overal conflicten zit te organiseren. Conflicten waar de betrokkenen geen enkele baat bij hebben.

Jean-Claude Juncker

Dat is ook zo trouwens met Oekraïne waar de VS de aanhangers van fascistenleider Stephan Bandera, OUN-B steunt. En Stephan Bandera en de door hem opgerichte OUN-B, die nauw samenwerkte met de SS en mee kampen als Auschwitz hielp bewaken, voerde ook een terreurcampagne tegen de Polen in Galicië.

Geen enkel serieus Pools politicus kan dus blij zijn met het in Oekraïne aan de macht komen van die adepten van het fascisme uit het interbellum en WOII. Wat men in Polen dan natuurlijk met allerhande harde publieke verklaringen tegen Rusland poogt te maskeren.

Verder is het minstens heel opmerkelijk te noemen dat de Britse premier David Cameron, mogelijks de zwakste Britse regeringsleider ooit, tot heden uit Polen blijkbaar geen enkele steun kreeg voor zijn harde campagne tegen de Luxemburger Jean-Claude Juncker voor het voorzitterschap van de Europese Commissie.

David Cameron en Barack Obama

David Cameron, hier met Barack Obama, poogt tevergeefs een Amerikaanse pion als voorzitter van de Europese Commissie te laten benoemen. Maar Duitsland legt haar wil op en Radek Sikorski laat gebeuren. Een koude douche voor Londen en Washington.

En als er iemand de Britten en de Amerikanen hier te hulp had moeten komen dan was het toch de Britse Pool Radek Sikorski. Maar hij, evenals onder meer de Zweden, vertikte het zo te zien gewoon om Cameron ter hulp te komen.

Radek Sikorski lijkt dan ook het zoveelste verhaal van de Quisling, de lokale vazal die eens zich de gelegenheid voordoet zijn heer en meester gewoon dumpt om meer op eigen benen te gaan staan.

Willy Van Damme

De Groote Oorlog–Herleef de bange Dendermondse septemberdagen

Paul Putteman is een politieman in hart en ziel maar ontdekte de voorbije paar jaar een nieuwe passie, geschiedschrijving. Hier verscheen al een interview met de man rond zijn boek ‘Bange septemberdagen’, uitgegeven door de Oudheidkundige Kring van het Land van Dendermonde als haar jaarboek. Het is nog steeds bij de Dendermondse musea te verkrijgen.

Het werk is een aanrader voor wie meer wil weten over wat zich hier in de wijde regio die periode van september tot midden oktober juist afspeelde. Het is een schokkend relaas over wat oorlog veelal betekent.

Komende zondag om 20 uur in het Dendermondse cultuurcentrum Belgica vertelt hij over deze krijgsgebeurtenissen en doet dat ook aan de hand van verhalen uit die periode met getuigenissen van rechtsreeks betrokkenen.

Paul Putteman

Paul Putteman bij de plaats waar in 1914 de strategische Scheldebrug lag. De Duitsers wilden het Belgische leger dat in Antwerpen lag omsingelen en moest om die reden de Scheldebrug innemen. Het lukte niet. Pas op 8 oktober 1914 slaagde het Duitse leger erin om stroomopwaarts in Schoonaarde de Schelde over te steken en Berlare en zo het Waasland en Antwerpen te veroveren. Maar dan was het Belgische leger al grotendeels weg richting de IJzervlakte.

Daarnaast wordt er ook via beelden een overzicht gegeven van straat tot straat van de vernielingen die het Duitse leger van 4 tot 6 september aanrichte in de stad. Behoudens de huizen die dienden voor de Duitse officieren en enkele belangrijke historische gebouwen staken zij alles heel methodisch in brand. Ook andere oorlogsmisdaden komen aan bod.

En nadien kwam dan een maand lang de slag tussen het Belgische en Duitse leger om de stad en haar strategische Scheldebrug. Met zware artilleriebombardementen en een front dat heen en weer golfde door de stad. Alles lag in puin en zelfs 50 jaar later leefden mensen nog in houten noodwoningen opgericht na 1918.

De ooit welvarende en zelfs rijke stad bereikte pas in de jaren zeventig een deel van haar vroegere glorie. Lang was het een van de meest verpauperde regio’s in Vlaanderen. Een in België amper gekend drama.

Paul Putteman brengt dit op zondag 15 juni in beeld onder begeleiding ook van de groep Caesars Nose van het duo Hans Quaghebuer en Mieke Laureys die volksliederen en verhalen brengt uit deze periode. Ook worden er aan dit leed gewijde gedichten voorgedragen. Entree is 5 euro.

CC Belgica, Kerkstraat 24, Dendermonde te 20 uur.

Oekraïne–De vlag gehesen

Dat de Amerikaanse krant The New York Times er alles voor over heeft om de waarheid rond Oekraïne te verbergen is zonder meer bewezen. Je zult er het woord fascisme bij het bespreken van de nieuwe Oekraïense regering en haar coalitiepartners als Svoboda en Pravy Sektor niet vinden. Hoogstens lees je er iets als radicalen of ultranationalisten.

Washington wil de indruk geven voor democratie te zijn, tegen corruptie en alleen dus nette vrienden te hebben, geen tuig. En dus bestaat die regering in Kiev voor de NYT uit dappere mensen van goede wil die strijden tegen de duistere misdadige vijand.

Dat ze zich daarbij al eens verdacht maken en of belachelijk is eveneens geweten. Pakken lezers van de krant hebben dat al door, getuige de niet aflatende stroom van voor de krant kritische lezersbrieven. Maar geen zorg, ongestoord werkt de krant verder met het verspreiden van als journalistiek verpakte propaganda. Hoe ridicuul ook.

Fascisten in Oekraïne

Voor The New York Times is er geen sprake van fascisme binnen de huidige Oekraïense regering. Het is volgens hen en de rest van onze massamedia pure Russische propaganda. Neen, het zijn figuren als de vorige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton die de Russische president Vladimir Poetin voorstellen als een nieuwe Hitler. Gebleken is immers dat het vergelijken van Hitler met Poetin het voeren van een oorlog tegen die Hitler aanvaardbaarder maakt voor de Amerikaanse bevolking. En dus komt Hitler om de hoek piepen. Op de foto: De goedlachse vrienden van Hillary Clinton, Herman Van Rompuy en Barack Obama.

Zo schreef ze op dinsdag 3 juni (1) naar aanleiding van de bestorming door pro-Russische rebellen van een grenspost met Rusland in het artikel ‘Ukraine Pushes Back as Rebels Attack in the East’:

‘A spokesman for the border guard service, Oleg Slobodyan, said that the complex was surrounded by separatist fighters, including Cossacks, but that the shooting had largely subsided. He said the border guards trapped inside “had high spirits,” and had even managed to raise a flag.’

‘Een woordvoerder voor de grenswacht, Oleg Slobodyan, stelde dat de gebouwen omsingeld waren door separatistische strijders, waaronder kozakken, maar dat het schieten grotendeels was gestopt. Hij stelde dat de grenswachten in die gebouwen een ‘hoge moraal’ hadden en dat ze er zelfs in slaagden om een vlag te hijsen.’

Wat de krant er niet bij schreef was de kleur van die vlag. Vermoedelijk was dat een witte vlag want reeds toen de krant goed en wel in de kiosken lag waren die grenswachten, alles achterlatend, incluis hun uniformen, op de bus gezet richting Kiev. Van ‘hoge moraal’ gesproken. 

Onder journalisten in de klassieke media in België en ook in Nederland wordt The New York Times gezien als de ‘s werelds beste krant. Het verklaart perfect waarom onze massamedia qua berichtgeving zo’n belabberd niveau hebben.

Willy Van Damme

1) http://www.nytimes.com/2014/06/04/world/europe/new-fighting-reported-in-eastern-ukraine.html?emc=edit_th_20140604&nl=todaysheadlines&nlid=57225455&_r=0

BNP Paribas en de VS – Welke gevolgen?

Volgens een bericht van vandaag van het Brits-Canadese persbureau Reuters zou de VS zelfs 16 miljard dollar (11,74 miljard euro) eisen van de Franse bank BNP Paribas. Die was volgens Reuters tijdens de eerste discussies bereid als boete 1 miljard dollar te betalen. De bank heeft hiervoor trouwens boekhoudkundig 1,1 miljard dollar opzij gezet.

Het verhaal van vandaag in De Morgen dat grote baas Baudouin Prot als gevolg van de zaak zou ontslag nemen wordt in de Financial Times deze ochtend wel ontkend. Daar is sprake van het nakende ontslag van de nummer twee Georges Chodron de Courcel.

De ganse zaak werpt nogmaals een schril licht op de positie van de dollar in de wereldhandel. De VS laat toe dat de munt wereldwijd gebruikt wordt en profiteert daar dan van om zonder bijna enige rem haar geldpersen te laten draaien om haar begrotingsprobleem op te lossen en zo te pogen haar economie aan te zwengelen. Met als vraag: Wat is de reële waarde van de dollar?

François Hollande en Angela Merkel

De Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president François Hollande hebben meerdere eitjes te pellen met hun ‘bondgenoot’ Barack Obama. De man lijkt stilaan met de ganse wereld in ruzie te liggen, van Europa, over China, naar Indië, Rusland en Brazilië.

Ondertussen echter stelt de VS intern allerlei handelsregels op waarbij zij alleen beslist of er handel mag gedreven worden met land A of land B, hier Iran, Cuba en Soedan. Dat zou elders geen probleem zijn en alleen de handel van Amerikaanse bedrijven en burgers hinderen, maar door de positie en kracht van de dollar heeft die maatregel echter wereldwijde repercussies.

BNP Paribas is een van ‘s werelds grootste banken en dagelijks betrokken bij ontelbare dollartransacties. Die gaan in regel omdat het de dollar betreft op een of andere wijze op zeker ogenblik toch via het bureel in New York. En daar komt dan agent Uncle Sam die zijn specifiek Amerikaanse regels oplegt aan wat in wezen een Franse handelstransactie is, onderworpen aan de Franse wetgeving.

Met andere woorden: De VS legt hier eigenhandig haar extraterritorialiteit op aan wat men in het Parijse zakenkwartier La Défense doet. Niet de Franse wet telt in Parijs dan maar die van Washington DC. En hetzelfde is dus ook waar voor alle landen wereldwijd. Het is dan ook de vraag hoelang dit Amerikaanse agressief optreden nog houdbaar is.

De positie van de VS is wereldwijd aan een grote erosie onderworpen. De Chinese is nu de grootste economie, niet meer de VS. De dag dat de grote landen waaronder de olieproducenten besluiten onderling niet meer in dollar te betalen, die dag is de almacht hier van de VS voorbij.

Die in wezen totalitaire macht is uiteindelijk gebaseerd op een serie pijlers, zijnde de bijna absolute heerschappij van de dollar en haar ermee verbonden financieel centrum, de belangrijkheid van de Amerikaanse markt, haar enorm leger, de macht over de media en haar controle van het internet.

Men ziet die erosie nu al gebeuren in de sector van het internet waar de VS op een nooit geziene wijze haar bijna monopoliepositie misbruikt om de ganse wereld te bespioneren en te manipuleren. Het gevolg is dat overal van Brazilië tot Duitsland, Rusland en China steeds meer acties worden ondernomen om die Amerikaanse positie te breken.

Herdenking Landing in Normandië - 6 juni 2014 - Amerikaanse veteraan Charles Wilson - Utah Beach

Hier de Amerikaanse veteraan uit WOII Charles Wilson op Utah Beach in Normandië, de plek waar hij 70 jaar terug aan land ging. Wat een groot feest van de Frans-Amerikaanse verbroedering moest worden is dat van de scheldpartijen geworden. Opvallend is dat zelfs de Britse premier David Cameron een privégesprek met de Russische president Vladimir Poetin heeft, wat niet voorzien is voor Obama. Die weigert.

Typerend is wat nu in China aan de hand is, met Google, Microsoft, Oracle, Twitter, Yahoo en andere Amerikaanse internetbedrijven die stilaan en met soms harde hand uit de Chinese markt worden geduwd. Een gevolg van de onthullingen van Edward Snowden. En de Chinese markt is voor internetbedrijven veruit de grootste ter wereld. Voor een wereldspeler in spe dus niet te missen.

De hand en spandiensten die de bedrijven uit Silicon Valley al jaren aan de Amerikaanse regering leveren komt hen, zeker weten, duur te staan. Hetzelfde zal op termijn gebeuren met de positie van de dollar. Het kan bijna niet anders aflopen. Ook in de EU is men de VS en haar agressiviteit kotsbeu. De poging om de euro kapot te maken en zo de EU te ondermijnen zijn hier uiteraard niet vergeten.

Zeker is dat niet alleen Frankrijk over die kwestie van BNP Paribas woedend is, ook elders in de EU is men heel boos. De brede glimlach van de heren en dame van de EU en Barack Obama op de G7 in Brussel en nu vandaag in Normandië is dan ook puur schone schijn. Zelfs bij het grote publiek dringt dit steeds meer door. Voor wanneer een publieke breuk?

Willy Van Damme